ภรรยาจำยอมของบอสพันล้าน

ตอนที่ 17 / 45

ตอนที่ 17 — เครือข่ายแห่งอำนาจที่ซ่อนเร้น

การตัดสินใจของรินดาที่จะเผชิญหน้ากับความจริง ได้นำพาเธอและภูผาเข้าสู่โลกอันซับซ้อนของอำนาจและอิทธิพลที่มองไม่เห็น รินดาเริ่มศึกษาเอกสารต่างๆ ที่นลินนำมาให้ พร้อมกับข้อมูลเพิ่มเติมที่เธอสามารถรวบรวมได้จากแหล่งต่างๆ ความจริงที่ค่อยๆ ปรากฏออกมานั้นน่าตกตะลึงยิ่งกว่าที่เธอเคยคาดคิด “นี่มัน… ไม่ใช่แค่เรื่องส่วนตัวของครอบครัวเราแล้ว” รินดาเอ่ยเสียงเครียด หลังจากใช้เวลาหลายชั่วโมงในการอ่านเอกสารลับบางส่วน “นี่มันเกี่ยวพันกับธุรกิจขนาดใหญ่ และการเมืองระดับประเทศด้วย” ภูผาที่นั่งอยู่ข้างๆ พยักหน้าเห็นด้วย “ผมก็รู้สึกแบบนั้น” เขาตอบ “คุณตาของคุณ… ท่านมีอำนาจมากกว่าที่เราคิดเยอะ” นลินที่นั่งอยู่ตรงข้ามก็เสริมขึ้น “คุณแม่ของดิฉัน ท่านเคยบอกใบ้ไว้ว่า มีคนกลุ่มหนึ่งที่คอยสนับสนุนคุณตาของคุณมาตลอด” เธอหยุดเล็กน้อย “คนเหล่านั้น… มีอิทธิพลอย่างมากในสังคม” “ใครบ้างล่ะ” รินดาถาม “ดิฉันไม่ทราบชื่อค่ะ” นลินตอบ “แต่คุณแม่ของดิฉันบอกว่า พวกเขาเป็นคนที่อยู่เบื้องหลังการตัดสินใจครั้งใหญ่ๆ หลายครั้ง” รินดาหยิบรูปถ่ายเก่าๆ ใบหนึ่งขึ้นมาดู เป็นรูปที่เธอถ่ายคู่กับปู่เมื่อครั้งยังเด็ก ปู่ยิ้มแย้มอย่างอ่อนโยน ขณะที่เธอกำลังถือตุ๊กตาหมีตัวโปรด “ไม่น่าเชื่อเลยว่า… คนที่เคยรักและดูแลหนู… จะเป็นคนที่โหดร้ายได้ถึงขนาดนี้” “บางที… ท่านอาจจะไม่ได้โหดร้ายเสมอไป” ภูผาพยายามปลอบ “แต่บางสิ่งบางอย่าง… มันอาจจะครอบงำท่านไป” “ครอบงำด้วยอะไรคะ” รินดาถาม “อำนาจ… ความโลภ… หรือแม้กระทั่งความกลัว” ภูผาคาดเดา “เมื่อคนเรามีอำนาจมาก ก็มีแนวโน้มที่จะทำอะไรที่ผิดไปจากเดิมได้ง่ายขึ้น” “แล้วเราจะทำยังไงต่อไป” รินดาถาม “เราต้องหาหลักฐานให้แน่นหนาที่สุด” นลินกล่าว “เราต้องรู้ว่าใครคือผู้ที่อยู่เบื้องหลังจริงๆ และเราต้องเปิดโปงพวกเขาให้ได้” “แต่… เราจะหาหลักฐานจากไหน” รินดาถาม “เอกสารส่วนใหญ่ถูกเก็บไว้เป็นความลับ” “คุณตาของคุณ… อาจจะมีบันทึกส่วนตัว” นลินเสนอแนะ “หรืออาจจะมีคนที่เคยทำงานใกล้ชิดกับท่าน แล้วพอจะรู้อะไรบางอย่าง” “แต่ใครจะกล้าพูด” รินดาถอนหายใจ “ถ้าท่านประธานรู้… คนๆ นั้นอาจจะตกอยู่ในอันตราย” “นั่นคือเหตุผลที่ผมต้องเข้าไปช่วย” ภูผากล่าว “ผมมีเครือข่ายของผมเอง ผมจะลองตรวจสอบดูว่ามีใครที่พอจะให้ข้อมูลได้บ้าง” “ขอบคุณนะคะ ภูผา” รินดามองสามีด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความซาบซึ้ง “หนูรู้ว่าหนูพึ่งพาคุณได้เสมอ” “เราคือครอบครัวเดียวกัน” ภูผายิ้ม “เราจะผ่านเรื่องนี้ไปด้วยกัน” ในช่วงหลายวันต่อมา ภูผาได้เริ่มลงมือสืบหาข้อมูลอย่างลับๆ เขาติดต่อกับคนในวงการธุรกิจและนักข่าวที่ไว้ใจได้ เพื่อสอบถามเกี่ยวกับความเคลื่อนไหวที่ผิดปกติของบริษัทของตระกูล และกลุ่มอิทธิพลที่อาจเกี่ยวข้อง ในขณะเดียวกัน รินดาก็ได้พยายามติดต่อกับสุรพล ลุงของเธอ เพื่อสอบถามเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างปู่กับแม่ของเธอ แต่สุรพลก็ยังคงยืนกรานในคำเดิมว่า ปู่เป็นคนดี และไม่เคยทำร้ายใคร “รินดา… ลุงเข้าใจว่าหนูคงเสียใจ” สุรพลกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “แต่เรื่องราวในอดีต