ความมืดมิดได้กลืนกินทุกสิ่ง รถยนต์สีดำคันหรูของอาคิราจอดสนิทอยู่ห่างจากโกดังร้างริมท่าเรือตะวันออกราวหนึ่งร้อยเมตร เขาลงจากรถและเดินตรงไปยังไต้ฝุ่นที่กำลังยืนรออยู่ท่ามกลางกลุ่มลูกน้อง “ทุกอย่างเรียบร้อยดี” ไต้ฝุ่นกระซิบรายงาน “พวกเหยี่ยวทะเลกำลังจะมาถึง” อาคิราพยักหน้า เขาเหลือบมองไปยังอาคารโกดังที่มืดสนิท ราวกับเป็นสัตว์ร้ายที่กำลังรอเหยื่อ อาการของเขาแสดงออกถึงความสงบนิ่ง แต่ภายในใจกลับเต้นระรัวด้วยความคาดหวัง “ได้เวลาแล้ว” เขาเอ่ยเสียงเบา ไม่นานนัก เสียงเครื่องยนต์ของรถบรรทุกหลายคันก็ดังขึ้นจากระยะไกล แสงไฟหน้ารถสาดส่องเข้ามายังบริเวณโกดัง กลุ่มคนจำนวนหนึ่งเดินลงมาจากรถ บ่งบอกถึงการมาถึงของกลุ่มเหยี่ยวทะเล “พวกเขามาแล้ว” ไต้ฝุ่นบอก “ซันพร้อมหรือยัง” “พร้อมเสมอ” อาคิราตอบ “เริ่มได้” สัญญาณถูกส่งออกไปอย่างรวดเร็ว ลูกน้องของอาคิราเคลื่อนไหวอย่างเงียบเชียบราวกับเงา เข้าล้อมกลุ่มคนเหล่านั้นไว้ “หยุดเดี๋ยวนี้นะ!” ไต้ฝุ่นตะโกนลั่น “พวกแกบุกเข้ามาในเขตของเรา ถือว่าเป็นการประกาศสงคราม!” หัวหน้าของกลุ่มเหยี่ยวทะเล ชายร่างใหญ่ใบหน้าถมึงทึง ก้าวออกมาข้างหน้า “แกคิดว่าจะหยุดฉันได้งั้นเหรอ! แกมันก็แค่หมาบ้าตัวหนึ่ง!” “หมาบ้าที่พร้อมจะกัดแกให้ตาย!” ไต้ฝุ่นตอบกลับอย่างไม่ยอมแพ้ การปะทะเริ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว เสียงปืนดังสนั่นหวั่นไหว ท่ามกลางความมืดมิด ลูกกระสุนสาดกระจายไปทั่วบริเวณ ทั้งสองฝ่ายต่อสู้กันอย่างดุเดือด อาคิราที่ยืนสังเกตการณ์อยู่ห่างๆ ก็เริ่มขยับเข้าไปใกล้ เขาควักปืนพกออกมา มือของเขามั่นคงราวกับไม่เคยมีที่ไหนที่เขาไม่สามารถควบคุมได้ “นายท่านครับ!” ไต้ฝุ่นตะโกน “พวกมันมีจำนวนมากกว่าที่เราคาดไว้!” อาคิราเห็นเช่นนั้น เขาเหลือบมองไปยังฝั่งตรงข้ามของโกดัง “ซัน! พวกแกอยู่ไหน!” แต่ไม่มีเสียงตอบรับใดๆ กลับมา มีเพียงเสียงปืนและเสียงตะโกนเท่านั้น “บ้าจริง!” อาคิราสบถ “พวกมันรู้แผนของเรา!” ทันใดนั้นเอง เสียงปืนที่ดังมาจากด้านหลังของกลุ่มเหยี่ยวทะเลก็ดังขึ้น แต่ไม่ใช่เสียงปืนจากฝั่งของซัน มันเป็นเสียงปืนจากกลุ่มคนอีกกลุ่มหนึ่ง “เกิดอะไรขึ้น!” อาคิราตะโกนถามไต้ฝุ่น “ผมไม่รู้ครับนายท่าน!” ไต้ฝุ่นตอบ “ดูเหมือนว่าจะมีกลุ่มอื่นเข้ามาแทรกแซง!” กลุ่มเหยี่ยวทะเลที่กำลังต่อสู้อยู่ ก็ต้องหันไปเผชิญหน้ากับศัตรูใหม่ที่ปรากฏตัวขึ้นมา ทำให้สถานการณ์ยิ่งทวีความซับซ้อน อาคิราหรี่ตามองไปยังกลุ่มคนใหม่ที่ปรากฏตัวขึ้น พวกเขาแต่งกายด้วยชุดสีดำคล้ายกับกลุ่มของเขา แต่มีสัญลักษณ์บางอย่างที่เขาไม่คุ้นเคย “พวกมันเป็นใครกันแน่” เขาพึมพำ “นายท่านครับ!” ไต้ฝุ่นวิ่งเข้ามา “ซันถูกโจมตี! เขาติดกับ!” “อะไรนะ!” อาคิราอุทานด้วยความตกใจ “ซันอยู่ที่ไหน!” “ผมไม่ทราบแน่ชัดครับ! แต่เขาบอกว่าเป็นการวางแผนของกลุ่มเหยี่ยวทะเล!” ไต้ฝุ่นรายงานด้วยน้ำเสียงร้อนรน อาคิรากัดฟันกรอด “พวกมันคิดจะเล่นตลกกับฉันอย่างนั้นหรือ!” เขาหันไปสั่งไต้ฝุ่น “ถอยก่อน! เราต้องไปช่วยซัน!” “แต่สินค้า…” ไต้ฝุ่นอิดเอื้อน “ช่างมันก่อน!” อาคิราตะคอก “ชีวิตซันสำคัญกว่า!” เขาออกคำสั่งให้ลูกน้องของตนเองถอนกำลังออกมาจากโกดังอย่างรวดเร็ว หันหน้าไปทางทิศที่ซันบอกว่าเขาอยู่ ขณะที่อาคิราและทีมของเขากำลังเคลื่อนตัว กลุ่มเหยี่ยวทะเลที่กำลังตกอยู่ในวงล้อมของทั้งสองฝ่าย ก็เริ่มที่จะฉวยโอกาส “ตอนนี้แหละ!” หัวหน้ากลุ่มเหยี่ยวทะเลตะโกน “รีบขนสินค้าขึ้นรถ!” แต่แผนของพวกเขาก็ต้องหยุดชะงัก เมื่อเสียงเพลงที่คุ้นเคยดังขึ้นจากลำโพงที่ถูกติดตั้งไว้ตามบริเวณท่าเรือ “อะไรกัน!” หัวหน้ากลุ่มเหยี่ยวทะเลหันไปมองรอบๆ ด้วยความงุนงง ทันใดนั้นเอง ไฟนับพันดวงก็สว่างขึ้น สาดแสงจ้าไปทั่วบริเวณ ทำให้กลุ่มเหยี่ยวทะเลและกลุ่มคนลึกลับที่เข้ามาแทรกแซงต้องหรี่ตาลง ท่ามกลางแสงไฟที่สาดส่อง อาคิราก็ได้เห็นใบหน้าของหัวหน้ากลุ่มคนลึกลับนั้น ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้มเยาะ และที่น่าตกใจกว่านั้น คือสัญลักษณ์บนชุดของพวกเขา… มันคือสัญลักษณ์ของแก๊ง ‘อสรพิษ’ ศัตรูเก่าแก่ที่เขาคิดว่าถูกกวาดล้างไปนานแล้ว “แก!” อาคิราอุทาน “แกยังไม่ตายงั้นเหรอ!” “ยินดีที่ได้พบอีกครั้งนะ อาคิรา” ชายคนนั้นตอบกลับด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน “ฉันไม่ได้มาเอาสินค้าหรอก ฉันมาเพื่อทวงคืนบางอย่าง” อาคิราขมวดคิ้ว “แกต้องการอะไร!” “ก็… ของที่แกขโมยไปไงล่ะ” ชายคนนั้นกล่าว “และคืนนี้ ฉันจะเอามันกลับคืนไป” ความสับสนถาโถมเข้าใส่อาคิรา เขาไม่เข้าใจว่าชายคนนี้พูดถึงอะไร และทำไมเขาถึงมาปรากฏตัวในคืนนี้ “แกพูดเรื่องอะไร!” “ไม่ต้องทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้หรอกน่า” ชายคนนั้นหัวเราะ “แกมันก็แค่มาเฟียที่ขโมยทุกอย่างที่ขวางหน้า” สถานการณ์บานปลายเกินกว่าที่อาคิราคาดคิดไว้มาก การโจมตีของกลุ่มเหยี่ยวทะเลกลายเป็นเพียงฉากหน้าของการปรากฏตัวของศัตรูเก่าที่อันตรายที่สุดของเขา