เสียงฝีเท้าที่ใกล้เข้ามาทำให้พยัคฆ์และมังกรต้องรีบเก็บกล่องไม้และแผ่นโลหะอย่างรวดเร็ว พวกเขาหันไปมองหน้านกฮูกที่ยืนรออยู่ตรงทางเข้าห้องเล็กๆ นั้น "ทางออกลับอยู่ตรงนี้" นกฮูกผายมือไปยังผนังด้านหลังของห้อง ซึ่งมีรอยต่อของอิฐที่ดูไม่เหมือนส่วนอื่นๆ ของผนัง "คุณจะไปไหน?" พยัคฆ์ถาม "ฉันต้องไปซื้อเวลาให้พวกเธอ" นกฮูกตอบ "รีบไปเถอะ" ก่อนที่พยัคฆ์และมังกรจะได้กล่าวอะไรเพิ่มเติม เสียงประตูด้านนอกก็ถูกกระแทกอย่างแรง ตามมาด้วยเสียงตะโกนด่าทอ "เปิดประตู! เราเห็นพวกแกเข้ามา!" นกฮูกไม่รอช้า ดันผนังอิฐด้านหลังออกไป เผยให้เห็นอุโมงค์เล็กๆ ที่มืดสนิท "รีบเข้าไป!" พยัคฆ์และมังกรไม่ลังเล รีบเข้าไปในอุโมงค์นั้นทันที นกฮูกปิดผนังอิฐให้สนิทเหมือนเดิม แล้วหันไปเผชิญหน้ากับกลุ่มคนที่บุกเข้ามา "พวกแกเป็นใคร!" เสียงดังมาจากนอกประตู "ฉันแค่นั่งอ่านหนังสือพิมพ์" นกฮูกตอบเสียงเรียบ "พวกแกมาผิดที่แล้ว" "อย่ามาเล่นลิ้น! เรารู้ว่าพวกแกซ่อนอะไรไว้" เสียงหนึ่งดังขึ้นอย่างหงุดหงิด เกิดเสียงต่อสู้ดังสนั่นหวั่นไหว แต่พยัคฆ์และมังกรที่อยู่ในอุโมงค์ลับ ไม่สามารถได้ยินรายละเอียดได้ชัดเจน พวกเขาทำได้เพียงเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้นไปตามทางเดินที่คดเคี้ยวและมืดมิด "นี่มันที่ไหนเนี่ย?" มังกรถามขณะที่หอบหายใจ "ไม่รู้" พยัคฆ์ตอบ "แต่หวังว่ามันจะพาเราออกไปจากที่นี่ได้" หลังจากเดินไปได้สักพัก พวกเขาก็สัมผัสได้ถึงแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์ "เจอทางออกแล้ว!" มังกรอุทาน พวกเขาเดินออกจากอุโมงค์ไปสู่ด้านหลังของวัด บริเวณนั้นเป็นป่ารกทึบ ห่างจากตัววัดพอสมควร "เราต้องกลับไปดูว่านกฮูกเป็นอะไรหรือเปล่า" พยัคฆ์กล่าว "ไม่! มันอันตรายเกินไป" มังกรห้าม "เราต้องนำข้อมูลนี้ไปให้เร็วที่สุด" พยัคฆ์ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็ยอมรับว่ามังกรพูดถูก "ก็ได้" เขาถอนหายใจ "แต่เราต้องหาทางช่วยเหลือเขาทีหลัง" ทั้งสองคนเดินลึกเข้าไปในป่า เพื่อหลีกเลี่ยงการถูกพบเห็น "ข้อมูลในกล่องไม้...มันบอกอะไรบ้าง?" มังกรถาม "มันคือรายชื่อเรือที่ใช้ขนส่งสินค้าผิดกฎหมาย" พยัคฆ์อธิบาย "และเส้นทางเดินเรือที่ซับซ้อนมาก" "เหมือนกับตลาดมืดที่พวกมันสร้างขึ้นมาเลย" มังกรพึมพำ "ใช่" พยัคฆ์พยักหน้า "พวกมันใช้เส้นทางเหล่านี้ในการลักลอบขนส่งยาเสพติด อาวุธ และสินค้าผิดกฎหมายอื่นๆ ทั่วเอเชียตะวันออกเฉียงใต้" "แล้วใครคือหัวหน้าใหญ่?" มังกรถาม "นั่นคือสิ่งที่เรารู้ไม่หมด" พยัคฆ์กล่าว "ข้อมูลที่ได้มามันซับซ้อนเกินกว่าจะสรุปได้ในทันที" "แต่เรารู้ว่าใครคือผู้รับปลายทาง" มังกรกล่าว "มันคือกลุ่ม 'หมาป่าดำ' ที่เราเคยได้ยินชื่อ" "ใช่" พยัคฆ์ยืนยัน "กลุ่ม 'หมาป่าดำ' เป็นผู้รับสินค้าเหล่านี้ไปกระจายต่อในตลาดมืด" "เราต้องหยุดยั้งแผนการนี้ให้ได้" มังกรพูดด้วยน้ำเสียงมุ่งมั่น "แน่นอน" พยัคฆ์ตอบ "แต่ก่อนอื่น เราต้องหาที่ปลอดภัย และติดต่อหน่วยของเรา" พวกเขาเดินลุยป่าไปเรื่อยๆ จนกระทั่งมาถึงถนนที่ค่อนข้างเปลี่ยว "ได้เวลาเรียกพาหนะแล้ว" พยัคฆ์กล่าว เขาหยิบวิทยุสื่อสารขึ้นมา "หน่วยลับ 7 รายงาน" เขาพูด "ต้องการพาหนะด่วนที่จุดพิกัด..." หลังจากนั้นไม่นาน รถตู้สีดำคันหนึ่งก็ขับเข้ามาจอดเทียบข้างพวกเขา "ขึ้นรถ!" เสียงคนขับดังมาจากในรถ พยัคฆ์และมังกรขึ้นรถไปอย่างรวดเร็ว รถตู้คันนั้นขับออกไปทันที ทิ้งให้วัดแขกและความวุ่นวายด้านในไว้เบื้องหลัง "เป็นไงบ้าง?" คนขับถาม "เราได้ข้อมูลสำคัญมา" พยัคฆ์ตอบ "แต่ก็มีอุปสรรค" "เรื่องนกฮูกน่ะเหรอ?" คนขับถาม "ใช่" พยัคฆ์ตอบ "เราต้องหาทางช่วยเขา" "ไม่ต้องห่วง" คนขับกล่าว "หัวหน้าสั่งให้เราเตรียมแผนสำรองไว้แล้ว" พยัคฆ์และมังกรถอนหายใจอย่างโล่งอก พวกเขามั่นใจว่าอย่างน้อยก็มีคนช่วยเหลือ "ตอนนี้เราจะไปไหน?" มังกรถาม "ไปที่ฐานลับของเราก่อน" คนขับตอบ "แล้วเราจะวิเคราะห์ข้อมูลที่พวกแกได้มา" รถตู้ขับไปตามถนนอย่างรวดเร็ว มุ่งหน้าสู่สถานที่ที่ปลอดภัยกว่า "แล้วใครคือหัวหน้าของกลุ่ม 'หมาป่าดำ' กันแน่?" มังกรถาม "นั่นคือคำถามที่สำคัญที่สุด" พยัคฆ์ตอบ "และเราจะหาคำตอบให้ได้" ขณะที่รถตู้กำลังวิ่งไป พยัคฆ์ก็หยิบแผ่นโลหะออกมาดูอีกครั้ง เขาสังเกตเห็นว่ามีตัวอักษรบางตัวถูกขีดฆ่าออกไป และมีตัวอักษรอื่นเขียนทับไว้ "นี่มัน...รหัสซ้อนรหัส" พยัคฆ์พึมพำ "พวกมันจงใจทำให้ข้อมูลนี้ซับซ้อน" "หมายความว่าไง?" มังกรถาม "หมายความว่า...ข้อมูลที่เราได้มา มันอาจจะไม่ใช่ทั้งหมด" พยัคฆ์กล่าว "มันอาจจะมีชั้นข้อมูลที่ซ่อนอยู่อีก" "แล้วเราจะแก้มันได้ยังไง?" "เราต้องหาคนที่รู้รหัสนี้" พยัคฆ์ตอบ "คนที่สามารถถอดรหัสที่ซ่อนอยู่ออกมาได้" "ใครล่ะ?" "ฉันไม่แน่ใจ" พยัคฆ์ส่ายหน้า "แต่ฉันมีความรู้สึกว่า...คนคนนั้นอาจจะอยู่ใกล้ตัวเรากว่าที่คิด" เขาเหลือบมองไปที่คนขับรถตู้ ซึ่งกำลังตั้งใจขับรถอย่างใจเย็น "หรือบางที...อาจจะเป็นคนที่คอยช่วยเหลือเราอยู่เบื้องหลังก็ได้" พยัคฆ์คิดในใจ การเดินทางครั้งนี้ยังคงเต็มไปด้วยปริศนา และความอันตรายที่รอคอยอยู่ข้างหน้า