อาคิราก้าวเท้าเข้ามาในห้องนั่งเล่นอย่างเงียบเชียบ แต่ก็ไม่ได้ทำให้เมษาที่กำลังอ่านหนังสือริมหน้าต่างต้องสะดุ้ง เธอวางหนังสือลงบนตัก ดวงตาคู่สวยมองตรงมาที่เขาอย่างไร้ความประหลาดใจ ราวกับรู้ล่วงหน้าว่าเขาจะมา “คุณมาทำไม” เสียงของเธอเรียบแต่แฝงไปด้วยความสงสัย “ฉันมาเพื่อบอกว่า แผนของเรากำลังจะเริ่มขึ้น” อาคิราตอบ เสียงของเขาทุ้มต่ำจนฟังดูน่าเกรงขาม แต่ในขณะเดียวกันก็มีความอ่อนโยนบางอย่างที่แฝงอยู่ “กลุ่มเหยี่ยวทะเลกำลังจะเคลื่อนย้ายสินค้าล็อตใหญ่ในคืนนี้” เมษากะพริบตาช้าๆ “แล้วคุณจะทำอย่างไร” “เราจะไปดักรอ” อาคิรากล่าว “เราจะยึดสินค้าทั้งหมดของพวกมัน และส่งสัญญาณให้พวกมันรู้ว่า ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่พวกมันจะเข้ามาหาผลประโยชน์ได้ง่ายๆ” “คุณมั่นใจหรือว่าพวกมันจะมีแค่สินค้าล็อตนั้น” เมษาถาม น้ำเสียงของเธอดูเป็นห่วง “อาจจะมีกำลังเสริม หรืออาจจะเป็นกับดัก” “ฉันรู้อยู่แล้ว” อาคิราตอบ “แต่เราต้องลองดู เราไม่สามารถปล่อยให้พวกมันได้ใจไปมากกว่านี้” เขายื่นมือออกไป แตะที่ข้อมือของเธอเบาๆ “ขอบคุณสำหรับข้อมูล” เมษาสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นจากปลายนิ้วของเขา เธอเงยหน้ามองเขา “ฉันหวังว่าคุณจะระวังตัว” “แน่นอน” อาคิราตอบ “ฉันไม่เคยประมาท” เขาก้าวถอยหลังเล็กน้อย “ฉันต้องไปแล้ว” “เดี๋ยวก่อน” เมษาเอ่ยขึ้น “ถ้าหาก… ถ้าหากว่าคืนนี้มีอะไรร้ายแรงเกิดขึ้น คุณจะทำอย่างไร” อาคิราหันกลับมามองเธออีกครั้ง รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปาก “ฉันจะทำทุกอย่างที่จำเป็น เพื่อให้แน่ใจว่าฉันจะกลับมาหาคุณได้” คำพูดของเขาทำให้แก้มของเมษาขึ้นสีระเรื่อ เธอหลบสายตาของเขาไปมองที่อื่น “คุณนี่แปลกคนจริงๆ” “แปลกแค่ไหน” อาคิราถาม เขาเดินเข้ามาใกล้เธออีกครั้ง “แปลกจนทำให้คุณ… สนใจ” เมษารีบส่ายหน้า “เปล่าเสียหน่อย” “ถ้าอย่างนั้น ฉันขอตัว” อาคิรากล่าว เขาหันหลังและเดินจากไป ทิ้งให้เมษานั่งอยู่คนเดียวกับความรู้สึกแปลกๆ ที่ก่อตัวขึ้นในใจ ขณะเดียวกัน ที่โกดังร้างริมท่าเรือตะวันออก บรรยากาศเต็มไปด้วยความตึงเครียด ไต้ฝุ่นกำลังตรวจตราความพร้อมของลูกน้อง การเตรียมการสำหรับการปะทะครั้งใหญ่นี้เป็นไปอย่างเข้มข้น “ทุกคนพร้อมนะ” ไต้ฝุ่นตะโกนสั่ง “คืนนี้เราจะบุกแบบไม่ให้พวกเหยี่ยวทะเลตั้งตัวทัน จำไว้ว่าเป้าหมายหลักคือสินค้า ยึดให้ได้มากที่สุด” ลูกน้องของเขาตอบรับอย่างพร้อมเพรียง “รับทราบครับ!” “ซัน” ไต้ฝุ่นหันไปหาซันที่ยืนอยู่ข้างๆ “นายแน่ใจนะว่าข้อมูลของเมษาเชื่อถือได้” ซันพยักหน้า “ฉันเชื่อใจเมษา เธอไม่น่าจะมีเหตุผลที่จะหลอกเรา” “ก็หวังว่าจะเป็นอย่างนั้น” ไต้ฝุ่นกล่าว “เพราะถ้าคืนนี้เราพลาดไปนิดเดียว ชีวิตของพวกเราอาจจะไม่ปลอดภัย” “ฉันรู้” ซันตอบ “แต่เราไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว เราต้องจัดการกับกลุ่มเหยี่ยวทะเลให้เด็ดขาด” “อาคิราสั่งอะไรมาบ้าง” ไต้ฝุ่นถาม “เขาบอกว่าให้เราเริ่มปฏิบัติการตามที่วางแผนไว้ แต่ให้สังเกตการณ์สถานการณ์อย่างใกล้ชิด ถ้ามีอะไรผิดปกติ ให้ถอยก่อน” ซันตอบ “เขาคงเป็นห่วงเมษา” ไต้ฝุ่นพูดขึ้นมาลอยๆ ซันหันไปมองไต้ฝุ่น “แกคิดอย่างนั้นจริงๆ เหรอ” “ก็ลองดูสิ” ไต้ฝุ่นยักไหล่ “ดูจากที่เขามีท่าทีกับเธอแล้ว มันก็ไม่น่าแปลกใจ” “แต่ไม่ว่าเขาจะคิดอย่างไร เราต้องทำตามหน้าที่ของเรา” ซันกล่าว “คืนนี้เราต้องทำให้สำเร็จ” เมื่อถึงเวลาค่ำ อาคิราก็เดินทางมาถึงโกดังร้างแห่งนั้น เขาลงจากรถและเดินเข้าไปหาไต้ฝุ่นที่กำลังยืนบัญชาการอยู่ “เป็นไงบ้าง” อาคิราถาม “ทุกอย่างพร้อมครับนายท่าน” ไต้ฝุ่นรายงาน “เรามีกำลังพลราวๆ ห้าสิบคน และอาวุธก็เพียงพอ” “แล้วซันล่ะ” อาคิราถาม “เขานำทีมส่วนหนึ่งไปซุ่มรออยู่ฝั่งตรงข้ามแล้วครับ” ไต้ฝุ่นตอบ “ถ้าพวกเหยี่ยวทะเลเข้ามา เราก็จะล้อมพวกมันได้จากทั้งสองด้าน” อาคิรายิ้มมุมปาก “ดีมาก” เขามองไปยังอาคารโกดังที่มืดสนิท “ฉันหวังว่าคืนนี้จะเป็นคืนที่พวกเหยี่ยวทะเลจะจดจำไปอีกนาน” “รับรองครับนายท่าน” ไต้ฝุ่นกล่าวด้วยความมั่นใจ ขณะเดียวกัน ที่อีกฟากหนึ่งของเมือง เมษาได้พบกับที่ปรึกษาของเธอ ชายชราผู้มากประสบการณ์ ซึ่งเป็นคนที่คอยให้คำแนะนำด้านธุรกิจและการตลาดแก่เธอมาตลอด “คุณแน่ใจนะว่าที่ปรึกษาของคุณให้ข้อมูลที่ถูกต้อง” อาคิราถามเมษาผ่านทางโทรศัพท์ “คุณอาวิวัฒน์ ท่านเป็นคนที่มีเครือข่ายกว้างขวาง และมีความน่าเชื่อถือสูงมากค่ะ” เมษาตอบ “ท่านได้ยินข่าวนี้มาจากคนในวงในของกลุ่มเหยี่ยวทะเลเอง” “ดี” อาคิรากล่าว “ถ้าอย่างนั้น คืนนี้เราก็จะได้รู้กันว่าใครจะได้เปรียบ” “ฉัน… ฉันเป็นห่วงคุณนะคะ” เมษาเอ่ยเสียงแผ่วเบา อาคิรานิ่งไปครู่หนึ่ง “ขอบคุณที่เป็นห่วง” เขาตอบ “แต่ฉันจะระวังตัว” “ถ้ามีอะไรผิดปกติ แจ้งฉันได้เสมอนะคะ” เมษาบอก “แน่นอน” อาคิรากล่าว “แล้วถ้าคุณอยากรู้ผลเป็นอย่างไร พรุ่งนี้เช้า ฉันจะมาเล่าให้ฟัง” “ฉันรอฟังนะคะ” เมษาตอบ บทสนทนาจบลง อาคิราเก็บโทรศัพท์ลง และมองออกไปยังแสงไฟระยิบระยับของเมืองยามค่ำคืน เขารู้ดีว่าคืนนี้จะเป็นคืนที่อันตราย แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็รู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก การต่อสู้ครั้งนี้ ไม่ใช่แค่การรักษาอาณาเขตของเขา แต่มันยังเป็นการพิสูจน์ตัวเอง และอาจจะ… การพิสูจน์ความรู้สึกบางอย่างที่เขามีต่อเมษา