บรรยากาศภายในคฤหาสน์เก่าชานเมืองอบอวลไปด้วยความตึงเครียด คุณภาคย์ที่ซ่อนตัวอยู่ที่นั่น ปรากฏตัวออกมาด้วยท่าทีที่สิ้นหวังและบ้าคลั่ง สายตาของเขาเต็มไปด้วยประกายแห่งความแค้น "พวกเธอ… คิดว่าพวกเธอจะทำอะไรฉันได้งั้นหรือ!" คุณภาคย์ตะโกนเสียงดัง "ฉันไม่ยอมให้ใครมาทำลายทุกอย่างที่ฉันสร้างมาเด็ดขาด!" "คุณภาคย์ครับ" ภูผาพยายามใช้เหตุผล "ทุกอย่างมันสายเกินไปแล้ว หลักฐานทุกอย่าง… มันชัดเจน" "หลักฐานบ้าบออะไรกัน!" คุณภาคย์สวนกลับ "ทั้งหมดมันก็แค่คำกล่าวหา! คนโง่เท่านั้นที่จะเชื่อ!" "คุณปู่… ท่านรู้ความจริงทั้งหมด" รินดาเอ่ยขึ้น "และท่านก็เสียใจมาก… ที่เคยไว้ใจคุณ" "คุณปู่ของพวกเธอ… แก่แล้ว… สมองก็เลอะเลือนไปหมดแล้ว" คุณภาคย์กล่าวดูถูก "แกไม่รู้อะไรเลย" "คุณปู่ไม่ได้เลอะเลือน" นลินเสริมด้วยน้ำเสียงที่เด็ดเดี่ยว "ท่านแค่วางใจคุณมากเกินไป… จนมองไม่เห็นความเลวร้ายของคุณ" "แล้วพ่อของพวกเธอ… ล่ะ!" คุณภาคย์หันมามองรินดาและนลินด้วยสายตาอาฆาต "เขา… คือคนที่ทำให้ฉันเสียทุกอย่าง! เขาพยายามจะเปิดโปงฉัน! แต่สุดท้าย… เขาก็แค่คนขี้แพ้!" คำพูดของคุณภาคย์ตอกย้ำความสงสัยของรินดาและนลินให้ชัดเจนขึ้น พวกเธอแน่ใจแล้วว่าการตายของพ่อเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้อย่างแน่นอน "พ่อของพวกเรา… ทำในสิ่งที่ถูกต้อง" รินดากล่าวเสียงดัง "และคุณ… คือคนชั่วร้ายที่กำจัดเขา" "ฉันไม่ได้กำจัดเขา!" คุณภาคย์ปฏิเสธเสียงแข็ง "เขาตายด้วยน้ำมือของตัวเอง! เพราะความโง่ของเขาเอง!" "คุณภาคย์ครับ" ภูผาพูดอย่างใจเย็น "ผมรู้ว่าคุณกำลังเจ็บปวด… แต่คุณต้องยอมรับความจริง" "ความจริงบ้าอะไร!" คุณภาคย์คำราม "ฉันจะไม่มีวันยอมรับ!" ทันใดนั้น คุณภาคย์ก็คว้าแจกันแก้วที่ตั้งอยู่บนโต๊ะข้างๆ ขว้างเข้าใส่ภูผาอย่างรวดเร็ว "ระวัง!" รินดาร้องเตือน ภูผาหลบได้อย่างหวุดหวิด แจกันแก้วแตกกระจายไปทั่วพื้น "คุณภาคย์! พอได้แล้ว!" ภูผาตะโกน "ไม่มีวัน! ไม่มีวัน! ฉันจะไม่มีวันยอมให้พวกเธอมายุ่งกับฉัน!" คุณภาคย์ประกาศกร้าว เขาพยายามจะวิ่งหนี แต่รินดาและนลินก็เข้าไปขวางทางไว้ "คุณไปไหนไม่ได้แล้วค่ะ" รินดาบอก คุณภาคย์ผลักรินดาออกไปอย่างแรง รินดาล้มลงไปกองกับพื้น "รินดา!" นลินร้องด้วยความตกใจ ภูผารีบเข้าไปช่วยรินดาขึ้นมา "คุณภาคย์! ผมเตือนคุณแล้ว!" ภูผาพูดเสียงกร้าว คุณภาคย์เห็นว่าทางหนีถูกปิดกั้น และท่าทีของภูผาก็ดูไม่เป็นมิตร เขาจึงพยายามจะวิ่งไปอีกทาง แต่แล้ว… เสียงไซเรนของรถตำรวจก็ดังขึ้นจากด้านนอก "คุณภาคย์… คุณถูกล้อมไว้หมดแล้ว" ภูผาบอก คุณภาคย์ยืนนิ่งเหมือนถูกสาป เขาหันไปมองทางหน้าต่าง เห็นแสงไฟสีน้ำเงินสว่างวาบ "เป็นไปไม่ได้… เป็นไปไม่ได้!" คุณภาคย์พร่ำบอก เจ้าหน้าที่ตำรวจบุกเข้ามาในคฤหาสน์อย่างรวดเร็ว พวกเขาควบคุมตัวคุณภาคย์ไว้ได้ในที่สุด "คุณภาคย์… คุณถูกจับกุมในข้อหายักยอกทรัพย์สิน ฉ้อโกง และอาจรวมถึงการฆาตกรรมโดยเจตนา" เจ้าหน้าที่ตำรวจประกาศ รินดา, ภูผา และนลิน มองดูคุณภาคย์ที่ถูกใส่กุญแจมือ เขาไม่มีท่าทีของความเย่อหยิ่งเหมือนในวันแรกๆ อีกต่อไป มีเพียงแต่ความสิ้นหวังและความพ่ายแพ้ "สุดท้าย… คุณก็ต้องรับโทษ" รินดาพึมพำ "นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของการเยียวยา" ภูผากล่าว "เราจะต้องนำความยุติธรรมกลับคืนมาให้ได้" "และเราจะต้องค้นหาความจริงเกี่ยวกับการตายของพ่อของเราให้เจอ" นลินเสริมด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น หลังจากเหตุการณ์นี้ เรื่องราวของคุณภาคย์ก็ถูกเปิดโปงไปทั่ววงการธุรกิจและสังคม ผู้ที่เคยถูกเขาหลอกลวง ต่างก็ออกมาเรียกร้องความเป็นธรรม บริษัทของตระกูลกลับมามั่นคงอีกครั้ง ด้วยการบริหารงานของรินดา, ภูผา และนลิน ที่ร่วมมือกันอย่างแข็งขัน คุณปู่เองก็มีกำลังใจมากขึ้น ท่านได้เห็นครอบครัวของท่านกลับมายืนหยัดได้อย่างสง่างามอีกครั้ง ส่วนเรื่องราวการตายของพ่อของรินดาและนลิน ตำรวจได้เริ่มทำการสืบสวนใหม่อย่างจริงจังอีกครั้ง โดยมีหลักฐานใหม่ที่ได้จากคุณภาคย์เป็นเบาะแสสำคัญ รินดา, ภูผา และนลิน รู้ดีว่าการต่อสู้ยังไม่จบสิ้น แต่พวกเขาก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่ง เพื่อนำความจริงและความยุติธรรมกลับคืนมา และเพื่อปกป้องอนาคตของตระกูลที่พวกเขารัก