บรรยากาศในโบสถ์เล็กๆ แห่งหนึ่งริมทะเลเต็มไปด้วยความอบอุ่นและชื่นมื่น แสงแดดยามเช้าสาดส่องลงมาต้องอาคาร ทำให้ดูงดงามราวกับภาพวาด พลอยในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ ยืนรออยู่หน้าแท่นพิธี ดวงตาของเธอเปล่งประกายด้วยความสุข กันต์ในชุดสูทสีเข้ม ยืนรอพลอยอยู่หน้าแท่นพิธี ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้มแห่งความยินดี เขาได้ก้าวข้ามผ่านมรสุมชีวิตมาได้ และบัดนี้ เขากำลังจะได้เริ่มต้นชีวิตใหม่กับผู้หญิงที่เขารัก คุณนายอรทัยนั่งอยู่ที่แถวหน้าสุดของโบสถ์ น้ำตาแห่งความปลาบปลื้มเอ่อคลออยู่เต็มดวงตา เธอได้เห็นลูกสาวของเธอได้พบเจอความสุขที่แท้จริงเสียที เมื่อเสียงเพลงบรรเลงขึ้น พลอยก็เดินเข้ามาในโบสถ์อย่างสง่างาม คุณพ่อของเธอเป็นผู้จูงมือเธอเข้ามาส่งมอบให้กับกันต์ "ดูแลลูกสาวผมให้ดีนะ" คุณพ่อของพลอยกล่าวกับกันต์ "ผมสัญญาครับคุณพ่อ" กันต์ตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น พิธีแต่งงานดำเนินไปอย่างเรียบง่าย แต่เต็มไปด้วยความศักดิ์สิทธิ์ ทั้งคู่กล่าวคำปฏิญาณรักต่อหน้าแขกเหรื่อที่มาร่วมเป็นสักขีพยาน "ผม... กันต์... รับคุณ... พลอย... เป็นภรรยา... จะรักและซื่อสัตย์ต่อเธอ... ตลอดไป" กันต์กล่าว "ฉัน... พลอย... รับคุณ... กันต์... เป็นสามี... จะรักและซื่อสัตย์ต่อเขา... ตลอดไป" พลอยตอบด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือด้วยความตื้นตัน เมื่อแหวนถูกสวมเข้าที่นิ้วนางข้างซ้ายของกันต์ และแหวนถูกสวมเข้าที่นิ้วนางข้างซ้ายของพลอย เสียงปรบมือก็ดังกึกก้องไปทั่วโบสถ์ "ขอให้คู่บ่าวสาวมีความสุขมากๆ นะ" นักบวชกล่าวอวยพร กันต์ก้มลงจูบหน้าผากของพลอยอย่างแผ่วเบา "ผมรักคุณนะภรรยาของผม" พลอยเงยหน้ามองเขาด้วยรอยยิ้ม "ฉันก็รักคุณค่ะสามีของฉัน" หลังจากพิธีเสร็จสิ้น ทั้งคู่ก็ออกมาถ่ายรูปกับแขกเหรื่อ บรรยากาศเต็มไปด้วยความสนุกสนานและเสียงหัวเราะ "คุณกันต์คะ" พลอยเอ่ยขึ้นขณะที่ทั้งคู่ออกมาเดินเล่นริมชายหาดหลังงานเลี้ยง "ฉันดีใจจริงๆ ที่เราได้มีวันนี้" "ผมก็ดีใจเหมือนกันครับพลอย" กันต์ตอบ "ทุกอย่างที่เกิดขึ้น มันทำให้ผมได้มาอยู่ตรงนี้กับคุณ" "ฉันเคยกลัวนะคะ" พลอยสารภาพ "กลัวว่าความผิดพลาดในคืนวันนั้น มันจะนำพาไปสู่เรื่องราวที่เลวร้าย" "แต่มันกลับไม่เป็นอย่างนั้น" กันต์พูดเสริม "มันกลับทำให้เราได้รู้จักกันมากขึ้น และรักกันมากขึ้น" "ใช่ค่ะ" พลอยยิ้ม "บางครั้ง... ความผิดพลาดก็อาจจะนำมาซึ่งสิ่งดีๆ ที่เราคาดไม่ถึงก็ได้" กันต์กอดพลอยไว้ในอ้อมแขน "ผมรักคุณนะพลอย" "ฉันก็รักคุณค่ะคุณกันต์" พลอยตอบ "ตลอดไป" พวกเขายืนมองพระอาทิตย์ที่กำลังจะลับขอบฟ้า สีส้มแดงอาบทาไปทั่วผืนน้ำ สะท้อนให้เห็นถึงความหวังและอนาคตที่สดใส ข่าวเกี่ยวกับเจนก็ค่อยๆ เงียบหายไปตามกาลเวลา เธอไม่สามารถเข้ามาทำลายชีวิตของกันต์และพลอยได้อีกต่อไป การดำเนินคดีทางกฎหมายทำให้เธอต้องรับผิดชอบต่อการกระทำของตนเอง พลอยและกันต์เริ่มต้นชีวิตคู่ด้วยกันอย่างมีความสุข พวกเขามีความเข้าใจซึ่งกันและกันมากขึ้น และพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่งที่จะเข้ามาในชีวิต "เราจะไปฮันนีมูนที่ไหนดีคะ" พลอยถามอย่างตื่นเต้น "ที่ไหนก็ได้ที่คุณอยากไป" กันต์ตอบ "แค่มีคุณอยู่ข้างๆ ผม ผมก็มีความสุขที่สุดแล้ว" พลอยหัวเราะคิกคัก "คุณก็พูดไป" "จริงนะ" กันต์ตอบ "ผมไม่เคยคิดเลยว่า ความผิดพลาดในคืนวันนั้น จะนำพาผมมาเจอคุณ และทำให้ชีวิตผมสมบูรณ์แบบขนาดนี้" พลอยซบหน้าลงบนไหล่ของกันต์ ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความรักและความอบอุ่น "ฉันก็เหมือนกันค่ะ" พลอยกล่าว "ขอบคุณนะคะ... ที่คุณเข้ามาในชีวิตฉัน" กันต์บีบมือพลอยเบาๆ "ผมก็ขอบคุณคุณเหมือนกัน" ทั้งสองเดินจับมือกันไปตามชายหาด ปล่อยให้เสียงคลื่นซัดเข้าฝั่งเป็นเสียงเพลงกล่อมใจ เป็นเพลงแห่งความรักที่เริ่มต้นจากความผิดพลาด แต่กลับงอกงามจนกลายเป็นความผูกพันที่ไม่มีวันลบเลือน