แพรวายืนมองกนกวิทย์ที่กำลังหมกมุ่นอยู่กับการทำงาน เสียงแป้นพิมพ์คอมพิวเตอร์ดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ราวกับจะสะท้อนถึงความเร่งรีบและความกดดันที่เขากำลังเผชิญอยู่ แสงไฟจากหน้าจอสะท้อนในดวงตาของเขา ทำให้เธอมองเห็นประกายแห่งความมุ่งมั่นที่เจือด้วยความเหนื่อยล้า “คุณกานต์คะ” เธอเรียกเสียงเบา “ดึกแล้วนะคะ พักผ่อนบ้างเถอะค่ะ” กนกวิทย์ละสายตาจากหน้าจอ หันมามองเธอด้วยรอยยิ้มที่ดูเหนื่อยอ่อน “เกือบเสร็จแล้วครับที่รัก แค่นี้ก่อนนะ” เขาหันกลับไปทำงานต่อ แพรวายิ้ม เธอเข้าใจดีว่าช่วงเวลานี้เขาต้องการสมาธิมากที่สุด “หนูไปเตรียมชาไว้ให้นะคะ” เธอเสนอ “ขอบคุณครับ” เขาตอบรับโดยไม่เงยหน้าขึ้นมอง แพรวาก้าวออกจากห้องทำงานของกนกวิทย์ ตรงไปยังห้องครัว เธอจัดการชงชาสมุนไพรที่ช่วยให้ผ่อนคลายได้ดี ขณะที่รอน้ำเดือด เธอก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา พิมพ์ข้อความหาธนกร “คุณธนกรคะ พรุ่งนี้เราเจอกันที่เดิมนะคะ มีเรื่องจะปรึกษาค่ะ” ไม่นานนัก ข้อความตอบกลับก็เด้งขึ้นมา “ได้ครับคุณแพรวา ผมจะเตรียมข้อมูลเพิ่มเติมไว้ให้” การร่วมมือกับธนกรเป็นสิ่งที่แพรวาไม่ได้คาดคิดมาก่อน แต่เมื่อสถานการณ์บีบบังคับ เธอก็ต้องยอมรับว่า เขาเป็นคนเดียวที่ดูเหมือนจะมีความรู้ความเข้าใจในเรื่องราวที่ซับซ้อนเหล่านี้มากที่สุด นอกเหนือจากกนกวิทย์เอง แม้ว่าในอดีตเขาจะเป็นคู่แข่งที่ร้ายกาจของกนกวิทย์ แต่ตอนนี้ พวกเขามีเป้าหมายร่วมกัน คือ การเปิดโปงความจริง และทวงคืนสิ่งที่ควรจะเป็นของกนกวิทย์ เมื่อชาพร้อม แพรวาก็ยกถาดเดินกลับไปที่ห้องทำงานของกนกวิทย์ เธอพบว่าเขากำลังยืนพิงขอบหน้าต่าง มองออกไปข้างนอก ราวกับกำลังใคร่ครวญอะไรบางอย่าง “ชาค่ะ” เธอวางถาดลงบนโต๊ะข้างๆ เขา กนกวิทย์หันมายิ้มให้เธอ “ขอบคุณครับ” เขาหยิบแก้วชาขึ้นมาจิบ “คุณนี่รู้ใจผมจริงๆ” “พักผ่อนบ้างนะคะ” แพรวากล่าว “พรุ่งนี้เรามีเรื่องต้องทำอีกเยอะ” “ครับ” กนกวิทย์ตอบรับ เขาเดินเข้ามาหาเธอ แล้วโอบไหล่เธอไว้ “คืนนี้คุณนอนก่อนนะ ผมขอทำงานอีกหน่อย” “ไม่ค่ะ” แพรวาขยับเข้าไปใกล้เขามากขึ้น “หนูจะนั่งเป็นเพื่อนคุณค่ะ” กนกวิทย์มองเธอด้วยความรัก “คุณนี่… ทำให้ผมมีกำลังใจขึ้นเยอะเลย” เขาประทับริมฝีปากลงบนหน้าผากของเธอเบาๆ “พรุ่งนี้คุณจะไปพบคุณธนกรใช่ไหมคะ” กนกวิทย์ถาม “ค่ะ” แพรวาตอบ “คุณธนกรบอกว่า เขาจะเตรียมข้อมูลเกี่ยวกับความผิดปกติในเรื่องการบริจาคอวัยวะของคุณนลินีมาให้ค่ะ” กนกวิทย์สีหน้าเคร่งเครียดขึ้น “ผมก็ยังสงสัยเรื่องนี้อยู่มาก” เขาถอนหายใจ “คุณธนกรมีช่องทางที่อาจจะเข้าถึงข้อมูลบางอย่างได้ ซึ่งผมไม่สามารถเข้าถึงได้” “เขาบอกว่า เขาได้ยินมาว่า การตายของคุณนลินีอาจจะไม่ได้เกี่ยวข้องกับการบริจาคอวัยวะเพียงอย่างเดียว” แพรวากล่าว “ผมรู้” กนกวิทย์ตอบ “ผมเชื่อว่ามีบางอย่างที่พวกเขาปิดบังไว้ เขาคงจะใช้เรื่องการบริจาคอวัยวะนั้น เพื่อกลบเกลื่อนความจริงบางอย่าง” “แล้วเราจะทำอย่างไรต่อไปคะ” แพรวาถาม “เราต้องอดทน และรอคอย” กนกวิทย์กล่าว “เราต้องให้คุณธนกร รวบรวมข้อมูลให้ได้มากที่สุดเสียก่อน เมื่อเรามีหลักฐานที่ชัดเจนแล้ว เราถึงจะเริ่มดำเนินการได้” “แล้วแผนการที่จะดึงบริษัทเหล่านั้นกลับมาล่ะคะ” แพรวาถาม “ผมได้เริ่มดำเนินการไปบางส่วนแล้ว” กนกวิทย์กล่าว “ผมส่งคนของเราไปตรวจสอบความเคลื่อนไหวในบริษัทเหล่านั้นอย่างลับๆ เราต้องรู้ว่าใครเป็นคนควบคุม และมีแผนการอะไรอยู่” “ฟังดูอันตรายนะคะ” แพรวาแสดงความกังวล “ครับ อันตรายแน่นอน” กนกวิทย์ตอบ “แต่ผมจะไม่ปล่อยให้ใครมาทำร้ายคุณ หรือคนที่ผมรักได้อีก ผมจะใช้ทุกวิถีทาง เพื่อปกป้องพวกเรา” “คุณกานต์คะ” แพรวาเอ่ยชื่อเขาอย่างแผ่วเบา “หนูเชื่อใจคุณค่ะ” กนกวิทย์โอบกอดเธอไว้แน่น “ขอบคุณนะแพรวา การมีคุณอยู่เคียงข้าง ทำให้ผมรู้สึกแข็งแกร่งขึ้นมาก” ทั้งสองคนนั่งอยู่ด้วยกันในความเงียบ มีเพียงเสียงลมหายใจ และเสียงหัวใจที่เต้นเป็นจังหวะเดียวกัน เป็นความเงียบที่อบอุ่น และเต็มไปด้วยความหวัง ท่ามกลางพายุที่กำลังก่อตัวขึ้น เช้าวันรุ่งขึ้น แพรวาเดินทางไปพบธนกรตามนัด ที่ร้านกาแฟเล็กๆ แห่งหนึ่งซึ่งไม่ค่อยมีคนพลุกพล่าน ธนกรนั่งรอเธออยู่ก่อนแล้ว บนโต๊ะมีเอกสารวางอยู่เป็นปึก “สวัสดีครับคุณแพรวา” ธนกรลุกขึ้นยืนทักทาย “ผมเตรียมข้อมูลที่คุณต้องการมาให้แล้วครับ” “ขอบคุณค่ะคุณธนกร” แพรวานั่งลง “คุณกานต์ก็เป็นห่วงเรื่องนี้เหมือนกันค่ะ” “ผมเข้าใจดีครับ” ธนกรกล่าว “เรื่องของคุณนลินี เป็นเรื่องที่น่าเศร้า และผมคิดว่ามันมีอะไรมากกว่านั้นจริงๆ” เขาเลื่อนแฟ้มเอกสารมาให้แพรวา “นี่คือข้อมูลที่ผมรวบรวมได้ มันอาจจะยังไม่สมบูรณ์ทั้งหมด แต่ก็น่าจะเป็นประโยชน์ครับ” แพรวาเปิดแฟ้มเอกสารขึ้นอ่านอย่างตั้งใจ ด้านในมีรายงานทางการแพทย์บางส่วน บันทึกการเข้าออกโรงพยาบาล และรายชื่อผู้ที่เกี่ยวข้องในกระบวนการบริจาคอวัยวะ “คุณธนกรคะ” แพรวาเงยหน้าขึ้นมองเขา “เอกสารพวกนี้… คุณได้มาอย่างไรคะ” “ผมมีคนรู้จักที่ทำงานอยู่ในโรงพยาบาลแห่งนั้นครับ” ธนกรตอบ “เขาเป็นคนที่ผมไว้ใจ และเขาเองก็รู้สึกผิดที่เรื่องราวของคุณนลินีถูกปกปิด” “คุณนลินีถูกบังคับให้บริจาคอวัยวะหรือคะ” แพรวาถามอย่างตรงไปตรงมา ธนกรเงียบไปครู่หนึ่ง “จากข้อมูลที่ผมมี มันบ่งชี้ไปในทางนั้นครับ” เขาถอนหายใจ “ดูเหมือนว่า เธอจะไม่ได้บริจาคด้วยความสมัครใจเสียทีเดียว มีการใช้เอกสารปลอมแปลง และการลงนามที่น่าสงสัย” แพรวาตกใจ “จริงหรือคะ!” “ครับ” ธนกรพยักหน้า “และที่สำคัญกว่านั้น ผมพบข้อมูลว่า มีบุคคลบางคนเข้ามาเกี่ยวข้องกับกระบวนการนี้อย่างใกล้ชิด บุคคลเหล่านี้มีประวัติเกี่ยวข้องกับการทุจริต และการค้ามนุษย์ในอดีต” “ใครคะ” แพรวาถามอย่างเร่งรีบ “ผมยังระบุตัวตนได้ไม่ชัดเจนครับ” ธนกรกล่าว “แต่ผมกำลังพยายามแกะรอยจากข้อมูลทางการเงิน และการติดต่อของบุคคลเหล่านั้น” “แล้วคุณกานต์จะทำอย่างไรคะ” แพรวาถาม “ผมจะให้ข้อมูลทั้งหมดนี้แก่คุณกนกวิทย์ครับ” ธนกรตอบ “เขาเป็นคนเดียวที่จะสามารถจัดการเรื่องนี้ได้อย่างเด็ดขาด” “คุณธนกรคะ” แพรวาเอ่ย “ทำไมคุณถึงยอมช่วยเราคะ” ธนกรยิ้มมุมปาก “คุณกนกวิทย์เป็นคู่แข่งทางธุรกิจของผมก็จริง แต่ผมไม่ชอบการกระทำที่สกปรก” เขาเหลือบมองเอกสารบนโต๊ะ “ผมเชื่อว่า ความจริงควรจะถูกเปิดเผยเสมอครับ” “ขอบคุณมากค่ะ” แพรวากล่าวจากใจจริง “เราต้องระวังตัวให้มากนะครับคุณแพรวา” ธนกรเตือน “คนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ ไม่ใช่คนธรรมดา พวกเขามีอำนาจ และพร้อมที่จะทำทุกอย่างเพื่อปกปิดความลับของตัวเอง” “หนูเข้าใจค่ะ” แพรวาตอบ “ถ้าคุณกนกวิทย์ต้องการความช่วยเหลือเพิ่มเติม หรือต้องการข้อมูลอะไรอีก แจ้งผมได้ตลอดนะครับ” ธนกรกล่าว “ผมยินดีที่จะช่วยเหลือ” “ค่ะ” แพรวายิ้มรับ “แล้วเราจะติดต่อกลับไปนะคะ” แพรวากลับมาที่คฤหาสน์พร้อมกับเอกสารชุดใหม่ เธอรีบนำไปให้กนกวิทย์ทันที เขาอ่านเอกสารเหล่านั้นด้วยความตั้งใจ สีหน้าของเขาแสดงออกถึงความโกรธแค้นที่เพิ่มพูนขึ้น “เป็นไปตามที่ผมคิดไว้จริงๆ” กนกวิทย์กล่าวเสียงเย็น “พวกเขาโหดร้ายเกินกว่าที่ผมจะจินตนาการได้” “คุณกานต์คะ” แพรวาเข้าไปประคองเขา “เราจะจัดการเรื่องนี้ได้ค่ะ” “ใช่” กนกวิทย์ตอบ “เราจะต้องจัดการเรื่องนี้ให้ได้ เพื่อคุณนลินี และเพื่อครอบครัวของเรา” ความร่วมมือระหว่างแพรวา กนกวิทย์ และธนกร กลายเป็นความหวังเดียวที่จะนำพาความยุติธรรมมาสู่พวกเขา การต่อสู้กับอำนาจมืดที่ซ่อนเร้น เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น