โรงพยาบาลอันทันสมัยแห่งหนึ่งที่เต็มไปด้วยความสงบ อาคิรานอนพักรักษาตัวอยู่ในห้องผู้ป่วยพิเศษ อาการบาดเจ็บที่ไหล่ไม่รุนแรงนัก แต่ก็ทำให้เขาต้องพักผ่อนและงดกิจกรรมหนักๆ ไปสักพัก เมษานั่งเฝ้าเขาอยู่ที่ข้างเตียง มือของเธอยังคงกุมมือของเขาไว้แน่น ราวกับกลัวว่าเขาจะหายไป "คุณอาคะ" เมษากล่าวเสียงแผ่วเบา "รู้สึกปวดตรงไหนอีกไหมคะ" "ไม่แล้วครับเมษา" อาคิราตอบ พยายามยิ้มให้ภรรยา "แค่รู้สึกรำคาญที่ต้องนอนนิ่งๆ แบบนี้" "คุณอาต้องพักนะคะ" เมษาพูด "เดี๋ยวหมอจะมาตรวจอีกครั้ง" "แล้วเรื่องที่เกิดขึ้นล่ะ" อาคิราถาม "พวกนั้นจับตัวชายคนนั้นไว้ได้แล้วใช่ไหม" "ค่ะ" เมษาตอบ "ลุงสมศักดิ์บอกว่ากำลังเร่งสอบสวนอยู่ เพื่อหาตัวคนที่อยู่เบื้องหลัง" "ผมไม่อยากให้เรื่องมันยุ่งยากไปกว่านี้" อาคิราถอนหายใจ "แต่ก็คงหนีไม่พ้น" "เมษาก็หวังว่าทุกอย่างจะคลี่คลายเร็วๆ นะคะ" เมษากล่าว "เมษาเป็นห่วงคุณอาที่สุด" "ผมรู้" อาคิราบีบมือเธอ "และผมก็โชคดีจริงๆ ที่มีเธออยู่ตรงนี้" คำพูดของอาคิราทำให้เมษารู้สึกอบอุ่นหัวใจ แม้จะอยู่ในสถานการณ์ที่ตึงเครียด แต่เธอก็ยังคงรู้สึกถึงความรักและความผูกพันที่พวกเขามีต่อกัน หลายวันผ่านไป อาคิราเริ่มฟื้นตัวได้เร็วขึ้น เขาได้รับอนุญาตให้ออกจากโรงพยาบาลได้แล้ว แต่ก็ยังต้องพักฟื้นอยู่ที่บ้าน และหลีกเลี่ยงการทำงานหนัก "หมอบอกว่าคุณอาต้องพักผ่อนอีกสักพักนะคะ" เมษาเตือนขณะที่ช่วยจัดหมอนให้เขา "ผมรู้" อาคิราตอบ "แต่ก็อดห่วงงานไม่ได้" "เดี๋ยวเมษากับลุงสมศักดิ์จะช่วยดูแลเองนะคะ" เมษากล่าวอย่างมั่นใจ "คุณอาไม่ต้องกังวล" "ขอบคุณนะเมษา" อาคิรามองภรรยาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความซาบซึ้ง "เธอทำให้ผมรู้สึกดีขึ้นมากจริงๆ" ในระหว่างที่อาคิราพักฟื้น ลุงสมศักดิ์ก็ไม่ปล่อยเวลาให้เสียเปล่า เขาเร่งดำเนินการสืบสวนสอบสวนอย่างเต็มที่ และในที่สุด ความจริงอันน่าตกตะลึงก็ถูกเปิดเผย "อาคิรา" ลุงสมศักดิ์เดินเข้ามาหาเขาที่ห้องนั่งเล่น "เราจับตัวคนร้ายที่อยู่เบื้องหลังได้แล้ว" อาคิราเงยหน้าขึ้นมองลุงสมศักดิ์ "ใครครับลุง" "คนที่แกคาดไม่ถึงเลยทีเดียว" ลุงสมศักดิ์กล่าว "เขาคือ...อดีตหุ้นส่วนคนหนึ่งของพ่อแก ชื่อคุณวิชัย" "คุณวิชัย!" อาคิราอุทานด้วยความตกใจ "เขาจะทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร" "เขาแค้นพ่อของแกมานานแล้ว" ลุงสมศักดิ์อธิบาย "เพราะรู้สึกว่าถูกพ่อของแกหักหลัง ทำให้ธุรกิจของเขาล้มละลาย เขาจึงวางแผนแก้แค้นมาโดยตลอด และเมื่อเห็นว่าแกกำลังจะประสบความสำเร็จ เขาก็เลยฉวยโอกาสนี้ลงมือ" "เขานี่เองที่เป็นคนให้ข้อมูลกับพวกซาโต้" อาคิราพึมพำ "ผมไม่น่าไว้ใจเขาเลย" "เรื่องมันก็เป็นแบบนี้แหละ" ลุงสมศักดิ์กล่าว "แต่ตอนนี้เขาก็ได้รับโทษตามกฎหมายแล้ว" อาคิราถอนหายใจยาว การที่ได้รู้ความจริงทั้งหมด ทำให้เขารู้สึกโล่งใจไปเปลาะหนึ่ง แต่ก็ยังคงมีความรู้สึกผิดหวังในตัวคุณวิชัยอยู่ลึกๆ "ผมขอโทษที่ทำให้เมษาต้องมาเจอเรื่องแบบนี้" อาคิราหันไปมองเมษาที่นั่งอยู่ข้างๆ "ไม่เป็นไรค่ะคุณอา" เมษาส่ายหน้า "เมษาไม่เคยโทษคุณอาเลย" "เธอเข้มแข็งมากจริงๆ เมษา" อาคิรากล่าว "ผมดีใจที่ได้แต่งงานกับเธอ" "เมษาก็ดีใจที่ได้แต่งงานกับคุณอาเหมือนกันค่ะ" เมษายิ้ม หลังจากเรื่องของคุณวิชัยคลี่คลายลง ชีวิตของอาคิราและเมษาก็กลับมาสู่ความสงบอีกครั้ง ความผูกพันระหว่างพวกเขายิ่งแน่นแฟ้นขึ้นกว่าเดิม พวกเขาผ่านพ้นวิกฤตการณ์ครั้งสำคัญไปด้วยกัน และยิ่งเข้าใจคุณค่าของกันและกันมากขึ้น "ต่อไปนี้ เราจะไม่ปล่อยให้ใครมาทำร้ายครอบครัวของเราได้อีกแล้วนะ" อาคิรากล่าวขณะที่โอบกอดเมษาไว้ "ค่ะคุณอา" เมษาซบหน้ากับอกของสามี "เมษาจะอยู่เคียงข้างคุณอาเสมอ" แม้ว่าอดีตอันขมขื่นจะยังคงทิ้งร่องรอยไว้บ้าง แต่ด้วยความรักและความเข้าใจ พวกเขาก็สามารถก้าวข้ามผ่านมันไปได้ และสร้างอนาคตร่วมกันที่แข็งแกร่งกว่าเดิม วันเวลาผ่านไป อาคิรากลับไปทำงานอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ เขาไม่ได้ทำงานเพียงลำพังอีกต่อไป เมษาได้เข้ามาช่วยงานเขาในส่วนของธุรกิจบริหารอย่างเต็มตัว เธอได้นำความรู้ความสามารถที่ได้ร่ำเรียนมาใช้ให้เกิดประโยชน์ และได้รับการยอมรับจากทีมงานทุกคน "คุณอาคะ" เมษาพูดขึ้นระหว่างประชุม "เมษาคิดว่าเราควรจะลงทุนในตลาดหุ้นตอนนี้ค่ะ" "ทำไมเธอถึงคิดอย่างนั้น" อาคิราถาม "จากข้อมูลที่เมษาได้ศึกษามานะคะ ตลาดหุ้นกำลังจะดีขึ้นในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า" เมษาอธิบาย "ถ้าเราเข้าไปลงทุนตอนนี้ เราจะได้กำไรอย่างงามค่ะ" อาคิราพิจารณาคำพูดของเมษา เขาเชื่อมั่นในวิสัยทัศน์ของเธอ "ก็ได้ ฉันจะให้โอกาสเธอ" และแล้ว การลงทุนของเมษาก็ประสบความสำเร็จอย่างงดงาม มันเป็นเครื่องพิสูจน์ว่าเธอมีความสามารถที่แท้จริง และสามารถเป็นกำลังสำคัญให้กับธุรกิจของอาคิราได้อย่างแน่นอน "ผมภูมิใจในตัวเธอมากนะเมษา" อาคิรากล่าวในตอนเย็นวันนั้น "เธอเก่งจริงๆ" "ขอบคุณค่ะคุณอา" เมษายิ้ม "เมษาทำได้ก็เพราะคุณอาให้โอกาสและเชื่อมั่นในตัวเมษานะคะ" "เราจะเติบโตไปด้วยกันนะเมษา" อาคิรากล่าว "และเราจะสร้างครอบครัวที่แข็งแกร่งที่สุด" "ค่ะคุณอา" เมษารับคำด้วยหัวใจที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความสุข