หลังจากเหตุการณ์ในห้องประชุมใหญ่ผ่านพ้นไป ชีวิตของธามและภัทรพรก็เริ่มกลับเข้าสู่ภาวะปกติ แม้ว่าร่องรอยของความเจ็บปวดและความไม่ไว้วางใจจะยังคงมีอยู่บ้าง แต่ทั้งสองก็พยายามที่จะก้าวต่อไปข้างหน้า ธามทุ่มเทเวลาให้กับงานในบริษัทมากขึ้น เขาต้องการพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นว่า เขาจะสามารถนำพากลุ่มบริษัทให้ผ่านพ้นวิกฤตครั้งนี้ไปได้ ส่วนภัทรพรเองก็เริ่มกลับมาใช้ชีวิตตามปกติ เธอเข้าร่วมงานสังคมต่างๆ มากขึ้น และพยายามสร้างรอยยิ้มให้กับตัวเองอีกครั้ง แต่เบื้องหลังความสงบสุขที่ปรากฏขึ้นนั้น การสืบสวนของนพดลกำลังดำเนินไปอย่างลับๆ โดยที่ธามและภัทรพรไม่ได้รับรู้รายละเอียดทั้งหมด "คุณนพดลครับ" เสียงชายคนหนึ่งดังขึ้นผ่านโทรศัพท์ "ผมเจออะไรบางอย่างที่น่าสนใจมากครับ" "ว่ามาสิ" นพดลตอบรับ "ฉันรอฟังอยู่" "เรื่องของแพรวพรรณ... นอกจากแผนการที่เธอวางไว้เพื่อทำลายคุณภัทรพรแล้ว ผมยังพบว่าเธอมีการติดต่อกับบุคคลภายนอกอยู่บ่อยครั้ง" "ใคร" นพดลถามเสียงเข้ม "เป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงในวงการธุรกิจมืดครับ เป็นคนที่คอยรับงานสกปรกต่างๆ นานา" นพดลขมวดคิ้ว "หมายความว่ายังไง" "หมายความว่า... แพรวพรรณอาจจะไม่ได้ลงมือทำทุกอย่างด้วยตัวเองทั้งหมดครับ อาจจะมีคนจ้างวานเธอ หรือไม่ก็ชี้นำเธออยู่เบื้องหลัง" "น่าสนใจ" นพดลกล่าว "แล้วคุณพอจะทราบไหมว่าใครคือคนที่อยู่เบื้องหลัง" "ตอนนี้ยังระบุตัวตนได้ไม่ชัดเจนครับ แต่ผมกำลังพยายามหาหลักฐานเพิ่มเติมอยู่" "ดีมาก" นพดลกล่าว "รีบจัดการให้เร็วที่สุด ฉันต้องการรู้ความจริงให้กระจ่าง" ในขณะเดียวกัน ธามก็กำลังเผชิญหน้ากับความท้าทายใหม่ในที่ทำงาน เขาได้รับรายงานว่ามีบางส่วนของบริษัทกำลังถูกบ่อนทำลายจากภายใน "นี่มันยังไงกัน" ธามถามเลขาฯ ของเขา "ทำไมข้อมูลการผลิตบางส่วนถึงได้หายไป" "ผมก็ไม่ทราบเหมือนกันครับคุณธาม" เลขาฯ ตอบอย่างร้อนรน "ผมได้ตรวจสอบแล้ว แต่ไม่พบความผิดปกติใดๆ ในระบบ" ธามรู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากลบางอย่าง "ลองตรวจสอบบันทึกการเข้าถึงระบบทั้งหมด ตั้งแต่ช่วงก่อนเกิดเหตุการณ์กับคุณภัทรพร ดูสิ" "ครับผม" เมื่อธามกลับถึงบ้าน เขาพบภัทรพรนั่งรออยู่ "วันนี้เป็นไงบ้างคะ" ภัทรพรเอ่ยถาม "ก็... มีเรื่องที่ต้องจัดการนิดหน่อย" ธามถอนหายใจ "รู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างกำลังก่อตัวขึ้นอีกครั้ง" "หมายถึงเรื่องของแพรวพรรณเหรอคะ" ภัทรพรถาม "ไม่แน่ใจ" ธามส่ายหน้า "แต่ผมรู้สึกว่าเรื่องมันยังไม่จบแค่นั้น" "คุณพ่อบอกว่ากำลังสืบสวนอยู่ค่ะ" ภัทรพรกล่าว "ว่าอาจจะมีคนอยู่เบื้องหลัง" "ผมก็คิดเหมือนกัน" ธามพยักหน้า "ผมกำลังพยายามหาข้อมูลเพิ่มอยู่" ทันใดนั้น โทรศัพท์ของธามก็ดังขึ้น เขาเห็นชื่อผู้โทรแล้วก็รู้สึกประหลาดใจ "ฮัลโหลครับ" "ธาม" เสียงแหบพร่าดังมาจากปลายสาย "ฉันเอง... แพรวพรรณ" ธามเบิกตากว้าง หันไปมองภัทรพรที่นั่งอยู่ข้างๆ ด้วยความแปลกใจ "แพรวพรรณ" "ฉัน... ฉันมีเรื่องอยากจะบอกคุณ" แพรวพรรณกล่าวเสียงสั่น "เรื่องที่ฉันไม่ได้บอกคุณในวันนั้น" "เรื่องอะไร" ธามถามด้วยความระแวง "เรื่องคนที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมด" แพรวพรรณเอ่ย "ฉัน... ฉันกำลังจะไปพบคุณพ่อของคุณ" ธามมองหน้าภัทรพรด้วยความสับสน "คุณกำลังจะไปพบคุณพ่อผม? ตอนนี้เลยเหรอ" "ใช่" แพรวพรรณตอบ "ฉัน... ฉันตัดสินใจแล้วว่า จะต้องเปิดเผยความจริงทั้งหมด" ก่อนที่ธามจะทันได้ถามอะไรต่อ สายโทรศัพท์ก็ถูกตัดไป ทิ้งให้เขากับภัทรพรจ้องหน้ากันด้วยความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย "เธอจะทำอะไรกันแน่" ภัทรพรเอ่ยถาม "ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน" ธามตอบ "แต่เราต้องไปดู" ทั้งสองรีบเดินทางไปยังคฤหาสน์ของนพดลทันที เมื่อไปถึง พวกเขาก็พบว่านพดลกำลังยืนรออยู่หน้าประตูบ้าน "มาแล้วเหรอ" นพดลกล่าว "แพรวพรรณกำลังจะมา" "เธอโทรมาบอกผมครับ" ธามอธิบาย ไม่นานนัก รถยนต์คันหนึ่งก็จอดเทียบหน้าบ้าน แพรวพรรณลงจากรถมาด้วยท่าทีที่ดูเด็ดเดี่ยวขึ้นกว่าเดิม แต่แววตาของเธอยังคงฉายไปด้วยความกังวล "แพรวพรรณ" นพดลเอ่ยเรียก เธอเดินตรงเข้ามาหา "คุณนพดลคะ หนูมีเรื่องจะสารภาพค่ะ" "ฉันรู้แล้ว" นพดลกล่าว "เชิญเข้ามาข้างในก่อน" ทั้งสี่คนเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่น บรรยากาศเต็มไปด้วยความตึงเครียด แพรวพรรณสูดหายใจลึกๆ ก่อนจะเริ่มพูด "คนที่อยู่เบื้องหลังแผนการทั้งหมด... ไม่ใช่ใครอื่นค่ะ" เธอเงยหน้ามองทุกคน "เป็นคุณ... คุณธีระ"