อาคิรากล่าวต่อด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นขึ้น "ผมได้รวบรวมหลักฐานทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับการกระทำผิดของท่านประธานมาโดยตลอด และวันนี้ ผมพร้อมที่จะส่งมอบหลักฐานทั้งหมดให้กับเจ้าหน้าที่ เพื่อดำเนินการตามกฎหมายอย่างถึงที่สุด" แสงแฟลชจากกล้องนับไม่ถ้วนสว่างวาบราวกับดวงดาวระยิบระยับในความมืด เสียงซุบซิบของผู้สื่อข่าวและแขกเหรื่อดังอื้ออึงทั่วห้องจัดงานแถลงข่าว แต่สายตาของอาคิราจับจ้องไปที่เมษาเพียงผู้เดียว หญิงสาวที่ยืนอยู่ด้านหลัง กุมมือของเขาไว้แน่น เป็นกำลังใจที่มองไม่เห็นแต่สัมผัสได้ถึงพลังที่ส่งผ่านมา "การกระทำของท่านประธานในอดีต เป็นสิ่งที่ผมไม่อาจยอมรับได้ และผมขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้งต่อครอบครัวของเหยื่อทุกท่าน" อาคิรากล่าวต่อ "ผมเชื่อมั่นในความยุติธรรม และผมจะทำทุกวิถีทางเพื่อให้แน่ใจว่าผู้กระทำผิดจะต้องได้รับโทษตามกฎหมาย โดยไม่คำนึงถึงความสัมพันธ์ทางสายเลือด" ทันทีที่อาคิรากล่าวจบ เสียงปรบมือก็ดังกระหึ่มขึ้น ผู้สื่อข่าวพากันรุมถามคำถามนับไม่ถ้วน แต่ท่ามกลางความวุ่นวายนั้น อาคิราจับมือเมษาไว้แน่นกว่าเดิม "คุณทำได้ดีมากค่ะ" เมษากระซิบข้างหูเขา "ฉันภูมิใจในตัวคุณ" "ขอบคุณนะเมษา" อาคิราหันไปยิ้มให้เธอ "ถ้าไม่มีเธอ ผมคงผ่านเรื่องนี้ไปไม่ได้" วันเวลาต่อมา ชีวิตของอาคิราเปลี่ยนไปอีกครั้ง การเปิดโปงความจริงเกี่ยวกับการทุจริตของบิดา ทำให้เขาตกเป็นเป้าสายตาของสังคม ทั้งในแง่ของการยกย่องในความกล้าหาญ และการวิพากษ์วิจารณ์ถึงการที่เขา "ทำลายชื่อเสียง" ของตระกูล แต่สำหรับอาคิรา สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นรอง ความสงบภายในใจที่เขาได้รับจากการทำในสิ่งที่ถูกต้อง สำคัญกว่าสิ่งอื่นใด "ท่านครับ ตำรวจได้เข้าควบคุมตัวผู้ที่เกี่ยวข้องกับการทุจริตทั้งหมดแล้วครับ" ไต้ฝุ่นรายงานข่าวด้วยสีหน้าโล่งอก "และกำลังจะมีการสอบสวนอย่างเป็นทางการ" "ดีมาก" อาคิรากล่าว "แล้วเรื่องการปรับปรุงองค์กรล่ะ" "เราได้เริ่มดำเนินการตามแผนที่วางไว้แล้วครับท่าน" ซันตอบ "เรากำลังปรับโครงสร้างการบริหาร และเพิ่มความโปร่งใสในทุกกระบวนการ" "ผมต้องการให้เราให้ความสำคัญกับพนักงานทุกคน" อาคิราเน้นย้ำ "เราจะสร้างวัฒนธรรมองค์กรที่ให้ความสำคัญกับความเป็นธรรม และการเติบโตไปด้วยกัน" เมษายังคงอยู่เคียงข้างอาคิราเสมอ เธอเป็นเสมือนหลักยึดที่มั่นคงในชีวิตของเขา "คุณอาไม่ต้องกังวลนะคะ" เมษากล่าวขณะที่ทั้งสองคนกำลังนั่งจิบชาอยู่ที่ระเบียงคฤหาสน์หลังใหม่ที่ถูกตกแต่งอย่างเรียบง่าย แต่ให้ความรู้สึกอบอุ่น "ทุกอย่างจะดีขึ้นเอง" "ผมรู้" อาคิราจับมือเมษาไว้ "แต่บางครั้งผมก็ยังอดคิดไม่ได้ว่า