เช้าวันต่อมารวินท์ตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกที่แตกต่างจากวันก่อนๆ เขารู้สึกมีพลังและมีความหวัง เขามีแพรวอยู่เคียงข้าง และเขาก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่ง หลังจากจัดการธุระที่โรงพยาบาลเสร็จ เขาก็ตรงไปที่บ้านของแพรว "สวัสดีครับ" รวินท์กล่าวเมื่อแพรวเปิดประตู "สวัสดีค่ะคุณหมอ" แพรวยิ้มต้อนรับเขา "เข้ามาสิคะ" เมื่อเข้าไปในบ้าน บรรยากาศก็เต็มไปด้วยความอบอุ่น แพรวนำเครื่องดื่มมาเสิร์ฟให้รวินท์ "ขอบคุณนะครับ" รวินท์กล่าว "ที่เมื่อคืนคุณให้โอกาสผม" "เราต้องให้โอกาสกันและกันค่ะ" แพรวตอบ "แต่คุณหมอต้องรักษาคำพูดนะคะ" "ผมจะรักษาครับ" รวินท์ยืนยัน "แล้วเรื่องคุณอรุณพร ผมคิดว่าเราต้องคุยกันจริงจัง" "ฉันก็คิดอย่างนั้นค่ะ" แพรวพยักหน้า "คุณหมอจะทำอย่างไรคะ" "ผมว่าจะลองคุยกับเธออีกครั้ง" รวินท์กล่าว "แต่ครั้งนี้ ผมจะไปกับคุณ" "ฉันไปด้วยเหรอคะ" แพรวดูประหลาดใจเล็กน้อย "ใช่ครับ" รวินท์ยิ้ม "ผมไม่อยากให้เธอมาทำร้ายคุณได้ ผมจะให้เธอเห็นว่าตอนนี้ผมมีคุณแล้ว" "แต่ถ้าเธออาละวาดขึ้นมาล่ะคะ" แพรวถามอย่างกังวล "ผมจะอยู่ตรงนั้นเสมอ" รวินท์จับมือแพรวไว้ "ผมจะไม่ปล่อยให้คุณต้องเผชิญหน้ากับอะไรคนเดียว" รวินท์นัดพบอรุณพรที่ร้านกาแฟเดิมในช่วงบ่ายวันนั้น เขาไปพร้อมกับแพรว เมื่อมาถึง ทั้งสองคนก็พบว่าอรุณพรนั่งรออยู่ที่โต๊ะมุมสุดเช่นเคย "มาแล้วเหรอ" อรุณพรเอ่ยทักทาย รอยยิ้มของเธอเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน เมื่อเห็นแพรวยืนอยู่ข้างๆ รวินท์ "อรุณพร" รวินท์กล่าวเสียงหนักแน่น "นี่แพรว แฟนของผม" อรุณพรเลิกคิ้ว "แฟนงั้นเหรอ" "ใช่ครับ" รวินท์ตอบ "และผมมาที่นี่เพื่อบอกคุณว่า ผมจะไม่ยอมให้คุณมาทำร้ายเธออีกต่อไป" "เธอกล้ามากนะที่พาผู้หญิงคนนี้มาด้วย" อรุณพรกล่าว "เธอไม่กลัวเหรอว่าฉันจะแฉเรื่องทั้งหมด" "ผมไม่กลัว" รวินท์ตอบ "เพราะผมรู้ว่าเธอทำอะไรได้บ้าง และผมก็พร้อมที่จะรับมือ" "แล้วคิดว่าผู้หญิงคนนี้จะอยู่เคียงข้างเธอได้นานแค่ไหน" อรุณพรหันไปมองแพรว "เมื่อเธอรู้ว่าสามีของเธอเคยมีความสัมพันธ์กับผู้หญิงคนอื่น เพราะความผิดพลาดครั้งเดียว" แพรวหันไปมองรวินท์ ใบหน้าของเธอเรียบเฉย "ฉันรู้ค่ะ" "รู้เหรอ" อรุณพรทึ่งเล็กน้อย "แล้วไง" "ฉันรู้ว่าคุณหมอทำผิดพลาด" แพรวกล่าว "แต่ฉันก็เชื่อในการให้อภัย และฉันเชื่อว่าคุณหมอจะไม่มีวันทำผิดพลาดแบบนั้นอีก" "เธอคงไม่รู้สินะว่ามีรูปมีวิดีโอ" อรุณพรพยายามข่มขู่ "ฉันรู้ค่ะ" แพรวตอบ "แต่สำหรับฉัน สิ่งที่สำคัญกว่าคือความจริงใจที่คุณหมอแสดงให้ฉันเห็นในตอนนี้" รวินท์บีบมือแพรวเบาๆ เขารู้สึกภูมิใจในตัวเธอเหลือเกิน "อรุณพร" รวินท์กล่าว "ผมจะไม่ยอมถูกเธอข่มขู่หรือแบล็คเมล์อีกต่อไป" "เธอแน่ใจนะ" อรุณพรพยายามสุดท้าย "ถ้าฉันปล่อยของออกไป เธอจะเสียทุกอย่างนะ" "ผมยอมรับความเสี่ยงนั้น" รวินท์ตอบ "ผมจะจัดการกับผลที่ตามมาเอง" "แต่ฉันไม่อยากให้คุณหมอต้องมาลำบากเลยค่ะ" แพรวพูดเสริม "ถ้าคุณอรุณพรต้องการเงิน ฉันยินดีจะช่วยจ่ายให้เท่าที่ฉันจะทำได้ เพื่อให้เรื่องนี้จบลง" อรุณพรตาโต "อะไรนะ" "ฉันไม่อยากเห็นใครต้องเจ็บปวด" แพรวกล่าว "ถ้าการจ่ายเงินจะทำให้เรื่องนี้จบลง ฉันก็ยินดี" อรุณพรดูอึ้งไป เธอไม่เคยคาดคิดว่าแพรวจะเสนอเช่นนี้ "เธอ... เธอแน่ใจนะ" อรุณพรถามเสียงสั่น "แน่ใจค่ะ" แพรวยืนยัน "แต่ฉันขอให้คุณสัญญาว่า จะไม่มายุ่งกับพวกเราอีก" อรุณพรเงียบไปนาน เธอคิดทบทวนสถานการณ์ที่เกิดขึ้น เธอเห็นความมั่นคงของรวินท์ และเห็นความแข็งแกร่งของแพรว "ก็ได้" อรุณพรยอมรับในที่สุด "ฉันจะเลิกยุ่ง" รวินท์และแพรวแลกเปลี่ยนสายตา พวกเขารู้ว่านี่คือจุดเริ่มต้นของการก้าวข้ามอดีต "ฉันจะให้เงินคุณ" แพรวกล่าว "หลังจากนี้ ขอให้เราต่างคนต่างอยู่" อรุณพรพยักหน้า เธอหยิบกระดาษโน้ตขึ้นมา และเขียนเบอร์บัญชีของเธอลงไป "ฉันจะรอ" อรุณพรพูด และเดินออกจากร้านไป ทิ้งให้รวินท์กับแพรวเผชิญหน้ากัน "เป็นไงบ้างครับ" รวินท์ถามแพรวด้วยความเป็นห่วง "ก็... โล่งใจค่ะ" แพรวยิ้ม "ขอบคุณนะคะที่คุณหมอเชื่อใจฉัน" "ผมรักคุณนะครับ" รวินท์กล่าวอย่างจริงจัง "ฉันก็รักคุณค่ะ" แพรวตอบ "แต่นี่แค่จุดเริ่มต้นนะคะ เรายังมีเรื่องที่ต้องเรียนรู้และปรับตัวกันอีกมาก" "ผมพร้อมเสมอครับ" รวินท์จับมือแพรวไว้แน่น ทั้งสองคนนั่งคุยกันอีกพักใหญ่ ก่อนจะพากันเดินออกจากร้านกาแฟไปด้วยกัน รวินท์รู้ดีว่าเส้นทางข้างหน้าอาจจะไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ แต่เขาก็มีความสุขที่ได้มีแพรวอยู่เคียงข้าง เมื่อกลับถึงบ้าน รวินท์ก็รีบโอนเงินตามที่แพรวตกลงไว้ เขาเห็นใบหน้าของแพรวที่เต็มไปด้วยความเข้าใจและพร้อมที่จะให้อภัย "คุณทำดีมากครับ" รวินท์กล่าวชื่นชมแพรว "เราทำด้วยกันค่ะ" แพรวตอบ "เราจะผ่านมันไปด้วยกัน" รวินท์มองแพรวด้วยความรัก เขาไม่เคยคิดว่าจะมีผู้หญิงที่เข้าใจเขาได้มากขนาดนี้ "ผมโชคดีจริงๆ ที่มีคุณ" รวินท์เอ่ย "ฉันก็โชคดีเหมือนกันค่ะ" แพรวยิ้ม "ที่ได้เจอคุณหมอ" วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว รวินท์กับแพรวใช้ชีวิตคู่กันอย่างมีความสุข แม้จะมีบางครั้งที่รวินท์ยังรู้สึกผิดต่อแพรว แต่แพรวก็แสดงให้เห็นถึงความเข้าใจและพร้อมที่จะให้อภัยเสมอ รวินท์ตัดสินใจที่จะไม่บอกเรื่องราวทั้งหมดเกี่ยวกับคืนนั้นให้แพรวฟังอีก เขาเพียงแค่บอกว่าเขาได้จัดการกับอรุณพรเรียบร้อยแล้ว และจะไม่ให้มีเรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นอีก แพรวเองก็ไม่ได้คาดคั้นอะไร เธอเชื่อใจรวินท์ และเชื่อมั่นในการตัดสินใจของเขา ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ค่อยๆ แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ พวกเขาเรียนรู้ที่จะปรับตัวเข้าหากัน และพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกอุปสรรคที่อาจจะเข้ามาในชีวิต รวินท์รู้ดีว่าเขาโชคดีแค่ไหนที่ได้เจอแพรว ผู้หญิงที่ทำให้เขาอยากจะเป็นคนที่ดีขึ้น และพร้อมที่จะสร้างอนาคตร่วมกัน