ตอนที่ 20 — การไล่ล่าที่ไม่สิ้นสุด
เสียงปืนดังสนั่นหวั่นไหวในโกดังร้าง พยัคฆ์หลบกระสุนอย่างรวดเร็ว เขาตอบโต้ด้วยการยิงสวนกลับไปหา 'เงา' อย่างแม่นยำ แต่ 'เงา' ก็หลบหลีกได้อย่างคล่องแคล่วไม่แพ้กัน "แกนี่ไม่เลวเลยนะ" 'เงา' กล่าวพลางยิงกระสุนนัดแล้วนัดเล่าเข้าใส่พยัคฆ์
"แกก็เหมือนกัน" พยัคฆ์ตอบกลับ "แต่แกเลือกผิดคนแล้ว"
ขณะที่พยัคฆ์กำลังต่อสู้กับ 'เงา' มังกรก็กำลังเร่งมือขนย้ายกล่องอัญมณีขึ้นรถบรรทุกอย่างไม่ลดละ เขาเห็นพี่ชาติกำลังสำรวจหาทางออกอย่างเร่งรีบ "พี่ชาติ! เจอทางแล้วครับ!" พี่ชาติตะโกนบอก
"ดีมาก! รีบขึ้นรถเลย!" พยัคฆ์ตะโกนบอกมังกร
'เงา' ได้ยินดังนั้นก็หน้าเสีย "แกจะหนีไปไหนไม่ได้!" เขากระโจนเข้าหาพยัคฆ์อีกครั้ง
พยัคฆ์กัดฟันสู้กับ 'เงา' อย่างดุเดือด เขาพยายามถ่วงเวลาให้มังกรและพี่ชาติขนของขึ้นรถให้เสร็จ "ไปได้แล้ว!" พยัคฆ์ตะโกนบอก
มังกรและพี่ชาติรีบกระโดดขึ้นรถบรรทุก พยัคฆ์เห็นดังนั้นก็ใช้โอกาสสุดท้ายยิงปืนใส่ 'เงา' จนกระเด็นไปอีกทาง ก่อนจะรีบวิ่งไปขึ้นรถบรรทุกที่กำลังจะเคลื่อนตัวออกไป
"ไปเลยมังกร! เร็วเข้า!" พยัคฆ์ตะโกน
รถบรรทุกพุ่งทะยานออกจากโกดังร้างไปอย่างรวดเร็ว 'เงา' พยายามลุกขึ้นยืน แต่ก็ทำได้ช้ากว่าที่คิด เขาเห็นรถบรรทุกที่บรรจุอัญมณีของเขาขับออกไป "ไม่! พวกแกหนีไปไม่ได้!" เขาตะโกนด้วยความโกรธ
"พี่พยัคฆ์ครับ เราหนีมาได้แล้ว" มังกรกล่าวพลางหันมามองพยัคฆ์
"ยังไม่จบแค่นี้หรอกมังกร" พยัคฆ์ตอบพลางมองไปข้างหลัง "ผมว่า 'เงา' ไม่ยอมปล่อยเราไปง่ายๆ แน่"
ไม่นานนัก เสียงเครื่องยนต์ของรถมอเตอร์ไซค์หลายคันก็ดังขึ้นมาจากด้านหลัง "มาแล้วครับพี่!" พี่ชาติบอก
"มังกร ขับให้เร็วที่สุด" พยัคฆ์สั่ง
การไล่ล่าเริ่มต้นขึ้น รถบรรทุกขนอัญมณีพยายามฝ่าการจราจรของเมืองปัตตานีที่กำลังคึกคักไปด้วยผู้คนยามค่ำคืน มอเตอร์ไซค์ติดอาวุธของกลุ่มพยัคฆ์ดำพยายามไล่ตามมาติดๆ พวกเขายิงปืนใส่รถบรรทุกเป็นระยะๆ
"แย่แล้วครับพี่! พวกมันกำลังจะตามทัน!" มังกรตะโกน
"พยายามขับให้หลบเลี่ยงพวกมันให้ได้" พยัคฆ์กล่าวพลางเล็งปืนออกไปนอกหน้าต่าง "ผมจะจัดการพวกมันเอง"
พยัคฆ์ยิงปืนสวนกลับไปจัดการกับพวกมอเตอร์ไซค์ไปได้สองสามคัน แต่ก็ยังมีตามมาอีกเรื่อยๆ "พวกมันเยอะเกินไปครับพี่" มังกรกล่าวอย่างกังวล
"ผมรู้" พยัคฆ์ตอบ "พี่ชาติ มีอะไรจะแนะนำไหม"
พี่ชาติหันไปมองแผนที่ที่อยู่ในมือ "เรากำลังจะเข้าเขตชุมชนหนาแน่น ถ้าขับชนคนอื่นจะเป็นเรื่องใหญ่"
