จันทร์เพ็ญยืนนิ่งอึ้งกับคำตอบของกวินท์ “อาจจะเห็นบางอย่างในตัวคุณ หรืออาจจะเบื่อโลกที่ผมอยู่ก็ได้” ประโยคเหล่านั้นวนเวียนอยู่ในหัวของเธอ เขากำลังพูดถึงอะไรกันแน่? สายตาคมกริบที่มองมายังเธอ ราวกับจะทะลุเข้าไปในจิตใจ ทำให้เธอรู้สึกสับสนปนเป กวินท์ไม่ใช่คนที่จะแสดงความรู้สึกออกมาง่ายๆ การที่เขาพูดแบบนี้ออกมา ย่อมต้องมีความหมายบางอย่างซ่อนอยู่ “คุณกวินท์… หมายความว่ายังไงคะ” จันทร์เพ็ญถามเสียงแผ่ว พยายามรวบรวมสติ “ดิฉัน… ดิฉันไม่ค่อยเข้าใจค่ะ” กวินท์เหลือบมองเธอเพียงครู่เดียว ก่อนจะหันกลับไปสนใจเอกสารตรงหน้าอีกครั้ง “ไม่มีอะไรมากหรอก คุณก็ทำหน้าที่ของคุณไป” เขาตอบเสียงเรียบ เหมือนไม่ต้องการจะอธิบายอะไรให้มากขึ้นไปกว่านี้ “ถ้ามีอะไรคืบหน้าเกี่ยวกับเรื่องบริษัทลัคนา พร็อพเพอร์ตี้ ก็รีบแจ้งผม” จันทร์เพ็ญกัดริมฝีปากล่าง เธอรู้สึกเหมือนมีกำแพงบางๆ กั้นระหว่างเธอกับเขาเสมอ แม้ว่าเธอจะพยายามทำความเข้าใจเขามากแค่ไหนก็ตาม “ค่ะ คุณกวินท์ ดิฉันจะพยายามหาข้อมูลให้ได้มากที่สุดค่ะ” “ดี” เขาตอบรับสั้นๆ เธอถอยออกมาจากห้องทำงานของเขา พร้อมกับความรู้สึกที่ยังคงค้างคาใจ การทำงานร่วมกับกวินท์นั้นยากกว่าที่เธอคิดไว้มาก เขาเป็นคนที่มีความสามารถสูง ฉลาดหลักแหลม และเด็ดขาด แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็เป็นคนเก็บตัว ลึกลับ และยากที่จะเข้าถึง หลายครั้งที่เธอสงสัยว่าภายใต้ความเย็นชาของเขานั้น ซ่อนเร้นอะไรไว้บ้าง ในขณะที่จันทร์เพ็ญกำลังจมอยู่ในห้วงความคิด เสียงโทรศัพท์มือถือของเธอก็ดังขึ้น เป็นเบอร์ที่ไม่คุ้นเคย เมื่อเธอรับสาย เสียงที่ดังมาจากปลายสายก็ทำให้เธอตกใจ “สวัสดีค่ะ คุณจันทร์เพ็ญ ดิฉันกานดาค่ะ” “คุณกานดา… ผู้ช่วยของคุณกวินท์ใช่ไหมคะ” จันทร์เพ็ญถาม พลางนึกถึงผู้หญิงคนหนึ่งที่เธอเคยเห็นหน้าผ่านๆ ตอนมาถึงบริษัท “ใช่ค่ะ พอดีดิฉันได้รับมอบหมายจากคุณกวินท์ให้ช่วยประสานงานเรื่องเอกสารบางอย่างกับคุณค่ะ” กานดาอธิบาย “คุณกวินท์ฝากให้ดิฉันนำแฟ้มข้อมูลเกี่ยวกับประวัติการซื้อขายอสังหาริมทรัพย์ของบริษัทสุทธิวงศ์ในช่วงห้าปีที่ผ่านมามาให้คุณค่ะ” “อ้อ ค่ะ ขอบคุณมากนะคะ” จันทร์เพ็ญตอบรับ “แล้ว… เราจะเจอกันที่ไหนคะ” “ดิฉันจะนำไปส่งให้ที่โต๊ะทำงานของคุณเลยค่ะ” กานดาตอบ “รบกวนคุณช่วยตรวจสอบความถูกต้องของเอกสารด้วยนะคะ” “แน่นอนค่ะ” จันทร์เพ็ญรับคำ ไม่นานนัก