คาเฟ่ริมทะเลสาบยามเช้า อากาศเย็นสบาย แสงแดดอ่อนๆ สาดกระทบผิวน้ำเป็นประกายระยิบระยับ รินดาและภูผานั่งรออยู่ก่อนแล้วที่โต๊ะมุมสุด ท่ามกลางบรรยากาศที่เงียบสงบ ไม่นานนัก หญิงสาวรูปร่างสูงโปร่งในชุดเดรสสีขาวสะอาดตาก็เดินตรงเข้ามาหาพวกเขา ใบหน้าของเธอสวยคม ดวงตาฉายแววฉลาดเฉลียว และแฝงไปด้วยความมุ่งมั่น นั่นคือคุณปภาดา น้องสาวต่างแม่ของภาคย์ "คุณรินดา… คุณภูผา" ปภาดาทักทายด้วยน้ำเสียงที่เป็นมิตรแต่ก็ยังคงความเด็ดขาด "ขอบคุณที่มาตามนัดค่ะ" "สวัสดีค่ะ คุณปภาดา" รินดายิ้มตอบ "เราเองก็อยากจะทราบเรื่องราวที่คุณจะบอกค่ะ" "เชิญนั่งก่อนค่ะ" ภูผาผายมือไปยังเก้าอี้ว่าง ทั้งสามคนนั่งลง ปภาดาหยิบกระเป๋าถือใบหรูขึ้นมาวางบนโต๊ะ ก่อนจะค่อยๆ เปิดออก และหยิบซองเอกสารสีน้ำตาลเข้มออกมา "ก่อนอื่น… ดิฉันต้องขอโทษด้วยนะคะที่ต้องทำให้คุณรินดาต้องนึกถึงอดีต" ปภาดาเริ่มกล่าว "แต่เรื่องนี้… มันสำคัญจริงๆ" "ไม่เป็นไรค่ะ" รินดาตอบ "ดิฉันพร้อมที่จะรับฟัง" "คุณภาคย์… เขาเป็นคนซับซ้อน" ปภาดาเอ่ย "เขาดูภายนอกเหมือนจะร้ายกาจ แต่ลึกๆ แล้ว… เขามีความรู้สึกที่ซ่อนเร้นอยู่มาก" "ดิฉันทราบค่ะ" รินดาตอบ "แต่เรื่องเกี่ยวกับพินัยกรรม… มันมีอะไรมากกว่านั้นใช่ไหมคะ" "ใช่ค่ะ" ปภาดากล่าว "หลังจากที่คุณภาคย์เสียชีวิต… ดิฉันได้พยายามค้นหาเอกสารส่วนตัวของเขาอย่างละเอียด" "และดิฉันก็พบกับเอกสารฉบับนี้" ปภาดาหยิบเอกสารออกมาจากซอง มันเป็นเอกสารที่ดูเก่าแก่และมีตราประทับบางอย่าง "นี่คือเจตจำนงสุดท้ายของคุณภาคย์… ที่ไม่ได้ถูกยื่นต่อศาล" รินดามองเอกสารนั้นด้วยความสงสัย "มันคืออะไรคะ" "คุณภาคย์… เขาได้มอบหุ้นส่วนสำคัญของบริษัทบางส่วนให้กับคุณค่ะ" ปภาดาอธิบาย "เขาต้องการให้คุณมีส่วนร่วมในการบริหารงานของบริษัทที่เขาเคยสร้างขึ้นมา" "อะไรนะคะ!" รินดาอุทานด้วยความตกใจ ภูผาเองก็ดูประหลาดใจไม่น้อย "ถูกต้องค่ะ" ปภาดายืนยัน "เขาเขียนไว้ชัดเจนว่า… เขาเห็นถึงศักยภาพและความสามารถของคุณ" "แต่… ทำไมเขาถึงไม่ยื่นเอกสารนี้ต่อศาล" รินดาถาม "เพราะเขาคงกลัวว่า… จะมีคนมาขัดขวาง" ปภาดาตอบ "และเขาคงอยากให้คุณเป็นคนตัดสินใจด้วยตัวเอง ว่าจะรับสิ่งนี้ไว้หรือไม่" "ผมไม่เข้าใจ" ภูผากล่าว "ทำไมภาคย์ถึงทำแบบนี้… ในเมื่อเขากับคุณรินดา… ความสัมพันธ์ของพวกเขาดูเหมือนจะจบลงด้วยความขัดแย้ง" "นั่นคือสิ่งที่ผมบอกไงครับ ว่าเขาเป็นคนซับซ้อน" ปภาดาอธิบาย "ถึงแม้ความสัมพันธ์ของพวกเขาจะจบลงด้วยความไม่เข้าใจ… แต่เขาก็ยังคงมองเห็นคุณค่าในตัวคุณรินดา" "แล้ว… หุ้นส่วนนี้มันมีมูลค่ามากแค่ไหนคะ" รินดาถามอย่างตรงไปตรงมา ปภาดายิ้มเล็กน้อย "มูลค่า… มากพอที่จะทำให้คุณมีอำนาจในการตัดสินใจเรื่องสำคัญในบริษัทได้ค่ะ" รินดาอึ้งไป เธอไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตของเธอจะวนกลับมาเกี่ยวข้องกับธุรกิจและความขัดแย้งอีกครั้ง "แต่… ผมมีข้อสงสัยครับ" ภูผาเอ่ยขึ้น "ถ้าภาคย์มอบหุ้นส่วนนี้ให้คุณรินดา… ทำไมถึงไม่บอกเธอโดยตรง" "บางที… เขาอาจจะอยากให้คุณรินดาได้เรียนรู้ที่จะต่อสู้เพื่อสิ่งที่เธอควรจะได้รับ" ปภาดาตอบ "และบางที… เขาอาจจะอยากพิสูจน์ว่า… คุณรินดาจะสามารถยืนหยัดได้ด้วยตัวเอง โดยไม่ต้องพึ่งพาใคร" "แต่… คุณปภาดา… คุณจะมอบเอกสารนี้ให้ฉัน… คุณมีผลประโยชน์อะไรจากการทำเช่นนี้คะ" รินดาถามอย่างระแวง "ดิฉัน… ได้รับส่วนแบ่งที่ยุติธรรมจากคุณภาคย์แล้วค่ะ" ปภาดาตอบ "และสิ่งที่ดิฉันต้องการจริงๆ คือ… ความยุติธรรม" "ความยุติธรรม… ในแง่ไหนคะ" ภูผาถาม "คุณภาคย์… เขาเคยสร้างความเดือดร้อนให้กับหลายๆ คน" ปภาดาอธิบาย "และดิฉัน… ก็เป็นหนึ่งในนั้น" "คุณหมายความว่า… คุณภาคย์เคยทำอะไรกับคุณ?" รินดาถาม "เขาเคย… หักหลังดิฉันในเรื่องธุรกิจค่ะ" ปภาดาตอบด้วยน้ำเสียงที่แผ่วลง "แต่ในที่สุด… ดิฉันก็ได้แก้ไขมันแล้ว" "และดิฉันเชื่อว่า… การที่คุณรินดาได้ครอบครองหุ้นส่วนนี้… จะทำให้คุณภาคย์… ได้รับการยกย่องในทางที่ถูกต้อง" รินดามองเอกสารในมือปภาดา เธอรู้สึกสับสนและหนักใจอย่างบอกไม่ถูก "คุณรินดา… นี่คือโอกาสของคุณ" ปภาดาเอ่ย "โอกาสที่จะได้ใช้สิทธิ์ของคุณ… และบางที… อาจจะเป็นการปิดฉากเรื่องราวทั้งหมดนี้อย่างสมบูรณ์" "แต่… ถ้าฉันรับสิ่งนี้ไว้… มันอาจจะทำให้เกิดปัญหาตามมาอีก" รินดาแสดงความกังวล "ทุกการตัดสินใจ… ย่อมมีผลตามมาเสมอค่ะ" ปภาดาตอบ "แต่ดิฉันเชื่อว่า… คุณจะสามารถจัดการมันได้" ภูผากุมมือของรินดาไว้แน่น "ผมจะอยู่เคียงข้างคุณเสมอครับ" เขาบอก "ไม่ว่าคุณจะตัดสินใจอย่างไร" รินดาหลับตาลง เธอสูดหายใจลึกๆ ความรู้สึกหลากหลายถาโถมเข้ามา ทั้งความตกใจ ความสับสน และความหวัง "ดิฉัน… ขอเวลาคิดสักครู่นะคะ" รินดาเอ่ย "แน่นอนค่ะ" ปภาดายิ้ม "ดิฉันจะรอคำตอบของคุณ"