งานหมั้นที่จัดขึ้นอย่างกะทันหันกลายเป็นประเด็นร้อนที่ถูกกล่าวขวัญไปทั่ววงสังคมชั้นสูง การประกาศหมั้นอย่างเป็นทางการของธีรภัทรกับนลิน ทำให้หลายคนประหลาดใจ แต่ขณะเดียวกันก็อดที่จะยินดีไม่ได้ เสียงซุบซิบนินทาเกี่ยวกับความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจากข้อตกลงทางธุรกิจ กลับค่อยๆ จางหายไป แทนที่ด้วยคำอวยพรและความยินดีต่อคู่รักที่ผ่านบททดสอบอันหนักหน่วงมาด้วยกัน นลินรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังล่องลอยอยู่บนก้อนเมฆ ทุกอย่างดูเหมือนความฝันที่กลายเป็นจริง การได้รับแหวนหมั้นจากธีรภัทรตรงหน้าผู้คนมากมายในห้องประชุมใหญ่ คือช่วงเวลาที่เธอไม่มีวันลืมเลือน เขามองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรัก ความห่วงใย และความมั่นคง สิ่งที่เธอเคยคิดว่าเป็นเพียงการแสดงตามบทบาทในตอนแรก กลับกลายเป็นความรู้สึกที่แท้จริงและลึกซึ้งเกินกว่าจะบรรยาย "คุณแน่ใจเหรอคะ" นลินเอ่ยถามธีรภัทรขณะนั่งอยู่ที่ระเบียงคอนโดของเขาในยามค่ำคืน ลมเย็นๆ พัดมาเอื่อยๆ ทำให้บรรยากาศดูโรแมนติกเป็นพิเศษ ธีรภัทรโอบไหล่นลินเบาๆ "แน่ใจที่สุดในชีวิตเลยครับ" เขาตอบพร้อมรอยยิ้มอบอุ่น "ผมไม่เคยคิดเลยว่าการแต่งงานที่เริ่มต้นจากความจำเป็น จะกลายเป็นความรักที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้" "ฉันก็เหมือนกันค่ะ" นลินซบหน้าลงกับไหล่ของเขา "ตอนแรกฉันคิดว่ามันจะเป็นแค่การแสดง แต่พอได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันจริงๆ ได้ผ่านเรื่องร้ายๆ มาด้วยกัน ฉันถึงได้รู้ว่า... ฉันรักคุณจริงๆ ธีรภัทร" "ผมก็รักคุณ นลิน" ธีรภัทรพึมพำ เขากระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น "ผมโชคดีเหลือเกินที่มีคุณเข้ามาในชีวิต" หลังจากวันนั้น นลินและธีรภัทรก็เริ่มวางแผนงานแต่งงานทันที พวกเขาตัดสินใจว่าจะจัดงานเล็กๆ ที่อบอุ่น เป็นส่วนตัว และเต็มไปด้วยความหมาย "ฉันอยากให้งานแต่งของเราเรียบง่ายที่สุดเท่าที่จะทำได้ค่ะ" นลินบอกธีรภัทรขณะเปิดดูนิตยสารเกี่ยวกับงานแต่งงาน "ไม่ต้องหรูหราอลังการมากนัก ขอแค่คนที่เรารักจริงๆ มาอยู่ร่วมกันก็พอ" "ผมก็คิดแบบนั้นครับ" ธีรภัทรเห็นด้วย "เราผ่านอะไรมาเยอะแล้ว ชีวิตของเราหลังจากนี้ควรจะเต็มไปด้วยความสุขและความสงบ" การเตรียมงานแต่งงานเต็มไปด้วยความสุขและความผูกพัน นลินได้พบปะกับครอบครัวของธีรภัทรอีกครั้ง คุณหญิงอรทัย แม่ของธีรภัทรดูจะดีใจเป็นพิเศษที่ได้นลินมาเป็นสะใภ้ใหญ่ เธอเข้ามาพูดคุยกับนลินอย่างเป็นกันเอง และให้คำแนะนำในการเตรียมงานต่างๆ "ถ้ามีอะไรที่ฉันช่วยได้ บอกได้เลยนะจ๊ะนลิน" คุณหญิงอรทัยเอ่ยขึ้นขณะนั่งดื่มชาด้วยกัน "ฉันอยากให้น้องนลินได้งานแต่งที่สวยงามและมีความสุขที่สุด" "ขอบคุณมากค่ะคุณหญิง" นลินยิ้มรับ "จริงๆ ก็มีหลายอย่างเลยค่ะที่หนูไม่ค่อยรู้" "ไม่ต้องเกรงใจนะจ๊ะ" คุณหญิงอรทัยยิ้ม "เราถือว่าเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว" ธีรภัทรเองก็ดูแลนลินอย่างดี เขาคอยรับฟังทุกความคิดเห็นของเธอ และช่วยตัดสินใจในทุกเรื่อง การได้เห็นนลินมีความสุข ทำให้หัวใจของเขายิ่งพองโต "คุณเลือกชุดเจ้าสาวแบบไหนดีครับ" ธีรภัทรถามขณะที่ทั้งคู่อยู่ในร้านชุดแต่งงาน "ผมว่าแบบเรียบๆ แต่สง่างาม น่าจะเหมาะกับคุณนะ" "ฉันก็คิดเหมือนกันค่ะ" นลินมองชุดเดรสยาวสีขาวที่แขวนอยู่ "ฉันชอบแบบที่ดูไม่เยอะ แต่ดูคลาสสิกค่ะ" ในขณะที่ทุกอย่างกำลังดำเนินไปอย่างราบรื่น มีเพียงเรื่องเดียวที่นลินยังกังวลใจ คือการเผชิญหน้ากับครอบครัวของวิชญ์ "ฉันควรจะไปขอโทษพวกเขาไหมคะ" นลินถามธีรภัทรด้วยความไม่แน่ใจ "ถึงแม้ว่าวิชญ์จะเป็นคนผิด แต่พ่อแม่ของเขาก็ไม่ได้รู้อะไรเลย" ธีรภัทรลูบแขนของนลินเบาๆ "ผมเข้าใจความรู้สึกของคุณนะ แต่เราควรจะให้เวลาพวกเขาหน่อย" เขาพูด "การที่ลูกชายของพวกเขาก่อเรื่องแบบนี้ คงทำให้พวกเขาเสียใจมาก" "ฉันรู้ค่ะ" นลินถอนหายใจ "แต่ฉันก็รู้สึกผิดจริงๆ" "ไม่เป็นไรนะ" ธีรภัทรโน้มน้าว "เราค่อยๆ หาจังหวะที่เหมาะสม แล้วค่อยเข้าไปพูดคุยกับพวกเขา ผมเชื่อว่าคุณหญิงอรทัยกับคุณวิชัย (พ่อของธีรภัทร) จะเข้าใจ" วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ใกล้ถึงวันงานแต่งงานเข้ามาทุกที นลินและธีรภัทรใช้เวลาส่วนใหญ่ในการเตรียมงาน แต่ก็ไม่ลืมที่จะหาเวลาให้กันและกัน "ผมตื่นเต้นมากเลยครับ" ธีรภัทรสารภาพขณะที่ทั้งคู่นั่งดูดาวกันอยู่บนดาดฟ้า "พรุ่งนี้เราก็จะใช้ชีวิตร่วมกันอย่างเป็นทางการแล้ว" "ฉันก็ตื่นเต้นเหมือนกันค่ะ" นลินยิ้ม "รู้สึกเหมือนเพิ่งเริ่มต้นรู้จักกันเมื่อวานนี้เอง" "แต่ผมก็ดีใจนะ" ธีรภัทรพูด "ที่ได้รู้จักคุณ ได้รักคุณ และได้ใช้ชีวิตกับคุณ" "ขอบคุณนะคะ" นลินเอ่ย "สำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง" คืนก่อนวันแต่งงาน นลินนอนไม่หลับ เธอพลิกตัวไปมาบนเตียง พลางคิดถึงเรื่องราวทั้งหมดที่ผ่านมา ตั้งแต่จุดเริ่มต้นที่แสนจะธรรมดา จนมาถึงวันนี้ที่เธอจะกลายเป็นเจ้าสาวของธีรภัทร "ฉันพร้อมแล้วจริงๆ ใช่ไหม" เธอพึมพำกับตัวเอง "พร้อมที่จะเริ่มต้นชีวิตใหม่" ในที่สุด เธอก็ผล็อยหลับไป พร้อมกับรอยยิ้มบนใบหน้า คืนนั้นเป็นคืนที่เงียบสงบ เต็มไปด้วยความหวัง และเป็นเครื่องหมายของการเริ่มต้นบทใหม่ในชีวิตของเธอ