หลังจากได้รู้ความจริงจากลุงสมศักดิ์ อาคิราก็รู้สึกหนักอึ้งในใจ เขาใช้เวลาหลายชั่วโมงนั่งจมอยู่กับความคิด คำพูดของลุงสมศักดิ์ยังคงก้องอยู่ในหู "พ่อแกมันเหี้ยมโหดเกินไป" คำกล่าวนี้ทำให้เขารู้สึกเหมือนถูกตบหน้าอย่างแรง เขาไม่เคยคิดว่าบิดาของตนจะเป็นคนเช่นนี้ เขาตัดสินใจกลับไปเผชิญหน้ากับบิดาของตนเอง ในคฤหาสน์หรูหราที่เคยเป็นสัญลักษณ์ของความสำเร็จของครอบครัว แต่บัดนี้กลับกลายเป็นสถานที่ที่เต็มไปด้วยความลับอันดำมืด "พ่อครับ" อาคิรากล่าวเมื่อพบหน้าบิดาของเขาในห้องทำงานส่วนตัว บรรยากาศระหว่างสองพ่อลูกตึงเครียดกว่าทุกครั้ง "ผมไปคุยกับลุงสมศักดิ์มาแล้วครับ" ใบหน้าของบิดาอาคิราซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัด "แก... แกไปพูดอะไรกับเขามา" "ผมได้รู้ความจริงทั้งหมดแล้วครับ" อาคิรากล่าวเสียงเย็น "เรื่องที่พ่อเคยทำกับครอบครัวของนพดล" บิดาของอาคิราทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ทำงานอย่างอ่อนแรง "มัน... มันเป็นอดีตที่เลวร้าย" "เลวร้ายสำหรับใครครับพ่อ" อาคิราถาม "สำหรับพ่อ หรือสำหรับครอบครัวของนพดลที่ต้องสูญเสียทุกอย่าง" "พ่อ... พ่อไม่ได้ตั้งใจ" บิดาอาคิรากล่าวเสียงสั่นเครือ "ตอนนั้น พ่อก็แค่ต้องการเอาตัวรอด" "เอาตัวรอดด้วยการทำลายชีวิตคนอื่นงั้นเหรอครับ" อาคิราตอกกลับ "พ่อเคยคิดบ้างไหมว่าสิ่งที่พ่อทำ จะส่งผลให้ลูกชายของนพดลต้องเติบโตมาด้วยความแค้น" "พ่อ... พ่อเสียใจนะอาคิรา" "เสียใจ?" อาคิราหัวเราะเยาะ "พ่อเสียใจที่ถูกจับได้ หรือเสียใจกับสิ่งที่พ่อทำจริงๆ" "พ่อเสียใจจริงๆ" บิดาอาคิรากล่าว น้ำตาคลอเบ้า "พ่อไม่เคยลืมเรื่องนี้เลย" "แล้วทำไมพ่อถึงไม่เคยบอกผมเลย" อาคิราถาม "ทำไมถึงปล่อยให้ผมไปเป็นเป้าหมายของความแค้น โดยไม่เคยบอกความจริง" "พ่อ... พ่อกลัว" บิดาอาคิราสารภาพ "กลัวว่าแกจะรับไม่ได้ กลัวว่าแกจะผิดหวังในตัวพ่อ" "ตอนนี้ผมก็ผิดหวังแล้วไงครับพ่อ" อาคิรากล่าว "ผมผิดหวังที่พ่อเป็นคนแบบนี้" ความเงียบปกคลุมห้องนั้นอีกครั้ง มีเพียงเสียงลมหายใจที่หนักอึ้งของสองพ่อลูก "แล้วเรื่องของเมษาล่ะพ่อ" อาคิราถาม เปลี่ยนเรื่องราวอย่างกะทันหัน "พ่อรู้เรื่องของเราสองคนแล้วใช่ไหม" บิดาอาคิรามองหน้าลูกชายอย่างพิจารณา "รู้... พ่อรู้" "พ่อคิดอย่างไร" "พ่อ... พ่อไม่เคยเห็นแกเป็นแบบนี้มาก่อน" บิดาอาคิรากล่าว "มีความสุข... มีความรู้สึกที่อ่อนโยน" "เมษาเธอทำให้ผมเปลี่ยนไปครับ" อาคิรากล่าว "เธอทำให้ผมมองเห็นโลกในมุมที่ต่างออกไป" "พ่อดีใจที่แกเจอคนที่ดี" บิดาอาคิรากล่าว "แต่พ่อก็ยังเป็นห่วงเรื่องความปลอดภัยของเธอ" "ผมจะปกป้องเธอเองครับ" อาคิราตอบหนักแน่น "และผมจะจัดการกับเรื่องราวที่พ่อทิ้งไว้ให้จบ" "แกแน่ใจนะว่าไหว" "ผมต้องทำให้ได้ครับ" อาคิรากล่าว "เพื่อตัวผมเอง... และเพื่อเมษา" หลังจากนั้น อาคิราก็กลับมาหาเมษาที่คอนโดของเธอ เธอกำลังรอเขาอยู่ด้วยสีหน้าเป็นห่วง "เป็นยังไงบ้างคะคุณอา" เมษารีบเข้ามาถามทันทีที่เขาเปิดประตู "มีเรื่องต้องจัดการอีกหน่อย" อาคิราตอบ พลางดึงเมษาเข้ามากอด "แต่ทุกอย่างจะเรียบร้อย" "ฉันเป็นห่วงนะคะ" "ไม่เป็นไรนะ" อาคิราปลอบ "ทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดี" ทั้งสองคนนั่งลงคุยกัน อาคิราเล่าเรื่องที่เขาได้รู้จากลุงสมศักดิ์ และการเผชิญหน้ากับบิดาของเขาให้เมษาฟัง "ฉันเสียใจด้วยนะคะที่คุณอาต้องมาเจอเรื่องแบบนี้" เมษากล่าวด้วยความเห็นใจ "ไม่เป็นไรนะ" อาคิราตอบ "อย่างน้อยผมก็ได้รู้ความจริง" "แล้วหลังจากนี้ คุณอาจะทำยังไงคะ" "ผมจะค่อยๆ แก้ไขสิ่งที่พ่อผมเคยทำไว้" อาคิรากล่าว "และผมจะทำให้เรื่องนี้จบลงอย่างเด็ดขาด" "ฉันจะอยู่ข้างคุณอาค่ะ" เมษากล่าว "ขอบคุณนะ" อาคิราก้มลงจูบหน้าผากของเมษา "เธอคือความสุขของฉัน" วันต่อมา อาคิราได้เรียกประชุมลูกน้องคนสนิท รวมถึงไต้ฝุ่น ซัน และไทเกอร์ "หลังจากนี้ งานของเราจะเปลี่ยนไป" อาคิรากล่าว "เราจะไม่ใช้วิธีการที่รุนแรงเหมือนที่ผ่านมาอีกต่อไป" "หมายความว่ายังไงครับนายท่าน" ไต้ฝุ่นถาม "เราจะใช้กฎหมาย" อาคิราตอบ "เราจะหาหลักฐานทุกอย่างเกี่ยวกับสิ่งที่พ่อผมเคยทำไว้ และเราจะนำมันไปเปิดโปง" "แต่... แบบนั้นอาจจะอันตรายนะครับนายท่าน" ซันกล่าว "ผมรู้" อาคิราตอบ "แต่ผมเชื่อว่าเราทำได้" "แล้วเราจะเริ่มจากตรงไหนครับ" ไทเกอร์ถาม "เราจะเริ่มจากรวบรวมเอกสารเก่าๆ ที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจของพ่อผม" อาคิรากล่าว "และหาพยานที่สามารถให้การได้" "เรื่องนี้อาจจะใช้เวลานะครับนายท่าน" ไต้ฝุ่นกล่าว "ผมรู้" อาคิราตอบ "แต่ผมพร้อมที่จะรอ" การตัดสินใจของอาคิราทำให้ทุกคนประหลาดใจ แต่ก็ไม่มีใครกล้าขัดขวาง เขาได้เปลี่ยนไปแล้วจริงๆ ในขณะที่อาคิรากำลังวางแผนเพื่อแก้ไขอดีตของบิดา เขาก็ได้รับข่าวร้ายเกี่ยวกับสุขภาพของบิดาที่กำลังย่ำแย่ลงเรื่อยๆ หลังจากเหตุการณ์ที่เผชิญหน้ากัน "พ่อ... พ่อไม่เป็นไรนะ" อาคิรากล่าว เมื่อไปเยี่ยมบิดาที่โรงพยาบาล "พ่อ... พ่อกำลังจะไปแล้วอาคิรา" บิดาอาคิรากล่าวเสียงอ่อนแรง "พ่ออยากจะฝากเรื่องทุกอย่างไว้กับแก" "ผมจะดูแลทุกอย่างเองครับพ่อ" อาคิราตอบ "ไม่ต้องห่วง" "พ่อ... พ่อขอโทษนะ" "ผมให้อภัยพ่อครับ" อาคิรากล่าว "ขอแค่พ่อไปสู่ภพภูมิที่ดี" ไม่นานหลังจากนั้น บิดาของอาคิราก็จากไปอย่างสงบ ท่ามกลางความเสียใจของอาคิรา การจากไปของบิดา ทำให้ภาระทุกอย่างตกมาอยู่ที่อาคิรา เขาต้องเป็นทั้งผู้นำองค์กร และต้องแบกรับความรับผิดชอบในการแก้ไขอดีตของบิดา วันเผาศพบิดา อาคิราได้พบกับลุงสมศักดิ์อีกครั้ง "พ่อแก... เขาเสียใจมาตลอดชีวิตนะอาคิรา" ลุงสมศักดิ์กล่าว "หวังว่าแกจะสามารถไถ่บาปแทนเขาได้" "ผมจะพยายามครับลุง" อาคิราตอบ "ผมจะไม่ยอมให้เรื่องราวในอดีตมาทำลายชีวิตของผมและคนที่ผมรัก" หลังจากเสร็จสิ้นพิธี อาคิราก็กลับมาหาเมษา "เป็นไงบ้างคะ" เมษาถามอย่างเป็นห่วง "ทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว" อาคิราตอบ "และผมก็พร้อมที่จะเริ่มต้นใหม่" "ฉันดีใจค่ะ" เมษาเอ่ย "เราจะเริ่มต้นใหม่ด้วยกันนะ" อาคิรายิ้ม เขาแน่ใจว่าชีวิตของเขาจะไม่กลับไปเหมือนเดิมอีกต่อไป ความรักที่เขามีให้เมษา ได้เปลี่ยนเขาให้เป็นคนที่ดีขึ้น และพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่ง