งานเลี้ยงใกล้เข้ามาทุกที บรรยากาศในคฤหาสน์ก็ยิ่งคึกคักมากขึ้นกว่าเดิม รินดาในฐานะผู้รับผิดชอบการต้อนรับแขก มีงานมากมายที่ต้องจัดการ เธอต้องตรวจสอบรายชื่อแขกอีกครั้ง ประสานงานกับฝ่ายจัดเลี้ยงและรักษาความปลอดภัย รวมถึงเตรียมการต้อนรับแขกคนสำคัญบางท่านเป็นการพิเศษ “คุณรินดาคะ” เสียงของมินตราดังขึ้นขณะที่รินดากำลังตรวจสอบรายชื่อบนแท็บเล็ต “ใกล้ถึงวันงานแล้ว เป็นอย่างไรบ้างคะ” “ก็...กำลังเตรียมการอยู่ค่ะ” รินดาตอบ พลางเงยหน้าขึ้นมองมินตราที่ยืนเท้าสะเอวอยู่ข้างๆ “มีอะไรให้ช่วยไหมคะ” มินตราส่ายหน้า “ไม่ค่ะ ฉันแค่แวะมาดู” เธอเว้นจังหวะนิดหนึ่ง “แต่ก็อดเป็นห่วงคุณไม่ได้” “เป็นห่วงเรื่องอะไรคะ” รินดาถาม “ก็...เรื่องแขกบางคนน่ะค่ะ” มินตราพูดเสียงเบา “ฉันได้ยินมาว่ามีคนที่ไม่ได้รับเชิญ อาจจะเข้ามาป่วนงานได้” รินดาเลิกคิ้ว “ไม่ได้รับเชิญ? ใครคะ” “ฉันไม่ทราบรายละเอียดค่ะ” มินตราตอบ “แต่ก็เป็นเรื่องที่น่ากังวล” “ขอบคุณที่เป็นห่วงนะคะ” รินดาตอบ “ฉันจะระวังตัวค่ะ” หลังจากมินตราเดินจากไป รินดาก็หันกลับมามองรายชื่อแขกบนแท็บเล็ตอีกครั้ง เธอไม่แน่ใจว่ามินตราพูดจริงหรือไม่ หรือว่ากำลังจะสื่ออะไรบางอย่าง แต่เธอก็ตัดสินใจที่จะแจ้งเรื่องนี้ให้ภาคินทราบ “คุณภาคินคะ” รินดาเคาะประตูห้องทำงานของเขา “มีเรื่องจะเรียนให้ทราบค่ะ” ภาคินเงยหน้าจากเอกสาร “เข้ามาสิ” รินดาเดินเข้าไปในห้อง “คือ...คุณมินตราบอกฉันว่าอาจจะมีแขกที่ไม่ได้รับเชิญเข้ามาในงานเลี้ยงค่ะ” ภาคินขมวดคิ้วเล็กน้อย “มินตราบอกคุณ?” “ค่ะ” รินดาตอบ “เธอเป็นห่วงว่าอาจจะมีใครมาป่วนงาน” ภาคินเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะเบาๆ “มินตรานี่ก็ช่างคิดนะ” “แล้ว...เป็นเรื่องจริงหรือคะ” รินดาถาม “อาจจะมีคนพยายามก่อกวนบ้าง” ภาคินยอมรับ “แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาใหญ่” “แล้ว...ใครคะ” รินดาถามอีกครั้ง “ไม่ต้องกังวล” ภาคินบอก “ผมจะจัดการเอง” เขาผายมือไปที่โต๊ะ “นี่คือรายชื่อแขกชุดสุดท้าย มีบางคนที่เราต้องจับตาเป็นพิเศษ” รินดาหยิบรายชื่อนั้นมาดู เป็นรายชื่อที่ไม่คุ้นเคยเลย เธอเหลือบมองภาคิน “พวกเขาคือใครคะ” “พวกเขาคือคนที่อาจจะเข้ามาสร้างปัญหา” ภาคินตอบ “และผมต้องการให้คุณรู้ว่าใครคือเป้าหมายของเรา” “เป้าหมาย?” รินดาถาม “หมายถึง...ใครคือคนที่คุณภาคินกังวลว่าจะเข้ามาป่วนงาน” “ไม่ใช่แค่ป่วนงาน” ภาคินกล่าว “แต่คือคนที่ต้องการจะเข้ามาช่วงชิงอำนาจ” คำพูดของภาคินทำให้รินดาตกใจ เธอไม่เคยคิดว่างานเลี้ยงนี้จะมีความสำคัญและอันตรายถึงขนาดนี้ “ผมอยากให้คุณทำความรู้จักกับคนเหล่านี้” ภาคินพูดต่อ “และถ้าเป็นไปได้ ให้หาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับพวกเขา” “แต่...