แพรวาขับรถออกจากคฤหาสน์ด้วยความรู้สึกที่ปั่นป่วน เธอตัดสินใจที่จะไปพบธนกรอีกครั้ง เพื่อไขความกระจ่างเกี่ยวกับเรื่องราวในอดีตของกนกวิทย์ แม้ว่าการได้ยินความจริงอาจจะเจ็บปวด แต่เธอเชื่อว่ามันคือสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเธอ เธอมาถึงร้านกาแฟแห่งหนึ่งที่ธนกรนัดหมายไว้ เขาดูเหนื่อยล้าและเคร่งเครียดกว่าครั้งก่อน “คุณแพรวา” ธนกรทักทาย “ขอบคุณที่มาครับ” “คุณธนกรคะ หนูอยากรู้ความจริงทั้งหมด” แพรวากล่าวอย่างตรงไปตรงมา “คุณบอกว่าคุณเห็นอะไรบางอย่าง… คุณเห็นอะไรคะ” ธนกรพยักหน้า เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา และเปิดรูปภาพบางรูปให้แพรวาดู “นี่คือภาพจากกล้องวงจรปิดในโรงพยาบาลครับ” ธนกรอธิบาย “เป็นช่วงเวลาที่คุณนลินีกำลังจะเสียชีวิต” ภาพในโทรศัพท์นั้นไม่ชัดเจนนัก แต่แพรวาก็พอจะมองเห็นร่างของชายคนหนึ่งกำลังคุยอยู่กับแพทย์ในห้องพักผู้ป่วย ภาพนั้นดูเหมือนกับที่กนกวิทย์เล่า แต่ธนกรชี้ให้เห็นบางอย่างที่แพรวาไม่ทันสังเกต “ดูตรงนั้นครับ” ธนกรชี้ไปที่มือของชายในภาพ “คุณเห็นอะไรในมือของเขาไหมครับ” แพรวาเพ่งมอง ภาพนั้นไม่ชัดเจนนัก แต่ดูเหมือนว่าชายคนนั้นกำลังถือซองเอกสารบางอย่างอยู่ “นั่นคือ… เอกสารการบริจาคอวัยวะครับ” ธนกรกล่าวเสียงเครียด “ผมได้ยินมาว่า กนกวิทย์เป็นคนจัดการเรื่องการบริจาคอวัยวะของนลินีทั้งหมดในวันนั้น” แพรวาอึ้งไป การบริจาคอวัยวะ… ความคิดนี้ทำให้เธอรู้สึกเย็นวาบไปทั่วสันหลัง “แต่… เขาบอกว่าเขาแค่ขอร้องหมอให้รักษาเธอให้เต็มที่” แพรวากล่าว “ใช่ครับ เขาอาจจะพูดความจริงบางส่วน” ธนกรกล่าว “แต่ผมก็ได้รับข้อมูลมาว่า การบริจาคอวัยวะของนลินีนั้น… มีความผิดปกติเกิดขึ้น” “ความผิดปกติยังไงคะ” แพรวากล่าว “อวัยวะบางส่วนของเธอ… หายไปครับ” ธนกรกล่าว “และมีการกล่าวอ้างว่า อวัยวะเหล่านั้นถูกนำไปขาย” แพรวาถึงกับหน้าซีดเผือด “คุณ… คุณหมายความว่ายังไงคะ” “ผมไม่รู้แน่ชัดครับว่าใครอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้” ธนกรกล่าว “แต่สิ่งที่ผมรู้ก็คือ กนกวิทย์ถูกกล่าวหาว่ามีส่วนเกี่ยวข้องกับการตายอย่างมีเงื่อนงำของนลินี และการนำอวัยวะของเธอไปขาย” “ไม่จริงค่ะ” แพรวาปฏิเสธเสียงแข็ง “คุณกานต์ไม่ใช่คนแบบนั้น” “ผมเข้าใจความรู้สึกของคุณครับ” ธนกรถอนหายใจ “แต่ผมได้รับข้อมูลมาจากแหล่งที่น่าเชื่อถือ และผมก็มีหลักฐานบางอย่างที่สนับสนุนเรื่องนี้” ธนกรหยิบแฟ้มเอกสารออกมาจากกระเป๋า และส่งให้แพรวา “นี่คือสำเนาเอกสารการซื้อขายอวัยวะที่ผมได้มาครับ” ธนกรกล่าว “ผมไม่แน่ใจว่ากนกวิทย์เกี่ยวข้องโดยตรงหรือไม่ แต่ผมก็แน่ใจว่าเขาพยายามปกปิดเรื่องนี้” แพรวาเปิดแฟ้มออกดู เอกสารนั้นเป็นภาษาต่างประเทศ และมีลายเซ็นที่ดูเหมือนจะเป็นของกนกวิทย์อยู่ด้านล่าง “นี่มัน… บ้าบิ่นมาก” แพรวาพึมพำ “หนูไม่เชื่อหรอก” “ผมก็หวังว่าคุณจะไม่เชื่อครับ” ธนกรกล่าว “ผมแค่อยากให้คุณได้รับรู้ความจริง