สายลมพัดแรงขึ้นเรื่อยๆ จนกลายเป็นพายุหมุนที่โหมกระหน่ำไปทั่วหุบเขา เมล็ดพันธุ์แห่งสายลมในมือของเอริคร้อนผ่าวขึ้นเรื่อยๆ ราวกับจะตอบรับกับพลังอันบ้าคลั่งของธรรมชาติ ไซเฟอร์ มังกรสีดำผู้ซึ่งครั้งหนึ่งเคยถูกควบคุมโดยพลังชั่วร้าย บัดนี้ทำหน้าที่เป็นผู้นำทาง พวกเขาเดินตามหลังร่างอันใหญ่โตของมัน มุ่งหน้าเข้าสู่ใจกลางของพายุ “เราจะเข้าไปในพายุนั้นได้อย่างไร?” เอริคตะโกนถาม เพื่อให้เสียงของเขาดังแข่งกับเสียงลมที่หอบแรง “ไม่ต้องห่วง!” ไซเฟอร์ตะโกนกลับ “วิหารแห่งนี้… สร้างขึ้นจากพลังแห่งสายลม… มันจะปกป้องเรา!” เมื่อพวกเขาเดินลึกเข้าไปในพายุ หมอกและความมืดก็ยิ่งปกคลุมไปทั่วจนแทบจะมองไม่เห็นอะไรเลย เอริครู้สึกได้ถึงแรงกดดันมหาศาลที่ถาโถมเข้ามา ราวกับจะบดขยี้ทุกสิ่งให้แหลกสลาย ลูเซียจับมือของเขาแน่น นางส่งกระแสพลังแห่งสายน้ำเข้าหล่อเลี้ยงร่างกายของเขาเป็นระยะๆ เพื่อช่วยบรรเทาความเหนื่อยล้า “ท่านรู้สึกได้ไหม?” ลูเซียถาม เสียงของนางเต็มไปด้วยความประหลาดใจ “เหมือนกับว่า… พายุนี้… กำลังสื่อสารกับเรา…” เอริคพยักหน้า “ใช่… ข้ารู้สึกได้” เขาตอบ “มันมิใช่แค่ลม… แต่เป็น… เสียงกระซิบ… ของอดีต…” ทันใดนั้น ท่ามกลางเสียงพายุที่โหมกระหน่ำ พวกเขาก็ได้ยินเสียงที่แตกต่างออกไป มันเป็นเสียงเพลงที่แผ่วเบา ราวกับเสียงขลุ่ยที่บรรเลงมาจากที่ไกลแสนไกล เสียงเพลงนั้นค่อยๆ ดังขึ้น และเมื่อมันดังขึ้นเรื่อยๆ พายุรอบตัวพวกเขาก็เริ่มสงบลงอย่างน่าอัศจรรย์ เบื้องหน้าพวกเขา ปรากฏเป็นสิ่งก่อสร้างอันงดงามราวกับมาจากสรวงสวรรค์ มันคือวิหารโบราณที่สร้างขึ้นจากหินอ่อนสีขาวบริสุทธิ์ เสาหินแกะสลักเป็นรูปก้อนเมฆและปุยเมฆ ท้องฟ้าเหนือวิหารเป็นสีครามสดใส ปราศจากเมฆหมอกใดๆ ราวกับว่าที่นี่คือโลกอีกใบหนึ่ง “นี่คือ… วิหารแห่งสายลม…” ไซเฟอร์กล่าว เสียงของเขาราบเรียบ “บทสวดศักดิ์สิทธิ์… ถูกเก็บรักษาไว้… ที่แท่นบูชา… ใจกลางวิหาร…” พวกเขาเดินเข้าไปในวิหาร บรรยากาศภายในเย็นสบายและสงบเงียบ ราวกับจะขจัดความเหนื่อยล้าและความกังวลทั้งหมดออกไป แสงแดดอ่อนๆ ส่องผ่านช่องหน้าต่างสูงรูปวงรี ทำให้ภายในวิหารสว่างไสวอย่างอบอุ่น ที่ใจกลางของวิหาร มีแท่นบูชาหินอ่อนสีขาวตั้งตระหง่านอยู่ บนแท่นบูชานั้น มีแผ่นศิลาโบราณสลักเป็นตัวอักษรที่ไม่คุ้นเคย ลวดลายบนแผ่นศิลาเรืองรองด้วยแสงสีฟ้าอ่อนๆ “นั่นคือ… บทสวดศักดิ์สิทธิ์!” เอริคกล่าว เขารู้สึกได้ถึงพลังอันบริสุทธิ์ที่แผ่ซ่านออกมาจากแผ่นศิลา “แต่… เราจะอ่านมันได้อย่างไร?” ลูเซียถาม “เราไม่เข้าใจภาษาโบราณนี้” “เมล็ดพันธุ์แห่งสายลม…” เอริคกล่าวพลางหยิบเมล็ดพันธุ์ขึ้นมา “ข้าคิดว่า… มันจะช่วยเราได้” เมื่อเอริคถือเมล็ดพันธุ์แห่งสายลมเข้าไปใกล้แผ่นศิลา ลวดลายบนแผ่นศิลาก็พลันสว่างวาบขึ้น ตัวอักษรโบราณเริ่มเคลื่อนไหวราวกับมีชีวิต พวกมันลอยขึ้นจากแผ่นศิลา ก่อตัวเป็นรูปร่างต่างๆ ในอากาศ “นี่คือ… บทสวดแห่งการเยียวยา… และ… การควบคุม…” เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นในอากาศ มันเป็นเสียงที่เอริครู้สึกคุ้นเคย… เสียงของไครอัส “ท่านไครอัส!” เอริคร้องออกมา “ท่านยังอยู่ที่นี่?” “จิตวิญญาณของข้า… สถิตอยู่… กับบทสวด… เพื่อเป็น… พยาน…” เสียงของไครอัสตอบ “เจ้า… ต้องสวด… ด้วยเจตนา… ที่บริสุทธิ์… และ… ความเข้าใจ… ที่แท้จริง…” ตัวอักษรโบราณที่ลอยอยู่รอบตัวพวกเขา เริ่มก่อตัวเป็นบทสวดที่ยาวเหยียด เอริคหลับตาลง เขาพยายามทำความเข้าใจในแต่ละคำ แต่ละประโยค มันมิใช่เพียงแค่การท่องจำ แต่เป็นการเข้าถึงความหมายที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใน “เจ้ารู้สึกถึง… ความเชื่อมโยง… แห่ง… เพลิง… และ… วารี… แล้วใช่ไหม?” ไครอัสกล่าว “มันคือ… พลัง… ที่จะ… สร้าง… และ… ทำลาย… เจ้า… ต้อง… เลือก… เส้นทาง… ของเจ้า…” เอริครู้สึกถึงพลังงานสองสายที่กำลังเต้นระบำอยู่ภายในร่างกายของเขา สายหนึ่งร้อนแรงดุจเปลวเพลิง อีกสายหนึ่งเย็นเยียบดุจสายน้ำ มันกำลังรอคอยคำสั่งจากเขา “ข้า… ไม่ต้องการ… ทำลาย…” เอริคกล่าว เสียงของเขาหนักแน่น “ข้าต้องการ… เยียวยา… ข้าต้องการ… ปกป้อง…” เมื่อเอริคกล่าวจบ ตัวอักษรโบราณรอบตัวเขาก็พลันสว่างวาบขึ้นเป็นสีทองและสีฟ้าสลับกัน มันลอยเข้าไปรวมกันที่แผ่นศิลาอีกครั้ง เสียงเพลงที่แผ่วเบาก็ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เป็นเสียงที่ไพเราะและอบอุ่นยิ่งกว่าเดิม “เจ้า… เข้าใจแล้ว…” ไครอัสกล่าว เสียงของเขาแผ่วเบาลง “พันธนาการ… ของข้า… จะถูก… คลายออก… เมื่อ… เจ้า… ใช้… พลัง… แห่ง… บทสวด… เพื่อ… ชำระล้าง… เพลิง… ที่… กำลัง… จะ… กลืนกิน… โลก…” ทันใดนั้น พื้นดินใต้เท้าของพวกเขาก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง แสงสีแดงฉานสาดส่องออกมาจากพื้น เพลิงพิโรธกำลังปะทุขึ้นอีกครั้ง “เกิดอะไรขึ้น?” ลูเซียถาม “มังกร… เจ้าแห่งเพลิง… มันกำลัง… ปลดปล่อย… พลัง… แห่ง… ความคลั่ง… ของมัน…” ไซเฟอร์กล่าว “เจ้า… ต้องรีบ… แล้ว… เอริค…” เอริคมองไปที่แผ่นศิลา บทสวดศักดิ์สิทธิ์ได้ปรากฏขึ้นแล้ว เบื้องหน้าเขาคือทางเลือกสุดท้ายที่จะยุติภัยพิบัติครั้งนี้ เขาต้องเผชิญหน้ากับมังกรโบราณ และใช้พลังที่เขาเพิ่งค้นพบ เพื่อปกป้องโลกจากเปลวเพลิงแห่งความพินาศ