คนรักปลอมของซุปตาร์

ตอนที่ 5 / 35

ตอนที่ 5 — ความสนิทสนมที่เกินคาด

แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างห้องพักของมิลิน ทำให้เธอค่อยๆ รู้สึกตัวตื่นขึ้นมาจากการหลับใหล "เช้านี้เป็นไงบ้างครับ" เสียงของนัทดังขึ้นในโทรศัพท์ของเธอ "เห็นข่าวเมื่อคืนแล้วใช่ไหมครับ" "ค่ะ" มิลินตอบเสียงแหบพร่า "หนูเห็นแล้วค่ะ" "ดีเลยครับ" นัทกล่าวอย่างร่าเริง "แผนของเรากำลังไปได้สวยเลยครับ" "คุณอัศวินล่ะคะ" มิลินถาม "ตื่นแล้วหรือยัง" "อัศวินเพิ่งจะเสร็จจากถ่ายรายการสดเมื่อสักครู่ครับ" นัทบอก "กำลังจะกลับมาพักผ่อน" "อืม… ค่ะ" มิลินพยักหน้า "แล้ววันนี้ นัดถ่ายรูปคู่ใช่ไหมครับ" นัทถาม "ค่ะ" มิลินตอบ "คุณอัศวินนัดเจอกันตอนบ่าย ที่สตูดิโอของเขา" "เยี่ยมเลยครับ" นัทกล่าว "ขอให้การทำงานราบรื่นนะครับ" หลังจากวางสาย มิลินก็ลุกขึ้นไปอาบน้ำ เธอเลือกชุดที่ดูสบายๆ แต่ยังคงไว้ซึ่งความสุภาพ เธอไม่แน่ใจว่าการ "ถ่ายรูปคู่" จะต้องเป็นแบบไหน บ่ายวันนั้น มิลินเดินทางมาถึงสตูดิโอของอัศวิน เธอรู้สึกประหม่าเล็กน้อยเมื่อเห็นทีมงานจำนวนหนึ่งกำลังเตรียมอุปกรณ์ต่างๆ "มาแล้วเหรอครับ" อัศวินเดินเข้ามาหาเธอ พร้อมรอยยิ้มที่เป็นมิตร "พร้อมนะ" "ค่ะ" มิลินตอบ "ต้องทำยังไงบ้างคะ" "ก็… ถ่ายรูปตามปกติครับ" อัศวินอธิบาย "แต่เราจะต้องทำท่าทางให้ดูเหมือนคู่รักจริงๆ" "โอ้โห" มิลินอุทานเบาๆ "ไม่ต้องกังวลครับ" อัศวินพูด "ผมจะช่วยนำทางเอง" พวกเขาเริ่มถ่ายรูปกันในสตูดิโอที่จัดแต่งอย่างสวยงาม อัศวินจับมือของมิลินเบาๆ พาเธอโพสท่าต่างๆ "ลองกอดกันดูสิครับ" ช่างภาพแนะนำ มิลินหน้าแดงขึ้นมาเล็กน้อย เธอไม่เคยคิดว่าจะต้องมาทำอะไรแบบนี้กับใคร "ไม่เป็นไรนะครับ" อัศวินกระซิบ "ทำเหมือนว่าเราเป็น… คู่รักจริงๆ" มิลินพยักหน้า เธอพยายามผ่อนคลายและทำตามคำแนะนำ อัศวินโอบเอวของเธอเบาๆ แล้วดึงเธอเข้ามาใกล้ "หนู… หนูหายใจไม่ค่อยออกเลยค่ะ" มิลินกระซิบ "ขอโทษทีครับ" อัศวินรีบคลายวงแขนออกเล็กน้อย "ผมแค่พยายามทำให้ภาพดูสมจริง" "ไม่เป็นไรค่ะ" มิลินตอบ "แค่มัน… แปลกๆ นิดหน่อย" หลังจากนั้น พวกเขาก็ถ่ายรูปกันอีกหลายท่า ทั้งการมองหน้ากัน การเดินเคียงข้างกัน หรือแม้กระทั่งการสบตากัน "คุณมิลินครับ" อัศวินพูดพลางจับมือเธอ "ยิ้มหน่อยครับ" มิลินเงยหน้าขึ้นมองเขา ดวงตาของเธอประสานกับดวงตาของอัศวิน ภาพเบื้องหน้าค่อยๆ เบลอเลือนไปในความรู้สึกบางอย่างที่เธอไม่เคยรู้จักมาก่อน "อ่า… สวยมากครับ!" ช่างภาพอุทาน "ขออีกรูปนะครับ! คราวนี้ ขอแบบ… แอบมองกันนะครับ" อัศวินหันไปมองมิลินด้วยแววตาที่อ่อนโยนกว่าปกติ มิลินรู้สึกได้ถึงความอบอุ่นที่แผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย เธอค่อยๆ ยิ้มออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ "เยี่ยมเลยครับ! ภาพชุดนี้ต้องปังแน่ๆ" ช่างภาพกล่าวด้วยความพอใจ เมื่อการถ่ายรูปเสร็จสิ้นลง มิลินรู้สึกเหนื่อย แต่ก็มีความสุขอย่างประหลาด "เป็นไงบ้างครับ" อัศวินถามขณะที่พวกเขากำลังเก็บของ "ก็… ดีค่ะ" มิลินตอบ "หนูไม่คิดว่าจะทำได้ดีขนาดนี้" "ผมบอกแล้วไงว่าคุณทำได้" อัศวินยิ้ม "คุณมีความเป็นธรรมชาติมากๆ" "ขอบคุณนะคะ" มิลินกล่าว "คุณอัศวินก็… ช่วยหนูได้เยอะเลยค่ะ" "เราก็ต้องช่วยกันครับ" อัศวินพูด "นี่คือ 'ข้อตกลง' ของเรา" ขณะที่พวกเขากำลังจะแยกย้ายกัน อัศวินก็เอ่ยขึ้นมาว่า "คืนนี้… ผมอยากชวนคุณไปทานข้าวด้วยกัน" มิลินเงยหน้ามองเขาด้วยความประหลาดใจ "ทานข้าว… กับใครคะ" "กับผมสองคนครับ" อัศวินตอบ "ผมรู้สึกว่าเราทำงานด้วยกันได้ดีนะ เลยอยากจะทำความรู้จักคุณให้มากขึ้น" มิลินลังเลเล็กน้อย "แต่… หนูไม่แน่ใจว่า..." "ไม่ต้องห่วงครับ" อัศวินรีบกล่าว "ผมจะบอกนัทให้จัดการเรื่องข่าวเอง เราจะไปกันแบบเงียบๆ" มิลินพิจารณาคำพูดของอัศวิน เธอรู้สึกถึงความจริงใจในน้ำเสียงของเขา "ก็ได้ค่ะ" มิลินตอบ "แต่แค่… ทานข้าวเฉยๆ นะคะ" "แน่นอนครับ" อัศวินยิ้ม "ผมสัญญา" คืนนั้น มิลินแต่งตัวด้วยชุดเดรสสีดำเรียบหรู เธอไปรออัศวินที่ร้านอาหารแห่งหนึ่งที่เขาเลือกไว้ เมื่ออัศวินมาถึง เขาก็ดูดีในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวเรียบๆ "มาแล้วเหรอครับ" เขาทักทายพร้อมรอยยิ้ม "คุณมิลินสวยมากเลยครับ" "คุณอัศวินก็ดูดีเหมือนกันค่ะ" มิลินตอบพลางหน้าแดงเล็กน้อย พวกเขาเข้าไปนั่งที่โต๊ะริมหน้าต่าง บรรยากาศโรแมนติกอบอวลไปด้วยแสงเทียน "มีอะไรอยากทานเป็นพิเศษไหมครับ" อัศวินถาม "อะไรก็ได้ค่ะ" มิลินตอบ ตลอดมื้ออาหาร บทสนทนาของพวกเขาลื่นไหลอย่างไม่น่าเชื่อ พวกเขาคุยกันเรื่องงาน เรื่องชีวิต และความฝัน "ผมไม่เคยคิดว่าเราจะคุยกันได้ถูกคอขนาดนี้" อัศวินกล่าว "หนูก็เหมือนกันค่ะ" มิลินตอบ "หนูคิดว่าคุณอัศวินคงจะหยิ่งๆ เย็นชา" อัศวินหัวเราะ "ผมก็คิดว่าคุณจะเงียบๆ ขี้อาย" ทั้งสองคนมองหน้ากัน แล้วก็หัวเราะออกมาพร้อมกัน "คุณอัศวินคะ" มิลินเอ่ยขึ้นเบาๆ "หนู… หนูเริ่มรู้สึกว่าเราไม่ได้ 'แสดง' อีกต่อไปแล้ว" อัศวินมองมาที่เธอ ดวงตาของเขาฉายแววบางอย่างที่มิลินอ่านไม่ออก "ผมก็รู้สึกเหมือนกันครับ" เขาตอบเสียงทุ้ม "บางที… ความรู้สึกของเรา อาจจะไม่ได้ปลอมอย่างที่คิด" มิลินรู้สึกใจเต้นแรง เธอไม่รู้ว่าคำพูดของอัศวินนั้นหมายความว่าอย่างไร แต่เธอก็รู้สึกถึงความอบอุ่นที่แผ่ซ่านเข้ามาในหัวใจ

3,969 ตัวอักษร