มันก็คืออดีตนะ บางที… การปล่อยวางอาจจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุด” “แต่ลุงคะ” รินดาพยายามอธิบาย “หนูมีหลักฐานว่าคุณตา… เป็นคนทำร้ายแม่ของหนู” สุรพลเงียบไปครู่หนึ่ง “ลุง… ลุงไม่รู้เรื่องนั้น” เขากล่าวเสียงเบา “ลุงรู้จักคุณตาในอีกแบบหนึ่ง” “แล้ว… แล้วที่แม่ของหนูหายไป… ลุงไม่สงสัยเลยเหรอคะ” รินดายังคงถาม “ตอนนั้น… ลุงก็เสียใจมาก” สุรพลตอบ “แต่ท่านประธานบอกว่า… เขาพยายามตามหาแล้ว แต่ก็ไม่เจอ” คำตอบของสุรพลยิ่งทำให้รินดารู้สึกสับสนมากขึ้น เธอเริ่มสงสัยว่า ลุงของเธออาจจะถูกหลอกลวง หรืออาจจะรู้ความจริงบางอย่างแต่เลือกที่จะปิดบังไว้ “คุณสุรพลคะ” นลินที่นั่งอยู่ข้างๆ รินดาก็เอ่ยขึ้นบ้าง “คุณแม่ของดิฉัน ท่านเคยบอกว่า ท่านไว้ใจคุณสุรพลมาก” สุรพลหันไปมองนลินด้วยความประหลาดใจ “คุณ… คุณรู้จักแม่ของคุณรินดาเหรอ” “ใช่ค่ะ” นลินตอบ “คุณแม่ของดิฉัน… ท่านคือพี่สาวของคุณรินดา” สุรพลอ้าปากค้างด้วยความตกใจ “เป็นไป… เป็นไปไม่ได้!” “เป็นไปได้ค่ะ” นลินย้ำ “และคุณแม่ของดิฉัน ท่านก็มีหลักฐานทุกอย่าง” สุรพลมองหน้ารินดา และนลิน สลับกันไปมา เขามีสีหน้าสับสนอย่างเห็นได้ชัด ราวกับโลกทั้งใบของเขากำลังถูกสั่นคลอน “ถ้า… ถ้าเรื่องนี้เป็นความจริง…” สุรพลพึมพำ “หมายความว่า… ที่ผ่านมา… ฉัน… ฉันเข้าใจผิดมาตลอด” “คุณไม่ได้ผิดหรอกค่ะ” นลินกล่าว “คุณแค่… ไม่ได้รับข้อมูลที่ถูกต้อง” “แต่… แล้วท่านประธาน… ท่านจะ…” สุรพลเริ่มพูด “ท่านประธาน… ท่านคงไม่ต้องการให้คุณรู้ความจริง” นลินกล่าว “ท่านต้องการให้คุณอยู่ข้างท่านเสมอ” รินดาจับมือของสุรพล “ลุงคะ หนูต้องการความช่วยเหลือจากลุง” เธอเอ่ยเสียงจริงจัง “หนูต้องการความจริงทั้งหมด” สุรพลมองรินดาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิด “ลุง… ลุงขอเวลาคิดสักครู่” เขากล่าว “เรื่องนี้… มันใหญ่เกินกว่าที่ลุงจะรับไหว” “เราเข้าใจค่ะ” รินดาตอบ “แต่ขอให้ลุงรู้ไว้ว่า… เราจะสู้เพื่อความจริง” การปรากฏตัวของนลิน และการยอมรับในความสัมพันธ์ของเธอ ได้สร้างรอยร้าวที่ใหญ่หลวงในความเชื่อมั่นของสุรพล เขาเริ่มตั้งคำถามกับทุกสิ่งที่เคยเชื่อมาตลอด และตระหนักว่าตัวเองอาจกำลังตกเป็นเครื่องมือของใครบางคน ในขณะเดียวกัน ภูผาก็ได้รับข่าวกรองบางอย่างที่น่าสนใจ เขาพบว่า มีการโอนย้ายทรัพย์สินจำนวนมหาศาลออกจากบริษัทของตระกูล ในช่วงเวลาเดียวกันกับที่แม่ของรินดาหายตัวไป การเคลื่อนไหวนี้ดูเหมือนจะเป็นการปกปิดหลักฐาน หรืออาจจะเป็นการเตรียมการบางอย่าง “รินดา… ผมว่าเราใกล้จะเจอต้นตอของเรื่องแล้ว” ภูผากล่าว “แต่เราต้องระวังตัวให้มาก” “เกิดอะไรขึ้นคะ” รินดาถาม “ผมพบว่า มีการโอนย้ายเงินจำนวนมากออกไปจากบัญชีของบริษัท” ภูผาอธิบาย “และดูเหมือนว่าจะเป็นการโอนออกไปอย่างลับๆ” “ใครเป็นคนทำคะ” “ยังไม่แน่ใจ” ภูผาตอบ “แต่ผมสงสัยว่า จะต้องมีคนในตระกูลเกี่ยวข้องด้วย” รินดาถอนหายใจ “หนูไม่รู้ว่าหนูจะรับเรื่องนี้ได้อีกนานแค่ไหน” “คุณต้องทำได้” ภูผาปลอบ “เพื่อแม่ของคุณ และเพื่อตัวคุณเอง” รินดามองไปนอกหน้าต่าง ดวงตาของเธอฉายแววแห่งความมุ่งมั่น “ใช่ค่ะ… หนูจะต้องทำได้”

4,829 ตัวอักษร