เสียงกระซิบที่ดังมาจากเบื้องหน้า ราวกับลมที่พัดผ่านช่องเขา ก่อให้เกิดเสียงโหยหวนที่น่าขนลุก ลลิตา อัสนี และซิลเวอร์ ยืนนิ่ง จ้องมองไปยังทิศทางที่เสียงนั้นดังออกมา รัศมีแห่งความเย็นยะเยือกแผ่ปกคลุมไปทั่วบริเวณ ทำให้ขนแขนของลลิตาตั้งชัน "หุบเขาแห่งการหลับใหล…" อัสนีเอ่ยเสียงเบา มือข้างหนึ่งยังคงจับดาบอัสนีไว้แน่น แม้จะอ่อนแรงจากการต่อสู้เมื่อครู่ "ข้าสัมผัสได้ถึงพลังงานที่บิดเบี้ยว" ลลิตากล่าว มือของเธอสัมผัสกับเครื่องรางรูปสายฟ้าที่ห้อยคอ มันยังคงส่องแสงอ่อนๆ แต่ดูราวกับจะสั่นไหวเล็กน้อย ซิลเวอร์ส่งเสียงร้องเตือนเบาๆ มันค่อยๆ ขนลุกไปทั้งตัว ดวงตาของมันจ้องมองไปยังเบื้องหน้าอย่างระแวดระวัง "เราต้องเข้าไป" อัสนีกล่าวอย่างเด็ดเดี่ยว "ก่อนที่ 'เงามืด' จะตื่นขึ้นเต็มที่" แม้จะรู้สึกถึงความหวาดกลัว แต่ลลิตาก็พยักหน้าเห็นด้วย เธอรู้ดีว่าการตัดสินใจของพวกเขาในตอนนี้ จะส่งผลต่อชะตากรรมของโลกใบนี้ พวกเขาค่อยๆ เดินเข้าไปในหุบเขาที่ถูกปกคลุมไปด้วยหมอกหนาทึบจนแทบจะมองไม่เห็นทาง แสงสว่างจากก้อนหินแห่งแสงค่อยๆ จางหายไป ทำให้บรรยากาศยิ่งดูอึมครึมและน่ากลัวขึ้น เสียงกระซิบดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้มันชัดเจนขึ้น ราวกับมีใครกำลังพึมพำบางสิ่งบางอย่างที่ลลิตาไม่สามารถเข้าใจได้ แต่ก็รู้สึกได้ถึงความโศกเศร้าและความเจ็บปวดที่แฝงอยู่ "นี่มัน…" ลลิตากล่าว "ไม่ใช่แค่เสียงของความมืด… แต่มันคือเสียงของ…" ทันใดนั้น ภาพตรงหน้าก็พลันเปลี่ยนไป ม่านหมอกค่อยๆ จางลง เผยให้เห็นทิวทัศน์ที่งดงามราวกับภาพวาด เบื้องหน้าคือทะเลสาบสีครามใสราวกับกระจก สะท้อนภาพท้องฟ้าสีครามสดใส และมีเกาะเล็กๆ กลางทะเลสาบ บนเกาะนั้น มีเจดีย์สีขาวบริสุทธิ์ตั้งตระหง่านอยู่ "ที่นี่…" อัสนีอุทาน "มันคือ 'หุบเขาแห่งการหลับใหล' ที่แท้จริง…" แต่แล้ว… ทิวทัศน์อันงดงามก็พลันบิดเบี้ยวไป ร่างของสิ่งมีชีวิตที่คล้ายมนุษย์ แต่มีผิวสีดำสนิท ดวงตาเรืองแสงสีแดงฉาน ค่อยๆ ปรากฏขึ้นจากรอบๆ ทะเลสาบ พวกมันมีรูปร่างผอมบาง และดูราวกับจะไร้ซึ่งอารมณ์ "พวกมันคือ…" ลลิตากล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "ผู้พิทักษ์แห่งความมืด…" "พวกมันคือ 'เงา' ที่ถูกปลุกให้ตื่น" อัสนีตอบ "พวกมันจะขัดขวางทุกสิ่งที่เข้ามาในหุบเขานี้" ทันใดนั้น เสียงกระซิบก็ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้มันดังมาจากใจกลางของเกาะที่อยู่กลางทะเลสาบ "จงเข้ามา… ผู้แสวงหา…" เสียงนั้นดังขึ้น ราวกับเป็นเสียงเรียกที่อ่อนโยนแต่ก็แฝงไปด้วยพลังงานบางอย่าง "นั่นคือ… 'ผลึกแห่งจิต'" ลลิตากล่าว "ข้าสัมผัสได้ถึงพลังงานของมัน" แต่การจะไปถึงเกาะนั้น จำเป็นต้องข้ามทะเลสาบที่เต็มไปด้วย 'เงา' ที่กำลังคุกคาม "เราจะไปที่นั่นได้อย่างไร?" ลลิตาถาม อัสนีมองไปยังดาบของตนเอง "ข้าจะสร้างสะพานแห่งสายฟ้า" เขาชูมือขึ้น และเริ่มรวบรวมพลังงานสายฟ้าที่เหลืออยู่ของเขา พลังงานสีทองสว่างวาบขึ้นรอบๆ ตัวเขา แม้จะดูอ่อนแรง แต่ก็ยังคงมีความมุ่งมั่นฉายชัดในดวงตาของเขา ทันใดนั้น… ร่างของโศกก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง เขาปรากฏตัวขึ้นบนเกาะกลางทะเลสาบ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่ชั่วร้าย "เจ้าคิดว่าเจ้าจะไปถึงที่นั่นได้งั้นรึ?" โศกกล่าว "ความหวังของพวกเจ้า… มันจบลงแล้ว" เขาชูมือขึ้น และทันใดนั้น… ร่างของเจดีย์สีขาวบริสุทธิ์บนเกาะ ก็พลันเปลี่ยนเป็นร่างอสูรกายขนาดมหึมา ดวงตาของมันแดงฉาน และดูราวกับจะพร้อมที่จะกลืนกินทุกสิ่งทุกอย่าง "นั่นคือ… 'เงามืด'…" อัสนีอุทานด้วยความตกใจ "มัน… มันได้ตื่นขึ้นแล้ว…!" เสียงคำรามของเงามืดดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วหุบเขา ทำให้พื้นดินสั่นสะเทือน และคลื่นยักษ์ก็พุ่งเข้าใส่ลลิตา อัสนี และซิลเวอร์"