ตอนที่ 8 — แผนการลับใต้แสงจันทร์
อรินรดาเดินกลับเข้ามาในงานอีกครั้ง ใบหน้าของเธอซีดเผือดลงเล็กน้อย แต่ก็พยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติที่สุด สมาธิของเธอถูกรบกวนอย่างรุนแรงจากคำพูดของธีรเดชเมื่อครู่ "ผมกำลังจะชนะเกมนี้ และคุณ... ก็จะเป็นรางวัลของผม" คำพูดนั้นยังคงดังก้องอยู่ในหูของเธอ
"เป็นอะไรไปคะคุณริน" เสียงของพิมพ์ชนกดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เธอเข้ามาใกล้กว่าเดิม รอยยิ้มมุมปากของเธอแฝงไปด้วยความหมายที่อรินรดาตีความได้ยาก "ไปคุยอะไรกับคุณธีรเดชมาคะ ดูหน้าซีดเชียว"
"ไม่มีอะไรค่ะ" อรินรดาตอบ พลางพยายามหลบสายตาของพิมพ์ชนก "แค่รู้สึกไม่สบายตัวนิดหน่อยค่ะ"
"ไม่สบายตัวเหรอคะ" พิมพ์ชนกยิ้มเยาะ "หรือว่ากำลังรู้สึกผิดที่กำลังจะแต่งงานกับคนที่ไม่ได้รัก"
"คุณพิมพ์คะ" อรินรดาอดไม่ได้ที่จะสวนกลับ "รินเตือนคุณแล้วนะคะ ว่าเรื่องของหัวใจไม่มีใครรู้ดีไปกว่าเจ้าของมัน"
"แต่ฉันก็เห็นหลายครั้งแล้วว่าคุณธีรเดชเขาไม่เคยแคร์ความรู้สึกใคร" พิมพ์ชนกกล่าว "เขาเป็นคนเดียวที่ต้องการจะควบคุมทุกอย่าง และดูเหมือนว่าเขาจะกำลังสนุกกับการเล่นเกมกับคุณอยู่นะคะ"
"คุณพิมพ์อย่าพูดในสิ่งที่คุณไม่รู้" อรินรดาตอบเสียงแข็ง
"ฉันรู้ดีค่ะ" พิมพ์ชนกยิ้ม "เพราะฉันก็เคยเป็นหนึ่งในคนที่เขาเคย 'เล่น' ด้วยเหมือนกัน"
คำพูดนั้นทำให้อรินรดาอึ้งไป เธอไม่เคยคิดว่าพิมพ์ชนกจะมีความสัมพันธ์กับธีรเดชมาก่อน "คุณ... คุณพูดจริงเหรอคะ"
"ทำไมฉันจะต้องโกหกคุณด้วยคะ" พิมพ์ชนกกล่าว "แต่ไม่ต้องห่วงนะคะ คุณริน คุณอาจจะเป็นคนที่เขาเลือกที่จะ 'จริงจัง' ด้วยก็ได้ ใครจะรู้"
พิมพ์ชนกหัวเราะเบาๆ ก่อนจะเดินจากไป ทิ้งให้อรินรดาจมอยู่กับความสับสนและความไม่แน่นอน
ตลอดทั้งคืน อรินรดาพยายามหลีกเลี่ยงธีรเดชให้มากที่สุด เธอรู้ว่าเขากำลังจับตามองเธออยู่ แต่เธอก็ยังคงต้องการเวลาในการประมวลผลทุกอย่างที่เกิดขึ้น
เช้าวันรุ่งขึ้น อรินรดารู้สึกเหมือนถูกปลุกให้ตื่นจากภวังค์ด้วยเสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู เป็นเบอร์ที่ไม่คุ้นเคย
"สวัสดีค่ะ" เธอรับสาย
"คุณอรินรดาใช่ไหมครับ" เสียงทุ้มดังมาจากปลายสาย "ผมธีรเดชครับ"
อรินรดารู้สึกใจหายวาบ "ค่ะ คุณธีรเดช"
"ผมอยากให้คุณมาพบผมที่บริษัทตอนเก้าโมงเช้า" ธีรเดชกล่าว "ผมมีเรื่องสำคัญจะแจ้งให้ทราบ"
