เมื่อมาถึงหน้าบ้านของแพรวพรรณ ธนาวัฒน์จอดรถอย่างนุ่มนวล เขาก้มลงจูบที่หน้าผากของเธออย่างแผ่วเบา "ถึงแล้วครับ" แพรวพรรณพยักหน้า เธอค่อยๆ ดึงมือออกจากการเกาะกุมของเขา "ขอบคุณนะคะ" "ผมจะรีบไปจัดการเรื่องต่างๆ ทันที" ธนาวัฒน์บอก "หลังจากนี้ ผมจะโทรหาคุณเป็นระยะนะครับ" "ค่ะ" แพรวพรรณตอบ "ดูแลตัวเองด้วยนะคะ" ธนาวัฒน์ยิ้มบางๆ เขามองเข้าไปในดวงตาของเธอ ราวกับจะสลักภาพนั้นไว้ในความทรงจำ "ผมจะไม่ยอมให้มีอะไรเกิดขึ้นกับคุณอีกเด็ดขาด" แพรวพรรณพยักหน้าอีกครั้ง เธอเปิดประตูรถลงไป ยืนมองธนาวัฒน์ขับรถออกไปจนลับสายตา ท่ามกลางแสงแดดยามบ่ายที่สาดส่องลงมา เมื่อรถของเขาหายไปจากสายตา เธอก็ถอนหายใจยาว รู้สึกถึงภาระที่หนักอึ้งที่ค่อยๆ ถูกยกออกไปจากบ่า แต่ในขณะเดียวกัน ความรู้สึกกังวลก็ยังคงมีอยู่ ธนาวัฒน์ไม่รอช้า เขาขับรถตรงไปยังสถานีตำรวจทันที การแจ้งความดำเนินคดีกับวรัทยาไม่ใช่เรื่องที่เขาจะละเลยอีกต่อไป เขาไม่ต้องการให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอย และเขาจะทำทุกวิถีทางเพื่อปกป้องแพรวพรรณและชีวิตของพวกเขา ที่สถานีตำรวจ ธนาวัฒน์ให้การกับเจ้าหน้าที่ตำรวจอย่างละเอียด เขาเล่าถึงพฤติกรรมคุกคาม การปล่อยข่าวลือ และการพยายามทำลายชื่อเสียงและธุรกิจของเขา โดยมีหลักฐานต่างๆ ที่เขารวบรวมไว้ประกอบ เขาขอยื่นคำร้องขออำนาจศาลคุ้มครองชั่วคราว เพื่อป้องกันไม่ให้วรัทยาเข้ามาใกล้แพรวพรรณและตัวเขาได้อีก "ผมต้องการให้เจ้าหน้าที่ดำเนินการอย่างเด็ดขาดครับ" ธนาวัฒน์กล่าวกับสารวัตรที่รับผิดชอบคดี "ผมจะไม่ยอมทนให้ผู้หญิงคนนี้มาทำลายชีวิตของผมและคนที่ผมรักอีกต่อไป" สารวัตรพยักหน้ารับฟังอย่างตั้งใจ "คุณไม่ต้องห่วงครับ ทางเราจะดำเนินการตามกฎหมายอย่างเต็มที่ เราจะออกหมายเรียกให้คุณวรัทยามาสอบปากคำ และจะพิจารณาออกหมายคุ้มครองตามคำร้องของคุณ" หลังจากเสร็จสิ้นกระบวนการที่สถานีตำรวจ ธนาวัฒน์ก็มุ่งหน้าไปยังสำนักงานกฎหมาย เพื่อปรึกษาหารือเกี่ยวกับแผนการแถลงข่าว เขาต้องการชี้แจงข้อเท็จจริงเกี่ยวกับข่าวลือที่แพร่สะพัด และต้องการให้สาธารณชนรับทราบว่าเขาไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆ กับเรื่องที่เกิดขึ้น "ผมต้องการให้การแถลงข่าวครั้งนี้ชัดเจน และตรงไปตรงมาที่สุดครับ" ธนาวัฒน์บอกทนายความ "ผมจะให้ข้อมูลเกี่ยวกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น และจะยืนยันว่าผมกำลังดำเนินการตามกฎหมายเพื่อจัดการกับต้นตอของปัญหา" ทนายความรับฟังรายละเอียดทั้งหมด และเริ่มร่างคำแถลงการณ์ "ผมจะเตรียมร่างแถลงการณ์ให้คุณพิจารณาโดยเร็วที่สุดครับ คุณธนาวัฒน์" ในระหว่างนั้น แพรวพรรณก็กำลังเผชิญหน้ากับแม่ของเธอเอง