ใบหน้าของต้นกล้าฉายแววคาดหวัง ดวงตาคู่คมจ้องมองอัญมณีอย่างมีความหมาย อัญมณีเองก็ยิ้มรับด้วยความเขินอายเล็กน้อย แต่ในแววตานั้นกลับฉายประกายแห่งความสุขที่เอ่อล้นจนแทบจะเก็บไว้ไม่อยู่ "คุณต้นกล้าคะ" อัญมณีเริ่มต้นพูด เสียงของเธอแผ่วเบา แต่เต็มไปด้วยความรู้สึกที่จริงใจ "ตลอดเวลาที่ผ่านมา ฉันรู้สึกดีกับคุณต้นกล้ามาตลอด" ต้นกล้าขยับเข้ามาใกล้ ใบหน้าของเขาผ่อนคลายลงเล็กน้อย แต่ยังคงจับจ้องทุกการเคลื่อนไหวของเธอ "ตั้งแต่ครั้งแรกที่เราเจอกัน ในวันที่คุณต้นกล้าเดินเข้ามาในร้านดอกไม้ของฉัน" อัญมณีเล่าต่อ "ตอนนั้นฉันไม่เคยคิดเลยว่า จะมีโอกาสได้มาอยู่ใกล้ชิดกับคุณมากขนาดนี้" "ฉันจำได้ดีเลย" ต้นกล้าเสริม "วันนั้นคุณดูสวยมากเลยนะ" "คุณก็เหมือนกันค่ะ" อัญมณีตอบ พลางหันไปมองต้นกล้า "ตอนแรกฉันคิดว่าคุณเป็นแค่ลูกค้าที่ดูหยิ่งๆ แต่พอได้รู้จักคุณมากขึ้น ฉันถึงได้รู้ว่าคุณเป็นคนดีแค่ไหน" "คุณเองก็เป็นคนดีมากๆ เหมือนกันนะอัญ" ต้นกล้าพูด "คุณทำให้ผมรู้สึกว่า ชีวิตที่มีความสุขมันเป็นยังไง" "ขอบคุณนะคะ" อัญมณีกล่าว "ที่ทำให้ฉันได้กลับมามีความสุขอีกครั้ง" "ผมต่างหากที่ต้องขอบคุณ" ต้นกล้าพูด "ขอบคุณที่ยอมเข้ามาในชีวิตผม ขอบคุณที่ช่วยผมตามหาความจริงเกี่ยวกับแม่ ขอบคุณที่ช่วยผมทำความฝันของแม่ให้เป็นจริง" "แล้ว... เรื่องร้านดอกไม้ล่ะคะ" อัญมณีถามต่อ "คุณต้นกล้าอยากให้ฉันเป็นเจ้าของร้านนี้กับคุณตลอดไปจริงๆ เหรอคะ" ต้นกล้าพยักหน้าอย่างหนักแน่น "ใช่ครับอัญ ผมอยากให้เราสองคนช่วยกันสร้างร้านนี้ขึ้นมา และใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันที่นี่" "คุณต้นกล้ากำลังจะขอฉันแต่งงานใช่ไหมคะ" อัญมณีถามอีกครั้ง ดวงตาของเธอเป็นประกายระยับ "ใช่" ต้นกล้าตอบตรงๆ "อัญ... แต่งงานกับผมนะ" เขายื่นมือมาจับมือของเธอไว้อย่างแผ่วเบา อัญมณีมองมือที่สั่นเทาของเขา แล้วเงยหน้าขึ้นสบตาเขา "ฉัน..." อัญมณีอึ้งไปเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆ คลายรอยยิ้มออก "ฉัน... ฉันก็อยากจะแต่งงานกับคุณต้นกล้าเหมือนกันค่ะ" คำตอบของอัญมณีทำเอาต้นกล้าใจเต้นระรัว เขาบีบมือเธอเบาๆ ราวกับจะตอกย้ำความรู้สึกที่มีต่อกัน "จริงเหรอครับ" ต้นกล้าถามเสียงสั่นเครือ "คุณอัญ... คุณตกลงจริงๆ ใช่ไหม" "ค่ะ" อัญมณีตอบ "ฉันตกลงค่ะ" วินาทีนั้น ต้นกล้าโผเข้ากอดอัญมณีไว้แน่น เขากอดเธอไว้นานราวกับกลัวว่าทุกอย่างจะเป็นเพียงความฝัน "ขอบคุณนะอัญ" เขาพึมพำข้างหูเธอ "ผมรักคุณนะ" "ฉันก็รักคุณค่ะ คุณต้นกล้า" อัญมณีตอบ พลางซบหน้าลงบนอกของเขา บรรยากาศรอบตัวอบอวลไปด้วยความสุข ความอบอุ่น และความหวังในอนาคต พวกเขาค่อยๆ ผละออกจากกัน แต่สายตาของทั้งสองคนยังคงประสานกันอย่างลึกซึ้ง "เราต้องบอกคุณย่า" ต้นกล้าพูดขึ้น "ท่านคงจะดีใจมากแน่ๆ" "แน่นอนค่ะ" อัญมณีเห็นด้วย "แล้วก็ต้องไปบอกเพื่อนๆ ของฉันด้วย" "เราจะจัดงานแต่งงานที่นี่เลยไหม" ต้นกล้าถาม "ในสวนดอกไม้ที่เรากำลังจะสร้าง" "ความคิดดีมากเลยค่ะ" อัญมณีตอบ "ฉันอยากให้มีดอกไม้เยอะๆ เต็มไปหมดเลย" "แน่นอน" ต้นกล้ากล่าว "ผมจะปลูกดอกไม้ทุกชนิดที่คุณชอบให้บานสะพรั่งเต็มสวนเลย" ทั้งสองคนมองหน้ากันด้วยความสุข ต้นกล้าค่อยๆ เลื่อนมือมาประคองใบหน้าของอัญมณี แล้วโน้มหน้าลงไปจุมพิตริมฝีปากของเธออย่างอ่อนโยน เป็นจูบที่เต็มไปด้วยความรัก ความผูกพัน และคำมั่นสัญญา หลังจากนั้น ต้นกล้าและอัญมณีก็รีบกลับไปหาคุณย่าที่บ้าน คุณย่าดีใจจนน้ำตาไหลเมื่อได้ยินข่าว ต้นกล้าเล่าเรื่องราวทั้งหมดที่เขาและอัญมณีได้ช่วยกันค้นหาและทำความฝันของแม่ให้เป็นจริง "ดีใจจริงๆ ที่หลานได้เจอคนที่รักและเข้าใจ" คุณย่ากล่าวขณะกอดอัญมณีไว้แน่น "ย่าดีใจที่ต้นกล้าได้เจออัญมณี" "ผมก็ดีใจครับคุณย่า" ต้นกล้าตอบ "ที่ได้อัญมณีมาเป็นกำลังใจ และเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตผม" "แล้วเรื่องงานแต่งงานล่ะคะ" คุณย่าถาม "จะจัดเมื่อไหร่" "ผมอยากจะจัดให้เร็วที่สุดครับคุณย่า" ต้นกล้าตอบ "แต่ก็อยากให้สวนดอกไม้ของเราพร้อมก่อน" "ไม่นานเกินรอหรอกค่ะ" อัญมณีเสริม "เราจะรีบทำให้สวนดอกไม้ของเราสวยงามที่สุด" การเตรียมงานแต่งงานเริ่มต้นขึ้นอย่างเร่งรีบ แต่ก็เต็มไปด้วยความสุขและความตื่นเต้น ต้นกล้าและอัญมณีช่วยกันเลือกแบบการ์ด เลือกดอกไม้ที่จะใช้ในงาน และวางแผนทุกอย่างด้วยความใส่ใจ "ฉันอยากได้ช่อดอกไม้ที่เหมือนกับช่อดอกไม้ในวันแรกที่เราเจอกันเลยค่ะ" อัญมณีบอกต้นกล้า "ช่อดอกกุหลาบสีชมพูอ่อน" "ได้เลยครับ" ต้นกล้าตอบ "ผมจะจัดการให้เอง" เขาจำได้ดีถึงวันนั้น วันที่อัญมณีถือช่อดอกกุหลาบสีชมพูอ่อนมาให้เขาในวันเกิดของแม่ วันนั้นเองที่เขาเริ่มรู้สึกดีกับเธออย่างจริงจัง "แล้วก็... ตรงแท่นพิธี" อัญมณีพูดต่อ "อยากให้มีซุ้มดอกไม้ที่ตกแต่งด้วยดอกรักแรกแย้มเยอะๆ เลยค่ะ" "แน่นอน" ต้นกล้ากล่าว "ชื่อร้านของเราก็เป็นชื่อดอกไม้นี้" "เหมือนเป็นความหมายที่ดีของเราสองคนเลยนะคะ" อัญมณีกล่าว "ใช่ครับ" ต้นกล้าตอบ "เป็นความหมายของความรักครั้งแรกของเรา ที่จะเบ่งบานและเติบโตไปด้วยกัน" วันเวลาแห่งความสุขผ่านไปอย่างรวดเร็ว ร้านดอกไม้ "รักแรกแย้ม" เริ่มเป็นรูปเป็นร่าง สวนดอกไม้ที่เคยรกร้างก็กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง ดอกไม้นานาชนิดเริ่มผลิดอกออกใบ "ผมว่าเรามาลองถ่ายรูปพรีเวดดิ้งกันที่นี่เลยดีไหม" ต้นกล้าเสนอ "ดีเลยค่ะ" อัญมณีตอบ "ฉันจะได้เห็นภาพความฝันของเราชัดเจนขึ้น" พวกเขาเลือกชุดที่ดูเรียบง่ายแต่สง่างาม และเดินเข้าไปในสวนดอกไม้ที่กำลังเบ่งบาน แสงแดดยามบ่ายส่องลอดผ่านใบไม้ลงมา กระทบใบหน้าของทั้งสองคนให้ดูอบอุ่น ช่างภาพเก็บภาพความสุขของพวกเขาไว้หลายช็อต ทั้งภาพที่ต้นกล้ากำลังอุ้มอัญมณี ภาพที่ทั้งสองคนกำลังเดินจับมือกันในสวน ภาพที่ต้นกล้ากำลังมอบช่อดอกกุหลาบสีชมพูอ่อนให้กับอัญมณี "คุณต้นกล้าคะ" อัญมณีเอ่ยขึ้นขณะโพสท่าถ่ายรูป "ฉันดีใจจริงๆ ที่เราได้มาถึงจุดนี้" "ผมก็ดีใจครับอัญ" ต้นกล้าตอบ "ขอบคุณที่อยู่เคียงข้างผมมาตลอด" "ไม่มีคุณ... ฉันคงจะไม่มีความสุขขนาดนี้" อัญมณีกล่าว "เราจะมีความสุขไปด้วยกันตลอดไปนะครับ" ต้นกล้าให้สัญญา