บทที่ 13: รอยร้าวใต้เงาจันทร์
ความจริงอันโหดร้ายที่ถูกซ่อนเร้นมานานค่อยๆ คลี่คลายราวกับพายุที่พัดกระหน่ำเข้ามาทำลายทุกสิ่งในชีวิตของ 'ลลิตา' ใบหน้าซีดเผือดของ 'แทนคุณ' ในคืนนั้นยังคงเป็นภาพหลอนที่คอยตามหลอกหลอนเธอทุกย่างก้าว ยิ่งได้ยินถ้อยคำจากปากของ 'อัครพล' ผู้เป็นพ่อแท้ๆ ยิ่งทำให้หัวใจของเธอแตกสลายเป็นเสี่ยงๆ
“พ่อ...พ่อบอกว่ายังไงนะ? พี่แทนคุณ...ไม่ใช่พี่ชายของฉัน?” ลลิตาพยายามรวบรวมสติที่กระเจิดกระเจิง ถามเสียงสั่นเครือ ร่างกายอ่อนแรงจนแทบจะทรุดลงกับพื้น
อัครพลถอนหายใจหนัก ดวงตาฉายแววเจ็บปวด “มันเป็นความผิดของพ่อเองลูก พ่อ...พ่อผิดไปแล้ว”
“เรื่องอะไรคะพ่อ? ความจริงทั้งหมดคืออะไร? ทำไมพี่แทนคุณถึง...ถึงได้มาอยู่กับเรา? แล้วเรื่องคุณวิภา...แม่ของพี่แทนคุณ...ท่านเป็นใคร?” คำถามหลั่งไหลออกมาไม่หยุดหย่อน ราวกับเขื่อนที่พังทลาย
อัครพลทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้โซฟา มองออกไปนอกหน้าต่างที่สะท้อนภาพของแสงจันทร์ในยามราตรี “เมื่อหลายสิบปีก่อน พ่อเคยรักผู้หญิงคนหนึ่ง เธอชื่อวิภา เธอสวย ฉลาด และอ่อนโยน แต่แล้ว...เหตุการณ์บางอย่างทำให้เราต้องแยกจากกัน และก่อนที่พ่อจะรู้ตัว...เธอก็จากโลกนี้ไปพร้อมกับลูกน้อยในครรภ์”
ลลิตาอ้าปากค้าง ไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน
“และ...และพี่แทนคุณ?”
“พ่อ...พ่อเพิ่งมารู้ทีหลังว่าวิภามีลูกชาย ชื่อแทนคุณ และบังเอิญว่า...พ่อของเด็กคนนั้น...ไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็น...ศัตรูตัวฉกาจของพ่อ...นายธนา” อัครพลเอ่ยชื่อนั้นออกมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเกลียดชัง
“คุณธนา...?” ลลิตาเบิกตากว้าง ความทรงจำเกี่ยวกับใบหน้าเย็นชาและสายตาอันอำมหิตของชายผู้นั้นผุดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว “แล้ว...แล้วพี่แทนคุณเกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้? ทำไมท่านถึง...เอามาเลี้ยง? แล้วทำไม...ทำไมถึงไม่เคยบอกความจริงกับฉันเลย?”
“พ่อ...พ่อไม่เคยไว้ใจธนาเลยแม้แต่น้อย และเมื่อรู้ว่าวิภาเสียชีวิตไปพร้อมกับลูก พ่อก็คิดว่า...เด็กคนนั้นคงไม่รอด แต่เมื่อเวลาผ่านไป...ธนาปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับเด็กชายที่หน้าตาเหมือนวิภามาก...พ่อจึงมั่นใจว่าเด็กคนนั้นคือลูกของวิภา พ่อ...พ่อต้องการปกป้องลูกของวิภา และ...ลูกของพ่อเอง”
“หมายความว่า...?”
“ถูกต้อง...แทนคุณคือลูกของวิภา และ...เขาคือลูกครึ่งระหว่างวิภา...กับธนา” อัครพลกล่าว พลางมองลลิตาด้วยสายตาเวทนา “และหลังจากนั้น...ธนาก็ส่งตัวแทนคุณมาให้พ่อเลี้ยงดู โดยอ้างว่า...ต้องการให้เขาเติบโตในสภาพแวดล้อมที่ดีกว่า แต่พ่อรู้...พ่อรู้ว่าเขาต้องการอะไร”
“ต้องการอะไรคะ?”
“ต้องการใช้แทนคุณ...เป็นเครื่องมือต่อรองกับพ่อไงล่ะลูก...และพ่อก็...พ่อก็ยอมรับข้อเสนอนั้น เพราะพ่อ...พ่ออยากให้วิภามีชีวิตที่ดี...ถึงแม้ว่า...เธอจะไม่อยู่แล้วก็ตาม”
น้ำตาของลลิตาไหลอาบแก้ม “แล้ว...แล้วทำไมพี่แทนคุณถึง...ถึงได้มาอยู่กับเราที่นี่? ทำไมถึงไม่กลับไปหาคุณธนา?”