ฉันจะทำได้อย่างไรคะ” รินดาถาม “คุณจะทำได้” ภาคินมองเธอด้วยสายตาที่มั่นใจ “เพราะผมเชื่อในตัวคุณ” รินดารู้สึกเหมือนถูกท้าทายอีกครั้ง เธอไม่รู้ว่าภาคินกำลังทดสอบเธอหรือไม่ แต่เธอก็ตัดสินใจที่จะทำหน้าที่ของเธอให้ดีที่สุด ในวันงานเลี้ยง ท่ามกลางแสงไฟระยิบระยับและเสียงดนตรีบรรเลง ผู้คนมากมายหลั่งไหลเข้ามาในคฤหาสน์ รินดาในชุดราตรีสีดำสง่างาม ยืนต้อนรับแขกด้วยรอยยิ้มที่ถูกฝึกฝนมาอย่างดี เธอสังเกตเห็นใบหน้าของผู้คนที่ภาคินบอกให้เธอจับตาเป็นพิเศษ หลายคนดูเหมือนจะมาด้วยเจตนาที่ดี แต่สายตาของบางคนก็ฉายแววบางอย่างที่ทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจ ขณะที่เธอกำลังพูดคุยกับนักธุรกิจคนหนึ่งอยู่นั้น จู่ๆ ก็มีเสียงเอะอะดังขึ้นมาจากบริเวณทางเข้างาน “เกิดอะไรขึ้นคะ” รินดาถามชายที่ยืนอยู่ใกล้ๆ “ไม่ทราบครับคุณรินดา” เขาตอบ “แต่ดูเหมือนจะมีคนพยายามจะเข้ามาโดยไม่ได้รับเชิญ” รินดาหันไปมองทางเข้างาน เธอเห็นกลุ่มชายฉกรรจ์สองสามคนกำลังพยายามฝ่าการ์ดรักษาความปลอดภัยเข้าไป “คุณภาคิน!” รินดาเรียกภาคินที่กำลังเดินเข้ามา “มีปัญหาค่ะ” ภาคินหันไปมองทางที่รินดาชี้ “ไม่ต้องห่วง” เขาพูด “ผมจัดการเอง” ภาคินเดินตรงไปยังจุดเกิดเหตุอย่างรวดเร็ว เขาสั่งให้การ์ดหยุดกลุ่มชายเหล่านั้น และเจรจาบางอย่างกับหัวหน้ากลุ่ม รินดาเฝ้าดูเหตุการณ์ด้วยใจระทึก เธอเห็นภาคินพูดคุยกับหัวหน้ากลุ่มชายฉกรรจ์ด้วยท่าทีที่สุขุมแต่แฝงด้วยอำนาจ ไม่นานนัก กลุ่มชายเหล่านั้นก็ล่าถอยไป “เรียบร้อย” ภาคินเดินกลับมาหาเธอ “แขกที่ไม่ได้รับเชิญ ถูกเชิญออกไปแล้ว” “พวกเขาต้องการอะไรคะ” รินดาถาม “พวกเขาแค่ต้องการจะแสดงอำนาจ” ภาคินตอบ “แต่พวกเขาลืมไปว่าที่นี่...คืออาณาเขตของผม” รินดาถอนหายใจด้วยความโล่งอก เธอมองภาคินด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป เขามีความเด็ดขาดและอำมหิตในเวลาเดียวกัน แต่เขาก็สามารถปกป้องงานเลี้ยงของเขาได้ “ขอบคุณค่ะคุณภาคิน” รินดาเอ่ย ภาคินมองเธอ “คุณทำได้ดีมาก รินดา” เขาชื่นชม “คุณจัดการกับสถานการณ์ได้อย่างมืออาชีพ” คำชมของภาคินทำให้รินดารู้สึกดีใจอย่างประหลาด แม้จะรู้ดีว่าเธอยังคงเป็นเพียง ‘ตัวแทน’ ในเกมของเขา แต่การได้รับการยอมรับจากเขา ก็ทำให้เธอรู้สึกว่าตัวเองมีค่าขึ้นมาบ้าง เมื่อใกล้จะสิ้นสุดงานเลี้ยง รินดาก็สังเกตเห็นผู้หญิงคนหนึ่งที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน เธอยืนอยู่มุมหนึ่งของห้อง สวมชุดสีแดงเพลิง ดวงตาของเธอจับจ้องไปที่ภาคินไม่วางตา รินดารู้สึกได้ถึงพลังงานบางอย่างที่แผ่ออกมาจากหญิงสาวคนนั้น มันเป็นพลังงานที่อันตรายและเย้ายวนในเวลาเดียวกัน