รุ่งเช้าของการเดินทางมาถึง แสงแดดอ่อนๆ ส่องผ่านใบไม้หนาทึบของป่าลึก สร้างเงาเป็นลวดลายบนพื้นดินที่เต็มไปด้วยรากไม้ขรุขระ เสียงนกหวีดแห่งธรรมชาติขับขานประสานเสียงกับเสียงใบไม้ไหว ท่ามกลางความงามอันน่าเกรงขามของป่าเอลเดอร์วูด เอลาร่า เซอร์กริฟฟิน และเลดี้เอลิเซีย พร้อมด้วยทหารคุ้มกันอีกห้าคน กำลังก้าวเดินอย่างระมัดระวัง "เราเข้าสู่ป่าเอลเดอร์วูดแล้ว" เซอร์กริฟฟินกล่าว ขณะกางแผนที่ออกดู "เส้นทางข้างหน้าจะลำบากกว่าเดิมมาก" "ข้าสัมผัสได้ถึงพลังงานบางอย่างที่นี่" เลดี้เอลิเซียเอ่ยขึ้น ดวงตาของเธอสอดส่ายไปรอบๆ "มันไม่ใช่พลังงานที่ดี" "จงระวังตัวให้มาก" เซอร์กริฟฟินเตือน "ห้ามแยกจากกลุ่มเด็ดขาด" เอลาร่าพยักหน้ารับ เธอสัมผัสได้ถึงความอึดอัดในอากาศเช่นกัน ความเงียบที่ผิดปกติของป่าแห่งนี้ยิ่งทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจ เสียงกระซิบในหัวของเธอเริ่มดังขึ้นอีกครั้ง "ป่าแห่งนี้...เหมาะแก่การซ่อนเร้น...เหมาะแก่การล่า..." "หยุดนะ!" เอลาร่าสะบัดศีรษะแรงๆ "ข้าจะไม่อนุญาตให้เจ้าทำอะไรที่นี่" "เจ้าแน่ใจหรือ?" เสียงนั้นหัวเราะเยาะ "เจ้าจะสู้กับข้า...หรือสู้กับศัตรูที่แท้จริง..." ขณะที่พวกเขาเดินลึกเข้าไปในป่า จู่ๆ เสียงคำรามกึกก้องก็ดังขึ้นมาจากพุ่มไม้ด้านหน้า สัตว์ร้ายรูปร่างคล้ายหมาป่า แต่มีขนาดใหญ่กว่าปกติถึงสองเท่า ดวงตาสีแดงฉานจ้องมองมาที่พวกเขาอย่างกระหายเลือด "อสูรเงา!" เซอร์กริฟฟินตะโกน "เตรียมตัว!" ทหารทั้งห้าคนชักดาบออกมาตั้งรับอย่างรวดเร็ว เซอร์กริฟฟินดึงดาบยาวของเขาออกมา เลดี้เอลิเซียยกคทาขึ้นเตรียมร่ายเวทมนตร์ "เอลาร่า เจ้าอยู่ข้างหลังข้า" เซอร์กริฟฟินกล่าว แต่ก่อนที่เอลาร่าจะได้ขยับ ร่างของเธอก็ถูกดึงดูดไปยังทิศทางตรงกันข้ามกับที่เซอร์กริฟฟินบอกไว้ เหมือนมีพลังงานบางอย่างกำลังดึงเธอไป "ไม่..." เอลาร่าพยายามต้านทาน แต่ร่างกายของเธอกลับไม่เชื่อฟัง "เจ้าต้องเผชิญหน้ากับมัน เอลาร่า" เสียงกระซิบดังขึ้น "นี่คือบททดสอบแรกของเจ้า" อสูรเงากระโจนเข้ามาโจมตีอย่างรวดเร็ว ทหารคนหนึ่งพยายามเข้ามาขวาง แต่กลับถูกมันเหวี่ยงกระเด็นไปติดต้นไม้ เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดดังขึ้น "แย่แล้ว!" เลดี้เอลิเซียตะโกน "ข้าจะช่วย!" เธอร่ายเวทมนตร์สายฟ้าพุ่งเข้าใส่อสูรเงา แต่มันกลับปัดป้องได้ราวกับเล่นสนุก "เจ้าอ่อนแอเกินไป!" เสียงกระซิบในหัวของเอลาร่าหัวเราะเยาะ "เจ้าต้องแข็งแกร่งขึ้น!" ทันใดนั้น ความเจ็บปวดก็แล่นปราดไปทั่วร่างของเอลาร่า ราวกับมีหนามแหลมทิ่มแทงจากภายใน เธอทรุดเข่าลงกับพื้น กัดฟันแน่น "ข้า...ข้าจะไม่ยอมแพ้!" เอลาร่าตะโกนเสียงแหบพร่า เธอมองไปที่อสูรเงาที่กำลังจะเข้าโจมตีเซอร์กริฟฟิน "ปกป้องพวกเขา!" เสียงกระซิบสั่ง "ใช้พลังของข้า...แล้วเจ้าจะแข็งแกร่ง!" เอลาร่าไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงทำตาม แต่เธอก็ทำ เธอรวบรวมสมาธิทั้งหมดที่มี และปลดปล่อยพลังงานสีดำที่คุ้นเคยออกมาจากร่างกายของเธอ "กร๊าาาาาาา!" ร่างของเอลาร่าส่องประกายสีดำวูบวาบ เธอลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว คว้าดาบของเธอขึ้นมา และพุ่งเข้าใส่อสูรเงาด้วยความเร็วที่ไม่เคยมีมาก่อน "อะไรกัน!" เซอร์กริฟฟินอุทานด้วยความตกใจ เอลาร่าต่อสู้กับอสูรเงาอย่างดุเดือด พลังของเธอเพิ่มขึ้นอย่างทวีคูณ ทุกการโจมตีของเธอหนักหน่วงและแม่นยำ เธอสามารถปัดป้องการโจมตีของมันได้อย่างง่ายดาย และในที่สุด เธอก็ةฟันดาบของเธอลงบนตัวของมันอย่างรุนแรง "ฉึก!" อสูรเงาคำรามด้วยความเจ็บปวด มันเซถอยหลังไป ก่อนจะสลายกลายเป็นเถ้าถ่านไปในอากาศ ความเงียบเข้าปกคลุมป่าอีกครั้ง เอลาร่าหอบหายใจหนัก เธอมองไปที่มือของตัวเองที่ยังคงมีพลังงานสีดำคุกรุ่นอยู่ "เจ้าทำได้...เอลาร่า" เสียงกระซิบดังขึ้นในหัวของเธอ "เจ้าแข็งแกร่งขึ้นแล้ว" เซอร์กริฟฟินและเลดี้เอลิเซียเดินเข้ามาหาเธอด้วยสีหน้าตื่นตะลึง "เอลาร่า..." เซอร์กริฟฟินเอ่ยเสียงสั่น "พลังนั่น...มันคืออะไร" "ข้า..." เอลาร่าอึกอัก "ข้าไม่รู้" "แต่เจ้าช่วยเราไว้" เลดี้เอลิเซียกล่าว "ข้าไม่เคยเห็นพลังแบบนี้มาก่อน" ทหารที่เหลือที่รอดชีวิตมองเอลาร่าด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป จากความชื่นชม กลายเป็นความหวาดกลัว "เจ้า...เจ้าเป็นปีศาจหรือ" ทหารคนหนึ่งถามเสียงสั่น "ไม่!" เอลาร่าปฏิเสธ "ข้าไม่ใช่ปีศาจ" "แต่พลังนั่น..." "มันเป็นคำสาปของข้า" เอลาร่ากล่าว "ข้ากำลังพยายามจะกำจัดมัน" เซอร์กริฟฟินมองเอลาร่าอย่างพิจารณา "ข้าเชื่อเจ้า" เขาพูดในที่สุด "แต่เราต้องรีบเดินทางต่อ" เอลาร่าพยักหน้า เธอก้มลงมองดาบในมือของเธออีกครั้ง พลังงานสีดำที่ยังคงหลงเหลืออยู่ทำให้เธอรู้สึกหวาดหวั่น "ทำไมเซอร์คาเลบถึงไม่บอกเรื่องพลังของข้ากับเรา" เซอร์กริฟฟินถามขณะที่พวกเขาเดินต่อ "หรือเขาอยากจะให้เราเจอเรื่องแบบนี้" "ข้าก็ไม่เข้าใจ" เอลาร่าตอบ "แต่เราต้องเดินหน้าต่อไป" พวกเขาเดินลึกเข้าไปในป่าเอลเดอร์วูดอย่างระมัดระวังมากขึ้น ความตึงเครียดระหว่างพวกเขาก่อตัวขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เอลาร่ารู้ดีว่าการเดินทางนี้ไม่ได้มีเพียงแค่อันตรายจากภายนอก แต่ยังมีความไม่ไว้วางใจที่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นภายในกลุ่มของเธอเองด้วย