แววตาของนพดลฉายประกายตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัด เขาเม้มปากแน่นราวกับกำลังพยายามจะหาคำพูดมาอธิบายสถานการณ์ที่กำลังเผชิญอยู่ ภัทรพรยืนมองเขาด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเป ทั้งสมเพช โกรธ และหวาดระแวง “คุณรู้… คุณรู้ทุกอย่างจริงๆ หรือครับ” นพดลถามเสียงสั่นเครือ ภัทรพรพยักหน้าช้าๆ “ใช่ค่ะ ฉันรู้ว่าคุณเป็นคนปล่อยข้อมูลบางส่วนออกไป” เธอพูดเสียงเรียบ แต่หนักแน่น “และฉันก็รู้ว่าคุณทำไปเพราะอะไร” “คุณภัทรพรครับ ผม…” นพดลพยายามจะพูดแก้ตัว แต่ก็เหมือนจะหาคำพูดที่เหมาะสมไม่ได้ “ผมไม่ได้ตั้งใจ…” “พอเถอะค่ะ” ภัทรพรตัดบท “ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาแก้ตัว หรือมาขอโทษ” เธอเดินเข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิด “ฉันอยากรู้ว่าคุณให้ข้อมูลอะไรไปบ้าง และที่สำคัญ คุณได้ให้ข้อมูลเกี่ยวกับอะไร” นพดลหลับตาลงช้าๆ ราวกับกำลังรวบรวมสติ “ผม… ผมให้ข้อมูลเกี่ยวกับแผนการตลาดของเราไปครับ” เขาเอ่ยเสียงอู้อี้ “ผมบอกรายละเอียดเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์ใหม่ที่เรากำลังจะเปิดตัว รวมถึงไทม์ไลน์การเปิดตัวด้วย” ภัทรพรแทบจะยืนไม่อยู่ นี่คือสิ่งที่เธอคาดการณ์ไว้ แต่การได้ยินจากปากของนพดลเอง มันทำให้รู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังพังทลายลงมา “คุณให้ข้อมูลทั้งหมดเลยเหรอคะ” “ผม… ผมถูกกดดันครับ” นพดลเงยหน้าขึ้นมาสบตาภัทรพร “มีคนข่มขู่ผม เขาบอกว่าจะแฉเรื่องในอดีตของผม ถ้าผมไม่ทำตาม” “เรื่องในอดีต?” ภัทรพรเลิกคิ้ว “เรื่องอะไร” นพดลลังเล “มัน… มันเป็นเรื่องส่วนตัวมากๆ ครับ คุณภัทรพร ผมไม่อยากพูดถึงมัน” “ตอนนี้เรื่องของคุณมันเกี่ยวพันกับเรื่องของฉันแล้วค่ะ” ภัทรพรพูดเสียงเข้ม “และมันกำลังจะส่งผลกระทบต่อบริษัทของเรา” นพดลถอนหายใจยาว “ผม… ผมเคยมีปัญหาเรื่องการเงินอย่างหนักเมื่อหลายปีก่อนครับ ผมติดหนี้การพนันจำนวนมาก และผมก็ก่อเรื่องผิดกฎหมายบางอย่างไปเพื่อหาเงินมาใช้หนี้” เขาหยุดพูดไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังรวบรวมความกล้า “มีคนบางคนรู้เรื่องนั้น พวกเขาเก็บหลักฐานไว้ และข่มขู่ผมมาตลอด” ภัทรพรฟังอย่างเงียบๆ เธอไม่เคยรู้เรื่องราวในอดีตของนพดลมาก่อน เธอเพียงแต่ใช้ประโยชน์จากความขัดแย้งที่เธอคิดว่าเขามีกับธาม “แล้วคนที่ข่มขู่คุณคือใคร” “ผม… ผมไม่รู้ชื่อจริงของเขาครับ” นพดลตอบ “เขาติดต่อมาผ่านช่องทางออนไลน์ ปิดบังตัวตนตลอดเวลา ผมพยายามจะไม่ให้ข้อมูลอะไรไปมากที่สุดแล้วนะครับ แต่พวกเขา… พวกเขาบอกว่าถ้าผมไม่ทำตาม จะเอาเรื่องนี้ไปบอกคุณธาม” คำพูดของนพดลยิ่งทำให้ภัทรพรรู้สึกผิด เธอไม่เคยคาดคิดว่าแผนการของเธอจะไปกระตุ้นให้เกิดเรื่องราวที่ซับซ้อนขนาดนี้ขึ้นมาได้ “แล้ว… เขาบอกให้คุณทำอะไรบ้าง” “เขาให้ผมแอบติดตั้งโปรแกรมดักจับข้อมูลในระบบของบริษัทครับ” นพดลสารภาพ “แล้วก็ให้ผมคอยส่งข้อมูลที่สำคัญให้เขาเป็นระยะๆ” หัวใจของภัทรพรหล่นวูบ เธอรู้ทันทีว่านี่คือจุดเริ่มต้นของหายนะ “คุณ… คุณติดตั้งโปรแกรมนั้นไปแล้วจริงๆ เหรอคะ” “ครับ” นพดลพยักหน้า น้ำตาคลอ “ผมทำไปเพราะความกลัว ผมขอโทษครับคุณภัทรพร ผมขอโทษจริงๆ” ภัทรพรหลับตาลง พยายามประมวลผลข้อมูลทั้งหมดที่ได้รับมา เธอรู้ว่าเธอต้องตัดสินใจอะไรบางอย่างอย่างรวดเร็ว ธามกำลังสงสัย และเขากำลังตรวจสอบอย่างจริงจัง หากเขาค้นพบความจริงทั้งหมด เธอเองก็คงไม่สามารถหนีพ้นชะตากรรมได้เช่นกัน “คุณต้องบอกความจริงกับคุณธามค่ะ” ภัทรพรตัดสินใจ “ตอนนี้เราไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว” นพดลเบิกตากว้าง “คุณภัทรพร! คุณจะให้ผมทำอย่างนั้นจริงๆ หรือครับ ถ้าคุณธามรู้เรื่องทั้งหมด… ผมต้องติดคุกแน่ๆ” “ถ้าคุณไม่บอกเอง เขาจะต้องหาเจออยู่ดีค่ะ” ภัทรพรพูดเสียงเย็น “และตอนนั้น ทุกอย่างจะยิ่งแย่ลงไปอีก” “แต่… แต่คุณภัทรพร…” “คุณกลัวอดีตของคุณ กลัวว่ามันจะถูกเปิดเผย” ภัทรพรพูด พยายามใช้น้ำเสียงที่ปลอบโยน “แต่ฉันก็มีอดีตที่ฉันพยายามจะลืมเหมือนกัน และตอนนี้ อดีตของฉันกำลังจะกลับมาหลอกหลอนฉัน” เธอหยุดพูดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเสริมว่า “ฉันเข้ามาที่นี่เพื่อจุดประสงค์บางอย่าง และตอนนี้ ฉันกำลังจะได้ผลลัพธ์ที่ไม่คาดคิดจากการกระทำของฉันเอง” นพดลเงียบไป เขามองภัทรพรด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง “แล้ว… แล้วคุณภัทรพรจะทำอย่างไรต่อไปครับ” “ฉันจะเผชิญหน้ากับมัน” ภัทรพรตอบหนักแน่น “และฉันอยากให้คุณทำเหมือนกัน” เธอจ้องเข้าไปในตาของนพดล “คุณต้องเลือก ว่าจะยอมจมปลักอยู่กับความกลัว หรือจะลุกขึ้นสู้เพื่อตัวเอง” เธอเดินจากไป ทิ้งให้นพดลยืนนิ่งอยู่กับความคิดของตัวเอง ภัทรพรรู้ดีว่าการตัดสินใจของเธอในครั้งนี้ อาจจะนำไปสู่จุดจบของแผนการทั้งหมดของเธอ แต่ในขณะเดียวกัน มันก็อาจจะเป็นจุดเริ่มต้นของชีวิตใหม่ ที่ปราศจากเงาของอดีตที่ตามหลอกหลอน เมื่อกลับถึงห้องทำงาน ภัทรพรหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกดเบอร์ของธาม “ค่ะคุณธาม” เธอพูดเมื่ออีกฝ่ายรับสาย “ดิฉันมีเรื่องสำคัญจะเรียนให้คุณทราบค่ะ”