ตอนที่ 20 — แผนการรับมือกับความจริง
อรินดาใช้เวลาทั้งคืนเพื่อประมวลผลความจริงอันน่าตกใจที่เพิ่งได้รับรู้ ความเจ็บปวดจากการถูกพ่อหักหลังยังคงเกาะกินหัวใจเธออยู่ตลอดเวลา แต่เมื่อนึกถึงคำพูดของภาคินที่ว่า "เธอไม่ได้อยู่คนเดียว" เธอก็เริ่มมีความหวังขึ้นมาบ้าง เธอรู้ว่าเธอไม่สามารถปล่อยให้ความเจ็บปวดนี้มาบั่นทอนจิตใจไปมากกว่านี้ได้ เธอต้องลุกขึ้นสู้
เช้าวันรุ่งขึ้น อรินดาก็ปรากฏตัวขึ้นที่ห้องทำงานของภาคินอีกครั้ง ใบหน้าของเธอยังคงดูอิดโรย แต่แววตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นที่แน่วแน่
"อรินดา..." ภาคินเอ่ยทักด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย "เธอโอเคแล้วเหรอ"
"ยังค่ะ" อรินดาตอบตรงๆ "แต่ฉันตัดสินใจแล้ว ว่าฉันจะไม่ยอมแพ้"
ภาคินมองเธอด้วยความชื่นชม "ดีมาก"
"ฉันต้องการความช่วยเหลือจากคุณค่ะ" อรินดาพูดต่อ "ฉันต้องการรู้ความจริงทั้งหมด และฉันต้องการวางแผนเพื่อรับมือกับมัน"
"แน่นอน" ภาคินตอบทันที "ฉันยินดีเสมอ"
"ฉันคิดว่า... พ่อของฉันน่าจะกำลังวางแผนอะไรบางอย่างที่ใหญ่กว่าที่เราคิด" อรินดาเอ่ย "อีเมลที่ภาคินเจอ มันเป็นแค่ส่วนเล็กๆ ของภูเขาน้ำแข็งเท่านั้น"
"ฉันก็คิดเช่นนั้น" ภาคินเห็นด้วย "เราต้องหาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับสิ่งที่พ่อของเธอทำในช่วงหลายปีที่ผ่านมา โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับช่วงเวลาที่บริษัทของเธอเริ่มมีปัญหา"
"ฉันจะลองเข้าไปดูเอกสารเก่าๆ ที่บ้านอีกครั้ง" อรินดาเสนอ "บางทีอาจจะมีเบาะแสที่ซ่อนอยู่"
"ดี" ภาคินสนับสนุน "แต่เธอต้องระวังตัวนะ ถ้าพ่อของเธอรู้ว่าเธอสงสัยอะไร เขาอาจจะหาวิธีขัดขวางได้"
"ฉันจะระวังค่ะ" อรินดาตอบ "และฉันก็อยากจะให้คุณช่วยสืบหาข้อมูลเกี่ยวกับบุคคลที่เกี่ยวข้องกับพ่อของฉันในช่วงเวลานั้นด้วย"
"ได้เลย" ภาคินรับปาก "ฉันจะให้คนของฉันช่วยตรวจสอบประวัติทางการเงินและเส้นทางการติดต่อของพ่อเธอ"
"ขอบคุณค่ะ" อรินดาเอ่ยด้วยความซาบซึ้ง "ฉันรู้สึกสบายใจขึ้นมากที่มีคุณอยู่เคียงข้าง"
"เราเป็นพันธมิตรกันนะ" ภาคินกล่าว "เราต้องร่วมมือกันเพื่อคลี่คลายเรื่องนี้"
ทั้งสองคนเริ่มวางแผนอย่างละเอียด อรินดาจะเน้นการค้นหาข้อมูลภายในครอบครัวและเอกสารเก่าๆ ที่บ้าน ในขณะที่ภาคินจะใช้เครือข่ายของเขาในการสืบหาข้อมูลจากภายนอก พวกเขากำหนดจุดนัดพบและวิธีการสื่อสารที่ปลอดภัย เพื่อป้องกันไม่ให้แผนการของพวกเขารั่วไหล
"มีเรื่องหนึ่งที่ฉันอยากจะถามภาคินค่ะ" อรินดาเอ่ยขึ้นหลังจากที่วางแผนเสร็จแล้ว "ทำไมคุณถึงยอมช่วยฉันขนาดนี้คะ ทั้งๆ ที่เรา... แค่แต่งงานกันตามข้อตกลง"
ภาคินมองอรินดาครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบว่า "ตอนแรก ฉันก็ทำไปตามข้อตกลง และเพราะฉันต้องการปกป้องธุรกิจของฉันจากการถูกยึด" เขาหยุดไปครู่หนึ่ง "แต่เมื่อฉันได้รู้จักเธอมากขึ้น ได้เห็นความเข้มแข็งและความดีงามในตัวเธอ... ฉันก็รู้สึกว่าฉันอยากจะช่วยเธอจริงๆ"
อรินดารู้สึกถึงความอบอุ่นที่แผ่ซ่านขึ้นในใจ คำพูดของภาคินทำให้เธอรู้สึกดีอย่างประหลาด "ฉัน... ฉันก็รู้สึกดีที่มีคุณเหมือนกันค่ะ"
"เราต้องผ่านเรื่องนี้ไปด้วยกันนะ" ภาคินย้ำ "ไม่ว่าความจริงจะเป็นอย่างไร เราจะเผชิญหน้ากับมัน"
อรินดาสูดหายใจเข้าลึกๆ เธอรู้สึกพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่ง เธอจะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายเธอและคนที่เธอรักได้อีกต่อไป
หลังจากนั้น อรินดาเดินทางกลับบ้านด้วยความตั้งใจแน่วแน่ เธอตรงไปยังห้องทำงานของบิดาอีกครั้ง คราวนี้เธอไม่ได้มาด้วยความรู้สึกเสียใจหรือสับสนอีกต่อไป แต่มาด้วยความมุ่งมั่นที่จะค้นหาความจริง
เธอเริ่มค้นหาเอกสารเก่าๆ ที่เก็บไว้ในลิ้นชักและตู้เอกสารอย่างละเอียด เธอหยิบกล่องเอกสารเก่าๆ ที่เต็มไปด้วยใบเสร็จ ภาพถ่าย และจดหมายต่างๆ มาเปิดดูทีละใบ
"นี่มันอะไรกัน..." อรินดาพึมพำขณะที่หยิบกระดาษแผ่นหนึ่งขึ้นมาดู มันเป็นใบเสร็จค่าเช่าโกดังที่ออกโดยบริษัทนอกอาณาเขตแห่งหนึ่ง ซึ่งเธอไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อน
เธอหยิบเอกสารอีกฉบับขึ้นมาดู มันเป็นสัญญาก่อสร้างบางอย่างที่ลงนามโดยบุคคลที่ไม่คุ้นเคย และที่สำคัญกว่านั้นคือ... มีลายเซ็นของพ่อเธออยู่ด้วย
"โกดัง... สัญญาก่อสร้าง..." อรินดารู้สึกว่ามีบางอย่างที่ไม่ชอบมาพากล "ทำไมพ่อถึงต้องเช่าโกดังด้วย แล้วทำสัญญาก่อสร้างกับใคร"
เธอค้นหาต่อไป และในที่สุด เธอก็พบกับสิ่งที่ทำให้หัวใจของเธอเต้นระรัวขึ้นมาอีกครั้ง มันเป็นเอกสารเกี่ยวกับโครงการลับบางอย่าง ที่มีโค้ดเนมว่า "โครงการอัญมณีดำ"
"โครงการอัญมณีดำ..." อรินดาท่องชื่อนั้นในใจ "นี่มันคืออะไรกันแน่"
เธอเปิดอ่านเอกสารอย่างรวดเร็ว เอกสารระบุถึงการลงทุนมหาศาลในโครงการที่เกี่ยวข้องกับการขนส่งและจำหน่ายอัญมณีหายากจากต่างประเทศ แต่สิ่งที่ทำให้อรินดาต้องเบิกตากว้างคือ... แหล่งเงินทุนส่วนใหญ่ที่ระบุในเอกสารนั้น มาจากเงินทุนที่ถูกยักยอกไปจากบริษัทของเธอเอง
"เป็นไปไม่ได้..." อรินดาแทบไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง พ่อของเธอไม่ได้แค่ทำลายธุรกิจของเธอ แต่ยังใช้มันเป็นแหล่งเงินทุนสำหรับโครงการลับของเขาอีกด้วย
ความโกรธและความเสียใจถาโถมเข้ามาอย่างรุนแรง อรินดาปล่อยเอกสารหลุดมือ น้ำตาไหลอาบแก้มอีกครั้ง เธอไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรกับข้อมูลที่เธอเพิ่งค้นพบนี้
4,012 ตัวอักษร