“ถ้าเธอคิดถึงทะเล ฉันก็พาไปได้นะ” เสียงทุ้มของกันต์กระซิบข้างใบหูของพลอยขณะที่เขากอดเธอจากด้านหลังในยามเช้าตรู่ อากาศยังคงเย็นสบาย พลอยซบหน้าลงกับอกอุ่นของสามี ความคิดถึงบางอย่างแล่นเข้ามาในหัว “แต่เราเพิ่งย้ายเข้ามาบ้านใหม่นะคะ” เธอตอบเสียงอู้อี้ “บ้านหลังนี้ก็เหมือนกันนั่นแหละ แค่เราอยู่ที่ไหน มันก็คือบ้านของเราเสมอ” กันต์พูดพร้อมกับจูบที่ผมของเธอ “แล้วอีกอย่าง ฉันคิดว่าเราสมควรได้รับวันหยุดพักผ่อนจริงๆ หลังจากทุกอย่างที่ผ่านมา” พลอยยิ้ม เธอรู้ดีว่าเขาพูดถูก ช่วงเวลาของการปรับตัว การตกแต่งบ้านหลังใหม่ที่เต็มไปด้วยความฝันของทั้งสองคนนั้นเหนื่อยล้าไม่น้อย แต่เมื่อมองไปรอบๆ ห้องนอนที่ตอนนี้ตกแต่งอย่างลงตัวด้วยรสนิยมของเธอและเขา เธอก็รู้สึกว่ามันคุ้มค่าเสมอ “แล้วคุณอยากไปทะเลที่ไหนเป็นพิเศษคะ” เธอถาม พลิกตัวกลับมาเผชิญหน้ากับเขา ดวงตาเป็นประกายรอคอย “ที่ไหนก็ได้ที่มีเธออยู่ข้างๆ” กันต์ตอบพลางโน้มใบหน้าลงมาประกบริมฝีปากเธออย่างอ่อนหวาน “แต่ถ้าให้เลือก… ฉันว่าที่เกาะนามุ มันเงียบสงบดีนะ เราอาจจะไปพักผ่อนที่นั่นสักสองสามวัน” คำว่า “เกาะนามุ” ทำเอาพลอยตาโตขึ้นมาทันที ภาพของหาดทรายขาว น้ำทะเลสีฟ้าใส และกระท่อมริมหาดผุดขึ้นมาในหัว “จริงเหรอคะ! ฉันชอบที่นั่นมากเลย!” เธออุทานอย่างตื่นเต้น “งั้นก็ตกลงกันนะ” กันต์ยิ้มอย่างพอใจ “เตรียมตัวให้พร้อม พรุ่งนี้เช้าเราออกเดินทางกัน”เข้าไปสวมกอดเธอจากด้านหลัง "เมื่อคืนนอนหลับสบายดีไหม" "สบายดีค่ะ" พลอยตอบ "รู้สึกเหมือนได้พักผ่อนเต็มที่จริงๆ" "ผมก็เหมือนกัน" กันต์กล่าว "ดีใจจังเลยที่เราได้มาอยู่ที่นี่ด้วยกัน" ทั้งคู่เดินออกมายังห้องนั่งเล่นที่ตกแต่งเสร็จสมบูรณ์แล้ว โซฟาตัวใหม่ที่เลือกสรรมาอย่างดี โคมไฟระย้าที่ส่องสว่างอย่างนุ่มนวล และรูปภาพครอบครัวที่ประดับอยู่บนผนัง ล้วนแต่บ่งบอกถึงความตั้งใจที่จะสร้างบ้านที่เต็มไปด้วยความรักและความอบอุ่น "บ้านของเราสวยจริงๆ เลยนะคะ" พลอยกล่าวพลางลูบแขนกันต์ "ฉันชอบทุกอย่างเลยค่ะ" "ผมก็ชอบ" กันต์เห็นด้วย "และผมก็ดีใจที่ได้เลือกทุกอย่างกับเธอ" หลังจากนั้นไม่นาน คุณสมชาย (บิดาของกันต์) และคุณอรทัย ก็เดินทางมาถึงบ้านหลังใหม่ของลูกชายและลูกสะใภ้ พวกเขามีสีหน้าเปี่ยมสุข และดูสบายใจขึ้นกว่าเดิมอย่างเห็นได้ชัด "มาแล้วจ้ะ" คุณอรทัยกล่าว "บ้านสวยมากๆ เลยนะลูก" "ขอบคุณครับคุณแม่" กันต์ตอบ "พวกเราเพิ่งเสร็จเมื่อวานนี้เองครับ" "พ่อภูมิใจในตัวลูกนะกันต์" คุณสมชาย (บิดาของกันต์) กล่าว "ที่สามารถจัดการทุกอย่างได้ลงตัวขนาดนี้" "ผมก็ดีใจครับคุณพ่อ" กันต์ตอบ "และผมก็ขอบคุณคุณพ่อกับคุณแม่มากๆ นะครับ ที่สนับสนุนพวกเรามาตลอด" คุณสมชาย (บิดาของกันต์) เดินเข้าไปจับมือลูกชาย "พ่อเองก็ขอบคุณลูกเหมือนกันนะ ที่ทำให้พ่อได้กลับมายืนที่นี่อีกครั้ง" ท่านกล่าว "พ่อจะไม่มีวันลืมบุญคุณของครอบครัวลูกนะ" การมาเยือนของบิดามารดาในวันนั้น เป็นเหมือนการเฉลิมฉลองเล็กๆ ของการเริ่มต้นชีวิตครอบครัวอย่างแท้จริง พวกเขาได้ทานมื้อเที่ยงร่วมกันที่บ้านหลังใหม่ พูดคุยถึงแผนการในอนาคต และแลกเปลี่ยนความรู้สึกแห่งความสุข "คุณพ่อคะ คุณแม่คะ" พลอยกล่าวขึ้นขณะที่กำลังเสิร์ฟอาหาร "พลอยอยากจะขอบคุณจริงๆ ค่ะ สำหรับทุกอย่างที่มอบให้พวกเรา" "โอ้ย ไม่ต้องพูดแบบนั้นเลยนะพลอย" คุณอรทัยรีบกล่าว "เราก็ดีใจที่มีลูกสาวเพิ่มอีกคน" "ใช่แล้ว" คุณสมชาย (บิดาของกันต์) เสริม "พวกเรามีความสุขมากที่ได้เห็นกันต์กับพลอยมีความสุข" กันต์จับมือพลอยเบาๆ "ผมก็ดีใจครับ ที่ได้มีครอบครัวที่น่ารักแบบนี้" "แล้วเรื่องงานล่ะกันต์" คุณสมชาย (บิดาของกันต์) ถาม "มีอะไรคืบหน้าบ้างหรือยัง" "กำลังจะเข้าที่เข้าทางแล้วครับคุณพ่อ" กันต์ตอบ "ผมกำลังปรับแผนงานบางส่วน แล้วก็มีโปรเจกต์ใหม่ที่น่าสนใจเข้ามาด้วย" "ดีแล้ว" คุณสมชาย (บิดาของกันต์) พยักหน้า "แต่ก็อย่าหักโหมจนเกินไปนะ พักผ่อนบ้างด้วย" "ครับผม" กันต์รับคำ "แล้วพลอยล่ะ งานที่สตูดิโอเป็นไงบ้าง" คุณอรทัยถาม "ก็เรื่อยๆ ค่ะคุณแม่" พลอยยิ้ม "มีลูกค้าเข้ามาเรื่อยๆ และก็กำลังจะมีงานแสดงผลงานใหญ่เลยค่ะ" "โอ้ เยี่ยมเลย" คุณอรทัยกล่าวอย่างตื่นเต้น "ต้องไปให้กำลังใจแน่นอน" "ขอบคุณค่ะคุณแม่" พลอยตอบ "แอบบอกว่ามีของขวัญพิเศษให้คุณแม่กับคุณพ่อด้วยนะคะ" "จริงเหรอ" คุณสมชาย (บิดาของกันต์) เลิกคิ้ว "อะไรเอ่ย" "ไว้ใกล้ๆ วันงาน จะเฉลยค่ะ" พลอยยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ "เอาล่ะ ทานข้าวกันดีกว่า" คุณอรทัยกล่าว "เดี๋ยวจะเย็นไปเสียก่อน" ทั้งสี่คนทานอาหารกลางวันกันอย่างมีความสุข พูดคุยแลกเปลี่ยนเรื่องราวต่างๆ กันไปเรื่อยๆ บรรยากาศเต็มไปด้วยความอบอุ่นและความเข้าใจ หลังจากมื้อกลางวัน ทั้งสองครอบครัวก็ขอตัวกลับ คุณสมชาย (บิดาของกันต์) และคุณอรทัย ดูมีความสุขและผ่อนคลายมากขึ้นกว่าเดิมอย่างเห็นได้ชัด "กลับมาอีกนะ" กันต์กล่าว "แน่นอนจ้ะ" คุณอรทัยตอบ "ถ้ามีเวลาว่างเมื่อไหร่ เราก็จะมาเยี่ยมอีก" "พวกเราก็คิดถึงนะ" คุณสมชาย (บิดาของกันต์) กล่าว "ดูแลตัวเองดีๆ นะลูก" "ครับคุณพ่อ" กันต์ตอบ "แล้วก็พลอยด้วยนะ ดูแลตัวเองดีๆ นะ" "ค่ะคุณลุง" พลอยรับคำ "พวกเราจะดูแลกันและกันให้ดีที่สุดค่ะ" หลังจากที่รถของคุณสมชาย (บิดาของกันต์) และคุณอรทัย แล่นลับหายไปจากสายตา กันต์ก็หันมาจับมือพลอย "รู้สึกดีจังเลยนะ" เขาพูด "ครับ" พลอยพยักหน้า "เหมือนทุกอย่างมันลงตัวไปหมดแล้วจริงๆ" "ใช่" กันต์ยิ้ม "ต่อไปนี้ก็เป็นหน้าที่ของเราสองคนแล้ว ที่จะทำให้บ้านหลังนี้ มีแต่ความสุขตลอดไป" "เราจะทำให้ดีที่สุดค่ะ" พลอยตอบ "แล้วก็... พรุ่งนี้เราไปเที่ยวพักผ่อนกันไหมคะ" "ไปสิ" กันต์ตอบทันที "ไปไหนดี" "ไปทะเลกันไหมคะ" พลอยเสนอ "จะได้พักผ่อนเต็มที่ แล้วก็ใช้เวลาอยู่ด้วยกันเยอะๆ" "ดีเลย" กันต์เห็นด้วย "ผมจองโรงแรมที่พักสวยๆ ไว้ให้แล้ว" "ว้าว! คุณสามีเตรียมพร้อมตลอดเลย" พลอยแซว "ก็แน่นอน" กันต์ยิ้ม "สำหรับภรรยาที่น่ารักของผม" ทั้งคู่สบตากันด้วยความรักและความเข้าใจ ความสุขที่เรียบง่าย แต่ลึกซึ้ง กำลังจะถูกเติมเต็มด้วยการพักผ่อนช่วงวันหยุดที่จะมาถึงนี้