"เรื่องอะไรคะ" อรินรถาม
"คุณจะรู้เมื่อมาถึง" ธีรเดชตอบ "ผมจะรอคุณ"
เสียงโทรศัพท์ถูกตัดไป อรินรดาถอนหายใจยาว เธอรู้ว่าเธอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องไป
เมื่อไปถึงตึกอัครากุล อรินรดาก็พบว่าธีรเดชกำลังรอเธออยู่ที่ล็อบบี้
"มาแล้วเหรอครับ" ธีรเดชกล่าว พลางยิ้มมุมปาก "ผมคิดว่าคุณคงจะมา"
"คุณมีอะไรจะบอกรินคะ" อรินรถาม
"เชิญครับ" ธีรเดชผายมือเชิญให้เธอเดินนำไป "เราไปคุยกันที่ห้องทำงานของผมดีกว่า"
ห้องทำงานของธีรเดชกว้างขวาง โอ่อ่า และเต็มไปด้วยเอกสารกองโตที่บ่งบอกถึงความมุ่งมั่นในการทำงานของเขา
"คุณจะบอกอะไรรินคะ" อรินรถามอีกครั้ง เมื่อธีรเดชปิดประตูห้องทำงานลง
"ผมจะให้โอกาสคุณได้พิสูจน์ตัวเอง" ธีรเดชกล่าว "ตามที่ผมได้ให้สัญญาไว้"
"คุณจะให้รินทำอะไรคะ" อรินรถาม
"ผมจะให้คุณเข้ามารับผิดชอบในส่วนงานบางส่วนของบริษัทอัครากุล" ธีรเดชกล่าว "แต่ผมจะจับตาดูคุณอย่างใกล้ชิด"
"แล้ว... คุณจะให้รินทำอะไรบ้างคะ" อรินรถาม
"ผมจะให้คุณดูแลโครงการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์แห่งใหม่ของเรา" ธีรเดชกล่าว "เป็นโครงการใหญ่ที่สำคัญมาก"
อรินรดาอึ้งไป เธอรู้ว่าโครงการนี้เป็นโครงการที่ธีรเดชทุ่มเทและคาดหวังไว้มาก "คุณ... คุณไว้ใจรินเหรอคะ"
"ผมไม่ได้ไว้ใจคุณ" ธีรเดชตอบอย่างตรงไปตรงมา "แต่ผมอยากจะเห็นว่าคุณมีความสามารถมากแค่ไหน"
"ถ้า... ถ้าโครงการนี้ไม่สำเร็จ" อรินรถาม
"คุณก็ต้องยอมรับผม" ธีรเดชกล่าว "และผมก็จะเป็นเจ้าของทุกอย่าง"
อรินรดาถอนหายใจ เธอรู้ว่านี่คือเกมที่ธีรเดชกำลังเล่น และเธอก็ต้องเล่นมันให้ดีที่สุด "ตกลงค่ะ" เธอตอบ
"ดีมาก" ธีรเดชยิ้ม "ผมจะให้ทีมงานของผมช่วยคุณ"
"ขอบคุณค่ะ" อรินรดาตอบ
"และนี่คือข้อเสนอพิเศษสำหรับคุณ" ธีรเดชกล่าว พลางยื่นเอกสารแผ่นหนึ่งให้อรินรดา "นี่คือสัญญาการร่วมทุนระหว่างบริษัทของเรากับนักลงทุนต่างชาติ"
อรินรดาหยิบเอกสารขึ้นมาดู "สัญญาอะไรคะ"
"ผมจะให้คุณเป็นคนเจรจาต่อรองกับนักลงทุนรายนี้" ธีรเดชกล่าว "ถ้าคุณทำสำเร็จ ผมจะมอบตำแหน่งผู้บริหารระดับสูงให้กับคุณ"
อรินรดาเงยหน้าขึ้นมองธีรเดชอย่างไม่เชื่อสายตา "คุณ... คุณจริงจังเหรอคะ"
"ผมจริงจังเสมอ" ธีรเดชตอบ "ผมชอบคนที่กล้าเผชิญหน้ากับความท้าทาย"
อรินรดาค่อยๆ พยักหน้า "รินจะลองดูค่ะ"
