อรินดาเดินตามธีรเดชเข้ามาในคฤหาสน์หรูของตระกูลวิชญานนท์ หัวใจของเธอเต้นระรัวด้วยความประหม่าและกังวล การมาเยือนครั้งนี้ไม่ใช่การมาในฐานะหลานสะใภ้ผู้เป็นที่รัก แต่เป็นการมาเพื่อเผชิญหน้ากับคุณหญิงกัลยา ผู้หญิงที่ทรงอิทธิพลและเป็นเสมือนผู้กำหนดชะตาชีวิตของเธอ "สวัสดีครับ คุณย่า" ธีรเดชกล่าว ทักทายคุณหญิงกัลยาที่กำลังนั่งรออยู่บนโซฟาตัวใหญ่ในห้องรับแขก ใบหน้าของท่านดูเรียบเฉย ไร้อารมณ์ใดๆ ราวกับว่าการมาของทั้งคู่ไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจ "นั่งสิ" คุณหญิงกัลยาเอ่ยเชิญ เสียงของเธอเย็นชา แต่แฝงไปด้วยอำนาจ อรินดาทรุดตัวลงนั่งข้างธีรเดชอย่างนอบน้อม เธอพยายามมองสบตาคุณหญิงกัลยา แต่ก็ทำได้เพียงก้มหน้ามองชายกระโปรงของตัวเอง "มาแล้วสินะ" คุณหญิงกัลยากล่าว พลางกวาดสายตามองทั้งคู่ "ฉันคิดว่าเรามีเรื่องต้องคุยกัน" "ครับ คุณย่า" ธีรเดชตอบ "ผมตั้งใจมาคุยเรื่องของเราสองคน" "เรื่องของเราสองคน" คุณหญิงกัลยาทวนคำ "ที่กำลังจะแต่งงานกันอย่างนั้นเหรอ" "ใช่ครับ" ธีรเดชตอบ "ผมรักอรินดา และผมต้องการจะใช้ชีวิตร่วมกับเธอ" คุณหญิงกัลยาหัวเราะเบาๆ ในลำคอ "รัก... คำพูดของคนหนุ่มสาวน่ะ เชื่อถือได้แค่ไหนกันเชียว" "ผมไม่ได้พูดเล่นนะครับ คุณย่า" ธีรเดชกล่าว "ผมจริงจังกับเรื่องนี้" "จริงจังถึงขนาดจะยอมทิ้งทุกอย่างที่มี เพียงเพื่อผู้หญิงคนหนึ่งน่ะเหรอ" คุณหญิงกัลยาถาม สายตาจับจ้องไปที่ธีรเดช ราวกับจะอ่านความคิดของเขา "ผมไม่ได้ทิ้งทุกอย่างนะครับ" ธีรเดชตอบ "แต่ผมเลือกที่จะให้ความรักเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด" "ความรักกับบริษัท... คุณจะเลือกอะไร" คุณหญิงกัลยาถามตรงประเด็น ธีรเดชหันไปมองอรินดา เธอส่งสายตามาให้เขาราวกับจะบอกว่า "อย่าทำอะไรโง่ๆ นะ" แต่เขาก็ยังคงยืนยันในจุดยืนของตัวเอง "ผมเลือกอรินดาครับ" ธีรเดชตอบอย่างหนักแน่น "แต่ผมจะไม่ยอมให้บริษัทของเธอต้องเสียหายไปด้วย" คุณหญิงกัลยาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย "แน่ใจนะ ว่าพูดได้เต็มปาก" "แน่ใจครับ" ธีรเดชตอบ "ผมรู้ว่าคุณย่ากำลังพยายามกีดกันเรา และผมก็รู้ว่าทำไม" คุณหญิงกัลยาเงียบไป เธอจ้องมองธีรเดชด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก "เธอรู้?" "ผมรู้ว่าอรินดาไม่ใช่ลูกสาวแท้ๆ ของคุณหญิงกัลยา" ธีรเดชกล่าว "และผมก็รู้ว่าคุณหญิงกำลังพยายามปกป้องเธอจากความจริง" ใบหน้าของคุณหญิงกัลยาปรากฏรอยตึงเครียดขึ้นมา "เรื่องนั้น... มันเป็นเรื่องในอดีต" "แต่ความจริงก็คือความจริงครับ" ธีรเดชกล่าว "ผมไม่ถือสาเรื่องนั้นเลย" "เธอ... เธอไม่รังเกียจฉันเหรอ" คุณหญิงกัลยาถาม เสียงของเธอสั่นเล็กน้อย "ไม่เลยครับ" ธีรเดชตอบ "ผมรักอรินดาที่ตัวตนของเธอ ไม่ใช่เพราะสายเลือด" "แล้ว... แล้วถ้าฉันยังคงยืนกรานที่จะไม่ยอมรับการแต่งงานของเธอ" คุณหญิงกัลยาถาม "ถ้าฉันจะบังคับให้อรินดาต้องเลือกระหว่างบริษัทของเธอ กับความรักของเรา" ธีรเดชลุกขึ้นยืน เดินเข้าไปหาคุณหญิงกัลยา "คุณย่าครับ" เขาเอ่ยเสียงจริงจัง "ผมรู้ว่าคุณย่ารักอรินดามาก" "แน่นอน" คุณหญิงกัลยาตอบ "เธอคือสิ่งสุดท้ายที่ฉันมี" "ผมก็รักเธอมากเช่นกันครับ" ธีรเดชกล่าว "มากจนผมยอมทำทุกอย่างเพื่อให้เราได้อยู่ด้วยกัน" "เธอจะทำอะไร" คุณหญิงกัลยาถาม "ผมจะทำให้คุณย่าเห็นว่า ความสุขของอรินดาสำคัญกว่าสิ่งอื่นใด" ธีรเดชตอบ "ผมจะพิสูจน์ให้คุณย่าเห็นว่า ผมคือคนที่เหมาะสมกับเธอ และผมจะดูแลเธอให้ดีที่สุด" "แล้วถ้าฉันไม่ยอมล่ะ" คุณหญิงกัลยาถาม ท้าทาย "ถ้าคุณย่าไม่ยอมจริงๆ" ธีรเดชกล่าว "ผมก็จะทำในสิ่งที่ผมต้องทำ" "เธอจะทำอะไร" คุณหญิงกัลยาถามอีกครั้ง "ผมจะเปิดเผยความจริงทั้งหมด" ธีรเดชกล่าว "ผมจะบอกทุกคนว่าใครคือบิดาที่แท้จริงของอรินดา" อรินดารู้สึกตกใจกับคำพูดของธีรเดช เธอรีบจับแขนเขาไว้เบาๆ "ธีรเดช... อย่าทำแบบนั้นเลยค่ะ" คุณหญิงกัลยาหน้าซีดเผือด "เธอ... เธอจะทำจริงๆ เหรอ" "ผมไม่อยากทำเลยครับ คุณย่า" ธีรเดชกล่าว "แต่ถ้าไม่มีทางเลือกอื่น ผมก็จำเป็นต้องทำ" "เธอจะทำลายทุกอย่างที่ฉันสร้างมาน่ะเหรอ" คุณหญิงกัลยาถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด "ผมไม่ได้ต้องการทำลายครับ" ธีรเดชตอบ "ผมเพียงต้องการให้ความจริงปรากฏ" "แต่... แต่ถ้าความจริงปรากฏ..." คุณหญิงกัลยาพูดต่อไม่ได้ ดวงตาของเธอเริ่มมีน้ำตาคลอ "ผมเข้าใจค่ะ คุณหญิง" อรินดาเอ่ยขึ้นเบาๆ "รินรู้ว่าคุณย่ารักรินมากแค่ไหน และรินก็รักคุณย่าเช่นกัน" "แต่..." คุณหญิงกัลยาพยายามพูดต่อ "รินอยากให้คุณย่ารู้ว่า รินไม่ได้ต้องการจะทำลายความสัมพันธ์ของเรา" อรินดาเอ่ย "รินเพียงแค่อยากมีความสุขกับคนที่รินรัก" "แต่บริษัทของเธอ..." คุณหญิงกัลยาพยายามหยิบยกเรื่องบริษัทขึ้นมาอีกครั้ง "รินเชื่อใจธีรเดชค่ะ" อรินดาตอบ "รินเชื่อว่าเราจะช่วยกันประคับประคองบริษัทให้ผ่านพ้นวิกฤตไปได้" ธีรเดชกลับมานั่งลงข้างอรินดาอีกครั้ง เขาจับมือเธอไว้แน่น "คุณย่าครับ" เขาเอ่ย "ผมขอร้องให้คุณย่าเชื่อใจผม" คุณหญิงกัลยานิ่งเงียบไปนาน เธอจ้องมองไปยังอรินดา แล้วหันมามองธีรเดช สีหน้าของท่านดูสับสนและเจ็บปวด "ฉัน... ฉันไม่รู้" คุณหญิงกัลยาเอ่ยเสียงแผ่ว "ฉันไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไร" "คุณย่าครับ" ธีรเดชกล่าว "ถ้าคุณย่ารักอรินดาจริงๆ ได้โปรดให้โอกาสพวกเรา" คุณหญิงกัลยาลุกขึ้นเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปยังสวนด้านนอก "ฉัน... ฉันเสียสามีไปเร็วเกินไป" เธอกล่าวเสียงเบา "ฉันไม่เคยคิดว่าจะมีใครอีก ที่จะเข้ามาเติมเต็มชีวิตของฉันได้" "แต่ตอนนี้... ฉันกำลังเห็นว่าอรินดา... เธอได้เจอคนที่ดี" คุณหญิงกัลยากล่าว พลางหันกลับมามองทั้งคู่ "ฉัน... ฉันแค่อยากให้เธอมีความสุข" คุณหญิงกัลยาเอ่ย "ฉันไม่อยากให้เธอต้องเจอเรื่องเจ็บปวดเหมือนฉัน" "และธีรเดชก็จะทำให้เธอมีความสุขค่ะ คุณย่า" อรินดาเอ่ยอย่างอ่อนโยน ธีรเดชพยักหน้า "ผมสัญญาครับ คุณย่า" คุณหญิงกัลยามองทั้งสองคนอยู่นาน ก่อนจะถอนหายใจยาว "ก็ได้" เธอกล่าว "ฉันจะยอมรับการแต่งงานของเธอ" อรินดารู้สึกโล่งอกอย่างบอกไม่ถูก เธออยากจะกอดคุณหญิงกัลยา แต่ก็รู้ว่านี่อาจจะยังไม่ใช่เวลาที่เหมาะสม "แต่..." คุณหญิงกัลยาเอ่ยขึ้นอีกครั้ง "มีเงื่อนไข" ธีรเดชและอรินดาหันมามองคุณหญิงกัลยาพร้อมกัน "เงื่อนไขอะไรครับ" ธีรเดชถาม "เธอจะต้องพิสูจน์ตัวเอง" คุณหญิงกัลยากล่าว "พิสูจน์ว่าเธอสามารถดูแลบริษัทของอรินดาให้รอดพ้นวิกฤตไปได้จริงๆ" "ผมจะทำครับ" ธีรเดชตอบทันที "และ..." คุณหญิงกัลยาหันไปมองอรินดา "เธอเองก็ต้องยอมรับความจริงเกี่ยวกับบิดาของเธอ" อรินดาตัวแข็งทื่อไปเล็กน้อย เธอหันไปมองธีรเดชที่กำลังมองเธอด้วยสายตาให้กำลังใจ "ฉัน... ฉันจะพยายามค่ะ คุณย่า" อรินดาตอบเสียงสั่น "ดี" คุณหญิงกัลยากล่าว "แล้วเราค่อยมาดูกันอีกที"