ถ้าพ่อผมยังอยู่ เขาจะรู้สึกอย่างไร" "คุณอาได้ทำในสิ่งที่ถูกต้องที่สุดแล้วค่ะ" เมษามองเข้าไปในดวงตาของเขา "การที่ท่านประธานได้จากไปก่อนที่จะถูกเปิดโปง อาจจะเป็นสิ่งที่ท่านอยากให้เป็นก็ได้นะคะ" อาคิราเงียบไปครู่หนึ่ง เขาพยักหน้าช้าๆ "บางทีเธออาจจะพูดถูก" แต่แล้ว เรื่องราวก็ไม่ได้จบลงง่ายๆ เสมอไป หลังจากที่อาคิราดำเนินการทางกฎหมายกับผู้เกี่ยวข้องกับการทุจริตของบิดาเสร็จสิ้น ก็มีบุคคลนิรนามส่งจดหมายข่มขู่มาถึงเขา "ใครมันกล้าส่งจดหมายแบบนี้มา" อาคิราขมวดคิ้วขณะอ่านข้อความในจดหมาย "ถ้าคิดว่าขู่แล้วผมจะกลัว ก็คิดผิดแล้ว" "ให้ผมจัดการเรื่องนี้นะครับท่าน" ไต้ฝุ่นอาสา "ผมจะสืบหาตัวคนส่งให้เร็วที่สุด" "ไม่ต้อง" อาคิราตอบ "ผมจะจัดการเอง" เมษาสังเกตเห็นความเครียดบนใบหน้าของอาคิรา "มีอะไรหรือเปล่าคะ" "ไม่มีอะไรหรอก" อาคิราพยายามยิ้มให้เธอ "แค่เรื่องเล็กน้อย" แต่เมษารู้ดีว่า ไม่มีอะไรที่เป็นเรื่องเล็กน้อยสำหรับอาคิราได้ "คุณอาคะ เล่าให้ฉันฟังได้นะคะ" เมษาเดินเข้ามาโอบกอดเขา "ฉันเป็นห่วงนะคะ" อาคิราถอนหายใจยาว "มีคนส่งจดหมายข่มขู่มาน่ะ" "อะไรนะคะ!" เมษาตกใจ "ใครทำแบบนี้" "ผมยังไม่รู้" อาคิราตอบ "แต่ผมจะไม่ยอมให้ใครมาทำอันตรายกับเราได้เด็ดขาด" วันรุ่งขึ้น อาคิราตัดสินใจที่จะเผชิญหน้ากับความจริงที่กำลังคืบคลานเข้ามา เขาเดินเข้าไปในห้องทำงานของตนเอง พร้อมกับเมษาที่เดินตามมาติดๆ "ผมว่าเราควรจะรู้ให้ได้ว่าใครอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้" อาคิรากล่าว "และผมเชื่อว่าคำตอบอาจจะอยู่ที่เอกสารเก่าๆ ของพ่อ" เขาเริ่มค้นหาเอกสารลับต่างๆ ที่บิดาของเขาเคยเก็บซ่อนไว้ การค้นหาเป็นไปอย่างระมัดระวัง เพราะเขารู้ดีว่า เรื่องนี้อาจจะอันตรายกว่าที่คิด "เจอแล้ว!" อาคิราตะโกนเสียงดังเมื่อเขาพบแฟ้มเอกสารสีดำที่ซ่อนอยู่ใต้พื้นไม้ "นี่มันต้องมีอะไรบางอย่างแน่ๆ" เมื่อเปิดแฟ้มเอกสารนั้นออกมา สิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า ทำให้อาคิราและเมษาทั้งตกใจและสับสน "นี่มันหมายความว่ายังไง" เมษาถามด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ "ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน" อาคิราตอบ "แต่ผมว่าเรื่องนี้มันซับซ้อนกว่าที่คิดเยอะ" ในแฟ้มนั้นมีรูปถ่ายเก่าๆ จำนวนหนึ่ง ซึ่งเป็นรูปของบิดาของเขา ที่กำลังยืนอยู่กับชายฉกรรจ์หลายคน และที่น่าตกใจกว่านั้น คือมีชื่อของใครบางคนปรากฏอยู่บนเอกสารลับที่แนบมาด้วย ชื่อนั้นคือชื่อของ "นพดล" "พ่อผม... พ่อผมไม่ได้ฆ่านพดลเองเหรอ" อาคิราพึมพำด้วยความสับสน "แล้วใครคือคนที่พ่อผมทำข้อตกลงด้วย" ความจริงอันดำมืดกำลังค่อยๆ เผยออกมา ทีละน้อย ราวกับเงาที่ค่อยๆ ทอดยาวออกมาในยามเย็น