…ามหมายที่ลึกซึ้งกว่านั้น” รินดาเงยหน้าขึ้นมองเขาอย่างไม่เข้าใจ “ความหมายที่ลึกซึ้งกว่า… หมายความว่าอย่างไรคะ” ภาคินเอื้อมมือไปสัมผัสแก้มของเธอแผ่วเบา นิ้วหัวแม่มือของเขาไล้ไปตามโหนกแก้มอย่างอ่อนโยน “ฉันหมายความว่า… ฉันเริ่มรู้สึกอะไรบางอย่างกับคุณ รินดา” คำพูดนั้นทำเอาหัวใจของรินดาเต้นรัว เธอไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าภาคิน ผู้ชายที่ได้ชื่อว่าเป็นมาเฟียไร้หัวใจ จะสามารถเอ่ยคำแบบนี้ออกมาได้ “คุณ… คุณพูดจริงหรือคะ” “จริง” ภาคินตอบเสียงหนักแน่น “ตลอดเวลาที่ผ่านมา ฉันพยายามจะปฏิเสธมันมาตลอด พยายามจะย้ำเตือนตัวเองว่าคุณเป็นเพียง ‘ตัวแทน’ ที่ถูกจ้างมา แต่ทุกครั้งที่ฉันมองหน้าคุณ ได้ยินเสียงคุณ ได้เห็นคุณ… หัวใจของฉันมันก็เตือนว่าฉันกำลังโกหกตัวเอง” รินดาเบือนหน้าหนีไปอีกทาง เธอรู้สึกร้อนผ่าวไปทั่วใบหน้า นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ เธอกำลังฝันอยู่หรือเปล่า ภาคิน คนที่ไม่เคยแสดงอารมณ์ใดๆ ออกมาอย่างชัดเจน กำลังบอกว่าเขามีความรู้สึกให้เธออย่างนั้นหรือ “คุณภาคินคะ” เธอเอ่ยเสียงสั่น “ฉัน… ฉันไม่รู้จะตอบคุณอย่างไรดี” “คุณไม่จำเป็นต้องตอบอะไรในตอนนี้” ภาคินรีบกล่าว “ฉันแค่อยากให้คุณรู้ความรู้สึกที่แท้จริงของฉัน” เขาจับมือของเธอมากุมไว้แน่น “แต่สิ่งหนึ่งที่ฉันอยากให้คุณรู้แน่ๆ คือ ฉันจะไม่ทำให้คุณเป็นแค่ ‘ตัวแทน’ อีกต่อไป” “หมายความว่ายังไงคะ” รินดาถามอย่างหวัง “ฉันจะทำให้การแต่งงานครั้งนี้เป็นเรื่องจริง” ภาคินกล่าว “ฉันจะขอคุณแต่งงาน… อย่างเป็นทางการ” รินดาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เธอไม่คิดว่าเรื่องจะมาถึงจุดนี้ได้ “คุณภาคินคะ… คุณต้องคิดให้ดีนะคะ” “ฉันคิดดีแล้ว” ภาคินยืนยัน “ฉันยอมรับว่าตอนแรกฉันมองเห็นแค่ผลประโยชน์ การร่วมมือกันของเรามันทำให้ธุรกิจของฉันแข็งแกร่งขึ้น และมันก็ทำให้คุณปลอดภัย แต่ตอนนี้… มันไม่ใช่แค่เรื่องนั้นอีกแล้ว” เขาปล่อยมือจากเธอแล้วลุกขึ้นยืน เขาเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปข้างนอก แต่รินดารู้สึกได้ว่าเขากำลังพูดกับเธอจริงๆ “ฉันรู้ว่าคุณกลัว” ภาคินกล่าวต่อ “และฉันก็เข้าใจดี เพราะโลกของฉันมันอันตราย และฉันก็เป็นคนอันตราย แต่ฉันสัญญาว่า จะไม่ทำให้คุณต้องเจ็บปวด หรือต้องตกอยู่ในอันตรายจากฉัน” “แต่… แล้วคุณภาคินล่ะคะ” รินดาถาม “คุณจะทำอย่างไรกับ… สถานะของพวกเรา” ภาคินหันกลับมามองเธอ รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นบนมุมปากของเขา “ผมจะจัดการทุกอย่างเอง” เขาตอบ “หลังจากนี้… เราจะเปิดเผยเรื่องการแต่งงานของเราอย่างเป็นทางการ” “เป็นทางการ… หมายถึง… ทุกคนจะรับรู้ว่าฉันคือภรรยาของคุณจริงๆ ใช่ไหมคะ” รินดาถาม เสียงของเธอเต็มไปด้วยความไม่แน่ใจ “ใช่” ภาคินยืนยัน “และเมื่อถึงเวลานั้น… ฉันจะทำทุกอย่างเพื่อปกป้องคุณ” รินดาค่อยๆ ลุกขึ้นยืน เธอเดินเข้าไปหาภาคินอย่างช้าๆ “คุณภาคินคะ… ฉัน… ฉันไม่รู้จะพูดอะไรเลยค่ะ” ภาคินโอบกอดเธอไว้แน่น “ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น” เขาพึมพำข้างหูเธอ “แค่ให้ฉันได้อยู่ตรงนี้กับคุณก็พอ” ความรู้สึกอบอุ่นที่แผ่ซ่านไปทั่วร่างกายของรินดา ทำให้เธอรู้สึกปลอดภัยอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน เธอยอมให้ตัวเองผ่อนคลาย และซบหน้าลงบนอกของภาคิน “หลังจากนี้… ชีวิตของเธอจะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป” ภาคินกระซิบ “แต่ฉันรับรองว่า… มันจะดีกว่าเดิม” รินดายิ้ม เธอไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร แต่สำหรับตอนนี้… เธอรู้สึกมีความหวัง “ขอบคุณค่ะ… คุณภาคิน” เธอเอ่ยเสียงเบา “เรียกผมว่า ‘ภาคิน’ ก็พอ” เขาตอบ “เราจะเป็นสามีภรรยากันแล้วนี่” คำพูดนั้นทำเอารินดาหน้าแดงเล็กน้อย เธอยังคงซบหน้าอยู่บนอกของเขา สัมผัสถึงจังหวะการเต้นของหัวใจที่สม่ำเสมอ “แล้ว… เรื่องมินตราล่ะคะ” รินดาถามขึ้นมาอีกครั้ง ภาคินถอนหายใจ “เธอได้รับโทษตามกฎหมายแล้ว” เขาตอบ “แต่เรื่องที่เธอทำไว้ มันยังส่งผลกระทบอยู่บ้างกับธุรกิจของเรา เราต้องใช้เวลาในการแก้ไข” “แล้ว… ส.ส. ชัยวัฒน์ ล่ะคะ” “เขาก็เช่นกัน” ภาคินกล่าว “แต่เราได้หลักฐานที่ทำให้เราสามารถจัดการกับเครือข่ายของเขาได้เกือบทั้งหมด” “นั่นหมายความว่า… เราจะปลอดภัยขึ้นใช่ไหมคะ” รินดาถาม “ใช่” ภาคินพยักหน้า “แต่ในโลกของฉัน… ความปลอดภัยไม่มีคำว่าสมบูรณ์แบบ” รินดาเงยหน้าขึ้นมองเขา “คุณภาคินคะ” เธอเอ่ย “ฉัน… ฉันรู้สึกผิดจริงๆ ที่ต้องทำอะไรแบบนั้นกับมินตรา” “ฉันรู้” ภาคินตอบ “แต่เธอทำในสิ่งที่ถูกต้องแล้ว รินดา” เขาเชยคางของเธอขึ้นให้สบตา “เธอปกป้องตัวเอง และปกป้องคนที่เธอรัก” “แต่… เธอเคยเป็นเพื่อนฉันนะคะ” รินดาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย “ความสัมพันธ์บางครั้งก็ซับซ้อน” ภาคินกล่าว “และบางครั้ง… เราก็ต้องตัดสินใจเลือกในสิ่งที่ยากลำบาก” รินดายิ้มให้เขา “ขอบคุณนะคะ” “ไม่เป็นไร” ภาคินตอบ “ตอนนี้… เราควรจะไปพักผ่อนกันได้แล้ว” รินดาพยักหน้า เธอเหนื่อยล้าจริงๆ ทั้งร่างกายและจิตใจ “คุณภาคินคะ” รินดาเอ่ยขึ้นอีกครั้ง “ฉัน… ฉันอยากจะขอบคุณคุณจริงๆ สำหรับทุกอย่าง” “ผมต่างหากที่ต้องขอบคุณคุณ” ภาคินตอบ “คุณทำให้ชีวิตผม… มีความหมายมากขึ้น” รินดาเขินอายเล็กน้อย เธอยอมให้ภาคินจูงมือเธอเดินเข้าไปในห้องนอน “คืนนี้… เราจะเริ่มต้นชีวิตใหม่กันนะ” ภาคินกล่าว รินดายิ้ม “ค่ะ” เมื่อทั้งสองคนอยู่ในห้องนอนด้วยกัน บรรยากาศก็เริ่มผ่อนคลายลง ภาคินค่อยๆ ถอดเสื้อคลุมของรินดาออกอย่างอ่อนโยน “คุณเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว” เขาบอก “ให้ผมดูแลคุณนะ” รินดาพยักหน้า เธอเชื่อใจเขา ภาคินจูบลงบนหน้าผากของเธออย่างแผ่วเบา “ผมรักคุณนะ… รินดา” คำพูดนั้นทำให้รินดารู้สึกอบอุ่นไปถึงหัวใจ เธอตอบรับด้วยการจูบลงบนแก้มของเขา “ฉันก็รักคุณค่ะ… ภาคิน” ทั้งสองคนโอบกอดกันอย่างอ่อนโยน เป็นการเริ่มต้นของความสัมพันธ์ที่แท้จริง