อรินดาตื่นขึ้นมาด้วยแสงแดดยามเช้าที่สาดส่องเข้ามาในห้องนอน เธอสูดลมหายใจลึกๆ พยายามรวบรวมสติและพลังใจเพื่อเริ่มต้นวันใหม่ วันที่เต็มไปด้วยความท้าทายและปริศนา "อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณอรินดา" เสียงของแม่บ้านดังขึ้นเมื่อเธอเปิดประตูห้องออกมา "คุณภาคินให้เตรียมอาหารเช้าไว้ให้แล้วค่ะ" อรินดาพยักหน้าตอบรับ เธอเดินตามแม่บ้านไปยังห้องอาหารที่ตกแต่งอย่างหรูหรา ภาคินนั่งอยู่ที่หัวโต๊ะแล้ว สวมชุดสูทสีเข้ม ดูสง่างามและน่าเกรงขาม ใบหน้าของเขาเรียบเฉยเช่นเคย "อรุณสวัสดิ์ค่ะ" อรินดาเอ่ยทักทาย "อรุณสวัสดิ์" ภาคินตอบรับสั้นๆ "เชิญนั่ง" อาหารเช้าถูกยกมาวางตรงหน้า อรินดาพบว่าเป็นอาหารฝรั่งที่ดูน่ารับประทาน แต่เธอรู้สึกไม่ค่อยอยากอาหารเท่าไรนัก "วันนี้คุณต้องไปพบนักออกแบบเสื้อผ้า" ภาคินกล่าว ขณะที่กำลังตัดสเต็กบนจานของเขา "ผมจะให้เลขาของผมพาคุณไป" "ไปพบนักออกแบบเสื้อผ้า?" อรินดาถามอย่างสงสัย "ทำไมคะ" "เพื่อเตรียมชุดสำหรับงานสังคมครั้งต่อไป" ภาคินตอบ "ผมต้องการให้คุณดูดีที่สุด" อรินดารู้สึกอึดอัดเล็กน้อย เธอยังไม่ชินกับการถูกควบคุมทุกย่างก้าวเช่นนี้ "แต่... ฉันมีเสื้อผ้าเยอะแล้วนะคะ" "เสื้อผ้าที่คุณมีอาจไม่เหมาะกับงานสังคมของเรา" ภาคินพูด "ผมจะจ่ายให้ทั้งหมด คุณไม่ต้องกังวลเรื่องค่าใช้จ่าย" "ฉันไม่ได้กังวลเรื่องค่าใช้จ่ายค่ะ" อรินดาตอบ "แต่ฉันรู้สึกว่ามันเร็วเกินไป" ภาคินวางส้อมและมีดลง "อรินดา" เขาเรียกชื่อเธอ น้ำเสียงของเขาเริ่มมีน้ำหนักมากขึ้น "นี่คือข้อตกลงของเรา คุณต้องทำหน้าที่ภรรยาของผมให้ดีที่สุด และการปรากฏตัวต่อหน้าสังคมก็เป็นส่วนหนึ่งของหน้าที่นั้น" อรินดาถอนหายใจอย่างแผ่วเบา เธอรู้ว่าเธอกำลังต่อสู้กับกำแพงที่แข็งแกร่ง "ค่ะ เข้าใจแล้วค่ะ" เธอตอบ หลังจากอาหารเช้า อรินดาได้พบกับเลขาของภาคิน เธอเป็นหญิงสาวที่ดูเรียบร้อยและเป็นมืออาชีพ เธอพาอรินดาไปยังร้านเสื้อผ้าดีไซเนอร์ชื่อดังใจกลางเมือง "คุณภาคินสั่งให้เตรียมชุดสำหรับงานเลี้ยงกาล่าที่จะจัดขึ้นในอีกสองสัปดาห์ข้างหน้าค่ะ" เลขาของภาคินกล่าว "เขาต้องการให้คุณโดดเด่นที่สุดในงาน" อรินดาเดินเข้าไปในห้องลองเสื้อ ผ้าที่ถูกจัดเตรียมไว้ให้เป็นเดรสยาวหรูหราหลายแบบ หลายสี แต่ละแบบล้วนแล้วแต่มีราคาแพงมหาศาล เธอลองสวมชุดสีแดงเพลิงที่ดูสง่างาม แต่ก็รู้สึกไม่มั่นใจ "ชุดนี้สวยมากเลยค่ะ" เลขาของภาคินเอ่ยชม "เหมาะกับคุณมาก" "ฉันไม่แน่ใจค่ะ" อรินดาตอบ "มันดู... หวือหวาไปหน่อย" "คุณภาคินชอบสไตล์นี้ค่ะ" เลขาของภาคินพูด "เขาบอกว่าคุณต้องแสดงให้เห็นถึงความมั่นใจ" อรินดาพยักหน้ารับอย่างจำใจ เธอรู้สึกเหมือนกำลังถูกปั้นแต่งให้เป็นตุ๊กตาตามความต้องการของภาคิน ตลอดช่วงบ่าย อรินดาต้องลองเสื้อผ้าหลายชุด พูดคุยกับนักออกแบบ และตอบคำถามต่างๆ นานา เธอรู้สึกเหนื่อยล้าทั้งกายและใจ เมื่อกลับมาถึงคฤหาสน์ ภาคินก็รอเธออยู่แล้วในห้องรับแขก "เป็นอย่างไรบ้าง" เขาถาม "ก็... พอใช้ได้ค่ะ" อรินดาตอบอย่างอ้อมแอ้ม "ดี" ภาคินพยักหน้า "ผมจะไปดูแบบชุดที่คุณเลือก" อรินดาพาภาคินไปดูแบบชุดที่เธอเลือก เขามองภาพแต่ละภาพอย่างพิจารณา ก่อนจะพยักหน้าอย่างพอใจ "ชุดสีแดงนั่นสวยที่สุด" เขาพูด "ผมชอบ" อรินดารู้สึกโล่งใจเล็กน้อยที่เขาพอใจ "แล้วเรื่องการฝึกการเข้าสังคมล่ะคะ" อรินดาถามอย่างกังวล "ผมจะให้คุณเรียนกับผู้เชี่ยวชาญ" ภาคินตอบ "เราจะเริ่มกันสัปดาห์หน้า" อรินดารู้สึกว่าชีวิตของเธอถูกกำหนดไว้หมดแล้ว เธอไม่มีสิทธิ์ที่จะเลือกหรือปฏิเสธอะไรได้เลย "คุณภาคินคะ" อรินดาเอ่ยถามอย่างกล้าๆ กลัวๆ "ถ้าฉันทำอะไรผิดพลาดไป จะเกิดอะไรขึ้นคะ" ภาคินหันมามองเธอ แววตาของเขานิ่งสงบ แต่แฝงไปด้วยความหมายบางอย่าง "ผมไม่ชอบความผิดพลาด" เขาพูด "และผมก็ไม่ชอบคนที่ทำให้ผมเสียชื่อเสียง" คำตอบนั้นทำให้หัวใจของอรินดาบีบรัด เธอรู้ดีว่าเธอต้องพยายามอย่างหนัก เพื่อไม่ให้ตัวเองทำผิดพลาด "ผมจะให้คนดูแลเรื่องตารางเวลาของคุณทั้งหมด" ภาคินกล่าวต่อ "คุณมีหน้าที่แค่ทำตามที่ผมบอก" อรินดาพยักหน้ารับ เธอรู้สึกเหมือนกำลังเดินอยู่บนเส้นด้ายบางๆ ที่พร้อมจะขาดสะบั้นได้ทุกเมื่อ คืนนั้น อรินดานอนหลับไปอย่างอ่อนเพลีย เธอฝันถึงงานเลี้ยงกาล่า งานที่เธอต้องยืนอยู่ข้างภาคิน ท่ามกลางผู้คนมากมาย แต่กลับรู้สึกโดดเดี่ยวและอ้างว้าง