อรินดากับภาคินยังคงอยู่ที่ห้องเก็บของเก่าบนชั้นสองของบ้านพักตากอากาศ แสงสลัวจากหน้าต่างบานเล็กสาดส่องลงมาบนกองเอกสารเก่าๆ ที่กระจัดกระจาย พวกเขากำลังง่วนอยู่กับการค้นหาเงื่อนงำที่อาจจะไขความลับที่ซ่อนอยู่ในอดีตของครอบครัวอรินดา "ฉันยังหาอะไรที่เชื่อมโยงกับคุณดนัยได้อีก" อรินดาพูดด้วยน้ำเสียงเหนื่อยอ่อน เธอกำลังพยายามจัดเรียงเอกสารในมือให้เป็นระเบียบ "มีแต่สัญญาหุ้นเก่าๆ และใบแจ้งหนี้ที่พ่อเป็นคนรับผิดชอบ" ภาคินหยิบสมุดบันทึกเล่มเล็กๆ ที่มีปกหนังสีเข้มเล่มหนึ่งขึ้นมา "อันนี้ดูน่าสนใจนะ" เขาเปิดสมุดบันทึกออก หน้ากระดาษเต็มไปด้วยลายมือหวัดๆ ของพ่ออรินดา "นี่มัน...สมุดบันทึกส่วนตัวของพ่อ" อรินดาพูดด้วยความประหลาดใจ "ฉันไม่เคยเห็นมาก่อนเลย" เธอหยิบสมุดบันทึกนั้นมาพลิกดูอย่างรวดเร็ว หน้าแรกๆ เป็นบันทึกเกี่ยวกับชีวิตประจำวันทั่วไป การทำงาน และการใช้เวลาอยู่กับครอบครัว แต่เมื่อพลิกไปเรื่อยๆ หัวข้อก็เริ่มเปลี่ยนไป " 'ความกดดันเริ่มถาโถม...การตัดสินใจครั้งใหญ่กำลังจะมาถึง' " อรินดาอ่านข้อความในสมุดบันทึก "พ่อกำลังพูดถึงเรื่องอะไรกันแน่?" ภาคินชี้ไปที่หน้าถัดไป "ดูตรงนี้สิ" " 'ภาระหนี้สิน...ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว...ต้องยอมรับข้อเสนอของเขา' " อรินดาอ่านต่อ น้ำเสียงเริ่มสั่นเครือ " 'เขา' นี่หมายถึงใครกัน? ต้องใช่คุณดนัยแน่ๆ" เธอพลิกหน้ากระดาษต่อไปอย่างรวดเร็ว จนกระทั่งเจอข้อความที่ทำให้เธอหยุดชะงัก " 'เพื่อปกป้องครอบครัว...ต้องทำทุกอย่าง...แม้จะต้องแลกมาด้วยบางสิ่งบางอย่างที่สำคัญ' " อรินดาพึมพำ "แลกมาด้วยอะไร? สิ่งที่สำคัญสำหรับพ่อคืออะไร?" "บางที...อาจจะเป็นสมบัติที่หายไป" ภาคินเสนอ "พ่ออาจจะยอมยกสมบัติบางส่วนให้คุณดนัย เพื่อแลกกับการช่วยเหลือทางธุรกิจ หรือเพื่อปกป้องครอบครัวจากอะไรบางอย่าง" "แต่ทำไมต้องทำถึงขนาดนั้น?" อรินดาถามด้วยความสงสัย "แล้วเรื่องที่แม่เคยพูดถึง 'คนที่จะมาทวงสิทธิ์' ล่ะ? มันเกี่ยวอะไรกับการที่พ่อต้องยอมรับข้อเสนอของคุณดนัย?" "เราต้องดูรายละเอียดของข้อตกลงนั้นให้ชัดเจนกว่านี้" ภาคินกล่าว "บางทีในเอกสารอื่นๆ อาจจะมีข้อมูลเพิ่มเติม" อรินดาและภาคินกลับไปค้นหาเอกสารอื่นๆ ในกล่องกระดาษอีกครั้ง พวกเขาพลิกดูเอกสารทีละแผ่นอย่างละเอียด จนกระทั่งอรินดาเจอเอกสารสำคัญแผ่นหนึ่ง "นี่ไง!" เธออุทาน "เป็นสัญญาที่ระบุถึงการโอนกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินบางส่วน...และมีลายเซ็นของคุณดนัยกับพ่อของฉัน!" ภาคินก้มลงมองเอกสารในมือของอรินดา "สัญญาฉบับนี้ลงวันที่...ก่อนที่สมบัติของครอบครัวเธอจะหายไปไม่นาน" "มันหมายความว่า...พ่อไม่ได้แค่ลงทุนแล้วล้มเหลว" อรินดาพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด "พ่อได้ขายสมบัติบางส่วนให้กับคุณดนัยจริงๆ เพื่อแลกกับอะไรบางอย่าง" "แต่ทำไมพ่อถึงเลือกที่จะปกปิดเรื่องนี้จากแม่ของเธอ?" ภาคินถาม "และทำไมแม่ถึงดูเหมือนจะรู้เรื่องราวบางอย่าง?" "แม่ของฉันเป็นคนฉลาด" อรินดาตอบ "ถึงแม้พ่อจะพยายามปกปิด แต่แม่ก็อาจจะจับสังเกตอะไรบางอย่างได้" เธอพลิกดูเอกสารสัญญาฉบับนั้นอย่างละเอียด ข้อตกลงระบุถึงการโอนกรรมสิทธิ์ในที่ดินบางส่วนของครอบครัว และการโอนหุ้นในบริษัทของครอบครัวบางส่วนให้กับคุณดนัย โดยมีเงื่อนไขว่าคุณดนัยจะต้องให้การสนับสนุนทางการเงินแก่ธุรกิจใหม่ของพ่อ "แต่...ในสัญญาไม่ได้ระบุถึงสมบัติชิ้นสำคัญของครอบครัวเลย" อรินดาพูดด้วยความงุนงง "แล้วทำไมมันถึงหายไป?" "บางที...อาจจะมีข้อตกลงเพิ่มเติมที่ไม่ได้ระบุไว้ในเอกสารนี้" ภาคินคาดเดา "หรืออาจจะมีใครบางคนเข้ามาแทรกแซงในภายหลัง" อรินดาหยิบสมุดบันทึกของพ่อขึ้นมาอีกครั้ง เธอเปิดไปที่หน้าที่มีข้อความเกี่ยวกับ "การตัดสินใจครั้งใหญ่" อีกครั้ง " 'ฉันต้องทำเพื่อลูก...เพื่ออนาคตของเขา' " อรินดาอ่านข้อความในสมุด "พ่อกำลังพูดถึงใคร? ใครคือ 'ลูก' ที่พ่อต้องการจะปกป้อง?" "ในเมื่อสมบัติหายไปหลังจากที่มีการทำสัญญา ผมคิดว่า 'ลูก' ที่พ่อพูดถึง อาจจะไม่ใช่ตัวเธอโดยตรง" ภาคินกล่าว "แต่เป็นผลประโยชน์บางอย่างที่พ่อต้องการจะรักษาไว้" "คุณหมายถึง...คุณน้าอรวรรณ?" อรินดาถาม "หรือว่า...มีใครอื่นอีก?" "เรายังไม่รู้แน่ชัด" ภาคินตอบ "แต่สิ่งที่แน่ใจคือ พ่อของเธอมีความลับที่ซับซ้อน และการเกี่ยวข้องกับคุณดนัยก็เป็นจุดที่น่าสงสัยที่สุด" อรินดาเริ่มรู้สึกเหนื่อยล้า เธอทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้เก่าๆ ตัวหนึ่งในห้องเก็บของ "ฉันไม่เข้าใจเลยจริงๆ" เธอพูด "ทำไมทุกอย่างมันถึงซับซ้อนขนาดนี้? พ่อของฉัน...เขาทำทุกอย่างไปเพื่ออะไร?" "บางที...คำตอบอาจจะอยู่ที่บ้านหลังนี้" ภาคินนั่งลงข้างๆ เธอ "เรายังสำรวจไม่ครบทุกซอกทุกมุม" ทั้งสองตัดสินใจสำรวจบ้านพักอีกครั้งอย่างละเอียด คราวนี้พวกเขาเน้นไปที่รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่อาจจะถูกมองข้ามไปก่อนหน้านี้ อรินดาเริ่มสังเกตเห็นรอยขีดข่วนบนพื้นไม้ในห้องทำงานของพ่อเธอ ซึ่งดูเหมือนจะถูกลากอะไรบางอย่างผ่านไป "ตรงนี้..." เธอชี้ไปยังรอยขีดข่วน "ดูเหมือนจะมีอะไรบางอย่างถูกลากไปที่นี่" ภาคินก้มลงสำรวจ "ใช่เลย" เขากล่าว "และรอยนี้ก็ไปสุดที่ผนังด้านในของตู้เสื้อผ้า" พวกเขาเปิดประตูตู้เสื้อผ้าออก ข้างในเต็มไปด้วยเสื้อผ้าเก่าๆ ที่ยังคงมีกลิ่นอายของกาลเวลา อรินดาเริ่มรื้อค้นเสื้อผ้าเหล่านั้นออกอย่างระมัดระวัง จนกระทั่งเธอเจอแผ่นไม้บางๆ ที่ซ่อนอยู่ด้านหลัง "นี่มัน..." เธอใช้ปลายนิ้วเคาะลงบนแผ่นไม้ "มีช่องว่างข้างหลัง!" ภาคินรีบเข้ามาช่วย ทั้งสองช่วยกันงัดแผ่นไม้ที่ซ่อนอยู่นั้นออก เผยให้เห็นช่องลับขนาดเล็กที่ซ่อนอยู่ภายในผนัง "เจอแล้ว!" อรินดาอุทานอย่างตื่นเต้น ภายในช่องลับนั้น มีกล่องไม้เก่าๆ อีกใบหนึ่งวางอยู่ ข้างในกล่องนั้น มีเอกสารหลายฉบับซ้อนทับกันอยู่ พร้อมกับรูปถ่ายใบหนึ่ง อรินดาหยิบรูปถ่ายใบนั้นขึ้นมาดู หัวใจของเธอเต้นแรง รูปถ่ายนั้นเป็นรูปของพ่อของเธอในวัยหนุ่ม ยืนอยู่ข้างๆ ผู้หญิงคนหนึ่งที่เธอไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน ผู้หญิงคนนั้นมีรอยยิ้มที่อ่อนหวาน และกำลังตั้งครรภ์ "นี่มันใครกัน?" อรินดาถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ภาคินมองรูปถ่ายนั้นอย่างพิจารณา "ผู้หญิงคนนี้...ฉันไม่คุ้นหน้าเลย" อรินดาหยิบเอกสารที่อยู่ในกล่องนั้นขึ้นมาอ่าน แผ่นแรกเป็นสูติบัตรของเด็กชายคนหนึ่ง ชื่อ "นที" โดยมีชื่อพ่อคือ "ภาคภูมิ" ซึ่งเป็นชื่อจริงของพ่อของเธอ และชื่อแม่คือ "วิภาดา" "วิภาดา..." อรินดาเอ่ยชื่อนั้นอย่างแผ่วเบา "แม่ของนที...แล้วนทีคือใคร?" เธอหยิบเอกสารอีกฉบับหนึ่งขึ้นมาอ่าน มันเป็นเอกสารการมอบอำนาจในการจัดการทรัพย์สินบางส่วน โดยระบุให้ "นที" เป็นผู้รับผลประโยชน์ "มันหมายความว่า...นทีคือลูกชายของพ่อ?" อรินดาถามด้วยน้ำเสียงไม่อยากจะเชื่อ "แล้วทำไม...ทำไมฉันถึงไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อน?" ภาคินมองไปที่เอกสารทั้งหมดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด "ดูเหมือนว่าพ่อของเธอจะมีครอบครัวลับอีกครอบครัวหนึ่ง...และ 'นที' คนนี้ อาจจะเป็นคนที่คุณน้าอรวรรณกล่าวถึง" "หมายถึง...ทายาทตัวจริง?" อรินดาเอ่ยเสียงแผ่ว "คนที่ควรจะได้สมบัติทั้งหมดไป?" ความจริงที่ค่อยๆ ปรากฏขึ้น มันช่างซับซ้อนและเจ็บปวดเกินกว่าที่เธอจะรับไหว การเดินทางมายังบ้านหลังนี้ ไม่เพียงแต่จะทำให้เธอได้พบกับเงื่อนงำที่ซ่อนเร้นเท่านั้น แต่ยังเผยให้เห็นถึงความลับของครอบครัวที่ยิ่งใหญ่เกินกว่าที่เธอเคยจินตนาการ