เช้าวันต่อมา ท้องฟ้าปลอดโปร่ง ไม่มีเมฆฝนสักก้อน บ่งบอกถึงความสงบที่อาจจะเกิดขึ้นได้เพียงชั่วครู่ในโลกของอาคิรา หลังจากได้รับข้อมูลอันมีค่าจากเมษา เขาก็เริ่มวางแผนการตอบโต้กลุ่มเหยี่ยวทะเลอย่างรวดเร็ว “ไต้ฝุ่น” อาคิราเรียกมือขวาของเขาที่กำลังยืนรอคำสั่งอยู่ “จัดกำลังพลทั้งหมดให้พร้อม พรุ่งนี้เราจะบุกยึดโกดังของกลุ่มเหยี่ยวทะเลที่ท่าเรือตะวันออก” “รับทราบครับนายท่าน” ไต้ฝุ่นตอบ “แล้วเรื่องซัน…” “บอกเขาให้เตรียมพร้อม เขาคือหุ้นส่วนของเรา เราจะจัดการกับศัตรูร่วมกัน” อาคิรากล่าว “ครับ” ไม่นานนัก เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น “เข้ามา” อาคิราเอ่ย ซันเดินเข้ามาในห้องทำงานด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “อาคิรา ฉันได้ข่าวมาว่ากลุ่มเหยี่ยวทะเลกำลังจะเคลื่อนย้ายสินค้าล็อตใหญ่ในคืนนี้” อาคิราเลิกคิ้ว “ข่าวนี้มาจากไหน” “เมษา” ซันตอบ “เธอรู้เรื่องนี้จากที่ปรึกษาของเธอ” “อย่างนั้นหรือ” อาคิราครุ่นคิด “ดี เราจะใช้โอกาสนี้จัดการมันเสียเลย” “แต่… พวกมันอาจจะมีกำลังเสริม” ซันแสดงความกังวล “ฉันรู้” อาคิราตอบ “แต่เราจะไปถึงก่อน แล้วสร้างความปั่นป่วนให้พวกมัน” “แล้วแผนการที่เราคุยกันไว้ล่ะ” ซันถาม “เราจะทำตามแผนเดิม” อาคิราตอบ “แต่เราจะเปลี่ยนเวลาเล็กน้อย เพื่อให้เข้ากับสถานการณ์” “เข้าใจแล้ว” ซันพยักหน้า “ฉันจะเตรียมคนของฉันให้พร้อม” เมื่อซันออกไป อาคิราก็หันไปสั่งไต้ฝุ่น “เตรียมรถให้พร้อม เราจะไปหาเมษา” “ครับนายท่าน” อาคิราไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงต้องไปหาเมษาอีก เขาควรจะมุ่งมั่นกับการแก้แค้นให้กับการโจมตีเมื่อคืนนี้ แต่กลับมีความรู้สึกบางอย่างที่ดึงดูดเขาให้ไปหาเธอ ราวกับมีเชือกบางๆ ที่มองไม่เห็น ผูกมัดหัวใจของเขากับเธอไว้ รถยนต์สีดำคันหรูเคลื่อนตัวไปตามถนนอย่างรวดเร็ว มุ่งหน้าไปยังคฤหาสน์หรูของครอบครัวเมษา อาคิรานั่งอยู่เบาะหลัง มองออกไปนอกหน้าต่างด้วยสีหน้าครุ่นคิด เมื่อรถมาถึงหน้าคฤหาสน์ อาคิราก็ลงจากรถและเดินตรงไปยังประตูใหญ่ “ฉันมาหาเมษา” เขากล่าวกับคนเฝ้าประตู คนเฝ้าประตูทำท่าจะขัดขวาง แต่เมื่อเห็นใบหน้าอันทรงอำนาจของอาคิรา ก็รีบเปิดประตูให้ “เชิญครับคุณ” อาคิราเดินเข้าไปในคฤหาสน์อย่างไม่ลังเล เขาตรงไปยังห้องนั่งเล่น ซึ่งเป็นที่ที่เมษามักจะใช้เวลาอยู่ เมษากำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ริมหน้าต่าง เมื่อเห็นอาคิราเข้ามา เธอก็วางหนังสือลง “คุณมาทำไม” เมษาถาม “ฉันมาเพื่อบอกว่า แผนของเราจะเริ่มเร็วขึ้น” อาคิราตอบ “พวกเหยี่ยวทะเลกำลังจะเคลื่อนย้ายสินค้าคืนนี้” เมษาหน้าซีดลงเล็กน้อย “เร็วขนาดนั้นเลยหรือ” “ใช่” อาคิราตอบ “และฉันมาเพื่อขอให้คุณหลีกเลี่ยงอันตราย” “ฉันจะไม่หนีไปไหน” เมษาพูดเสียงหนักแน่น “ฉันจะช่วยพ่อของฉัน” “แต่คุณไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกมัน” อาคิรากล่าว “คุณควรจะไปอยู่ที่ปลอดภัย” “ฉันรู้ว่าคุณเป็นห่วง” เมษาพูด “แต่ฉันก็มีวิธีของฉัน” “วิธีของคุณคืออะไร” อาคิราถาม “ฉันจะไปกับพ่อของฉัน” เมษาตอบ “และฉันจะใช้ข้อมูลที่ฉันมี เพื่อช่วยในการต่อสู้” อาคิรามองเมษาด้วยความทึ่ง เธอเป็นผู้หญิงที่แข็งแกร่งและกล้าหาญอย่างไม่น่าเชื่อ “ถ้าคุณยืนยัน” อาคิรากล่าว “ฉันก็จะให้คนของฉันคุ้มครองคุณ” “ขอบคุณค่ะ” เมษาตอบ “แต่ฉันอยากให้คุณช่วยพ่อของฉันเป็นหลัก” “ได้” อาคิราตอบ “ฉันจะทำทุกอย่างเพื่อปกป้องเขา” เขาเดินเข้าไปใกล้เมษา ยื่นมือออกไปสัมผัสแก้มของเธออย่างแผ่วเบา เมษามองเขาด้วยดวงตาที่ฉายแววสับสน แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ “จำไว้” อาคิรากล่าวเสียงทุ้ม “ความปลอดภัยของคุณสำคัญที่สุด” เขาไม่รู้ว่าทำไมตัวเองถึงพูดแบบนั้น เขาไม่เคยห่วงใครมาก่อน แต่เมื่อมองเข้าไปในดวงตาของเมษา เขากลับรู้สึกถึงบางสิ่งที่กำลังก่อตัวขึ้นในหัวใจของเขา… ความรู้สึกที่เขาไม่เคยรู้จักมาก่อน “ฉันรู้ค่ะ” เมษาตอบ น้ำเสียงของเธอแผ่วเบา อาคิราโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ ริมฝีปากของเขาสัมผัสกับริมฝีปากของเมษาอย่างแผ่วเบา เป็นจูบที่เต็มไปด้วยความสับสน และความปรารถนาที่เพิ่งจะก่อตัวขึ้น เมษากลั้นหายใจ จุมพิตของอาคิราเย็นชา แต่ก็แฝงไว้ด้วยความเร่าร้อนอย่างน่าประหลาด เมื่อผละออกจากกัน อาคิรามองเข้าไปในดวงตาของเมษา “คืนนี้… เป็นคืนที่อันตราย” “ฉันรู้ค่ะ” เมษาตอบ “แต่เราจะผ่านมันไปได้” อาคิราพยักหน้า เขามั่นใจว่าคืนนี้ ไม่เพียงแต่จะเป็นการเผชิญหน้าครั้งใหญ่กับกลุ่มเหยี่ยวทะเล แต่ยังเป็นการเริ่มต้นของบางสิ่งบางอย่าง ที่จะเปลี่ยนแปลงชีวิตของเขาไปตลอดกาล