ตอนที่ 2 — การทำงานร่วมกัน ที่แสนอึดอัด
“คุณจันทร์เพ็ญ เชิญเข้ามาได้เลยค่ะ” เสียงของ ‘เมษา’ เลขานุการส่วนตัวของกวินท์ดังขึ้น เมื่อเห็นจันทร์เพ็ญเดินเข้ามาในห้องทำงานที่กว้างขวางและตกแต่งอย่างหรูหรา
จันทร์เพ็ญก้าวเข้าไปในห้องทำงานด้วยความรู้สึกประหม่าเล็กน้อย กลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกไม้นานาพันธุ์ลอยมาเตะจมูก เธอเห็นกวินท์นั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานขนาดใหญ่ กำลังก้มหน้าก้มตาเซ็นเอกสารอยู่ ใบหน้าของเขาดูเคร่งขรึมและจริงจังตามเคย
“คุณกวินท์คะ” จันทร์เพ็ญเอ่ยเรียกเสียงเบา
กวินท์เงยหน้าขึ้นมองเธอ ดวงตาคมกริบมองสำรวจเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า “มาแล้วหรือ” เขาถามเสียงเรียบๆ “นั่งลงก่อน”
จันทร์เพ็ญเดินไปนั่งลงบนเก้าอี้ที่อยู่ตรงหน้าโต๊ะทำงานของเขา เธอวางกระเป๋าถือลงข้างตัว และพยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติ “ค่ะ”
“ผมให้เมษาเตรียมงานบางส่วนไว้ให้คุณแล้ว” กวินท์กล่าวพลางหยิบแฟ้มเอกสารสีดำหนาขึ้นมาวางตรงหน้าเธอ “นี่คือข้อมูลเบื้องต้นเกี่ยวกับบริษัทสุทธิวงศ์ และรายการทรัพย์สินบางส่วนที่เราได้ตรวจสอบแล้ว”
จันทร์เพ็ญหยิบแฟ้มนั้นขึ้นมาเปิดอ่านอย่างตั้งใจ เธอรู้สึกถึงภาระอันหนักอึ้งที่ถาโถมเข้ามา “ขอบคุณค่ะ”
“ผมต้องการให้คุณเริ่มจากการตรวจสอบบัญชีของบริษัทในช่วงปีที่ผ่านมา” กวินท์บอก “โดยเฉพาะการเคลื่อนไหวทางการเงินที่ผิดปกติ”
“ดิฉันจะพยายามอย่างเต็มที่ค่ะ” จันทร์เพ็ญตอบ พลางกวาดสายตาไปตามเอกสาร “แต่ดิฉันไม่แน่ใจว่าจะมีทักษะเพียงพอ”
“คุณไม่ต้องห่วง” กวินท์เสริม “ผมมีทีมงานที่พร้อมจะช่วยเหลือคุณอยู่แล้ว และผมก็คาดหวังว่าคุณจะสามารถหาข้อมูลที่ผมต้องการได้”
“ค่ะ” จันทร์เพ็ญพยักหน้า “แล้ว… แล้วคุณกวินท์จะคอยให้คำแนะนำดิฉันบ้างไหมคะ”
กวินท์มองเธอด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา “ถ้าคุณมีคำถามที่สำคัญ ผมก็จะตอบ” เขาตอบอย่างอ้อมแอ้ม “แต่ผมอยากให้คุณพยายามหาคำตอบด้วยตัวเองก่อน”
จันทร์เพ็ญรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย เธอคาดหวังว่ากวินท์จะให้การสนับสนุนเธอมากกว่านี้ แต่เธอก็เข้าใจว่าเขาเป็นคนแบบนี้ เขาไม่ชอบที่จะต้องพึ่งพาใคร
“เข้าใจค่ะ” จันทร์เพ็ญกล่าว “ดิฉันจะเริ่มงานทันทีค่ะ”
“ดี” กวินท์ตอบรับ “ถ้ามีอะไรที่น่าสงสัย หรือถ้าคุณต้องการพบใครเป็นพิเศษ ก็แจ้งมาได้”
“ค่ะ” จันทร์เพ็ญตอบรับ “แล้ว… จะให้ดิฉันรายงานความคืบหน้าให้คุณทราบเมื่อไหร่คะ”
“ทุกวันตอนเย็น” กวินท์บอก “ผมอยากทราบความคืบหน้าทุกอย่าง”
“รับทราบค่ะ” จันทร์เพ็ญรับคำ
บรรยากาศระหว่างทั้งสองคนเต็มไปด้วยความอึดอัด พวกเขามาจากโลกที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง กวินท์คือคนที่เย็นชาและมีอำนาจ ส่วนจันทร์เพ็ญคือคนที่อ่อนโยนและเต็มไปด้วยความหวัง การทำงานร่วมกันจึงไม่ใช่เรื่องง่าย
“ผมมีอีกเรื่องหนึ่ง” กวินท์กล่าวขึ้นมาอีกครั้ง “ผมอยากให้คุณระวังตัวเป็นพิเศษ”
“ระวังตัวเรื่องอะไรคะ” จันทร์เพ็ญถามด้วยความสงสัย
“คนที่ทุจริตในบริษัทของคุณ อาจเป็นอันตราย” กวินท์ตอบ “เขาอาจจะรู้ว่าคุณกำลังสืบหาเขา และอาจจะพยายามขัดขวาง”
จันทร์เพ็ญรู้สึกเย็นวาบไปทั้งตัว เธอไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้มาก่อน “ดิฉัน… ดิฉันจะระวังค่ะ”
“ดี” กวินท์มองเธออย่างพิจารณา “ผมไม่อยากให้คุณต้องตกอยู่ในอันตราย”
ประโยคสุดท้ายของกวินท์ทำให้จันทร์เพ็ญแปลกใจเล็กน้อย เธอไม่เคยได้ยินน้ำเสียงที่แฝงความห่วงใยเช่นนี้มาก่อนจากเขา “ขอบคุณค่ะ” เธอตอบรับ
“เอาล่ะ” กวินท์ลุกขึ้นยืน “ผมต้องไปประชุมแล้ว ผมฝากคุณไว้กับเมษา”
“ค่ะ” จันทร์เพ็ญตอบรับ
กวินท์เดินออกจากห้องทำงานไป ทิ้งให้จันทร์เพ็ญอยู่ตามลำพัง เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ พลางหยิบเอกสารขึ้นมาดูอีกครั้ง เธอรู้ว่าเส้นทางข้างหน้าไม่ง่าย แต่เธอต้องทำให้สำเร็จ เพื่อครอบครัวของเธอ และเพื่อกอบกู้ชื่อเสียงของบริษัท
“คุณจันทร์เพ็ญคะ” เมษาเดินเข้ามา “คุณต้องการให้ดิฉันช่วยอะไรไหมคะ”
“ขอบคุณค่ะคุณเมษา” จันทร์เพ็ญยิ้มให้ “ตอนนี้ยังไม่มีอะไรค่ะ ดิฉันขอเวลาอ่านเอกสารพวกนี้ก่อน”
“ได้ค่ะ ถ้าต้องการอะไรเรียกได้เลยนะคะ” เมษากล่าว ก่อนจะเดินออกจากห้องไป
จันทร์เพ็ญนั่งลงที่เก้าอี้อีกตัว เธอมองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นผู้คนมากมายกำลังใช้ชีวิตของตนเองอย่างเร่งรีบ เธอรู้สึกว่าตัวเองกำลังถูกเหวี่ยงเข้ามาในโลกที่แตกต่างจากเดิมอย่างสิ้นเชิง โลกที่เต็มไปด้วยความซับซ้อน การแข่งขัน และอันตราย
เธอหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เปิดเข้าไปในรายชื่อติดต่อ และกดโทรออก “สวัสดีค่ะคุณพ่อ”
“เป็นไงบ้างลูก” เสียงของ ‘คุณหญิงอรทัย’ มารดาของเธอถามด้วยความกังวล
“เรียบร้อยดีค่ะแม่” จันทร์เพ็ญตอบ “หนูได้เริ่มงานแล้วค่ะ”
“แล้วคุณกวินท์ล่ะ เขาเป็นยังไงบ้าง”
“เขาก็… อย่างที่หนูเคยเล่าให้แม่ฟังค่ะ” จันทร์เพ็ญถอนหายใจ “เขาดูเป็นคนเย็นชามาก แต่ก็ดูมีความสามารถ”
“แม่ก็หวังว่าลูกจะทำได้นะลูก” คุณหญิงอรทัยกล่าว “เราทุกคนเชื่อมั่นในตัวลูก”
“หนูจะพยายามทำให้ดีที่สุดค่ะแม่” จันทร์เพ็ญกล่าว “หนูจะกอบกู้ทุกอย่างกลับคืนมาให้ได้”
เธอวางสายโทรศัพท์ลง แล้วหันกลับมามองเอกสารบนโต๊ะอีกครั้ง เธอรู้ว่านี่คือการเริ่มต้นของการต่อสู้ครั้งใหญ่ และเธอพร้อมแล้วที่จะเผชิญหน้ากับมัน
3,946 ตัวอักษร