อรินดาก้มหน้าซบมือของตัวเอง รู้สึกชาไปทั้งตัว ภาพของบิดาที่แสนดีกลับกลายเป็นบุคคลที่เธอไม่รู้จัก ราวกับถูกหักหลังอย่างรุนแรง ความรู้สึกสับสนปนเปไปด้วยความโกรธ ความเสียใจ และความผิดหวัง ความจริงที่เพิ่งถูกเปิดเผยนั้นหนักอึ้งเกินกว่าที่เธอจะรับไหว ภาคินนั่งมองอรินดาอยู่เงียบๆ เขารู้ดีว่าเธอต้องการเวลาเพื่อทำใจ เขายังคงเปิดหน้าจออีเมลของเอเดนค้างไว้ ดวงตาของเขากวาดมองไปที่ข้อความสุดท้ายที่เขาถอดรหัสได้ "เอเดน... เขาเป็นใครกันแน่?" อรินดาพึมพำออกมา น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความสับสน "ทำไมเขาถึงได้มีอิทธิพลต่อพ่อของฉันมากขนาดนี้?" "จากข้อมูลที่ผมหาได้... เอเดนเป็นนักลงทุนรายใหญ่ในต่างประเทศ" ภาคินตอบ "เขาเคยช่วยเหลือธุรกิจของพ่อคุณมาก่อนหลายครั้ง และดูเหมือนว่าเขาจะมีความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนกับพ่อของคุณ... อาจจะมากกว่าแค่เรื่องธุรกิจ" "ความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน... หมายความว่ายังไงคะ?" อรินดาเงยหน้าขึ้นมองภาคิน ดวงตาของเธอแดงก่ำ "ผมไม่แน่ใจ" ภาคินส่ายหน้า "แต่อีเมลบางฉบับ... มีการพูดถึงเรื่องส่วนตัวระหว่างพวกเขาทั้งสองคนด้วย" อรินดาสูดหายใจเข้าลึกๆ เธอพยายามรวบรวมสติ "แล้ว... ข้อเสนอของเอเดน... พ่อของฉันตัดสินใจหรือยังคะ?" ภาคินเลื่อนหน้าจอไปดูอีเมลฉบับล่าสุดอีกครั้ง "ยัง... ดูเหมือนว่าพ่อของคุณจะยังลังเลอยู่" เขาชี้ไปที่ข้อความหนึ่ง "เขาบอกว่า... กำลังปรึกษาหารือกับใครบางคนอยู่" "ใครกันคะ?" อรินดาถามด้วยความสงสัย "ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน" ภาคินตอบ "แต่ผมคิดว่า... เราอาจจะต้องรีบตัดสินใจ" "เราจะทำอะไรได้บ้างคะ?" อรินดาถาม น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง "เรามีข้อมูลแล้ว" ภาคินบอก "เราสามารถนำข้อมูลนี้ไปแจ้งตำรวจ หรือหน่วยงานที่ดูแลเรื่องการฉ้อโกงทางการเงินได้" "แต่ถ้าทำแบบนั้น... พ่อของฉันก็จะถูกดำเนินคดี" อรินดาพูดเสียงสั่น "ฉันจะเสียพ่อไปจริงๆ" "ผมเข้าใจความรู้สึกของคุณ" ภาคินเอื้อมมือไปกุมมือของอรินดาไว้ "แต่นี่เป็นเรื่องที่ใหญ่มาก มันไม่ใช่แค่เรื่องธุรกิจ แต่มันเกี่ยวกับอนาคตของทุกคนในครอบครัวคุณ และอาจจะรวมถึงผู้ถือหุ้นรายย่อยคนอื่นๆ ด้วย" อรินดาน้ำตาไหลอาบแก้ม เธอหลับตาลง พยายามจะนึกถึงใบหน้าของบิดาที่เธอรัก แต่ภาพนั้นกลับเลือนรางลงเรื่อยๆ "ฉัน... ฉันไม่รู้จะทำอย่างไรดี" "เรายังมีเวลาอีกนิด" ภาคินบอก "ผมจะลองติดต่อคนรู้จักที่ทำงานในกระทรวงยุติธรรม เพื่อขอคำปรึกษาเบื้องต้นก่อน" "คุณจะทำอะไรให้ฉันจริงๆ หรือคะ?" อรินดาถาม มองภาคินด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความหวัง "แน่นอน" ภาคินตอบ "ผมจะช่วยคุณหาทางออกที่ดีที่สุด" ความสัมพันธ์ระหว่างอรินดาและภาคิน ดูเหมือนจะพัฒนาไปอีกขั้น ท่ามกลางวิกฤตการณ์ครั้งนี้ พวกเขาได้เรียนรู้ที่จะพึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกันมากขึ้น ความรู้สึกที่เคยเป็นเพียงความผูกพันตามข้อตกลง เริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความห่วงใยและความปรารถนาดีที่แท้จริง "คุณภาคิน..." อรินดาพูดขึ้น เสียงของเธอแผ่วเบา "ขอบคุณนะคะ... ที่อยู่ข้างๆ ฉัน" ภาคินยิ้มบางๆ "ผมบอกแล้วไง ว่าเราจะผ่านมันไปด้วยกัน" เขาบีบมือของเธอเบาๆ "ตอนนี้... ไปพักผ่อนเถอะ คุณดูเหนื่อยมาก" อรินดาพยักหน้า เธอรู้สึกขอบคุณภาคินจากใจจริง ถึงแม้ว่าสถานการณ์จะยังคงย่ำแย่ แต่เธอก็รู้สึกมีกำลังใจขึ้นมาบ้าง ภาคินช่วยอรินดาปิดโน้ตบุ๊ก และรวบรวมเอกสารต่างๆ เข้าที่ เขาเดินไปส่งเธอที่หน้าประตูห้องทำงาน "คืนนี้... ฝันดีนะครับ" ภาคินกล่าว "คุณก็เช่นกันค่ะ" อรินดาตอบ เธอมองภาคินอีกครั้ง ก่อนจะเดินจากไป ทิ้งให้ภาคินยืนครุ่นคิดอยู่เพียงลำพังในห้องทำงานที่เงียบสงัด ภาคินกลับมานั่งที่โต๊ะทำงานอีกครั้ง เขาเปิดอีเมลของเอเดนขึ้นมาดูอีกครั้ง เขาสังเกตเห็นอีเมลฉบับหนึ่งที่ส่งมาจากที่อยู่เดียวกับเอเดน แต่มีข้อความสั้นๆ ที่ดูเหมือนจะถูกส่งมาโดยไม่ตั้งใจ "คุณกำลังเล่นกับไฟ... อรินดา" ภาคินขมวดคิ้ว ข้อความนี้หมายความว่าอย่างไร? เอเดนรู้ได้อย่างไรว่าเขากำลังแกะรหัสอีเมล? หรือว่าเอเดนกำลังจะบอกอะไรบางอย่างกับเขา? ความสงสัยใหม่ก่อตัวขึ้นในใจของภาคิน เขาตัดสินใจที่จะไม่มองข้ามข้อความนี้ เขาจะหาคำตอบให้ได้ว่าเอเดนต้องการอะไรกันแน่ และแผนการที่ซับซ้อนนี้จะนำพาพวกเขาไปสู่จุดจบแบบไหน