นลินรู้สึกเหมือนถูกบีบคั้นจากทุกทิศทุกทาง คำสารภาพของธีรภัทรเรื่องปัญหาทางการเงินในอดีตนั้นหนักหนาพออยู่แล้ว แต่การที่วิชญ์เข้ามาปะปนในสมการชีวิตของพวกเธอ ทำให้ทุกอย่างยิ่งซับซ้อนและอันตรายขึ้นไปอีก เธอหันไปมองใบหน้าของธีรภัทรที่เต็มไปด้วยความกังวลและความหวัง เขาคงคาดหวังคำตอบจากเธอว่าจะเชื่อใจเขา หรือจะหวั่นไหวไปกับคำพูดของวิชญ์ "หนู... หนูเชื่อคุณค่ะ" นลินตัดสินใจเลือกที่จะเชื่อมั่นในตัวสามี แม้ว่าใจจะยังมีความหวาดหวั่นอยู่บ้าง แต่ภาพความจริงใจที่เธอเห็นในแววตาของธีรภัทรตั้งแต่แรก มันยากเกินกว่าจะปฏิเสธ "หนูเชื่อว่าคุณไม่ได้คิดจะหลอกลวงหนู" รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของธีรภัทร ก่อนที่เขาจะก้าวเข้ามาใกล้และจับมือของเธอไว้ "ขอบคุณนะนลิน" เสียงของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกซาบซึ้ง "ผมจะไม่ทำให้คุณผิดหวัง" "แต่เราจะรับมือกับวิชญ์ยังไงคะ" นลินถามอีกครั้ง ความกังวลยังคงกัดกินใจเธอ "เขาดูเหมือนจะรู้ความลับของเราไปหมดทุกอย่าง" "ผมได้ปรึกษาคุณวิศรุตแล้ว" ธีรภัทรกล่าว "ท่านแนะนำให้เราค่อยๆ รวบรวมหลักฐานเกี่ยวกับแผนการของวิชญ์" "หลักฐานเหรอคะ" นลินขมวดคิ้ว "แล้วเราจะหาหลักฐานได้จากที่ไหน" "ผมกำลังคิดที่จะให้คนของผม แอบเข้าไปดูเอกสารบางอย่างที่บริษัทของวิชญ์" ธีรภัทรเสนอ "อาจจะมีข้อมูลบางอย่างที่บ่งชี้ถึงการฟอกเงิน หรือแผนการร้ายอื่นๆ ของเขา" "แต่ถ้าเขาจับได้ล่ะคะ" นลินถามด้วยความเป็นห่วง "มันอาจจะทำให้สถานการณ์แย่ลงกว่าเดิมก็ได้" "ผมจะระมัดระวังให้มากที่สุด" ธีรภัทรตอบ "ผมจะไม่ให้ใครต้องตกอยู่ในอันตราย" เขาหยุดไปครู่หนึ่ง มองไปที่ใบหน้าของภรรยาอย่างพิจารณา "คุณนลิน... ผมขอโทษอีกครั้งที่ต้องทำให้คุณต้องมาเจอเรื่องยุ่งยากแบบนี้" "ไม่เป็นไรค่ะ" นลินยิ้มให้เขา "อย่างน้อยตอนนี้เราก็รู้ว่าเราต้องเจอกับอะไร" "คุณวิศรุตบอกว่าเขาจะพยายามหาข้อมูลเกี่ยวกับบริษัทที่วิชญ์เป็นตัวแทนอยู่ให้" ธีรภัทรเสริม "ท่านมีเส้นสายค่อนข้างกว้างขวางในวงการธุรกิจ" "นั่นเป็นข่าวดีค่ะ" นลินรู้สึกโล่งใจขึ้นมาบ้าง "อย่างน้อยเราก็มีผู้ใหญ่ที่คอยช่วยเหลือ" "ใช่" ธีรภัทรพยักหน้า "แต่เราก็ต้องเตรียมพร้อมรับมือกับทุกสถานการณ์" เขาเงยหน้ามองนาฬิกา "ถึงเวลาที่ผมต้องไปประชุมแล้ว" "ค่ะ" นลินพยักหน้า "ขอให้การประชุมราบรื่นนะคะ" ธีรภัทรมองหน้าเธออีกครั้ง ก่อนจะก้มลงจูบที่หน้าผากอย่างแผ่วเบา "แล้วเจอกันตอนเย็นนะ" เมื่อธีรภัทรเดินจากไป นลินก็นั่งลงบนโซฟาอย่างหมดแรง เธอรู้ว่าการต่อสู้กับวิชญ์ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย