อรินดาปล่อยถ้วยชาลงบนจานรองอย่างแผ่วเบา เสียงกระทบกันเบาๆ ดังสะท้อนในความเงียบ ดวงตาของเธอเหม่อลอยไปไกล ราวกับกำลังมองทะลุผ่านสวนดอกไม้ไปสู่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อหลายปีก่อน ความรู้สึกประหลาดใจ หวาดกลัว และไม่เข้าใจถาโถมเข้ามาไม่หยุดหย่อน การที่แม่ของเธอถูกวางยาพิษ ไม่ใช่เรื่องที่เธอจะยอมรับได้ง่ายๆ โดยเฉพาะเมื่อภาคินเป็นคนเปิดเผยเรื่องนี้ออกมา "คุณอรินดาครับ" เสียงทุ้มคุ้นเคยดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เขายืนอยู่ไม่ไกลจากเธอ ราวกับรับรู้ได้ถึงความสับสนภายในใจของเธอ อรินดาหันกลับมาเผชิญหน้ากับภาคิน แววตาเต็มไปด้วยคำถามที่อยากจะถาม แต่ริมฝีปากกลับเม้มแน่น เธอรู้ดีว่าคำพูดของเขาเมื่อวานนี้ไม่ใช่การกล่าวหาใคร แต่เป็นการบอกเล่าข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้น "คุณภาคิน... เรื่องที่คุณบอกฉันเมื่อวานนี้... มันจริงทั้งหมดเลยเหรอคะ" เธอเอ่ยถาม เสียงสั่นเล็กน้อย ภาคินเดินเข้ามาใกล้ขึ้นเล็กน้อย ยืนอยู่ห่างจากเธอพอประมาณ เขาพยักหน้าช้าๆ แววตาฉายแววความเห็นใจที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใต้ความเย็นชาที่คุ้นเคย "จริงทั้งหมดครับคุณอรินดา ผมรู้ว่ามันยากที่จะยอมรับ แต่ผมไม่เคยโกหกคุณ" "แล้ว... แล้วใครเป็นคนทำคะ? ทำไมต้องเป็นแม่ของฉัน" คำถามหลุดจากปากของอรินดาอย่างไม่อาจห้ามได้ น้ำตาเริ่มคลอหน่วย ภาคินถอนหายใจยาว ราวกับกำลังแบกรับความรู้สึกผิดบางอย่าง "ผมรู้ว่าคุณอยากรู้ แต่เรื่องนี้มันซับซ้อนกว่าที่คุณคิด" เขาหยุดเล็กน้อย สังเกตสีหน้าของอรินดาที่เริ่มบิดเบี้ยวด้วยความเสียใจ "คนที่ทำ... คือคนที่คุณไม่เคยคาดคิดมาก่อน" อรินดามองเขาอย่างไม่เข้าใจ "ไม่เคยคาดคิด? หมายความว่ายังไงคะ" "ผมจะไม่ลงรายละเอียดมากนักในตอนนี้ เพราะมันจะทำให้คุณยิ่งเจ็บปวด แต่ขอให้รู้ไว้ว่า แรงจูงใจมันไม่ได้เกิดจากความเกลียดชังส่วนตัว แต่เป็นเรื่องของอำนาจ ผลประโยชน์ และความขัดแย้งภายในครอบครัวของพวกเราเอง" ภาคินอธิบาย พยายามเลือกใช้คำพูดที่ประนีประนอมที่สุด "ครอบครัวของคุณ? แล้วมันเกี่ยวอะไรกับแม่ของฉันคะ" อรินดาถามต่อ เสียงของเธอเริ่มดังขึ้นด้วยความรู้สึกไม่ยุติธรรม "เรื่องมันเริ่มต้นจากการที่แม่ของคุณ... เข้ามาพัวพันกับธุรกิจของครอบครัวผมโดยไม่ตั้งใจ" ภาคินเล่าต่อ "ตอนนั้นท่านกำลังประสบปัญหาทางการเงินอย่างหนัก และมีคนบางคนในครอบครัวผมเห็นโอกาสที่จะใช้ท่านเป็นเครื่องมือในการสร้างความปั่นป่วนภายใน" อรินดาส่ายหน้าช้าๆ "แม่ของฉัน... ท่านไม่เคยยุ่งเกี่ยวกับเรื่องธุรกิจเลยนะคะ ท่านเป็นแค่แม่บ้านธรรมดา" "ผมรู้ครับ แต่ในโลกของคนที่มีอำนาจ คนธรรมดาก็อาจกลายเป็นเหยื่อได้ง่ายๆ" ภาคินตอบ "คนที่วางแผนทั้งหมด ต้องการจะกำจัดแม่ของคุณ เพื่อบีบให้คุณ... หรือบีบให้พ่อของคุณ... เข้ามามีบทบาทในธุรกิจของครอบครัวผมมากขึ้น" "แต่พ่อของฉันเสียชีวิตไปนานแล้วนะคะ" อรินดาเอ่ยเสียงแผ่ว "ถูกต้องครับ นั่นทำให้แผนการของพวกเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย พวกเขาต้องการจะกำจัดอุปสรรคสำคัญที่อาจจะขัดขวางแผนการระยะยาวของพวกเขา" ภาคินเล่าต่อ "ซึ่งอุปสรรคที่ว่านั้น... ก็คือแม่ของคุณนั่นเอง" อรินดาอ้าปากค้าง รู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังหมุนคว้าง เธอพยายามเรียบเรียงความคิดใหม่ทั้งหมด เรื่องราวที่ภาคินเล่ามานั้นช่างเหนือจริงเกินกว่าที่เธอจะเข้าใจได้ "คุณ... คุณกำลังจะบอกว่า..." อรินดาพยายามกลั้นน้ำตา "มีคนในครอบครัวของคุณ... วางแผนจะฆ่าแม่ของฉัน... เพื่อผลประโยชน์ทางธุรกิจ?" ภาคินมองเข้าไปในดวงตาของอรินดาอย่างตรงไปตรงมา "ผมขอโทษครับคุณอรินดา" คำขอโทษนั้นไม่ได้ช่วยให้ความรู้สึกเจ็บปวดของอรินดาลดลงเลยแม้แต่น้อย เธอยกมือขึ้นกอดอกแน่น สัมผัสได้ถึงความเย็นเยียบที่แผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย "แล้ว... ทำไมคุณถึงเพิ่งมาบอกฉันตอนนี้คะ? ทำไมไม่บอกตั้งแต่แรก" เสียงของเธอเต็มไปด้วยความน้อยใจ "ตอนแรกที่ผมแต่งงานกับคุณ ผมก็ยังไม่รู้เรื่องราวทั้งหมดครับ" ภาคินสารภาพ "ผมรู้แค่ว่ามีปัญหาระหว่างครอบครัวของเรากับครอบครัวของคุณ แต่ผมไม่เคยรู้ว่ามันลึกซึ้งขนาดนี้ จนกระทั่งผมเริ่มสืบหาความจริงเกี่ยวกับอุบัติเหตุของคุณ... นั่นแหละครับที่ทำให้ผมได้เบาะแสทั้งหมด" "อุบัติเหตุของฉัน... คุณหมายถึงตอนที่ฉันเกือบจะเสียชีวิตนั่นเหรอคะ?" อรินดาถาม น้ำเสียงเต็มไปด้วยความสงสัย ภาคินพยักหน้า "ใช่ครับ ผมเชื่อว่าอุบัติเหตุนั้น... ไม่ใช่อุบัติเหตุธรรมดา" อรินดาอึ้งไปครู่หนึ่ง "คุณ... คุณหมายความว่า... มีคนพยายามจะฆ่าฉันด้วยเหรอคะ?" "ผมยังไม่มีหลักฐานที่ชัดเจนในเรื่องนั้นครับ" ภาคินตอบ "แต่จากข้อมูลที่ผมได้มา มันมีความเชื่อมโยงบางอย่าง ผมกำลังพยายามสืบสวนเรื่องนี้ควบคู่ไปกับเรื่องของแม่คุณอยู่" ความรู้สึกสับสนถาโถมเข้าใส่อรินดาอีกครั้ง เธอไม่รู้ว่าควรจะรู้สึกอย่างไรกับภาคินดี เขากำลังบอกความจริงอันโหดร้ายกับเธอ แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็ดูเหมือนจะเป็นคนเดียวที่พร้อมจะช่วยเหลือเธอ "แล้ว... คุณจะทำยังไงต่อไปคะ?" อรินดาถาม พยายามควบคุมอารมณ์ของตัวเอง "ผมจะสืบหาความจริงทั้งหมดครับ" ภาคินตอบอย่างหนักแน่น "ผมจะหาตัวคนร้ายที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมดให้ได้ และผมจะทำให้พวกเขาต้องรับผิดชอบในสิ่งที่ทำลงไป" "แต่... ถ้าความจริงนั้นมัน... มันกระทบถึงครอบครัวของคุณเองล่ะคะ?" อรินดาถามอย่างกังวล ภาคินเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบว่า "ผมจะทำในสิ่งที่ถูกต้องครับ ไม่ว่าผลจะเป็นอย่างไร" อรินดาได้แต่มองภาคินอย่างทึ่งๆ เธอไม่เคยคิดเลยว่าภายใต้ท่าทีเย็นชาของเขา จะมีความมุ่งมั่นและความรับผิดชอบซ่อนอยู่ขนาดนี้ "ขอบคุณค่ะ" เธอเอ่ยออกมาอย่างจริงใจ "ขอบคุณที่คุณบอกความจริงกับฉัน" "ผมจะไม่ยอมให้คุณต้องแบกรับความเจ็บปวดนี้ไว้คนเดียวครับ" ภาคินกล่าว "ตอนนี้คุณอาจจะยังไม่พร้อมที่จะรับรู้ทุกอย่าง แต่ผมสัญญาว่าจะอยู่เคียงข้างคุณ" คำพูดของภาคินทำให้หัวใจของอรินดาอบอุ่นขึ้นเล็กน้อย แม้ว่าสถานการณ์โดยรอบจะยังคงมืดมนอยู่ก็ตาม เธอกล่าวขอบคุณเขาอีกครั้ง ก่อนจะหันกลับไปมองออกไปนอกหน้าต่างอีกครั้ง ภาพสวนดอกไม้ที่สวยงามในตอนนี้ กลับดูราวกับเป็นภาพลวงตา ท่ามกลางความจริงอันโหดร้ายที่กำลังเปิดเผยออกมา