การสืบสวนเข้มข้นขึ้นทุกวัน จันทร์เพ็ญและกวินท์ทำงานร่วมกันอย่างใกล้ชิด พวกเขาใช้เวลาส่วนใหญ่ในสำนักงาน หรือแม้กระทั่งทำงานยามวิกาล เพื่อเจาะลึกเข้าไปในข้อมูลทางการเงินที่ซับซ้อนของบริษัทพราวฟ้า การสืบสวนครั้งนี้ไม่ใช่แค่การสืบสวนเรื่องการทุจริต แต่ยังเป็นการเปิดเผยความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน และความลับที่ซ่อนเร้นอยู่เบื้องหลัง “คุณกวินท์คะ” จันทร์เพ็ญเดินเข้ามาในห้องทำงานของเขาด้วยสีหน้าจริงจัง “ดิฉันเจอข้อมูลบางอย่างที่… น่าตกใจมากค่ะ” กวินท์เงยหน้าจากกองเอกสาร “ว่ามาสิครับ” “ดิฉันได้ลองสอบถามไปยังอดีตพนักงานของบริษัทพราวฟ้าบางคนค่ะ” จันทร์เพ็ญเริ่มเล่า “มีคนหนึ่งที่เคยทำงานใกล้ชิดกับคุณประเสริฐ เล่าว่า… คุณประเสริฐกำลังมีปัญหาทางการเงินอย่างหนักในช่วงหลังๆ นี้ค่ะ” “ปัญหาทางการเงิน?” กวินท์ทวนคำ “เรื่องอะไร” “เหมือนกับว่า… เขาไปติดหนี้พนันจำนวนมากค่ะ” จันทร์เพ็ญพูดเสียงเบา “และเจ้าหนี้ก็เร่งรัดให้เขาชำระหนี้โดยเร็วที่สุด” กวินท์ขมวดคิ้ว “นี่อาจจะเป็นแรงจูงใจสำคัญที่ทำให้เขาต้องยักยอกเงิน” “ใช่ค่ะ” จันทร์เพ็ญพยักหน้า “แต่ที่น่าตกใจกว่านั้นคือ… พนักงานคนนั้นเล่าว่า… คุณประเสริฐเคยพูดเปรยๆ ว่า… เขาถูกใครบางคนบีบบังคับให้ทำเรื่องผิดกฎหมาย” “บีบบังคับ?” กวินท์ถาม “ใครบีบบังคับเขา” “เขาไม่ได้บอกค่ะ” จันทร์เพ็ญตอบ “แต่เขาบอกว่า… คนที่บีบบังคับเขา เป็นคนที่ทรงอิทธิพลมาก และมีอำนาจเหนือกว่าเขาหลายเท่า” กวินท์เงียบไปครู่หนึ่ง เขาเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปข้างนอก ราวกับกำลังประมวลผลข้อมูลที่ได้รับ “ถ้าเป็นอย่างนั้น… เราอาจจะต้องมองหาบุคคลที่สามเข้ามาเกี่ยวข้อง” “แล้ว… เราจะหาเบาะแสเพิ่มเติมได้ยังไงคะ” จันทร์เพ็ญถาม “ผมคิดว่า… เราควรจะลองตรวจสอบประวัติการติดต่อสื่อสารของคุณประเสริฐในช่วงเวลาที่เกิดการยักยอกเงินขึ้น” กวินท์กล่าว “อาจจะมีใครบางคนที่เขาติดต่อด้วยบ่อยๆ ในช่วงเวลานั้น” “แต่… ข้อมูลส่วนตัวของคุณประเสริฐ เราจะเข้าถึงได้ยังไงคะ” จันทร์เพ็ญถามด้วยความเป็นห่วง “ผมมีช่องทางบางอย่าง” กวินท์ตอบ “ผมจะลองติดต่อคนรู้จักที่ทำงานในหน่วยงานที่เกี่ยวข้องดู” “คุณกวินท์คะ… ดิฉันเป็นห่วงคุณค่ะ” จันทร์เพ็ญพูดขึ้น “การเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องแบบนี้ มันอาจจะอันตรายเกินไป” กวินท์หันกลับมามองจันทร์เพ็ญ เขาเดินเข้ามาหาเธอ และวางมือบนไหล่ของเธอ “ผมรู้ว่าคุณเป็นห่วง” เขาพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “แต่ผมต้องทำ เพื่อเปิดโปงความจริง และเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีใครต้องตกเป็นเหยื่อเหมือนคุณพ่อของผมอีก” จันทร์เพ็ญมองลึกเข้าไปในดวงตาของกวินท์ เธอเห็นความเจ็บปวด ความมุ่งมั่น และความเปราะบางที่ซ่อนอยู่ภายใต้ท่าทีที่แข็งกร้าวของเขา