หลังจากได้รับมอบหมายภารกิจอันยิ่งใหญ่ คาล ลอร์ดซีราส และเอลาร่า ก็มุ่งหน้าไปยังหอสมุดโบราณของอาณาจักรมังกร หอสมุดแห่งนี้ตั้งอยู่ใจกลางเมืองหลวง เป็นอาคารหินขนาดมหึมาที่สร้างมานับพันปี ภายในเต็มไปด้วยคัมภีร์โบราณ หนังสือเก่าแก่ และม้วนสารพันที่เก็บรวบรวมความรู้และความลับของเผ่าพันธุ์มังกรมาหลายชั่วอายุคน "ที่นี่คือขุมทรัพย์ความรู้ของพวกเรา" ลอร์ดซีราสกล่าวพลางนำทางพวกเขาเข้าไปในหอสมุด "เราหวังว่าจะมีข้อมูลบางอย่างเกี่ยวกับอัญมณีศักดิ์สิทธิ์อยู่ที่นี่" ภายในหอสมุดนั้นเงียบสงัด มีเพียงเสียงกระดาษเสียดสีกันเบาๆ เมื่อเหล่าบรรณารักษ์มังกรเคลื่อนไหวไปมา แสงสว่างจากตะเกียงน้ำมันสีเขียวอ่อน ส่องกระทบชั้นหนังสือสูงเสียดฟ้า ทำให้เกิดเงาทะมึนที่ดูน่าเกรงขาม "เรากำลังมองหาบันทึกเกี่ยวกับ 'ดวงตาแห่งมังกร'" เอลาร่ากล่าว "นั่นคืออีกชื่อหนึ่งของอัญมณีศักดิ์สิทธิ์ที่ถูกกล่าวถึงในคำพยากรณ์" "คำพยากรณ์นั้นกล่าวว่าอย่างไรบ้าง?" คาลถามพลางกวาดสายตามองไปรอบๆ "คำพยากรณ์กล่าวว่า 'เมื่อท้องฟ้าพิโรธ ดินแดนสั่นคลอน ดวงตาแห่งมังกรจะปรากฏขึ้นท่ามกลางหุบเขาแห่งเงา เพื่อมอบแสงสว่างให้กับผู้ที่มีหัวใจบริสุทธิ์ และพลังแห่งมังกรที่หลับใหล'" เอลาร่ารำลึกถึงคำพยากรณ์ที่นางเคยได้ยินมา "หุบเขาแห่งเงา..." คาลพึมพำ "ข้าเคยได้ยินชื่อสถานที่นี้มาก่อน แต่นึกไม่ออกว่าอยู่ที่ไหน" "หุบเขาแห่งเงาเป็นสถานที่ที่อันตรายยิ่งนัก" ลอร์ดซีราสกล่าวเสริม "มันตั้งอยู่ทางตอนเหนือสุดของอาณาจักรของเรา เป็นดินแดนที่ถูกปกคลุมด้วยหมอกหนาทึบตลอดปี และเป็นที่อยู่ของสัตว์ป่าดุร้ายมากมาย" "แล้วมีใครเคยเข้าไปในนั้นและกลับออกมาบ้างไหม?" คาลถาม "มีน้อยคนนักที่จะกล้าเข้าไป" ลอร์ดซีราสตอบ "และน้อยยิ่งกว่านั้นที่จะได้กลับออกมาโดยไม่เสียอะไรไป" พวกเขาเริ่มค้นหาข้อมูลในส่วนที่เกี่ยวกับคำพยากรณ์โบราณและตำนานต่างๆ คาลใช้เวลาส่วนใหญ่ในการอ่านม้วนสารพันเก่าแก่ที่ถูกเก็บรักษาไว้อย่างดี เขารู้สึกถึงพลังบางอย่างที่แผ่ออกมาจากเอกสารโบราณเหล่านั้น ราวกับว่ามันมีชีวิตและกำลังสื่อสารกับเขา "นี่ไง!" ทันใดนั้น คาลก็ร้องออกมา เขาชี้ไปยังภาพวาดโบราณบนแผ่นหนังที่เก่าแก่จนแทบจะผุพัง ภาพวาดนั้นแสดงให้เห็นถึงภูเขาที่ปกคลุมด้วยหมอกหนา และมีถ้ำขนาดใหญ่อยู่ใจกลาง "นี่คือหุบเขาแห่งเงาใช่หรือไม่?" ลอร์ดซีราสและเอลาร่ารีบเข้ามาดู "ใช่แล้ว! นี่คือหุบเขาแห่งเงาจริงๆ" ลอร์ดซีราสกล่าวด้วยความตื่นเต้น "แต่ยังมีอีกสิ่งหนึ่งที่น่าสนใจ" เขากวาดสายตาไปยังสัญลักษณ์แปลกประหลาดที่ปรากฏอยู่รอบๆ ภาพวาด "สัญลักษณ์เหล่านี้... ข้าเคยเห็นมันมาก่อน" "มันคืออะไรหรือ?" เอลาร่าถาม "มันคือสัญลักษณ์ของ 'ผู้พิทักษ์แห่งเงา'" ลอร์ดซีราสตอบ "เป็นกลุ่มนักรบโบราณที่ถูกลืมเลือนไปแล้ว พวกเขาเป็นผู้ที่คอยปกป้องสมดุลแห่งธรรมชาติ และต่อสู้กับพลังแห่งความมืด" "ผู้พิทักษ์แห่งเงา..." คาลพึมพำ "บางทีพวกเขาอาจจะรู้เกี่ยวกับอัญมณีศักดิ์สิทธิ์" "อาจจะเป็นไปได้" ลอร์ดซีราสกล่าว "แต่ข้อมูลเกี่ยวกับพวกเขานั้นมีน้อยมาก ส่วนใหญ่เป็นเพียงตำนานเล่าขาน" พวกเขาค้นคว้าต่อไปอีกหลายชั่วโมง จนกระทั่งพระอาทิตย์เริ่มคล้อยต่ำลง คาลพบข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับหุบเขาแห่งเงา และผู้พิทักษ์แห่งเงา มันเป็นสถานที่ที่เต็มไปด้วยพลังงานโบราณ และเป็นที่ตั้งของประตูมิติบางอย่างที่เชื่อมต่อไปยังมิติอื่น "ข้าพบสิ่งที่น่าสนใจ" คาลกล่าว "ในบันทึกนี้กล่าวว่า 'ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด จะเป็นผู้ที่สามารถไขปริศนาแห่งแสงและเงาได้ และจะได้รับพรจากเหล่าผู้พิทักษ์'" "แสงและเงา..." เอลาร่าทวนคำ "หมายถึงพลังของมังกรและพลังของผู้สลายมังกรหรือ?" "อาจจะเป็นไปได้" คาลตอบ "และถ้าเราสามารถพิสูจน์ตนเองต่อหน้าผู้พิทักษ์แห่งเงาได้ เราอาจจะได้รับคำแนะนำเกี่ยวกับที่ซ่อนของอัญมณีศักดิ์สิทธิ์" "แต่เราจะพิสูจน์ตนเองได้อย่างไร?" ลอร์ดซีราสถาม "เราไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับพิธีกรรม หรือการทดสอบใดๆ ของพวกเขาเลย" "ข้าเชื่อว่าคำตอบอยู่ที่นี่" คาลกล่าวพลางชี้ไปยังภาพวาดบนแผ่นหนังอีกชิ้นหนึ่ง ภาพวาดนั้นแสดงให้เห็นถึงอัญมณีสีเขียวมรกตขนาดใหญ่ที่กำลังเรืองแสงอยู่กลางกลุ่มดาว "นี่คือ 'หัวใจแห่งเงา' เป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ผู้พิทักษ์แห่งเงาใช้ในการทดสอบผู้ที่ต้องการเข้าไปในอาณาเขตศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขา" "หัวใจแห่งเงา?" เอลาร่าขมวดคิ้ว "แต่เรากำลังตามหาอัญมณีศักดิ์สิทธิ์ ไม่ใช่อัญมณีแห่งเงา" "บางทีทั้งสองอาจจะมีความเกี่ยวข้องกัน" คาลกล่าว "หรือบางทีหัวใจแห่งเงาอาจจะเป็นกุญแจที่จะนำเราไปสู่อัญมณีศักดิ์สิทธิ์" "แล้วเราจะหาหัวใจแห่งเงาเจอได้อย่างไร?" ลอร์ดซีราสถาม "ข้าไม่แน่ใจ" คาลตอบ "แต่ข้าคิดว่าเราต้องเดินทางไปยังหุบเขาแห่งเงาให้เร็วที่สุด" เอลาร่าพยักหน้าเห็นด้วย "ข้าก็คิดเช่นนั้น" นางหันไปมองคาลด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความหวัง "ท่านคาล ท่านแน่ใจหรือว่าท่านพร้อมแล้ว?" คาลพยักหน้าอย่างหนักแน่น "ข้าพร้อมแล้ว" เขากล่าว "ข้าจะทำทุกอย่างเพื่อค้นหาอัญมณีศักดิ์สิทธิ์ และปกป้องอาณาจักรนี้" ลอร์ดซีราสยิ้ม "ข้าจะเตรียมกองทหารที่ดีที่สุดของเราเพื่อคุ้มกันพวกเจ้า" เขาหันไปมองคาลอย่างชื่นชม "เจ้าเป็นมนุษย์ที่น่าทึ่งจริงๆ คาล ข้าไม่เคยคิดว่าจะมีมนุษย์คนใดที่จะกล้าเผชิญหน้ากับความมืดได้มากเท่าเจ้า" "ข้าไม่ได้ทำเพียงลำพัง" คาลกล่าว "ข้ามีพวกท่าน และข้ามีพลังแห่งมังกรที่จะนำทางข้า" เมื่อพวกเขาก้าวออกจากหอสมุดโบราณ แสงจันทร์ได้สาดส่องลงมายังพวกเขา ราวกับจะอวยพรให้การเดินทางครั้งต่อไปของพวกเขาประสบความสำเร็จ คาลรู้สึกถึงความมุ่งมั่นที่เพิ่มขึ้นในใจ ความหวังที่จะได้ค้นพบอัญมณีศักดิ์สิทธิ์ และความปรารถนาที่จะเข้าใจพลังแห่งมังกรที่ไหลเวียนอยู่ในตัวเขาอย่างแท้จริง