หลังจากวันแห่งการเจรจาอันยาวนาน อรินรดาก็รู้สึกราวกับได้ยกภูเขาออกจากอก การที่เธอสามารถบรรลุข้อตกลงกับนักลงทุนรายใหม่ได้สำเร็จ ถือเป็นก้าวสำคัญที่จะช่วยให้บริษัทของเธอรอดพ้นจากวิกฤตินี้ไปได้ เธอใช้เวลาเกือบทั้งวันไปกับการตรวจสอบเอกสาร และการเซ็นสัญญาต่างๆ ธีรเดชยังคงวนเวียนอยู่รอบตัวเธอ เขามักจะแวะเข้ามาที่ห้องทำงานของเธอในตอนเย็นเสมอ บางครั้งก็มาพร้อมกับอาหารเย็น บางครั้งก็มาเพียงเพื่อชวนเธอไปเดินเล่น หรือนั่งคุยกันเงียบๆ "วันนี้คุณเหนื่อยมากเลยนะ" ธีรเดชกล่าว ขณะที่ทั้งสองกำลังนั่งอยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่นของคอนโดมิเนียมที่เขาจัดหาให้ "พักผ่อนเถอะนะ" "ขอบคุณค่ะคุณธีรเดช" อรินรดาตอบ "ถ้าไม่ได้คุณ รินก็ไม่รู้จะทำอย่างไร" "ผมบอกแล้วไงว่าผมจะช่วยคุณ" ธีรเดชตอบ "และผมก็ไม่เคยผิดคำพูด" อรินรดาเงยหน้ามองเขา เธอสัมผัสได้ถึงความจริงใจในน้ำเสียงของเขา สิ่งที่เคยเป็นเพียงข้อตกลงที่ถูกบีบบังคับ ตอนนี้เริ่มมีความรู้สึกอื่นเข้ามาแทรกแซง ความรู้สึกที่เธอพยายามจะปฏิเสธ "คุณธีรเดชคะ" เธอเอ่ยขึ้นอย่างลังเล "ทำไมคุณถึงยอมช่วยรินขนาดนี้คะ" ธีรเดชยิ้มมุมปาก "ก็... คุณทำให้ผมสนใจ" เขาตอบ "คุณไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่นที่ผมเคยเจอ" "แล้ว... ผู้หญิงคนอื่นเป็นแบบไหนคะ" อรินรถามอย่างอยากรู้อยากเห็น "ก็... อ่อนหวานเกินไป อ่อนแอเกินไป หรือไม่ก็... หลงในอำนาจเงินของผม" ธีรเดชตอบ "แต่คุณ... คุณมีความเป็นตัวของตัวเอง คุณต่อสู้เพื่อสิ่งที่เชื่อ และคุณไม่ยอมแพ้ง่ายๆ" คำพูดของธีรเดชทำให้หัวใจของอรินรดาเต้นแรงขึ้น เธอไม่เคยคิดว่าจะมีใครมองเห็นคุณค่าในตัวเธอมากขนาดนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งธีรเดช ผู้ชายที่เธอเคยคิดว่ามีแต่ความเย็นชาและเห็นแก่ตัว "คุณธีรเดชคะ" อรินรดาเอ่ยต่อ "เรื่องการแต่งงานของเรา... รินไม่แน่ใจว่ารินจะทำหน้าที่ภรรยาของคุณได้ดีพอ" ธีรเดชโน้มตัวเข้ามาใกล้ "ไม่ต้องห่วงนะครับ" เขาบอก "ผมจะสอนคุณเอง" "สอน... สอนอะไรคะ" อรินรถาม "สอนให้คุณเป็นภรรยาของผม" ธีรเดชตอบ "สอนให้คุณรู้จักรัก สอนให้คุณรู้จักการดูแลเอาใจใส่" อรินรดาหน้าแดงขึ้นมาเล็กน้อย เธอไม่แน่ใจว่าจะรับมือกับบทสนทนาที่เริ่มจะลึกซึ้งเกินไปได้อย่างไร "แต่... คุณธีรเดชคะ" อรินรดาพยายามจะเบี่ยงประเด็น "รินยังมีความรู้สึกไม่มั่นคงกับเรื่องนี้อยู่" "ผมเข้าใจ" ธีรเดชตอบ "แต่คุณต้องเชื่อผมนะ อรินรดา ผมจะไม่ทำให้คุณเสียใจ" เขายื่นมือมาจับมือเธอไว้แน่น "คุณกำลังจะแต่งงานกับผม แต่ผมอยากให้คุณรู้ว่า ผมไม่ได้มองว่านี่เป็นแค่เกมอีกต่อไปแล้ว" อรินรดาเงยหน้ามองเขาอย่างตกใจ "คุณ... คุณหมายความว่ายังไงคะ" "ผมหมายความว่า... ผมเริ่มรู้สึกอะไรบางอย่างกับคุณแล้ว" ธีรเดชกล่าว "บางที... มันอาจจะเป็นมากกว่าความสนุก หรือข้อตกลงทางธุรกิจ" หัวใจของอรินรดาเต้นระรัว เธอไม่รู้จะตอบสนองอย่างไรกับคำสารภาพที่คาดไม่ถึงนี้ "คุณ... คุณรู้สึกแบบนั้นจริงๆ เหรอคะ" เธอถามเสียงสั่น "ใช่" ธีรเดชตอบ "ผมไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร แต่มันคือความจริง" อรินรดาหลับตาลง เธอพยายามประมวลผลทุกอย่างที่เกิดขึ้น การที่เธอต้องแต่งงานกับธีรเดช การที่เขาเข้ามาช่วยเหลือเธอ และตอนนี้... เขากำลังบอกว่าเขารู้สึกอะไรบางอย่างกับเธอ "ริน... รินก็ไม่แน่ใจค่ะ" อรินรดาตอบอย่างซื่อสัตย์ "ความรู้สึกของรินมันสับสนไปหมด" "ไม่เป็นไรครับ" ธีรเดชกล่าว "เรามีเวลา เราจะค่อยๆ เรียนรู้กันไป" เขายกมือขึ้นมาลูบแก้มเธอเบาๆ "ผมอยากให้คุณลองเปิดใจดูนะครับ" อรินรดามองเข้าไปในดวงตาของธีรเดช เธอเห็นความอ่อนโยนที่ซ่อนอยู่ภายใต้ท่าทีที่เคยเย็นชา เธอสัมผัสได้ถึงความจริงใจที่ส่งออกมาจากเขา "ริน... รินจะลองดูค่ะ" เธอตอบ รอยยิ้มที่อบอุ่นปรากฏขึ้นบนใบหน้าของธีรเดช "ดีมากครับ" คืนนั้น อรินรดานอนไม่หลับ เธอคิดทบทวนเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้น ความรู้สึกที่เริ่มก่อตัวขึ้นในใจของเธอกับธีรเดช มันเป็นความรู้สึกที่เธอไม่เคยคาดฝันมาก่อน เธอรู้ดีว่าเส้นทางข้างหน้ายังคงเต็มไปด้วยความไม่แน่นอน แต่ในใจลึกๆ เธอก็เริ่มมีความหวังบางอย่าง