"งั้นเราต้องหาทางหลอกล่อพวกมันออกจากเมืองก่อน" พยัคฆ์คิด
"ผมมีแผนครับพี่" มังกรพูดขึ้น "เราจะลองขับเข้าไปทางตลาดเก่าดูครับ ที่นั่นมีตรอกซอกซอยเยอะ อาจจะทำให้พวกมันเสียจังหวะได้"
"ดี! ลองดู!" พยัคฆ์เห็นด้วย
รถบรรทุกหักเลี้ยวเข้าไปในตรอกแคบๆ ของตลาดเก่าที่เริ่มเงียบเหงาแล้ว การขับขี่ในที่แคบๆ นั้นยากลำบากขึ้นมาก แต่ก็ทำให้พวกมอเตอร์ไซค์ที่ตามมาเสียจังหวะไปได้บ้าง
"พวกมันยังตามมาอยู่ครับพี่!" มังกรตะโกน
"ผมเห็น" พยัคฆ์ตอบ "มังกร หาที่จอดที่คนพลุกพล่านหน่อย แล้วเราค่อยหาทางแอบอ้างเป็นคนงานขนย้ายของ"
หลังจากขับวนไปมาอยู่สักพัก มังกรก็สามารถขับรถบรรทุกเข้าไปจอดในบริเวณลานจอดรถของห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งได้ "เรามาถึงที่ปลอดภัยแล้วครับพี่"
"ยังไม่ปลอดภัยทีเดียว" พยัคฆ์กล่าว "เราต้องรีบเอาอัญมณีไปซ่อนก่อนที่พวกมันจะตามมาเจอ"
ทั้งสามคนรีบลงจากรถบรรทุกและขนกล่องอัญมณีลงมา พวกเขาแสร้งทำเป็นคนงานกำลังขนของเข้าห้าง "พวกแกกำลังขนอะไรมาน่ะ" ยามรักษาความปลอดภัยเดินเข้ามาถาม
"เป็นของที่สั่งมาลงคลังครับ" พี่ชาติตอบอย่างใจเย็น "พอดีมีปัญหาเรื่องรถขนส่งนิดหน่อย เลยต้องมาลงที่นี่ก่อน"
"แล้วมันหนักขนาดนั้นเลยเหรอ" ยามเลิกคิ้ว
"ใช่ครับ มันเป็นเครื่องจักรสำหรับโรงงาน" พยัคฆ์เสริม "เราต้องรีบเอาไปเก็บก่อนที่ค่ำไปกว่านี้"
ยามมองกล่องอัญมณีอย่างสงสัย แต่ก็ไม่ได้ซักถามอะไรต่อ "เออๆ รีบๆ เอาไปเก็บซะล่ะ"
ทั้งสามคนรีบขนกล่องอัญมณีเข้าไปในห้างสรรพสินค้า และหาที่ซ่อนอย่างรวดเร็ว "เราเอาไปซ่อนไว้ที่ห้องเก็บของชั้นใต้ดินก่อน" พยัคฆ์เสนอ
"ดีครับพี่" มังกรเห็นด้วย
พวกเขาขนกล่องอัญมณีทั้งหมดเข้าไปเก็บไว้ในห้องเก็บของชั้นใต้ดินของห้างสรรพสินค้าได้อย่างปลอดภัย "เสร็จแล้วครับพี่" มังกรกล่าวอย่างโล่งอก
"ดีมาก" พยัคฆ์กล่าว "ต่อไปเราต้องหาทางส่งข่าวให้หน่วยของเรามารับอัญมณีพวกนี้ไป แล้วเราก็ต้องหาทางจัดการกับ 'เงา' และกลุ่มพยัคฆ์ดำให้ได้"
"แล้วเรื่องผู้หญิงคนนั้นล่ะครับพี่" มังกรถาม "ผมว่าเธอต้องมีส่วนเกี่ยวข้องแน่ๆ"
"ผมก็คิดอย่างนั้น" พยัคฆ์ตอบ "เราต้องหาตัวเธอให้เจอ"
ทันใดนั้นเอง เสียงสัญญาณเตือนภัยของห้างสรรพสินค้าก็ดังขึ้น "เกิดอะไรขึ้น!" พี่ชาติอุทาน
"ไม่ดีแน่" พยัคฆ์กล่าว "ผมว่าพวกมันตามเรามาเจอแล้ว"
==
3,726 ตัวอักษร