ตอนที่ 41 — การกลับมาของความทรงจำ
กานต์ชนกนั่งจิบชาอยู่ริมระเบียงห้องพัก มองดูวิวเมืองยามเช้า แสงแดดยามเช้าสาดส่องกระทบใบหน้าของเธอ ทำให้เธอดูอ่อนโยนและสงบ แม้ว่าในใจจะยังคงมีเรื่องราวมากมายที่ค้างคาอยู่
"คุณยายคะ" กานต์ชนกหันไปพูดกับคุณยายที่นั่งอยู่ข้างๆ "หนูมีเรื่องอยากจะปรึกษาค่ะ"
คุณยายวางหนังสือในมือลง หันมายิ้มให้หลานสาว "มีอะไรหรือจ๊ะ หลานรัก"
"หนูอยากรู้เรื่องคุณวิชัยค่ะ" กานต์ชนกกล่าว "หนูรู้สึกว่าเรื่องของคุณวิชัยมันยังไม่จบแค่นั้น"
คุณยายถอนหายใจแผ่วเบา "เรื่องของคุณวิชัย... มันเป็นอดีตที่ขมขื่นนะ"
"แต่หนูคิดว่าเราควรจะจัดการให้มันจบจริงๆ จังๆ ค่ะ" กานต์ชนกยืนยัน "ตำรวจเองก็ยังคงสืบสวนอยู่"
"แล้วหลานอยากรู้เรื่องอะไรเป็นพิเศษล่ะ?" คุณยายถาม
"หนูอยากรู้ว่าคุณวิชัยมีความเกี่ยวข้องกับใครอีกบ้าง" กานต์ชนกตอบ "และทำไมเขาถึงต้องทำเรื่องร้ายแรงขนาดนั้น"
คุณยายเงียบไปครู่หนึ่ง ดวงตาเหม่อลอย ราวกับกำลังรำลึกถึงอดีต "คุณวิชัย... เขาเป็นคนทะเยอทะยานนะ"
"ทะเยอทะยานในเรื่องอะไรคะ?"
"ในเรื่องอำนาจและเงินทอง" คุณยายตอบ "เขาไม่พอใจกับสิ่งที่เขามี เขาอยากได้มากกว่านั้น"
"แล้วเขาได้ติดต่อกับใครในตระกูลเราบ้างคะ" กานต์ชนกถามต่อ "นอกจากท่านชายเทวัญ"
คุณยายมองกานต์ชนกด้วยความสงสัย "ทำไมหลานถึงคิดว่าเขามีความเกี่ยวข้องกับคนอื่นอีก?"
"ก็... หนูได้ยินมาว่า มีคนบางคนอยู่เบื้องหลังคุณประจักษ์อีกทีค่ะ" กานต์ชนกอธิบาย "แล้วหนูก็คิดว่า คนๆ นั้นอาจจะมีความเกี่ยวพันกับคุณวิชัย"
คุณยายยิ่งประหลาดใจ "ใครบอกหลานเรื่องนี้?"
"คือ... หนูได้ยินมาค่ะ" กานต์ชนกเลี่ยงที่จะตอบตรงๆ "หนูแค่อยากจะรู้ว่ามีใครในตระกูลเราที่อาจจะมีความเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้บ้าง"
คุณยายลูบมือของกานต์ชนกเบาๆ "คุณวิชัย... เขาเป็นคนเจ้าเล่ห์นะ"
"เจ้าเล่ห์อย่างไรคะ?"
"เขาชอบวางแผนซ้อนแผน" คุณยายกล่าว "เขาชอบใช้คนอื่นเป็นเครื่องมือ"
"แล้วเขาเคยใช้ใครในตระกูลเราเป็นเครื่องมือบ้างคะ?" กานต์ชนกถามเสียงสั่น
คุณยายลังเลเล็กน้อย "ในอดีต... มันมีเรื่องราวที่ซับซ้อนนะ"
"คุณยายคะ" กานต์ชนกมองตาคุณยายอย่างอ้อนวอน "หนูอยากรู้ความจริง หนูอยากจะช่วยแก้ไขทุกอย่างให้มันดีขึ้น"
คุณยายมองออกไปนอกระเบียง แสงแดดยามเช้าสะท้อนในดวงตาของเธอ "สมัยก่อน... คุณวิชัยเคยสนิทสนมกับ... คุณชาน"
"คุณชาน?" กานต์ชนกอุทาน "คุณชานที่เป็นพี่ชายของท่านพ่อเหรอคะ?"
"ใช่" คุณยายพยักหน้า "ทั้งสองคนเคยร่วมงานกันมาก่อน แต่ภายหลังก็มีปัญหากัน"
"มีปัญหากันเรื่องอะไรคะ?"
"เรื่องธุรกิจ" คุณยายตอบ "คุณวิชัยกับคุณชาน เคยร่วมลงทุนในโครงการบางอย่าง แต่ก็เกิดความขัดแย้งกันขึ้น"
"แล้วเรื่องนั้นเกี่ยวข้องกับเรื่องที่เกิดขึ้นในปัจจุบันไหมคะ?"
"อาจจะเกี่ยวก็ได้นะ" คุณยายกล่าว "คุณชานเป็นคนมีความทะเยอทะยานสูง และเขาก็ไม่เคยยอมใคร"
กานต์ชนกเริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวได้ "หมายความว่า คุณชานอาจจะอยู่เบื้องหลังคุณประจักษ์ และคุณวิชัย?"
"ก็... เป็นไปได้" คุณยายกล่าว "แต่ทั้งหมดนี้ก็เป็นเพียงการคาดเดาของยายนะ"
"แล้ว... ท่านพ่อของหนูล่ะคะ ท่านมีส่วนรู้เห็นอะไรบ้าง?" กานต์ชนกถามด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ
คุณยายมองหลานสาวด้วยความเห็นใจ "พ่อของหลาน... เขาเป็นคนดีนะ"
"แต่...?"
"แต่เขาก็เป็นคนที่ยอมพี่ชายของเขาเสมอ" คุณยายตอบ "บางที... เขาอาจจะถูกชักจูงโดยคุณชานก็ได้"
กานต์ชนกอึ้งไปกับคำพูดของคุณยาย เธอไม่เคยคิดมาก่อนว่าเรื่องราวจะซับซ้อนและเกี่ยวพันกับคนในครอบครัวของเธอมากขนาดนี้
"หนู... หนูไม่รู้จะทำอย่างไรดีค่ะ" กานต์ชนกพูดเสียงแผ่ว "ถ้าเรื่องนี้เป็นจริง... มันจะกระทบกระเทือนทุกอย่างเลย"
"ใจเย็นๆ นะจ๊ะหลานรัก" คุณยายลูบหลังเธอ "เราจะค่อยๆ แก้ไขปัญหากันไปทีละเปลาะ"
"หนูแค่... หนูแค่อยากให้ทุกอย่างมันกลับมาเป็นปกติ" กานต์ชนกกล่าว "หนูไม่อยากให้ตระกูลของเราต้องแปดเปื้อนไปมากกว่านี้"
คุณยายกอดหลานสาวแน่น "ยายรู้จ้ะ... ยายรู้"
3,085 ตัวอักษร