อรินดาและภาคินเดินทางมาถึงเมืองชายทะเลแห่งหนึ่งที่เงียบสงบ ห่างจากตัวเมืองออกไปไม่ไกลนัก สภาพอากาศแจ่มใส ท้องฟ้าสีครามสดใส มีเมฆขาวลอยอ้อยอิ่งอยู่ประปราย ท่ามกลางทิวทัศน์ที่สวยงามของทะเลสีครามและหาดทรายขาวละเอียด แต่บรรยากาศเหล่านั้นกลับไม่สามารถบดบังความกังวลที่ฉายชัดในแววตาของอรินดาได้เลย "นี่คือสถานที่ที่พ่อเคยเช่าไว้จริงๆ เหรอคะ" เธอถามภาคินขณะที่รถยนต์ค่อยๆ ขับเข้าไปในซอยเล็กๆ ที่ทอดยาวไปสู่ที่หมาย "ตามข้อมูลที่ผมหามาได้ มันคือโกดังร้างแห่งหนึ่งที่ถูกทิ้งร้างมานานแล้ว" ภาคินตอบ "และจากลายเส้นที่คุณเจอในสมุดบันทึกของแม่ มันดูเหมือนกับจะเป็นที่นี่" พวกเขาจอดรถที่หน้าอาคารขนาดใหญ่ที่ดูทรุดโทรม ผนังปูนเปลือยแตกร้าว ประตูเหล็กขนาดใหญ่ปิดสนิท มีสนิมเกาะกินอยู่ทั่วพื้นผิว รอบๆ บริเวณเต็มไปด้วยต้นหญ้าและวัชพืชที่ขึ้นรกเรื้อ บ่งบอกถึงการถูกทอดทิ้งมาเป็นเวลานาน "ดูไม่น่าไว้ใจเลยค่ะ" อรินดาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงกังวล "ไม่ต้องห่วง" ภาคินปลอบ "ผมเตรียมอุปกรณ์มาพร้อมแล้ว" เขาเปิดท้ายรถ นำกล่องเครื่องมือและไฟฉายออกมา จากนั้นจึงเดินไปยังประตูเหล็กบานใหญ่ ภาคินใช้เหล็กงัดแงะค่อยๆ งัดประตูขึ้นอย่างช้าๆ เสียงโลหะเสียดสีกันดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วบริเวณ เมื่อประตูเปิดออก กลิ่นอับชื้นและกลิ่นดินโคลนก็ลอยออกมาเตะจมูกทันที ภายในอาคารมืดมิด มีเพียงแสงไฟจากภายนอกที่ส่องลอดเข้ามาได้เพียงเล็กน้อย ภาคินเปิดไฟฉายส่องเข้าไปในความมืด เผยให้เห็นภาพภายในที่เต็มไปด้วยฝุ่นละอองและหยากไย่ "ระวังหน่อยนะอรินดา" ภาคินเตือนขณะที่เขาเดินนำเข้าไปในโกดัง อรินดาเดินตามภาคินเข้าไปอย่างระมัดระวัง เธอรู้สึกเหมือนกำลังก้าวเข้าไปในอีกโลกหนึ่ง โลกที่เต็มไปด้วยความลับและความดำมืด โลกที่พ่อของเธอได้สร้างขึ้นมา "ที่นี่ดูเหมือนจะถูกทิ้งร้างมานานจริงๆ ค่ะ" เธอเอ่ยขึ้นเมื่อมองไปรอบๆ "ใช่" ภาคินเห็นด้วย "แต่เราต้องลองสำรวจดูให้ทั่ว ว่ามีอะไรที่น่าสงสัยหรือไม่" พวกเขาเริ่มสำรวจพื้นที่ภายในโกดังอย่างละเอียด ภาคินใช้ไฟฉายส่องไปยังมุมต่างๆ ค้นหาเบาะแสที่อาจจะหลงเหลืออยู่ อรินดาเองก็พยายามสังเกตทุกสิ่งอย่างรอบตัว แม้จะรู้สึกหวาดกลัว แต่เธอก็รู้ว่านี่คือโอกาสเดียวที่จะได้ค้นหาความจริง "นี่ค่ะ!" อรินดาอุทานขึ้นเมื่อเธอสังเกตเห็นบางอย่างที่ซ่อนอยู่ใต้กองเศษไม้เก่าๆ "เหมือนจะเป็นเอกสารบางอย่างค่ะ" เธอค่อยๆ เขี่ยกองเศษไม้ออก เผยให้เห็นกล่องกระดาษใบหนึ่งที่ดูเก่าแก่และเปียกชื้น แต่ก็ยังคงสภาพดีพอสมควร ภาคินรีบเข้ามาดู "เปิดดูสิ" เขากระตุ้น อรินดาเปิดฝากล่องออกอย่างระมัดระวัง ภายในเต็มไปด้วยเอกสารเก่าๆ ที่ถูกเก็บไว้อย่างดี มีทั้งสัญญา ใบอนุญาต และรายงานต่างๆ ที่ดูเหมือนจะเกี่ยวข้องกับธุรกิจบางอย่าง "ดูเหมือนว่าที่นี่จะเป็นศูนย์กลางในการดำเนินงานของโครงการอัญมณีดำจริงๆ ค่ะ" ภาคินกล่าวขณะที่เขาหยิบเอกสารบางฉบับขึ้นมาอ่าน "แล้ว... นี่มันหมายความว่าอย่างไรคะ" อรินดาถาม "หมายความว่า เรากำลังเข้าใกล้ความจริงเข้าไปทุกทีแล้วอรินดา" ภาคินตอบ "เอกสารพวกนี้จะช่วยให้เราเข้าใจภาพรวมของโครงการนี้ได้มากขึ้น และอาจจะเชื่อมโยงไปยังผู้มีอำนาจที่อยู่เบื้องหลังด้วย" พวกเขาใช้เวลาอีกพักใหญ่ในการค้นหาเอกสารต่างๆ ในกล่องนั้น บางฉบับก็เป็นภาษาอังกฤษ บางฉบับก็เป็นภาษาไทย ทำให้การแปลและทำความเข้าใจต้องใช้เวลามากขึ้น "นี่ค่ะ!" ภาคินอุทานขึ้นอีกครั้ง เมื่อเขาพบเอกสารฉบับหนึ่งที่ดูมีความสำคัญ "นี่คือสัญญาจัดซื้อวัตถุดิบที่ผิดกฎหมาย และนี่คือรายชื่อบริษัทที่เกี่ยวข้องทั้งหมด!" อรินดามองไปที่เอกสารในมือของภาคิน ดวงตาของเธอเบิกกว้างด้วยความตกใจ นี่คือหลักฐานชิ้นสำคัญที่จะสามารถเปิดโปงแผนการร้ายทั้งหมดได้ "เราต้องรีบนำเอกสารพวกนี้ไปให้เจ้าหน้าที่" ภาคินกล่าวอย่างหนักแน่น "นี่คือสิ่งที่เราตามหามาตลอด" อรินดาพยักหน้า เธอกอดเอกสารเหล่านั้นไว้แนบอก ความรู้สึกหลากหลายถาโถมเข้ามา ทั้งความโกรธ ความเสียใจ และความโล่งใจที่ในที่สุดความจริงกำลังจะถูกเปิดเผย "คุณพ่อคะ ทำไมคุณถึงทำแบบนี้" เธอพึมพำเสียงแผ่วเบา น้ำตาเริ่มคลอหน่วย ภาคินวางมือลงบนไหล่ของเธอ "ผมรู้ว่ามันยากสำหรับคุณนะอรินดา แต่เราต้องทำให้เรื่องนี้จบลง" "ฉันรู้ค่ะ" อรินดาตอบเสียงหนักแน่น "ฉันจะทำทุกอย่างเพื่อให้ความยุติธรรมกลับคืนมา" พวกเขาออกจากโกดังร้างนั้นมาพร้อมกับเอกสารสำคัญที่อยู่ในมือ ความรู้สึกของการเดินทางมาถึงจุดเริ่มต้นแห่งความจริงนั้น ทำให้ทั้งสองคนมีความหวังอีกครั้ง แม้ว่าเส้นทางข้างหน้าจะยังคงเต็มไปด้วยอุปสรรค แต่พวกเขาก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมันไปด้วยกัน