เผื่อว่าวันหนึ่งคุณอาจจะต้องเผชิญหน้ากับมัน” แพรวาหยิบรูปถ่ายของกนกวิทย์ในวันที่มีความสุขกับเธอขึ้นมาดู รอยยิ้มของเขาในรูปนั้น ดูเหมือนจะหลอกลวงไปเสียหมด “ถ้า… ถ้าเรื่องนี้เป็นความจริงจริงๆ” แพรวาถามเสียงสั่น “หนูควรจะทำยังไงดีคะ” “ผมไม่สามารถแนะนำคุณได้ครับ” ธนกรกล่าว “แต่ผมขอให้คุณใช้สติในการตัดสินใจนะครับ” แพรวาลุกขึ้นยืน “ขอบคุณค่ะ คุณธนกร” เธอกลับมาที่รถด้วยจิตใจที่สับสนและเต็มไปด้วยความเจ็บปวด ภาพของกนกวิทย์ที่เคยดูดีและน่าเชื่อถือ บัดนี้กลับดูน่าสงสัยไปเสียหมด เธอกลับมาที่คฤหาสน์ และตรงไปที่ห้องทำงานของกนกวิทย์ เธอพบว่าเขากำลังนั่งทำงานอยู่ “คุณกานต์คะ” แพรวาเรียกเสียงเบา กนกวิทย์เงยหน้าขึ้นมองเธอ “แพรวา… คุณกลับมาแล้ว” “หนูมีเรื่องต้องคุยกับคุณค่ะ” แพรวาเดินเข้าไปหาเขา และยื่นแฟ้มเอกสารที่ได้มาจากธนกรให้ กนกวิทย์มองแฟ้มนั้นด้วยสีหน้าตกใจ “นี่มัน… คุณไปเอามาจากไหน” “คุณธนกรให้หนูมาค่ะ” แพรวากล่าว “เขาบอกว่า… คุณมีส่วนเกี่ยวข้องกับการเสียชีวิตของภรรยาเก่าของคุณ และการขายอวัยวะของเธอ” กนกวิทย์หน้าซีดเผือด เขาไม่พูดอะไร เขาเพียงแต่นั่งนิ่งอยู่ตรงนั้น “คุณกานต์คะ ตอบหนูหน่อยค่ะ” แพรวาถามเสียงสั่น “เรื่องนี้มันจริงหรือเปล่าคะ” กนกวิทย์หลับตาลง เขารู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังถล่มทลายลงมา “ผม… ผมขอโทษ” เขาพูดเสียงแผ่วเบา “ผม… ผมพยายามจะปกป้องคุณ” “ปกป้องหนูจากการรู้ความจริงเหรอคะ” แพรวาถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความผิดหวัง “คุณทำร้ายหนูมากกว่าเดิมอีกนะคะ” “ผมไม่ได้ต้องการให้เป็นแบบนี้” กนกวิทย์มองเธอด้วยแววตาที่เจ็บปวด “ผมรักคุณนะ แพรวา ผมรักคุณมากจริงๆ” “แต่คุณหลอกหนูค่ะ” แพรวากล่าว “คุณโกหกหนูมาตลอด” “ผม… ผมไม่ได้ตั้งใจจะโกหก” กนกวิทย์พยายามอธิบาย “ผมแค่… กลัว” “กลัวว่าหนูจะทิ้งคุณไปใช่ไหมคะ” แพรวาถาม “แล้วตอนนี้ คุณคิดว่าหนูจะทำยังไงคะ” เธอเดินออกจากห้องทำงานไป ทิ้งให้กนกวิทย์นั่งอยู่คนเดียวกับความจริงอันโหดร้ายที่กำลังทำลายทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาสร้างขึ้นมา แพรวาตัดสินใจที่จะไม่แต่งงาน เธอไม่สามารถใช้ชีวิตร่วมกับคนที่เธอไม่ไว้ใจได้อย่างสนิทใจอีกต่อไป ความรักของเธอที่มีให้กนกวิทย์ กำลังถูกบดบังด้วยความลับที่ดำมืด ในวันแต่งงานที่ควรจะเป็นวันที่สวยงามที่สุด แพรวาไม่ได้ปรากฏตัว กนกวิทย์ยืนอยู่คนเดียวที่แท่นพิธี ท่ามกลางความตกตะลึงของผู้ร่วมงานทุกคน เขาได้สูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างไปแล้ว ไม่ใช่เพียงแค่แพรวา แต่ยังรวมถึงความเชื่อมั่นในตัวเองด้วย ในอีกด้านหนึ่ง ธนกรกำลังนั่งมองข่าวการยกเลิกงานแต่งงานของกนกวิทย์ด้วยสีหน้าเรียบเฉย เขากำลังรอคอยเวลาที่เหมาะสมที่จะเปิดเผยหลักฐานทั้งหมดที่เขามี เพื่อให้ความยุติธรรมกับผู้ที่ถูกกระทำ ความจริงอันโหดร้ายได้ถูกเปิดเผย และมันได้นำมาซึ่งจุดจบของความรักที่ควรจะเป็นนิรันดร์.