“เพราะพ่อ...พ่อให้คำมั่นสัญญากับวิภาไว้...ว่าจะดูแลลูกชายของเธอให้ดีที่สุด พ่อ...พ่อพรากเธอไปจากเขา...พ่อก็ต้องชดเชยให้เขา...และ...และพ่อก็มองว่าแทนคุณคือครอบครัวของพ่อ...และ...และของลูก”
คำพูดของอัครพลยิ่งทำให้ลลิตารู้สึกสับสน ราวกับว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอเคยเชื่อมาตลอดนั้นเป็นเพียงภาพลวงตา
“แล้ว...เรื่องที่พี่แทนคุณ...แกล้งเป็นคนที่ไม่ปกติ...?”
อัครพลพยักหน้า “มันคือแผนของพ่อ...แผนเพื่อให้ธนาตายใจ...และเพื่อให้แทนคุณ...ปลอดภัย”
ลลิตาเงยหน้ามองพ่อ สีหน้าเต็มไปด้วยความเจ็บปวด “แต่...แต่ถ้าอย่างนั้น...ความรู้สึกของฉัน...ที่มอบให้กับพี่แทนคุณ...มันคืออะไรคะ? ทำไม...ทำไมเขาถึง...ทำกับฉันแบบนี้?”
อัครพลหลับตาลง “พ่อ...พ่อขอโทษลูก พ่อไม่เคยคิดว่าเรื่องมันจะบานปลายไปถึงขนาดนี้...”
“ไม่!” ลลิตาตะโกนสุดเสียง “ฉันรับไม่ได้! ทุกอย่างมันคือเรื่องโกหก! ความรักของฉัน...ความรู้สึกของฉัน...มันก็เป็นแค่...แค่หมากในเกมของคุณ!”
เธอวิ่งออกจากห้องไป ทิ้งให้ร่างของอัครพลนั่งจมอยู่กับความผิดบาปในอดีต ภาพของลลิตาที่วิ่งหนีออกไป ภาพของความสับสนและความเจ็บปวดที่ฉายชัดบนใบหน้าของเธอ ทำให้หัวใจของอัครพลยิ่งเจ็บปวด
ขณะเดียวกันที่อีกมุมหนึ่งของคฤหาสน์ 'แทนคุณ' ที่แสร้งทำเป็นหลับใหลอยู่บนเตียง ได้ยินเสียงร้องไห้ของลลิตาที่ดังมาจากห้องของเธอ แต่เขากลับทำอะไรไม่ได้ เขาทำได้เพียงนอนนิ่งๆ กลั้นน้ำตาที่กำลังจะไหลออกมา เขารู้ดีว่าความจริงกำลังจะถูกเปิดเผย และเมื่อถึงเวลานั้น...ทุกสิ่งทุกอย่างจะเปลี่ยนไปตลอดกาล
“ลลิตา...ผมขอโทษ” เขาพึมพำกับตัวเองเบาๆ ภาพของใบหน้าเปื้อนน้ำตาของเธอ ทำให้หัวใจของเขาบีบรัดอย่างรุนแรง
แต่แล้ว...เสียงโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียงก็ดังขึ้น หน้าจอแสดงชื่อ 'นายธนา' แทนคุณลอบถอนหายใจ ก่อนจะกดรับสาย
“ว่าไงล่ะ...พ่อ” เสียงของเขาเรียบเฉย แต่ภายในใจกลับเต้นระรัว
“เป็นไงบ้าง...ลูกชายของพ่อ...ใกล้จะถึงเวลาที่ต้องเดินตามแผนที่เราวางไว้แล้วใช่ไหม?” เสียงของธนาเต็มไปด้วยความเยือกเย็นและอำมหิต
“ใกล้แล้วครับ...ท่านพ่อ” แทนคุณตอบเสียงลอดไรฟัน
“ดีมาก...จำไว้...ทุกอย่างจะต้องเป็นไปตามแผน...อย่าให้ใครมาขัดขวางได้...โดยเฉพาะ...เด็กผู้หญิงคนนั้น”
แทนคุณกัดฟันแน่น “ผมเข้าใจครับ”
เขาตัดสายโทรศัพท์ และมองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นร่างของลลิตากำลังเดินโซซัดโซเซออกไปนอกคฤหาสน์ เขาอยากจะวิ่งตามไป แต่เขาก็รู้ว่าทำไม่ได้ เขาต้องทำตามแผน...แผนที่กำลังจะพรากทุกสิ่งทุกอย่างไปจากเขา...และจากเธอ
ความจริงอันโหดร้ายที่เปิดเผยออกมา เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของพายุที่กำลังจะพัดกระหน่ำเข้ามาทำลายทุกชีวิตในคฤหาสน์แห่งนี้ แทนคุณจะทำอย่างไรต่อไป? ลลิตาจะยอมรับความจริงและให้อภัยเขาได้หรือไม่? และแผนการร้ายของนายธนาจะสำเร็จหรือไม่? ทุกอย่างยังคงคลุมเครืออยู่ในเงามืดของค่ำคืนนี้...
955 ตัวอักษร