เขาเป็นคนที่มีไหวพริบและมีความมุ่งมั่นสูง การที่เขาเข้ามาปั่นป่วนชีวิตของเธอและธีรภัทร อาจมีเบื้องหลังที่ลึกซึ้งกว่าที่คิด จู่ๆ โทรศัพท์ของเธอก็สั่นขึ้น เป็นเบอร์ที่ไม่คุ้นเคย นลินลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจกดรับสาย "ฮัลโหลค่ะ" "คุณนลินใช่ไหมครับ" เสียงทุ้มต่ำดังมาจากปลายสาย "ผมสมชายครับ เป็นคนสนิทของคุณวิชญ์" หัวใจของนลินเต้นระรัว "คุณ... คุณมีอะไรคะ" "คุณวิชญ์ฝากข้อความมาให้คุณครับ" ชายคนนั้นพูดต่อ "เขาบอกว่า... เขาอยากจะให้คุณเจอเขา เพื่อคุยกันให้รู้เรื่อง" "เจอเขา?" นลินอุทาน "แต่ทำไมคะ" "คุณวิชญ์บอกว่า... เขาไม่อยากให้คุณเข้าใจผิด" ชายคนนั้นเว้นจังหวะ "เขาบอกว่า... เขาแค่อยากจะปกป้องคุณ" คำพูดนั้นทำให้นลินยิ่งสับสน ปกป้องเธอ? จากใคร? หรือจากธีรภัทร? ความรู้สึกไม่ไว้วางใจเริ่มก่อตัวขึ้นอีกครั้ง "บอกวิชญ์ไปว่า... หนูไม่สะดวกที่จะเจอเขา" เธอตอบเสียงแข็ง "คุณวิชญ์คาดว่าคุณจะพูดแบบนี้ครับ" ชายคนนั้นยิ้มมุมปาก "เขาเลยฝากอีกข้อความมาให้" "อะไรคะ" "เขาบอกว่า... ถ้าคุณไม่ยอมเจอเขา เขาจะเปิดโปงความจริงเกี่ยวกับ... อดีตของคุณธีรภัทร" คำพูดนั้นเหมือนคมมีดที่กรีดแทงกลางใจของนลิน เธอเม้มปากแน่น พยายามกลั้นน้ำตา "เขา... เขากล้าทำแบบนั้นจริงๆ เหรอ" "คุณวิชญ์ทำได้ทุกอย่างครับ คุณนลิน" ชายคนนั้นทิ้งท้าย "เขาจะรอคำตอบของคุณนะครับ" เมื่อวางสาย นลินก็นั่งนิ่งอยู่กับที่ ความรู้สึกหวาดกลัวและความกดดันถาโถมเข้ามาอีกครั้ง เธอไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดี การเผชิญหน้ากับวิชญ์โดยตรงอาจจะอันตราย แต่การปล่อยให้เขามีอำนาจในการเปิดโปงความลับของธีรภัทร ก็เป็นสิ่งที่เธอรับไม่ได้เช่นกัน เธอเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปข้างนอก ท้องฟ้าเริ่มมืดครึ้ม ราวกับจะสะท้อนอารมณ์ภายในใจของเธอ พายุลูกใหม่กำลังจะก่อตัวขึ้น และครั้งนี้ เธอต้องเป็นคนตัดสินใจว่าจะเดินหน้าต่อไปอย่างไร เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เปิดรายชื่อติดต่อ แล้วเลื่อนไปหาชื่อของธีรภัทร นิ้วของเธอสั่นเล็กน้อยเมื่อกำลังจะกดโทรออก แต่สุดท้าย เธอก็ตัดสินใจที่จะเก็บเรื่องนี้ไว้ก่อน เธอไม่อยากทำให้ธีรภัทรกังวลไปมากกว่านี้ เธอต้องคิดให้รอบคอบกว่านี้ "ฉันต้องเข้มแข็งกว่านี้" เธอพึมพำกับตัวเอง "เพื่อตัวฉันเอง และเพื่อธีรภัทร" แต่ในใจลึกๆ เธอก็อดสงสัยไม่ได้ ว่าแท้จริงแล้ว วิชญ์ต้องการอะไรกันแน่? การแก้แค้น? การครอบครอง? หรือมีเหตุผลอื่นที่ซ่อนอยู่เบื้องหลัง? คำถามเหล่านี้วนเวียนอยู่ในหัวของเธอ ทำให้ค่ำคืนนี้ดูเหมือนจะยาวนานกว่าปกติ