"มีบางสิ่ง… ที่ไม่ต้องการให้บทสวดนี้ทำลายพลังของมัน" เสียงของมังกรโบราณสั่นเครือราวกับถูกกัดกินจากภายใน เปลวเพลิงสีครามที่ลุกโชนรอบตัวมันเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นสีดำอมม่วง ก่อตัวเป็นหมอกหนาทึบปกคลุมพื้นที่ แรงสั่นสะเทือนในถ้ำทวีความรุนแรงขึ้นจนเอริคแทบจะยืนไม่อยู่ เศษหินขนาดเล็กเริ่มร่วงหล่นลงมาจากเพดานเป็นระยะๆ ก่อให้เกิดเสียงดังครืนครั่น เอริคเงยหน้าขึ้นมองปานมังกรบนแขนของตนที่กำลังเปล่งแสงสีทองสว่างวาบขึ้นมาเป็นจังหวะ ราวกับจะตอบสนองต่อพลังงานอันมืดมิดที่กำลังคุกคาม "ท่านหมายถึง พลังงานที่ครอบงำท่านอยู่ใช่หรือไม่?" เขาถาม พยายามควบคุมน้ำเสียงให้มั่นคง แม้ภายในใจจะเริ่มตื่นตระหนก "ไม่ใช่… ไม่ใช่ทั้งหมด" มังกรคร่ำครวญ "มันคือ… เสียงกระซิบ… ในความมืด… ที่คอยบิดเบือน… ความทรงจำ… ของข้า… มัน… มันไม่ต้องการ… ให้ข้า… เป็นอิสระ…" "เสียงกระซิบในความมืด? หมายความว่ามีผู้ใดกำลังควบคุมท่านอยู่?" เอริคขมวดคิ้ว เขาเคยคาดเดาว่าอาจจะมีพลังงานชั่วร้ายบางอย่างอยู่เบื้องหลัง แต่ไม่เคยคิดว่าจะเป็นถึงขั้นการควบคุมจิตใจ "มัน… มันไม่ใช่… ผู้ใด…" มังกรพยายามอธิบาย "มันคือ… ความปรารถนา… ที่ถูกปลุก… จากก้นบึ้ง… ของ… ความ… แค้น… ความ… โลภ… ที่… ถูก… กัก… เก็บ… ไว้… นาน… เกินไป…" ทันใดนั้น เปลวเพลิงสีดำอมม่วงรอบตัวมังกรก็พลุ่งพล่านขึ้นอีกครั้ง มันแผ่ขยายออกไปอย่างรวดเร็วราวกับมีชีวิต กวาดล้างแสงสีทองของปานมังกรบนแขนของเอริคจนเกือบจะมอดดับ เสียงคำรามของมังกรเปลี่ยนเป็นเสียงเกรี้ยวกราดและเจ็บปวดระคนกัน "อ๊าาาา… ทนไม่ไหว… มัน… มันกำลัง… กัดกิน… ข้า… อีกครั้ง…" เอริครู้สึกได้ถึงความร้อนที่แผดเผาจากเปลวเพลิงมรณะนั้น มันแตกต่างจากไฟของมังกรที่เขาเคยสัมผัส มันมีความเย็นเยือกที่ชวนขนลุกซู่ปะปนอยู่ด้วย "นี่มัน… พลังงานแห่งความเกลียดชัง…" เอริครำพึงเสียงเบา เขาพยายามรวบรวมสมาธิ ร่ายบทสวดศักดิ์สิทธิ์ต่อไป เสียงสวดของเขาดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ท้าทายต่อเสียงคำรามของมังกรและแรงสั่นสะเทือนที่ดังระงม "ข้า… ข้าต้อง… หยุดมัน!" มังกรพยายามตะเกียกตะกาย แต่ดูเหมือนร่างกายของมันจะถูกพันธนาการด้วยเปลวเพลิงสีดำนั้น "เจ้า… อย่า… หยุด… ร่าย… บทสวด… จง… ทำลาย… สิ่ง… นี้… เสีย… ก่อน… ที่… มัน… จะ… กลืนกิน… ข้า… ไป… ทั้ง… หมด…" เอริครู้ดีว่าเวลาเหลือน้อยเต็มที พลังงานมืดที่กำลังคุกคามนั้นไม่ใช่แค่ภัยต่อมังกร แต่กำลังแผ่ขยายออกไปทั่วทั้งอาณาจักร "ข้าจะพยายามอย่างสุดกำลัง!" เขาตะโกนตอบกลับไป แสงสีทองจากปานมังกรบนแขนของเขาสว่างวาบขึ้นอีกครั้ง เมื่อเขาสวดท่อนสุดท้ายของบทสวด "โอ้… วารีแห่งชีวิต… โปรด… ชำระล้าง… ไฟแห่ง… ความแค้น… ให้… มอดไหม้…" ทันทีที่บทสวดจบลง เปลวเพลิงสีดำอมม่วงรอบตัวมังกรก็พลุ่งพล่านขึ้นอย่างบ้าคลั่ง ราวกับจะต่อต้านอำนาจของบทสวดอย่างเต็มกำลัง เสียงคำรามอันทรมานของมังกรดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วถ้ำ เศษหินที่ร่วงหล่นลงมามีขนาดใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ เพดานถ้ำเริ่มปริแตกเป็นวงกว้าง "ไม่! ข้า… ข้าไม่ยอม!" เสียงกรีดร้องของมังกรดังขึ้นอย่างเกรี้ยวกราด พลังงานมืดรอบตัวมันแปรสภาพเป็นเหมือนเส้นใยสีดำหนาทึบ พุ่งเข้าพันธนาการร่างของมันไว้แน่นหนาขึ้นเรื่อยๆ ร่างกายของมังกรเริ่มบิดเบี้ยวผิดรูป แสดงถึงความเจ็บปวดแสนสาหัส เอริครู้สึกได้ว่าปานมังกรบนแขนของเขากำลังจะระเบิดออก แสงสีทองสว่างจ้าจนแสบตา "นี่มัน… เกินกว่าที่ข้าจะรับไหว!" เขาอุทานออกมา พลังงานมืดนั้นแข็งแกร่งเกินกว่าที่บทสวดจะขับไล่ได้โดยสมบูรณ์ "จง… ใช้… พลัง… แห่ง… พันธสัญญา… ของเรา!" เสียงของมังกรดังขึ้นมาอีกครั้ง แต่คราวนี้แฝงไปด้วยความเด็ดเดี่ยว "ข้า… จะ… เปิดทาง… ให้… เจ้า…" ร่างของมังกรสั่นสะท้านอย่างรุนแรง เปลวเพลิงสีดำรอบตัวมันเริ่มสลายตัวไปทีละน้อย เผยให้เห็นร่างที่แท้จริงของมัน ซึ่งกำลังถูกพันธนาการด้วยโซ่แห่งพลังงานมืดที่ส่องประกายวูบวาบ เอริครู้สึกได้ถึงแรงดึงดูดมหาศาลจากปานมังกรบนแขนของเขา มันดูดกลืนพลังงานที่กำลังพรั่งพรูออกมาจากร่างของมังกร "ข้า… จะ… รวม… พลัง… ของเรา… เข้าด้วยกัน…" มังกรกล่าว เสียงของมันเริ่มแผ่วลง "จง… นำ… แสงสว่าง… กลับคืน… สู่… แผ่นดิน…" ทันใดนั้น ร่างของมังกรก็สว่างวาบขึ้นมาเป็นสีทองอร่าม พลังงานมืดที่พันธนาการมันอยู่เริ่มแตกกระจายออกเป็นเสี่ยงๆ แสงสีทองนั้นพุ่งตรงเข้าสู่ปานมังกรบนแขนของเอริคอย่างรุนแรง เอริครู้สึกราวกับร่างกายของเขาจะถูกฉีกออกเป็นชิ้นๆ แต่เขาก็กัดฟันต่อสู้ พยายามดูดกลืนพลังงานที่หลั่งไหลเข้ามา "อ๊าาาา!" เสียงร้องของทั้งเอริคและมังกรดังก้องไปทั่วถ้ำ แสงสีทองและสีดำปะทะกันอย่างรุนแรง ก่อให้เกิดประกายไฟระยิบระยับไปทั่วทุกทิศทาง แรงสั่นสะเทือนรุนแรงจนพื้นถ้ำเริ่มยุบตัวลงไป "ใกล้แล้ว… อีกนิดเดียว…" เอริคพึมพำกับตัวเอง เขาเหลือบมองไปยังมังกรที่บัดนี้ร่างของมันเริ่มซีดเซียวลงไปเรื่อยๆ "ขอบคุณท่าน… มังกรโบราณ…" "ไม่… เป็น… หน้าที่… ของเรา… ผู้… ที่… ถือกำเนิด… มา… เพื่อ… สมดุล…" มังกรตอบกลับ เสียงของมันเบาลงจนแทบจะไม่ได้ยิน "จง… ระวัง… ผู้… ที่… ปลุก… พลัง… แห่ง… ความ… มืด… นี้… ขึ้นมา…" ก่อนที่เอริคจะถามอะไรต่อ ร่างของมังกรก็สลายกลายเป็นแสงสีทองบริสุทธิ์จำนวนมหาศาล พุ่งเข้าสู่ปานมังกรบนแขนของเขาอย่างสมบูรณ์ เอริครู้สึกถึงพลังที่เพิ่มทวีคูณขึ้นมาในตัวเขา ราวกับจะระเบิดออก เขาทรุดตัวลงคุกเข่าด้วยความอ่อนล้า แสงสีทองจากปานมังกรยังคงส่องสว่างจ้าอยู่ แต่แผ่วลงกว่าเดิม "ข้า… ข้าทำสำเร็จแล้ว?" เอริคถามกับตัวเอง เสียงแหบพร่า เขาเงยหน้ามองไปยังจุดที่มังกรเคยยืนอยู่ บัดนี้เหลือเพียงแต่ความว่างเปล่า และฝุ่นผงที่กำลังร่วงหล่นลงมาจากเพดานถ้ำที่พังทลาย