คุณปรีดา โทรศัพท์มาหาเธอทันทีที่ทราบข่าวเรื่องการปรากฏตัวของวรัทยาที่บริษัทของธนาวัฒน์ "แพรว! เกิดอะไรขึ้นลูก" น้ำเสียงของคุณปรีดาเต็มไปด้วยความตกใจและเป็นห่วง "แม่คะ หนูสบายดีค่ะ" แพรวพรรณพยายามตอบอย่างเข้มแข็ง "แค่มีเรื่องไม่คาดฝาเกิดขึ้นนิดหน่อยค่ะ" "ไม่คาดฝาอะไรกันลูก" คุณปรีดาถามเสียงเข้ม "แม่ได้ยินข่าวมาว่ามีผู้หญิงคนหนึ่งไปก่อเรื่องที่บริษัทของธนาวัฒน์ แล้วยังไปปล่อยข่าวเสียหายอีก มันจริงหรือเปล่า" แพรวพรรณลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจเล่าความจริงให้แม่ฟัง "ค่ะแม่ เรื่องมันเป็นอย่างนั้นจริงๆ ค่ะ ผู้หญิงคนนั้นคือวรัทยา อดีตภรรยาของคุณธนาวัฒน์ค่ะ" "อะไรนะ!" คุณปรีดาอุทาน "แล้วธนาวัฒน์เขาว่ายังไงบ้าง" "เขากำลังจัดการเรื่องนี้อยู่ค่ะแม่" แพรวพรรณอธิบาย "เขาไปแจ้งความแล้ว และกำลังจะแถลงข่าวชี้แจงเรื่องทั้งหมดค่ะ" "แล้วเธอเชื่อเขาเหรอแพรว" คุณปรีดายังคงมีความกังวล "แม่กลัวว่าเธอจะเสียใจอีกครั้ง" "หนูเชื่อค่ะแม่" แพรวพรรณตอบอย่างมั่นใจ "หนูเห็นความตั้งใจของเขา และหนูรู้ว่าเขาจะไม่ปล่อยให้เรื่องนี้เกิดขึ้นอีก" "ถ้าอย่างนั้นก็ดีแล้วลูก" คุณปรีดาถอนหายใจ "แต่แม่ก็ยังอดเป็นห่วงไม่ได้นะ แม่ขอไปหาเธอที่บ้านนะ" "ค่ะแม่ หนูรอแม่อยู่นะคะ" แพรวพรรณตอบ เมื่อธนาวัฒน์กลับมาถึงบ้าน เขาพบว่าคุณปรีดาได้มารออยู่ที่บ้านของแพรวพรรณแล้ว ทั้งสองนั่งคุยกันอย่างจริงจัง "ผมขอโทษคุณปรีดาด้วยนะครับ ที่ทำให้คุณเป็นห่วง" ธนาวัฒน์กล่าว "ผมเข้าใจดีว่าเรื่องนี้กระทบกระเทือนจิตใจแพรวพรรณมากแค่ไหน" "ไม่เป็นไรหรอกค่ะคุณธนาวัฒน์" คุณปรีดาตอบ "แม่เชื่อในตัวลูกสาวของแม่ และแม่ก็เชื่อในตัวคุณด้วย" "ผมจะทำทุกอย่างเพื่อปกป้องแพรวพรรณครับ" ธนาวัฒน์ยืนยัน "ผมจะไม่ยอมให้วรัทยาเข้ามาทำร้ายเธอได้อีก" "แม่ดีใจที่ได้ยินแบบนั้น" คุณปรีดาเอ่ย "ขอให้คุณจัดการเรื่องนี้ให้เด็ดขาดนะ" "ครับ" ธนาวัฒน์ตอบ คืนนั้น ธนาวัฒน์โทรศัพท์หาแพรวพรรณ "ผมเพิ่งกลับถึงบ้านครับ" "เป็นอย่างไรบ้างคะ" แพรวพรรณถามด้วยความเป็นห่วง "เรียบร้อยดีครับ" ธนาวัฒน์ตอบ "ผมแจ้งความแล้ว และกำลังเตรียมการแถลงข่าว" "ดีแล้วค่ะ" แพรวพรรณโล่งใจ "คุณเหนื่อยไหมคะ" "ไม่เหนื่อยเลยครับ" ธนาวัฒน์ตอบ "เมื่อนึกถึงหน้าคุณ ผมก็มีกำลังใจเต็มเปี่ยม" แพรวพรรณยิ้ม "ขอบคุณนะคะ" "ผมจะมาหาคุณพรุ่งนี้นะครับ" ธนาวัฒน์บอก "ค่ะ" แพรวพรรณตอบ "หนูจะรอค่ะ" หลังจากวางสายจากแพรวพรรณ ธนาวัฒน์ก็นั่งลงบนโซฟา เขามองออกไปนอกหน้าต่าง ดวงดาวเต็มท้องฟ้า เขาคิดถึงแพรวพรรณ และคิดถึงอนาคตที่พวกเขากำลังจะสร้างร่วมกัน เขาจะไม่ยอมให้ใครมาทำลายความสุขนี้ไปเด็ดขาด