หลังจากวันนั้น บรรยากาศในออฟฟิศก็เริ่มเปลี่ยนแปลงไปอย่างช้าๆ พลอยชมพูสังเกตเห็นได้ถึงความแตกต่างในตัวกษิดิศ เขาไม่ได้กลับไปเป็นเจ้านายที่เย็นชาและไร้อารมณ์เหมือนเดิมเสียทีเดียว แม้ว่าท่าทีภายนอกจะยังคงความเป็นมืออาชีพ แต่แววตาของเขาดูอ่อนโยนลง และเขาก็เริ่มที่จะเปิดใจพูดคุยกับเธอมากขึ้น “พลอยชมพู” เสียงของกษิดิศดังขึ้นเมื่อเขาเดินผ่านมาที่โต๊ะของเธอ “วันนี้มีนัดทานข้าวกับลูกค้าตอนเที่ยง ฝากเตรียมเอกสารให้ฉันด้วยนะ” “ค่ะคุณกษิดิศ” พลอยชมพูตอบรับทันที “แล้วก็... ช่วงบ่าย ฉันมีประชุมกับทีมการตลาด” กษิดิศกล่าวต่อ “ถ้ามีประเด็นอะไรที่น่าสนใจ หรือมีข้อเสนอแนะ... เธอก็สามารถแจ้งฉันได้เลยนะ” พลอยชมพูเงยหน้าขึ้นมองเขาอย่างแปลกใจ “คุณกษิดิศ... หมายความว่ายังไงคะ” “ก็หมายความว่า... ฉันอยากจะรับฟังความคิดเห็นของเธอให้มากขึ้น” กษิดิศตอบ “ฉันรู้ว่าเธอมีความสามารถ และฉันก็เชื่อในวิจารณญาณของเธอ” หัวใจของพลอยชมพูเต้นแรงด้วยความดีใจ เธอไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่งกษิดิศจะให้ความไว้วางใจเธอมากขนาดนี้ “ขอบคุณค่ะคุณกษิดิศ” พลอยชมพูตอบอย่างตื้นตัน “ฉันจะพยายามทำให้ดีที่สุดค่ะ” กษิดิศเพียงแค่พยักหน้า ก่อนจะเดินจากไป แต่พลอยชมพูรู้สึกได้ถึงรอยยิ้มบางๆ ที่ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา ตลอดทั้งวัน พลอยชมพูพยายามทำงานอย่างเต็มที่ เธอตื่นเต้นกับโอกาสที่ได้รับ และอยากจะพิสูจน์ตัวเองให้กษิดิศเห็นว่าเขาตัดสินใจไม่ผิด ในช่วงพักกลางวัน ขณะที่เธอกำลังจะออกไปทานข้าว ก็มีเสียงเรียกจากวรัญญา “นี่ๆ พลอยชมพู” วรัญญาเดินเข้ามาหาเธอ “เมื่อเช้าเห็นคุยกับคุณกษิดิศนานเลยนะ มีอะไรดีๆ เกิดขึ้นเหรอ” พลอยชมพูยิ้ม “ก็... มีนิดหน่อยค่ะ” “เล่าให้ฟังหน่อยสิ” วรัญญาคะยั้นคะยอ “ฉันเห็นคุณกษิดิศดูเปลี่ยนไปนะ เขาดูเป็นมิตรมากขึ้นเยอะเลย” “จริงๆ ค่ะพี่วรัญญา” พลอยชมพูพยักหน้า “ฉันคิดว่า... ความสัมพันธ์ของเราเริ่มดีขึ้นแล้ว” “ดีใจด้วยนะ” วรัญญาพูด “ฉันว่าเธอเหมาะกับคุณกษิดิศนะ ถึงเขาจะดูโหดๆ ไปบ้าง แต่ถ้าได้รู้จักจริงๆ ก็เป็นคนที่ดี” พลอยชมพูหน้าแดงเล็กน้อย “พี่วรัญญาคะ” “อะไรๆ อย่าเพิ่งเขินสิ” วรัญญาหัวเราะ “แต่เอาจริงๆ นะ ฉันสังเกตเห็นอะไรบางอย่าง” “อะไรคะ” “ตั้งแต่เรื่องในห้องประชุมวันนั้น... ฉันเห็นคุณกษิดิศมองเธอบ่อยขึ้นนะ” วรัญญาบอก “ไม่ใช่แบบมองแบบหัวหน้ามองลูกน้อง แต่มันเป็นแววตาที่... อ่อนโยนกว่านั้น” พลอยชมพูพยายามเก็บอาการดีใจ “จริงเหรอคะ” “จริงสิ” วรัญญาตอบ “ฉันว่านะ... มีอะไรบางอย่างที่กำลังก่อตัวขึ้นระหว่างเธอกับคุณกษิดิศแน่ๆ” พลอยชมพูได้แต่ยิ้มรับ เธอก็รู้สึกเช่นนั้นเหมือนกัน ในช่วงบ่าย การประชุมกับทีมการตลาดเป็นไปด้วยดี พลอยชมพูนำเสนอไอเดียใหม่ๆ ที่เธอคิดมาตลอดหลายวัน เธออธิบายถึงกลยุทธ์ที่อาจจะช่วยเพิ่มยอดขาย และเพิ่มการรับรู้ของแบรนด์ กษิดิศนั่งฟังอย่างตั้งใจ เขาพยักหน้าเห็นด้วยเป็นระยะๆ และเมื่อพลอยชมพูพูดจบ เขาก็หันมาสบตาเธอ “เยี่ยมมาก พลอยชมพู” กษิดิศกล่าวชม “ไอเดียของเธอมีเหตุผล และเป็นรูปธรรม ฉันเชื่อว่ามันจะประสบความสำเร็จ” พลอยชมพูยิ้มกว้างด้วยความภาคภูมิใจ “แล้ว... คุณกษิดิศคิดว่าจะนำไปปรับใช้เลยไหมคะ” พลอยชมพูถามอย่างมีความหวัง “แน่นอน” กษิดิศตอบ “ฉันจะให้ทีมงานช่วยกันพิจารณาข้อเสนอของเธออย่างละเอียด และเราจะเริ่มดำเนินการตามแผนโดยเร็วที่สุด” เสียงปรบมือดังขึ้นจากทีมการตลาด ทุกคนต่างรู้สึกประทับใจในความคิดของพลอยชมพู และดีใจที่ได้เห็นกษิดิศเปิดใจรับฟังไอเดียใหม่ๆ หลังจากประชุมเสร็จ กษิดิศเดินเข้ามาหาพลอยชมพูที่โต๊ะทำงาน “ฉันอยากจะขอบคุณเธออีกครั้งนะ พลอยชมพู” กษิดิศกล่าว “เธอทำให้ฉันมองเห็นอะไรบางอย่างที่ฉันอาจจะมองข้ามไป” “เป็นหน้าที่ของฉันอยู่แล้วค่ะคุณกษิดิศ” พลอยชมพูตอบ “ไม่... มันไม่ใช่แค่หน้าที่” กษิดิศพูด “เธอทำให้ฉันรู้สึก... มีกำลังใจมากขึ้น” พลอยชมพูเงยหน้าขึ้นมองเขา เธอเห็นประกายตาที่จริงใจในดวงตาของเขา “ฉัน... ดีใจที่ได้ยินแบบนั้นค่ะ” พลอยชมพูตอบ “ฉันคิดว่า... เราสองคนคงจะทำงานร่วมกันได้ดีต่อไป” กษิดิศกล่าว “แน่นอนค่ะ” พลอยชมพูยิ้ม “ฉันพร้อมเสมอค่ะ” การเปลี่ยนแปลงในครั้งนี้ ไม่ใช่แค่การเปลี่ยนแปลงในที่ทำงาน แต่ยังเป็นการเปลี่ยนแปลงในความสัมพันธ์ของทั้งสองคนอีกด้วย รอยร้าวที่เคยมีเริ่มถูกเติมเต็มด้วยความเข้าใจและความไว้วางใจ ความสัมพันธ์ที่เคยเต็มไปด้วยความตึงเครียด กำลังค่อยๆ ก่อตัวเป็นความรู้สึกที่อบอุ่นและละเอียดอ่อนยิ่งขึ้น พลอยชมพูรู้ดีว่าเส้นทางข้างหน้ายังคงมีความท้าทายอีกมากมาย แต่เธอก็พร้อมที่จะเผชิญหน้าไปกับมัน ด้วยหัวใจที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความหวัง