อรินดายังคงตกอยู่ในภวังค์แห่งความสับสนและไม่สบายใจ การค้นพบในห้องเก็บของเก่าได้เปิดเปลือยความจริงอันน่าตกใจเกี่ยวกับครอบครัวของเธอ ที่ผ่านมาเธอคิดมาตลอดว่าเธอคือลูกคนเดียวของบิดามารดา แต่การมีอยู่ของ "นที" น้องชายต่างมารดา ทำให้ทุกอย่างที่เธอเคยเชื่อมั่น พังทลายลง "ภาคินคะ" อรินดาเอ่ยขึ้นขณะนั่งลงบนโซฟาตัวใหญ่ในห้องนั่งเล่น แสงแดดยามบ่ายสาดส่องผ่านหน้าต่างเข้ามา ทำให้บรรยากาศดูอบอุ่นขึ้น แต่ความกังวลในใจของเธอกลับไม่ลดลงเลย "ฉันยังนึกถึงเรื่องพ่อไม่หายเลยค่ะ" ภาคินนั่งลงข้างๆ เธอ "ฉันเข้าใจ" เขากล่าว "มันเป็นเรื่องใหญ่มากที่จะต้องรับรู้" "แล้ว...ถ้าหากนทีเป็นคนดีจริงๆ ล่ะคะ? ถ้าเขาไม่รู้เรื่องอะไรเลย แล้วเราไปตามหาเขา เขาจะคิดยังไง?" อรินดาถามด้วยน้ำเสียงที่แสดงถึงความกังวล "นั่นเป็นสิ่งที่เราต้องพิจารณาอย่างรอบคอบ" ภาคินตอบ "เราจะเข้าหาเขาด้วยความระมัดระวังที่สุด และจะพยายามสื่อสารความจริงทั้งหมดให้เขาเข้าใจ" "แต่...ถ้าเกิดว่ามีใครบางคนพยายามจะกีดกันเราไม่ให้พบกับเขา ล่ะคะ? คนที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมด" อรินดานึกถึงคำว่า 'การชักใยจากเงามืด' ที่ปรากฏในเอกสาร "นั่นคือเหตุผลที่เราต้องวางแผนให้รอบคอบ" ภาคินกล่าว "ฉันจะเริ่มจากการตรวจสอบข้อมูลเกี่ยวกับ 'ต้นกล้า' หรือ 'นที' อย่างละเอียดที่สุดเท่าที่จะทำได้ โดยใช้ช่องทางลับของเรา" "คุณจะทำคนเดียวไหวเหรอคะ?" อรินดาถาม "ไม่ต้องห่วง" ภาคินยิ้มให้กำลังใจ "ฉันมีทีมงานที่ไว้ใจได้" เขามองไปที่อรินดา "และฉันก็ยังมีเธออยู่ข้างๆ" อรินดาเอื้อมมือไปกุมมือของภาคิน "แล้ว...เราจะเริ่มต้นตรงไหนดีคะ?" "อย่างแรกเลย...คือการพิจารณาเอกสารทั้งหมดที่เราพบอีกครั้ง" ภาคินกล่าว "เราอาจจะมองข้ามบางสิ่งบางอย่างไป" ทั้งสองคนกลับไปที่โต๊ะในห้องนั่งเล่น และเริ่มไล่เรียงเอกสารที่นำออกมาจากห้องเก็บของเก่าอย่างละเอียดอีกครั้ง "ในเอกสารพวกนี้...มีการกล่าวถึงการประชุมลับบ่อยครั้ง" อรินดาชี้ไปที่บันทึกบางส่วน "แต่ไม่เคยระบุว่าใครเข้าร่วมประชุมบ้าง" "ฉันสังเกตเห็นเหมือนกัน" ภาคินกล่าว "และที่น่าสังเกตคือ ชื่อของคุณดนัยปรากฏขึ้นในบันทึกเหล่านี้บ่อยครั้ง...ในฐานะผู้ที่คัดค้านการตัดสินใจบางอย่าง" "คัดค้าน? พ่อคัดค้านอะไรคะ?" อรินดาขมวดคิ้ว "ดูเหมือนว่าจะเป็นเรื่องของการลงทุนครั้งใหญ่ในบริษัทใหม่" ภาคินชี้ไปที่หน้ากระดาษแผ่นหนึ่ง "และดูเหมือนว่าจะมีบุคคลอื่นที่พยายามผลักดันเรื่องนี้อย่างแข็งขัน" "ใครคะ?" "ไม่มีการระบุชื่อตรงๆ" ภาคินตอบ "แต่มีการกล่าวถึง 'หุ้นส่วนผู้ทรงอิทธิพล'" "หุ้นส่วนผู้ทรงอิทธิพล..." อรินดาทวนคำ "แล้ว...แล้วเรื่องการโอนทรัพย์สินให้ 'นที' ล่ะคะ? มันเกี่ยวข้องกับการลงทุนครั้งนี้ด้วยหรือเปล่า?" "เป็นไปได้" ภาคินครุ่นคิด "บางที...การโอนทรัพย์สินจำนวนมากอาจจะเป็นส่วนหนึ่งของแผนการที่ใหญ่กว่านั้น" "แผนการอะไรคะ?" "เรายังไม่รู้แน่ชัด" ภาคินกล่าว "แต่ดูเหมือนว่า จะมีใครบางคนพยายามควบคุมการตัดสินใจของพ่อเธอ และใช้ทรัพยากรของบริษัทอย่างผิดปกติ" "แล้ว...แล้วคุณแม่ของฉันล่ะคะ? ท่านรู้เรื่องอะไรบ้าง?" อรินดาถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกังวล "จากบันทึก...ดูเหมือนว่าท่านจะไม่ทราบเรื่องราวทั้งหมด" ภาคินตอบ "คุณดนัยพยายามปกป้องท่านอยู่เสมอ" "พ่อ..." อรินดาพึมพำ รู้สึกซาบซึ้งในตัวบิดาของเธอมากขึ้นเรื่อยๆ แม้เขาจะมีความลับ แต่ก็ยังคงพยายามปกป้องครอบครัว "แล้ว...ภาคินคะ" อรินดาเงยหน้ามองเขา "คุณเคยบอกว่าคุณมีเรื่องบางอย่างที่อยากจะพิสูจน์...มันเกี่ยวกับเรื่องนี้ด้วยหรือเปล่าคะ?" ภาคินนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจเบาๆ "ใช่...มันเกี่ยวเนื่องกัน" เขากล่าว "แต่ฉันขอเวลาอีกสักหน่อยนะ อรินดา" "ไม่เป็นไรค่ะ" อรินดาเข้าใจ "ฉันจะรอ" "สิ่งสำคัญที่สุดตอนนี้ คือเราต้องหาตัว 'นที' ให้เจอ" ภาคินกล่าว "เขาอาจจะเป็นกุญแจสำคัญที่จะไขปริศนาทั้งหมดนี้ได้" "แล้วเราจะเริ่มหาเขาจากที่ไหนคะ?" "ฉันจะเริ่มจากการตรวจสอบประวัติการศึกษา และที่อยู่ตามทะเบียนราษฎร์ ของคุณดนัย" ภาคินกล่าว "เผื่อว่าจะมีที่อยู่ของ 'นที' หรือ 'ต้นกล้า' บันทึกไว้" "ถ้าไม่มีล่ะคะ?" "เราก็จะใช้วิธีอื่น" ภาคินกล่าว "ฉันจะลองสืบค้นจากรายชื่อผู้ติดต่อ และข้อมูลอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับครอบครัวของคุณดนัย" "ฉัน...ฉันอยากจะช่วยค่ะ" อรินดาเสนอตัว "เธอช่วยฉันได้มากเลย" ภาคินยิ้ม "เธออาจจะจำอะไรบางอย่างเกี่ยวกับครอบครัว หรือคนรู้จักของพ่อแม่ได้" "ฉันจะพยายามนึกนะคะ" อรินดาตอบ พวกเขาใช้เวลาช่วงบ่ายพูดคุยกัน วางแผนการดำเนินการต่อไป และระดมสมองเพื่อหาเบาะแสเพิ่มเติม อรินดารู้สึกดีขึ้นที่ได้พูดคุยกับภาคิน และรู้สึกว่าการเผชิญหน้ากับความจริงครั้งนี้ อาจจะไม่เดียวดายอย่างที่เธอเคยคิด "แล้ว...ถ้าเกิดว่าเราเจอ 'นที' จริงๆ" อรินดาถามด้วยน้ำเสียงที่ยังคงมีความกังวล "เขาจะเชื่อเราไหม? แล้วเราจะอธิบายเรื่องทั้งหมดให้เขาเข้าใจได้อย่างไร?" "นั่นคือความท้าทายที่ใหญ่ที่สุด" ภาคินกล่าว "เราต้องเตรียมคำอธิบายที่ดีที่สุด และนำเสนอหลักฐานที่หนักแน่นที่สุดเท่าที่จะทำได้" "ฉันกลัว..." อรินดาสารภาพ "กลัวว่าเขาจะไม่เข้าใจ หรืออาจจะเกลียดเรา" "ความกลัวเป็นเรื่องปกติ" ภาคินปลอบ "แต่เราต้องกล้าเผชิญหน้ากับมัน" เขาจับมืออรินดา "ฉันเชื่อว่า...ไม่ว่าผลจะเป็นอย่างไร เราจะจัดการกับมันได้" อรินดามองภาคิน ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความหวังและความไว้วางใจ "ขอบคุณค่ะภาคิน" "เราจะผ่านมันไปด้วยกัน" ภาคินกล่าว ย้ำคำเดิมที่เขาเคยพูดไว้ เมื่อพระอาทิตย์เริ่มคล้อยต่ำลง อรินดาก็รู้สึกถึงความเหนื่อยล้าที่สะสมเข้ามา เธอรู้ว่าการเดินทางเพื่อค้นหาความจริงครั้งนี้ ยังอีกยาวไกล แต่การมีภาคินอยู่เคียงข้าง ทำให้เธอรู้สึกมีกำลังใจมากขึ้น "ฉันว่า...เราควรพักผ่อนกันก่อนนะคะ" อรินดาเสนอ "ดีเหมือนกัน" ภาคินเห็นด้วย "พรุ่งนี้เราค่อยมาลุยกันต่อ" ทั้งสองคนลุกขึ้นยืน อรินดาหันไปมองกองเอกสารที่วางอยู่บนโต๊ะ เธอรู้ว่านี่คือจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในชีวิตของเธอ