เมื่อออกมาจากบริเวณที่ชัยยืนอยู่ ดาร์กัสก็หันมามองอรุณด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความชื่นชม "เจ้าทำได้ดีมาก อรุณรัศมี" "เขา... เขาพยายามจะซื้อข้อมูลจากฉันค่ะ" อรุณกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อย "ข้ารู้" ดาร์กัสตอบ "ข้าเห็นทุกอย่าง" "แล้ว... เขาคือคนที่อยู่เบื้องหลังจริงๆ หรือคะ?" อรุณถาม "ชัยเป็นเพียงหมากตัวหนึ่ง" ดาร์กัสอธิบาย "เขาถูกส่งมาเพื่อทดสอบเจ้า และเพื่อหาข้อมูลเกี่ยวกับข้า" "แล้วใครคือตัวการใหญ่คะ?" อรุณถาม ดาร์กัสเงยหน้ามองขึ้นไปบนเพดาน "คนที่เจ้าคุยด้วยตอนแรกไงล่ะ ชายร่างท้วมคนนั้นน่ะ" อรุณเบิกตากว้าง "ท่านประธาน? เขาคือคนที่อยู่เบื้องหลัง?" "ใช่" ดาร์กัสพยักหน้า "เขาคือคนที่วางแผนทุกอย่าง เพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง" "แต่... ทำไมเขาถึงทำแบบนั้นคะ?" อรุณถามด้วยความไม่เข้าใจ "เพราะความโลภไงล่ะ" ดาร์กัสกล่าว "เขาต้องการอำนาจ และเขาพร้อมที่จะเหยียบย่ำทุกคนเพื่อให้ได้มันมา" "ฉันไม่เข้าใจเลยค่ะ" อรุณส่ายหน้า "เขาเป็นญาติของผู้เสียหาย... ทำไมเขาถึง..." "อย่าหลงเชื่อสิ่งที่ตาเห็นเสมอไป" ดาร์กัสขัดขึ้น "บางครั้ง สิ่งที่ดูเหมือนดีที่สุด อาจจะเป็นสิ่งที่เลวร้ายที่สุดก็ได้" เขาหันมามองอรุณ "เจ้าเห็นไหมว่าเจ้าสามารถควบคุมสถานการณ์ได้อย่างไร เจ้าไม่หลงกลของชัย และเจ้าก็ไม่เปิดเผยข้อมูลใดๆ ออกไป" "แต่... ฉันก็แค่ทำตามที่คุณบอกค่ะ" อรุณกล่าว "นั่นแหละคือสิ่งสำคัญ" ดาร์กัสตอบ "เจ้าสามารถปฏิบัติตามคำสั่งได้อย่างมีประสิทธิภาพ และนั่นคือสิ่งที่ข้าต้องการ" เขาเอื้อมมือไปสัมผัสใบหน้าของอรุณอย่างอ่อนโยน "ข้าขอโทษที่ต้องให้เจ้ามาตกอยู่ในสถานการณ์ที่อันตรายแบบนี้" "ไม่เป็นไรค่ะ" อรุณกล่าว "ฉันเข้าใจว่าคุณกำลังพยายามช่วยครอบครัวของฉัน" "ข้าจะช่วยเจ้า" ดาร์กัสยืนยัน "และข้าจะทำให้คนที่ทำร้ายครอบครัวของเจ้าได้รับผลกรรมที่สาสม" ทันใดนั้นเอง เสียงโหวกเหวกโวยวายก็ดังขึ้นจากอีกมุมหนึ่งของงานเลี้ยง ผู้คนเริ่มแตกตื่นและวิ่งหนีกันไปมา "เกิดอะไรขึ้นคะ?" อรุณถามด้วยความตกใจ "ดูเหมือนว่าแผนของข้าจะสำเร็จแล้ว" ดาร์กัสกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย "เจ้าเห็นไหมว่าพวกตำรวจกำลังบุกเข้ามา" อรุณมองไปยังทางเข้างานเลี้ยง เธอเห็นเจ้าหน้าที่ตำรวจจำนวนมากกำลังบุกเข้ามาพร้อมอาวุธครบมือ พวกเขากำลังเข้าควบคุมสถานการณ์อย่างรวดเร็ว "พวกเขา... พวกเขาจับกุมตัวท่านประธานแล้วค่ะ" อรุณกล่าว "ใช่" ดาร์กัสตอบ "เขาไม่สามารถหลบหนีไปไหนได้อีกแล้ว" "แล้ว... แล้วครอบครัวของฉันล่ะคะ?" อรุณถามด้วยความหวัง "ครอบครัวของเจ้าปลอดภัยดี" ดาร์กัสกล่าว "ข้าได้ส่งคนไปดูแลพวกเขาแล้ว" อรุณถอนหายใจอย่างโล่งอก น้ำตาคลอหน่วย "ขอบคุณค่ะ คุณดาร์กัส" "เจ้าไม่ต้องขอบคุณข้า" ดาร์กัสกล่าว "ข้าทำเพื่อเจ้า" เขาหันไปมองซาเวียร์ที่กำลังยืนสังเกตการณ์อยู่ห่างๆ "ซาเวียร์ เตรียมรถไว้ให้พร้อม เราจะพาอรุณรัศมีกลับบ้าน" "รับทราบครับท่าน" ซาเวียร์ตอบ อรุณมองไปยังดาร์กัสด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน เธอไม่แน่ใจว่าเธอควรจะรู้สึกอย่างไรกับผู้ชายคนนี้ เขาทั้งอันตรายและอ่อนโยนในเวลาเดียวกัน "คุณดาร์กัสคะ" อรุณเอ่ยถาม "คุณ... คุณจะทำอย่างไรต่อไปคะ?" ดาร์กัสยิ้มอย่างมีเลศนัย "ข้าจะจัดการกับเรื่องที่เหลือให้เสร็จสิ้น" เขาจับมือของอรุณ แล้วจูงมือเธอเดินออกจากงานเลี้ยงที่กำลังอลหม่าน ทิ้งไว้เบื้องหลังคือภาพของความยุติธรรมที่กำลังจะบังเกิดขึ้น