กานดาก็เดินมาถึงโต๊ะทำงานของเธอ ผู้หญิงคนนี้มีรอยยิ้มที่สดใสและดูเป็นมิตร ต่างจากกวินท์อย่างสิ้นเชิง “คุณจันทร์เพ็ญคะ นี่ค่ะ แฟ้มเอกสารที่คุณกวินท์ฝากมาให้” เธอยื่นแฟ้มสีน้ำเงินหนาให้กับจันทร์เพ็ญ “ขอบคุณค่ะ คุณกานดา” จันทร์เพ็ญรับแฟ้มมา “ไม่ทราบว่าคุณกวินท์มีคำสั่งอะไรเพิ่มเติมหรือเปล่าคะ” กานดาหัวเราะเบาๆ “ไม่มีค่ะ นอกจากให้ดิฉันช่วยคุณให้งานราบรื่นที่สุด” เธอมองไปรอบๆ ห้องทำงานที่ค่อนข้างเงียบ “ดูเหมือนว่าคุณจะทำงานหนักมากเลยนะคะ” “ก็… พยายามอยู่ค่ะ” จันทร์เพ็ญยิ้มตอบ “มีเรื่องให้ต้องค้นหาเยอะพอสมควร” “ดิฉันเข้าใจค่ะ” กานดากล่าว “คุณกวินท์เป็นคนละเอียดมากเรื่องงาน ถ้าคุณต้องการอะไร หรือมีข้อสงสัยตรงไหน ถามดิฉันได้เลยนะคะ ยินดีช่วยเหลือเสมอค่ะ” “ขอบคุณมากค่ะ” จันทร์เพ็ญรู้สึกดีขึ้นที่ได้เจอคนที่เป็นมิตร “ถ้ามีอะไรสงสัย ดิฉันจะขออนุญาตปรึกษานะคะ” “ได้เลยค่ะ” กานดาพยักหน้า “งั้นดิฉันขอตัวก่อนนะคะ” หลังจากกานดาจากไป จันทร์เพ็ญก็เปิดแฟ้มเอกสารที่เธอได้รับมา ข้างในเต็มไปด้วยรายละเอียดการซื้อขายอสังหาริมทรัพย์จำนวนมหาศาลของบริษัทสุทธิวงศ์ เธอนั่งลงบนเก้าอี้ หมุนตัวไปยังหน้าต่าง มองออกไปนอกอาคารสูงเสียดฟ้า เห็นรถยนต์วิ่งขวักไขว่ราวกับมดแดง ข้อมูลในแฟ้มนี้เป็นกุญแจสำคัญที่จะช่วยให้เธอเข้าใจโครงสร้างทางการเงินของบริษัทได้ดียิ่งขึ้น เธอไล่สายตาอ่านไปตามรายการต่างๆ อย่างตั้งใจ พลางจดบันทึกข้อมูลที่น่าสงสัยลงในสมุดเล่มเล็ก เวลาผ่านไปหลายชั่วโมง จันทร์เพ็ญเริ่มรู้สึกถึงความเหนื่อยล้า เธอเงยหน้าขึ้น มองนาฬิกาบนผนัง เป็นเวลาเกือบหกโมงเย็นแล้ว “ต้องรายงานความคืบหน้าให้คุณกวินท์ทราบแล้ว” เธอพึมพำกับตัวเอง เธอเก็บเอกสารบางส่วนที่สำคัญลงในกระเป๋า และเดินตรงไปยังห้องทำงานของกวินท์อีกครั้ง “คุณกวินท์คะ” จันทร์เพ็ญเคาะประตูห้องทำงานของเขา “ดิฉันมาเพื่อรายงานความคืบหน้าค่ะ” “เข้ามา” เสียงของกวินท์ดังออกมา เมื่อจันทร์เพ็ญเข้าไป เขาก็เงยหน้าขึ้นจากกองเอกสาร “ว่ามา” “ดิฉันได้ตรวจสอบเอกสารการซื้อขายอสังหาริมทรัพย์ในช่วงห้าปีที่ผ่านมาแล้วค่ะ” จันทร์เพ็ญเริ่มรายงาน “พบว่ามีรายการที่น่าสงสัยอยู่หลายรายการ โดยเฉพาะการซื้อขายที่ดินแปลงหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่เมื่อประมาณสองปีก่อน” “แปลงไหน” กวินท์ถามเสียงเข้ม “เป็นที่ดินขนาดใหญ่ค่ะ ซื้อขายโดยบริษัทสุทธิวงศ์ในราคาที่ค่อนข้างต่ำกว่าราคาประเมินมาก” จันทร์เพ็ญอธิบาย “และที่สำคัญคือ ผู้ขายเป็นบริษัทที่เพิ่งก่อตั้งขึ้นมาได้ไม่นาน และดูเหมือนจะไม่มีประวัติการดำเนินธุรกิจที่ชัดเจนค่ะ” กวินท์เลิกคิ้ว “บริษัทอะไร” “บริษัท ‘พราวฟ้า อสังหาริมทรัพย์’ ค่ะ” จันทร์เพ็ญตอบ “ดิฉันพยายามหาข้อมูลเพิ่มเติม แต่ข้อมูลค่อนข้างจำกัดค่ะ” กวินท์พิงพนักเก้าอี้ ดวงตาคมกริบของเขามองตรงมาที่เธอ “พราวฟ้า อสังหาริมทรัพย์… ผมจะให้ปกรณ์ตรวจสอบเรื่องนี้เพิ่มเติม” เขาหยุดไปครู่หนึ่ง “แล้วคุณได้ข้อมูลเกี่ยวกับบริษัทลัคนา พร็อพเพอร์ตี้ เพิ่มเติมไหม” “ยังค่ะ” จันทร์เพ็ญส่ายหน้า “ดิฉันยังหาเบาะแสเกี่ยวกับบุคคลที่เกี่ยวข้องกับการโอนเงินได้ไม่ชัดเจนค่ะ” “ไม่เป็นไร” กวินท์กล่าว “ผมเข้าใจว่างานนี้ต้องใช้เวลา” เขาเงยหน้าขึ้นมองนาฬิกา “ตอนนี้ก็ค่ำแล้ว คุณกลับบ้านไปพักผ่อนได้” “ค่ะ คุณกวินท์” จันทร์เพ็ญตอบรับ “แล้ว… พรุ่งนี้เจอกันนะคะ” “อืม” เขาตอบรับสั้นๆ จันทร์เพ็ญเดินออกจากห้องทำงานของกวินท์ เธอรู้สึกเหนื่อยล้า แต่ก็มีความรู้สึกพึงพอใจเล็กน้อยที่ได้ค้นพบเงื่อนงำใหม่ๆ ในคดีนี้ เธอเริ่มมองเห็นภาพรวมของความผิดปกติที่เกิดขึ้นในบริษัทสุทธิวงศ์มากขึ้นเรื่อยๆ ขณะที่เธอกำลังจะเดินออกจากอาคาร เธอก็เห็นปกรณ์กำลังเดินเข้ามา “คุณจันทร์เพ็ญ เพิ่งเลิกงานเหรอครับ” “ใช่ค่ะ คุณปกรณ์” จันทร์เพ็ญทักทาย “คุณกวินท์เรียกคุณเหรอคะ” “ครับ ผมเพิ่งคุยกับคุณกวินท์เสร็จ” ปกรณ์ตอบ “คุณกวินท์ให้ผมไปสืบข้อมูลเกี่ยวกับบริษัท ‘พราวฟ้า อสังหาริมทรัพย์’ เพิ่มเติมครับ ดูเหมือนว่าจะมีบางอย่างไม่ชอบมาพากล” จันทร์เพ็ญยิ้มเล็กน้อย “ดิฉันก็คิดเหมือนกันค่ะ” “น่าสนใจดีนะครับ” ปกรณ์กล่าว “งานของคุณจันทร์เพ็ญนี่ดูท้าทายจริงๆ” “ก็… พยายามทำให้ดีที่สุดค่ะ” จันทร์เพ็ญตอบ “ผมเชื่อว่าคุณทำได้ครับ” ปกรณ์บอก “ถ้าต้องการอะไร หรือมีข้อมูลอะไรที่ผมช่วยได้ บอกผมได้เลยนะครับ” “ขอบคุณมากค่ะ คุณปกรณ์” จันทร์เพ็ญรู้สึกดีที่ได้เจอคนดีๆ อีกคนในบริษัทแห่งนี้ “ถ้ามีอะไร ดิฉันจะขออนุญาตปรึกษานะคะ” “ยินดีเสมอครับ” ปกรณ์ยิ้ม “งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ” จันทร์เพ็ญโบกมือลาปกรณ์ ก่อนจะเดินออกไปสู่บรรยากาศยามค่ำคืนของกรุงเทพฯ เธอรู้สึกว่าการทำงานที่นี่กำลังจะพาเธอไปสู่เรื่องราวที่น่าตื่นเต้นและซับซ้อนกว่าที่เธอเคยคิดไว้มาก