หลังจากออกจากโรงพยาบาล อรุณก็ถูกพามายังคฤหาสน์หลังหนึ่งที่ตั้งอยู่ห่างไกลจากตัวเมือง คฤหาสน์หลังนี้มีความโอ่อ่าไม่แพ้คฤหาสน์ของดาร์กัส แต่กลับให้ความรู้สึกที่แตกต่างออกไป มีความอบอุ่นและเป็นธรรมชาติมากกว่า "ยินดีต้อนรับสู่บ้านพักของคุณอรุณรัศมีครับ" ซาเวียร์กล่าวพร้อมกับเปิดประตูบานใหญ่ให้เธอ "ที่นี่ปลอดภัย และสะดวกสบายแน่นอน" อรุณก้าวเข้าไปข้างใน เธอเห็นห้องโถงกว้างขวาง ตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์ที่ดูหรูหราแต่เรียบง่าย มีภาพวาดสวยงามแขวนประดับอยู่ตามผนัง บรรยากาศโดยรวมดูผ่อนคลายและน่าอยู่ "ขอบคุณค่ะ คุณซาเวียร์" อรุณกล่าว "ที่นี่สวยงามมาก" "ผมดีใจที่คุณชอบครับ" ซาเวียร์ยิ้ม "คุณสามารถพักผ่อนได้อย่างเต็มที่นะครับ หากต้องการอะไร ก็บอกผมได้ตลอดเวลา" เขาผายมือไปยังห้องโถงทางเดิน "ห้องนอนของคุณอยู่ทางนั้นครับ และถ้าคุณต้องการความบันเทิง ก็มีห้องสมุด ห้องดูหนัง และห้องออกกำลังกายพร้อมให้บริการ" "ขอบคุณค่ะ" อรุณกล่าว "แล้วคุณซาเวียร์จะอยู่ที่นี่กับฉันตลอดเวลาหรือคะ?" "ผมจะอยู่ที่นี่เพื่อดูแลความปลอดภัยของคุณครับ" ซาเวียร์ตอบ "แต่ผมจะไม่รบกวนความเป็นส่วนตัวของคุณแน่นอน" อรุณพยักหน้า เธอรู้สึกโล่งใจขึ้นมาบ้าง การมีซาเวียร์อยู่ด้วยทำให้เธอรู้สึกอุ่นใจขึ้น แต่ก็ยังอดกังวลไม่ได้ "คุณดาร์กัส... เขาจะมาเมื่อไหร่คะ?" อรุณถาม "คุณดาร์กัสมีภารกิจที่ต้องจัดการครับ" ซาเวียร์ตอบ "แต่เขาจะมาเยี่ยมคุณบ่อยๆ ครับ" อรุณพยักหน้า เธอเข้าใจว่าดาร์กัสคงกำลังดำเนินการบางอย่างเพื่อช่วยเหลือเธอ และเพื่อจัดการกับตระกูลวารีรัตน์ หลังจากซาเวียร์พาอรุณไปยังห้องนอนของเธอ เขาก็ปล่อยให้เธอได้พักผ่อนตามลำพัง อรุณเดินเข้าไปในห้องนอนขนาดใหญ่ที่ตกแต่งอย่างหรูหรา เธอเดินตรงไปที่หน้าต่าง มองออกไปเห็นสวนสวยที่ถูกดูแลอย่างดี เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดโทรศัพท์หาพ่อ แต่ก็พบว่าสัญญาณถูกตัดขาด เธอพยายามโทรหาแม่ แต่ก็ไม่สามารถติดต่อได้เช่นกัน อรุณเริ่มรู้สึกไม่สบายใจ เธอไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับครอบครัวของเธอ ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น อรุณสะดุ้งเล็กน้อย เธอเดินไปเปิดประตู "มีอะไรหรือคะ คุณซาเวียร์?" "ขอโทษที่รบกวนครับ คุณอรุณรัศมี" ซาเวียร์กล่าว "ผมแค่อยากจะเรียนแจ้งว่า มื้อกลางวันพร้อมแล้วครับ" "ค่ะ ฉันกำลังจะลงไปค่ะ" อรุณตอบ ขณะที่เธอกำลังจะปิดประตู ซาเวียร์ก็เอ่ยขึ้น "คุณอรุณรัศมีครับ ผมขอถามอะไรบางอย่างได้ไหมครับ" "ค่ะ" "ทำไมคุณถึงไว้ใจคุณดาร์กัสได้มากขนาดนั้นครับ" ซาเวียร์ถามด้วยน้ำเสียงที่แฝงความสงสัย "เขาเป็นคนที่อันตรายนะครับ" อรุณชะงักไปเล็กน้อย เธอไม่แน่ใจว่าจะตอบเขาอย่างไรดี "ฉัน... ฉันไม่มีทางเลือกอื่นค่ะ" "แต่คุณก็สามารถปฏิเสธข้อเสนอของเขาได้นะครับ" ซาเวียร์กล่าว "คุณดาร์กัสไม่เคยบังคับใคร" "มันไม่ใช่เรื่องของการถูกบังคับค่ะ" อรุณตอบ "มันเป็นเรื่องของการปกป้องครอบครัวของฉัน" ซาเวียร์มองเธอด้วยความสนใจ "ครอบครัวของคุณ... เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ด้วยหรือครับ" "ค่ะ" อรุณถอนหายใจ "ตระกูลวารีรัตน์พยายามทำลายครอบครัวของฉัน และฉันก็ต้องหาทางปกป้องพวกเขา" "ผมเข้าใจแล้วครับ" ซาเวียร์กล่าว "คุณเป็นคนที่มีความเข้มแข็งมากนะครับ" อรุณยิ้มบางๆ "ขอบคุณค่ะ" "ถ้าคุณต้องการความช่วยเหลืออะไรอีก บอกผมได้เลยนะครับ" ซาเวียร์กล่าว "ผมยินดีเสมอ" เมื่อซาเวียร์จากไป อรุณก็ปิดประตูลง เธอรู้สึกถึงความซับซ้อนในความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับพี่น้องตระกูลเดม่อน ความรู้สึกของเธอที่มีต่อดาร์กัสยังคงสับสน ระหว่างความหวัง ความกลัว และความไม่ไว้ใจ เธอเดินลงไปที่ห้องอาหาร ที่ซึ่งซาเวียร์รอเธออยู่แล้ว "มื้อกลางวันวันนี้เป็นอาหารที่คุณอรุณรัศมีชอบครับ" ซาเวียร์กล่าว "ผมสั่งมาเป็นพิเศษ" "ขอบคุณมากค่ะ คุณซาเวียร์" อรุณกล่าว "คุณใส่ใจดีมาก" "ผมก็แค่อยากให้คุณรู้สึกสบายใจที่สุดครับ" ซาเวียร์ตอบ "ผมหวังว่าคุณจะรู้สึกเหมือนอยู่บ้าน" ระหว่างมื้ออาหาร ทั้งสองได้พูดคุยกันอย่างผ่อนคลาย ซาเวียร์เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับครอบครัวของเขา อรุณเองก็เล่าเรื่องราวในวัยเด็กของเธอ บรรยากาศเริ่มมีความเป็นมิตรมากขึ้น "คุณดาร์กัส... เขามักจะทำตัวเย็นชาแบบนี้ตลอดเลยหรือคะ?" อรุณถาม ซาเวียร์หัวเราะเบาๆ "พี่ชายของผมเป็นคนตรงไปตรงมาครับ เขาไม่ชอบการประจบสอพลอ และไม่ชอบการแสดงออกที่เกินจริง" "แล้วเขาเคย... มีความรักบ้างไหมคะ?" อรุณถามอย่างไม่ทันคิด ซาเวียร์เลิกคิ้ว "คุณสนใจเรื่องส่วนตัวของพี่ชายผมหรือครับ" "เปล่าค่ะ" อรุณรีบปฏิเสธ "แค่สงสัยเฉยๆ" "พี่ชายของผม... ไม่ค่อยมีเวลาให้เรื่องพวกนั้นหรอกครับ" ซาเวียร์ตอบ "เขาทุ่มเทให้กับธุรกิจและการปกป้องครอบครัวของเราเป็นหลัก" "ครอบครัวของคุณ... สำคัญกับเขามากใช่ไหมคะ?" อรุณถาม "มากที่สุดครับ" ซาเวียร์เน้นเสียง "คุณดาร์กัสพร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อปกป้องพวกเรา" อรุณเงียบไป เธอสัมผัสได้ถึงความผูกพันอันแน่นแฟ้นภายในครอบครัวของดาร์กัส และเธออดไม่ได้ที่จะเปรียบเทียบกับสถานการณ์ของครอบครัวเธอเอง "บางที... คุณดาร์กัสอาจจะเป็นคนที่คุณตามหาอยู่ก็ได้นะครับ" ซาเวียร์กล่าวอย่างเป็นนัย อรุณหน้าแดงเล็กน้อย "คุณซาเวียร์ พูดอะไรคะ" "ผมพูดไปตามที่ผมเห็นนะครับ" ซาเวียร์ยิ้ม "คุณเป็นผู้หญิงที่เข้มแข็ง ฉลาด และมีความมุ่งมั่น คุณดาร์กัสก็เป็นผู้ชายที่แข็งแกร่ง เด็ดขาด และมีความรับผิดชอบ บางที... คุณทั้งสองคนอาจจะเข้ากันได้ดีก็ได้นะครับ" อรุณรู้สึกประหลาดใจกับคำพูดของซาเวียร์ เธอไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้มาก่อนเลย ความรู้สึกของเธอที่มีต่อดาร์กัสยังคงสับสน และเต็มไปด้วยอุปสรรคมากมาย