เช้าวันต่อมา แพรวพรรณตัดสินใจไปหาปภาวินีที่คอนโด เธอต้องการที่ปรึกษาและกำลังใจจากเพื่อนสนิท “แพรว! เกิดอะไรขึ้น” ปภาวินีถามทันทีที่เห็นสภาพของแพรวพรรณที่ดูอิดโรยและมีร่องรอยน้ำตา “ฉัน… ฉันมีเรื่องจะเล่าให้เธอฟัง” แพรวพรรณกล่าว แพรวพรรณเล่าเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นในงานเลี้ยงให้ปภาวินีฟัง ตั้งแต่การปรากฏตัวของคุณหญิงอรพินท์ ไปจนถึงคำประกาศแต่งงานของธนาวัฒน์ และคำอธิบายหลังจากนั้น ปภาวินีฟังอย่างตั้งใจ ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความกังวล “นี่มันเรื่องใหญ่มากเลยนะแพรว” ปภาวินีกล่าวหลังจากฟังจบ “ฉันไม่รู้จะเชื่อใครดี” “ฉันก็ไม่รู้” แพรวพรรณตอบ “แต่คำอธิบายของธนาวัฒน์มันก็ฟังดูมีเหตุผลนะ” “มีเหตุผล แต่มันก็ยังมีความน่าสงสัยอยู่ดี” ปภาวินีกล่าว “โดยเฉพาะเรื่องที่คุณหญิงอรพินท์ ท่านเป็นคนจัดการเรื่องนี้” “นั่นแหละที่ฉันสงสัย” แพรวพรรณเห็นด้วย “ทำไมคุณหญิงอรพินท์ถึงต้องทำแบบนั้น” “บางที… อาจจะมีอะไรที่เรายังไม่รู้ก็ได้” ปภาวินีคิด “เราต้องหาข้อมูลเพิ่มเติม” “หาข้อมูลยังไง” แพรวพรรณถาม “เราต้องลองสืบดูว่าใครคือคู่หมั้นที่ว่านั้น” ปภาวินีเสนอ “ถ้ามีตัวตนจริง แสดงว่าเรื่องนี้อาจจะจริงจังกว่าที่ธนาวัฒน์บอก” “แต่ถ้าไม่มีตัวตนจริงๆ ก็แสดงว่าคำอธิบายของธนาวัฒน์อาจจะถูกต้อง” แพรวพรรณกล่าว “ใช่” ปภาวินีพยักหน้า “แต่เราจะรู้ได้ยังไงว่าใครคือคนคนนั้น” “เดี๋ยวฉันจะลองถามธนาวัฒน์ดูอีกที” แพรวพรรณตัดสินใจ “ดีมาก” ปภาวินีเห็นด้วย “แต่ต้องระวังตัวด้วยนะ” หลังจากนั้น แพรวพรรณก็ติดต่อธนาวัฒน์อีกครั้ง เธอขอให้เขาพาเธอไปพบกับบุคคลที่เขากล่าวถึงว่าเป็นคู่หมั้นของเขา ธนาวัฒน์ยอมตกลง เขาบอกว่าเขาจะจัดการเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด หลายวันต่อมา ธนาวัฒน์ก็ติดต่อกลับมา เขาบอกว่าเขาได้นัดหมายให้แพรวพรรณไปพบกับ “คู่หมั้น” ของเขาที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง แพรวพรรณรู้สึกประหม่าอย่างมาก เธอไม่รู้ว่าจะต้องเจออะไรบ้าง ในวันนัดพบ แพรวพรรณเลือกชุดที่ดูเรียบง่ายแต่ดูดี เธอเดินทางไปถึงร้านอาหารก่อนเวลาเล็กน้อย เมื่อเธอเข้าไปในร้าน เธอก็เห็นธนาวัฒน์นั่งรออยู่ เขาดูเคร่งเครียดกว่าปกติ “มาแล้วเหรอแพรว” ธนาวัฒน์กล่าวเมื่อเห็นเธอ “ค่ะ” แพรวพรรณตอบ “แล้ว… ใครคือคนที่ฉันจะต้องพบคะ” “เดี๋ยวเธอก็ได้รู้” ธนาวัฒน์ตอบ “แต่ก่อนอื่น… ผมมีเรื่องสำคัญจะบอกคุณ” ธนาวัฒน์มองแพรวพรรณด้วยสายตาที่จริงจัง “เรื่องที่ผมเคยบอกว่าผมกลัวว่าคุณจะเดือดร้อน… มันมีรายละเอียดมากกว่านั้น” “รายละเอียดอะไรคะ” แพรวพรรณถาม “ผมเคยเล่าให้ฟังว่ามีนักธุรกิจคู่แข่งของที่บ้านผมกำลังจับตาดูผมอยู่ใช่ไหม” ธนาวัฒน์เริ่ม “คนเหล่านั้น… ไม่ใช่แค่ต้องการจะใช้คุณเป็นเครื่องมือ แต่พวกเขาต้องการจะกำจัดผม และคุณก็เป็นเป้าหมายรอง” “หมายความว่ายังไงคะ” แพรวพรรณถามด้วยความตกใจ “พวกเขาเคยพยายาม… ทำร้ายคุณ” ธนาวัฒน์กล่าวเสียงเบา “ครั้งหนึ่งที่บ้านของคุณ… เคยมีคนพยายามจะบุกรุกเข้ามา” แพรวพรรณเบิกตากว้าง เธอจำเหตุการณ์นั้นได้ เธอคิดว่าเป็นเพียงแค่โจรธรรมดา แต่ตอนนี้… “คุณ… คุณรู้เรื่องนี้มาก่อนเหรอคะ” แพรวพรรณถาม “ผมรู้” ธนาวัฒน์ยอมรับ “แต่ตอนนั้นผมไม่แน่ใจว่าใครอยู่เบื้องหลัง ผมเลยเลือกที่จะไม่บอกคุณ เพื่อไม่ให้คุณกังวล” “แล้ว… แล้วนี่มันเกี่ยวข้องกับการแต่งงานที่ประกาศออกไปอย่างไรคะ” แพรวพรรณถาม “ผมกำลังจะบอกคุณ” ธนาวัฒน์กล่าว “ครอบครัวของคู่หมั้นที่ผมกล่าวถึง… พวกเขาคือครอบครัวที่ต้องการจะทำร้ายผม” “อะไรนะคะ!” แพรวพรรณอุทานด้วยความตกใจ “ใช่” ธนาวัฒน์ยืนยัน “คุณหญิงอรพินท์ท่านรู้เรื่องนี้ ท่านจึงวางแผนร่วมกับผม เพื่อให้เราเข้าไปใกล้ชิดกับครอบครัวนั้น และหาทางเปิดโปงแผนการร้ายของพวกเขา” “แล้ว… แล้วคุณจะไปแต่งงานกับลูกสาวของพวกเขาจริงๆ อย่างนั้นเหรอคะ” แพรวพรรณถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “ไม่มีทาง” ธนาวัฒน์ตอบทันที “นี่เป็นเพียงการแสดงเท่านั้น เราต้องทำให้พวกเขามั่นใจว่าผมจะร่วมมือกับพวกเขา เพื่อจะได้หาหลักฐานมัดตัวพวกเขา” แพรวพรรณมองธนาวัฒน์ด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งตกใจ สับสน และเริ่มมีความหวัง “คุณ… คุณพูดความจริงนะ” แพรวพรรณถาม “ผมพูดความจริงทุกคำ” ธนาวัฒน์ตอบ “ผมอยากให้คุณเข้าใจ ผมทำทุกอย่างเพื่อปกป้องคุณ” ในขณะนั้นเอง หญิงสาวคนหนึ่งก็เดินเข้ามาหาพวกเขา เธอสวมชุดราตรีสีเขียวมรกต ใบหน้าสวยงาม แต่แววตาเย็นชา “พี่ธนาวัฒน์คะ” เธอเรียก “คุณผู้หญิงรออยู่นะคะ” แพรวพรรณมองหญิงสาวคนนั้นด้วยความรู้สึกบางอย่างที่บอกไม่ถูก เธอคือ… คู่หมั้นที่แท้จริงอย่างนั้นหรือ