เธอสัมผัสได้ถึงความปรารถนาอันแรงกล้าของเขาที่จะแก้ไขอดีต และปกป้องคนที่เขารัก “ดิฉันเข้าใจค่ะ” เธอตอบ “ดิฉันจะอยู่เคียงข้างคุณเสมอค่ะ” กวินท์บีบไหล่ของเธอเบาๆ “ขอบคุณนะจันทร์เพ็ญ” เขาพูด “ผมดีใจจริงๆ ที่มีคุณ” ทั้งสองคนยืนมองตากันอยู่ครู่หนึ่ง บรรยากาศอบอุ่นและเต็มไปด้วยความรู้สึกที่อธิบายไม่ได้ ก่อนที่เสียงเคาะประตูจะดังขึ้น เป็นสัญญาณว่าเวลาทำงานได้สิ้นสุดลงแล้ว “คุณกวินท์คะ” ปกรณ์เดินเข้ามา “มีโทรศัพท์จากคุณประเสริฐค่ะ เขาบอกว่าอยากจะขอพบคุณเป็นการส่วนตัว” กวินท์เลิกคิ้วขึ้น “ขอพบเป็นการส่วนตัว?” “ใช่ครับ” ปกรณ์ตอบ “เขาบอกว่ามีเรื่องสำคัญมากที่จะต้องคุยกับคุณ” จันทร์เพ็ญมองกวินท์ด้วยความเป็นห่วง “คุณกวินท์คะ… ดิฉันว่า… อย่าเพิ่งไปเจอเขาเลยค่ะ” “ไม่เป็นไร” กวินท์กล่าว “ผมต้องเจอเขา เพื่อดูว่าเขามีแผนอะไรซ่อนอยู่” เขาหันไปทางปกรณ์ “บอกเขาไปว่าผมจะเข้าไปพบเขาเย็นนี้ ที่ร้านอาหารเดิมที่เราเคยไป” “ครับคุณกวินท์” ปกรณ์รับคำ และเดินออกไป เมื่อปกรณ์ออกไป กวินท์ก็หันมาหาจันทร์เพ็ญ “ผมจะไปพบประเสริฐ” เขาบอก “แต่ผมอยากให้คุณคอยระวังตัวอยู่ห่างๆ ถ้ามีอะไรผิดปกติ รีบติดต่อผมทันที” “ค่ะ ดิฉันจะคอยดูอยู่ห่างๆ ค่ะ” จันทร์เพ็ญตอบรับ “ขอให้คุณปลอดภัยนะคะ” กวินท์มองจันทร์เพ็ญด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึก “ผมจะระวัง” เขาตอบ “ผมสัญญา” เมื่อกวินท์ออกไปแล้ว จันทร์เพ็ญก็กลับมานั่งที่โต๊ะทำงานของเธอ เธอรู้สึกกังวลใจอย่างบอกไม่ถูก การเผชิญหน้ากันโดยตรงระหว่างกวินท์กับประเสริฐ อาจจะนำไปสู่สถานการณ์ที่คาดไม่ถึงได้ เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เตรียมพร้อมที่จะติดต่อกวินท์ได้ตลอดเวลา เธอเริ่มทบทวนข้อมูลทั้งหมดที่ได้รวบรวมมา พยายามหาความเชื่อมโยงที่อาจจะช่วยให้เธอคาดเดาแผนของประเสริฐได้ เธอนึกถึงคำพูดของพนักงานคนนั้นที่บอกว่าประเสริฐถูกบีบบังคับ ยิ่งคิด เธอก็ยิ่งสงสัยว่าใครคือคนที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมดนี้ เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า จันทร์เพ็ญเฝ้ารอข่าวคราวจากกวินท์อย่างใจจดใจจ่อ จนกระทั่ง… โทรศัพท์ของเธอสั่นขึ้น เป็นข้อความจากกวินท์: “ผมเจอประเสริฐแล้ว เขากำลังจะบอกความจริงบางอย่าง” จันทร์เพ็ญรีบตอบกลับทันที: “คุณปลอดภัยใช่ไหมคะ” ไม่มีการตอบกลับ… ความกังวลใจของจันทร์เพ็ญยิ่งทวีคูณขึ้น เธอตัดสินใจว่าเธอไม่สามารถรอเฉยๆ ได้อีกต่อไป เธอต้องไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น เธอรีบเก็บข้าวของ และมุ่งหน้าไปยังร้านอาหารที่กวินท์นัดพบกับประเสริฐ เมื่อไปถึงร้านอาหาร จันทร์เพ็ญก็มองเห็นรถของกวินท์จอดอยู่ที่ลานจอดรถ เธอค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้ เผื่อจะมองเห็นอะไรบางอย่างผ่านทางหน้าต่าง ทันใดนั้นเอง เธอก็ได้ยินเสียงตะโกนดังมาจากภายในร้าน… ===