"ดีมาก" ธีรเดชยิ้ม "ผมเชื่อว่าคุณทำได้"
หลังจากนั้น อรินรดาก็เริ่มทำงานในโครงการใหม่ทันที เธอทุ่มเทเวลาทั้งหมดให้กับงาน เธอใช้เวลาหลายวันในการศึกษาข้อมูล วิเคราะห์ตลาด และวางแผนกลยุทธ์
ในระหว่างนั้น เธอก็ยังคงต้องเผชิญหน้ากับธีรเดชอยู่เสมอ เขาเข้ามาในห้องทำงานของเธอแทบทุกวัน เพื่อดูความคืบหน้าและให้คำแนะนำ
"คุณคิดว่าทำไมผมถึงให้โอกาสคุณ" ธีรเดชถามในวันหนึ่ง ขณะที่เขายืนมองอรินรดาที่กำลังจดจ่ออยู่กับแผนผังโครงการ
"รินไม่รู้ค่ะ" อรินรดาตอบ "คุณอาจจะอยากเห็นรินล้มเหลว"
"ผมไม่ได้อยากเห็นคุณล้มเหลว" ธีรเดชกล่าว "ผมอยากเห็นคุณเติบโต"
"ทำไมคุณถึงอยากเห็นรินเติบโตคะ" อรินรถาม
"เพราะผมเชื่อว่า... คุณจะทำให้ผมแข็งแกร่งขึ้น" ธีรเดชตอบ พลางเดินเข้ามาใกล้ "และผมก็จะแข็งแกร่งพอที่จะดูแลคุณได้"
อรินรดาเงยหน้าขึ้นมองเขาอีกครั้ง เธอมองเห็นความจริงใจในดวงตาของเขาเป็นครั้งแรก แต่อย่างไรก็ตาม เธอก็ยังคงระมัดระวังตัวอยู่เสมอ
"คุณคะ" เสียงของเลขาฯ ดังขึ้นจากหน้าประตู "คุณพิมพ์ชนกมาขอพบค่ะ"
"เธอก็เข้ามาได้" ธีรเดชกล่าว
พิมพ์ชนกเดินเข้ามาในห้องทำงานของอรินรดา ใบหน้าของเธอฉายแววไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด
"ฉันเห็นคุณยุ่งอยู่กับการทำงาน" พิมพ์ชนกกล่าว "แต่ฉันก็ยังอยากจะมาเตือนคุณ"
"เตือนเรื่องอะไรคะ" อรินรถาม
"เตือนว่าอย่าหลงกลคุณธีรเดช" พิมพ์ชนกกล่าว "เขาไม่ได้รักคุณหรอก เขาแค่ต้องการใช้คุณ"
"ฉันรู้ค่ะ" อรินรดาตอบ "และฉันก็รู้ว่าคุณก็เคยเป็นหนึ่งในคนที่เขาเคย 'เล่น' ด้วย"
คำพูดนั้นทำเอาพิมพ์ชนกหน้าเสียไปเล็กน้อย "นั่นมัน... เรื่องของอดีต"
"แต่อดีตก็ยังคงเป็นอดีต" อรินรดาตอบ "และปัจจุบัน... รินกำลังจะพิสูจน์ตัวเอง"
ธีรเดชยืนมองทั้งสองคนด้วยรอยยิ้มบางๆ เขาเห็นประกายบางอย่างในดวงตาของอรินรดาที่เปลี่ยนไป จากความกลัวและความสับสน กลายเป็นความมุ่งมั่นและความเด็ดเดี่ยว
"ผมว่าเรากลับมาคุยเรื่องงานกันต่อดีกว่าครับ" ธีรเดชกล่าว "ผมมีข้อมูลใหม่เกี่ยวกับนักลงทุนต่างชาติที่เราจะไปพบ"
อรินรดามองหน้าธีรเดช ก่อนจะหันไปมองพิมพ์ชนก แล้วจึงตอบตกลง
"ค่ะ" อรินรดาตอบ "รินพร้อมแล้ว"
ภายใต้แสงจันทร์ที่สาดส่องลงมาในคืนนั้น อรินรดารู้ดีว่าเธอได้ก้าวข้ามผ่านความกลัวและความไม่มั่นใจไปแล้ว และเธอกำลังจะเดินหน้าต่อไปในเกมที่ซับซ้อนนี้
5,400 ตัวอักษร