ความมืดมิดแสนสาหัสโอบล้อมร่างของเอริค เขาไม่รู้สึกถึงแรงโน้มถ่วง ไม่รู้สึกถึงอากาศหายใจ ราวกับว่าเขากำลังล่องลอยอยู่ในความว่างเปล่าอันไร้ที่สิ้นสุด เสียงกระซิบกระซาบแผ่วเบาดังมาจากทุกทิศทาง เป็นเสียงที่ไม่สามารถเข้าใจได้ แต่ก็ก่อให้เกิดความหวาดกลัวอย่างบอกไม่ถูก ‘นี่คือ… มิติที่สาบสูญ?’ เอริคคิดในใจ ความทรงจำที่เพิ่งจะกลับมาเริ่มตีกันอีกครั้ง เขาจำได้ว่า ‘ลูกแก้วแห่งดวงดาว’ คือ ‘กุญแจ’ ที่จะเปิด ‘ประตู’ สู่มิตินี้ เพื่อผนึก ‘เงา’… แล้วทำไมเขาถึงได้มาอยู่ที่นี่? ทันใดนั้น! แสงสีฟ้าอ่อนๆ ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา! มันคือ ‘ลูกแก้วแห่งดวงดาว’! แต่มันกลับส่องแสงอ่อนแรงกว่าเดิม ราวกับว่าพลังงานของมันใกล้จะหมดลง “ผู้พิทักษ์…” เสียงของ ‘ลูกแก้วแห่งดวงดาว’ ดังขึ้นในหัวของเขา “เจ้าเข้ามา… เพื่อผนึก ‘เงา’… อีกครั้ง…” “อีกครั้ง?” เอริคถาม “หมายความว่า… ก่อนหน้านี้… ก็เคยมี ‘ผู้พิทักษ์’ มาผนึก ‘เงา’ ที่นี่แล้วอย่างนั้นหรือ?” “ถูกต้อง…” เสียงของ ‘ลูกแก้วแห่งดวงดาว’ ตอบ “‘เงา’… คือพลังงานด้านมืดที่ถูกขับไล่ออกจากโลก… มันถูกกักขังไว้ใน ‘มิติที่สาบสูญ’… ด้วย ‘คำสาบาน’ แห่ง ‘ผู้พิทักษ์’… และ ‘ลูกแก้วแห่งดวงดาว’… คือ ‘กุญแจ’ ที่จะเปิด… และปิด ‘ประตู’…” เอริครู้สึกราวกับเขากำลังต่อสู้กับปริศนาที่ไม่เคยมีวันสิ้นสุด ‘เงา’ ไม่ใช่ตัวตน… แต่เป็น ‘มิติ’… และ ‘ลูกแก้วแห่งดวงดาว’ คือ ‘กุญแจ’… แล้วทำไม ‘อัศวินชุดดำ’ ถึงได้พูดถึง ‘แก่นแท้แห่งแสง’? “แล้ว… ‘แก่นแท้แห่งแสง’ ล่ะ? มันคืออะไร?” เอริคถาม “‘แก่นแท้แห่งแสง’… คือ ‘พลังชีวิต’… ของ ‘นครแห่งดวงดาว’…” เสียงของ ‘ลูกแก้วแห่งดวงดาว’ ตอบ “มันคือสิ่งที่ ‘เงา’ ต้องการ… เพื่อที่จะ… ครอบครอง… แต่ ‘นครแห่งดวงดาว’… ได้สร้าง ‘ผู้พิทักษ์’… ขึ้นมา… เพื่อปกป้อง… ‘แก่นแท้แห่งแสง’… และ ‘ลูกแก้วแห่งดวงดาว’…” เอริคพยายามรวบรวมความคิดทั้งหมด ‘นครแห่งดวงดาว’… ‘ผู้พิทักษ์’… ‘แก่นแท้แห่งแสง’… ‘ลูกแก้วแห่งดวงดาว’… ‘เงา’… ‘มิติที่สาบสูญ’… ทั้งหมดนี้เชื่อมโยงกันอย่างไร? “แล้ว… ‘อัศวินชุดดำ’… เขาพยายามจะเอา ‘แก่นแท้แห่งแสง’ ไปทำไม?” เอริคถาม “เขา… ถูก ‘เงา’… หลอกลวง…” เสียงของ ‘ลูกแก้วแห่งดวงดาว’ ตอบ “‘เงา’… บอกเขาว่า… ‘แก่นแท้แห่งแสง’… จะทำให้ ‘เงา’… กลับมามีพลัง… แต่แท้จริงแล้ว… ‘เงา’… ต้องการเพียง… ‘กุญแจ’… เท่านั้น…” เอริครู้สึกถึงความเห็นใจในตัว ‘อัศวินชุดดำ’ เล็กน้อย เขาเองก็เคยเกือบจะตกเป็นเหยื่อของ ‘เงา’ เช่นกัน “แล้ว… ตอนนี้… ‘เงา’… อยู่ที่ไหน?” เอริคถาม “‘เงา’… คือ ‘มิติ’ นี้… ทั้งหมด…” เสียงของ ‘ลูกแก้วแห่งดวงดาว’ ตอบ “และเจ้า… คือ ‘ผู้พิทักษ์’… ที่จะต้อง… สู้… กับมัน…” ทันใดนั้น! ความมืดมิดรอบข้างก็เริ่มหนาแน่นขึ้น! เกิดเป็นรูปร่างต่างๆ ที่น่าสะพรึงกลัวปรากฏขึ้น! พวกมันคือ ‘เงา’ ที่กำลังคืบคลานเข้ามา! เอริครู้สึกถึงความเย็นชาที่กัดกินไปทั่วร่าง! เขาพยายามจะจับ ‘ลูกแก้วแห่งดวงดาว’ ให้มั่น แต่ร่างของเขากลับเริ่มสั่นเทา “ข้า… ข้าจะทำอย่างไรดี?” เอริคถาม “ใช้… ‘คำสาบาน’… ของเจ้า…” เสียงของ ‘ลูกแก้วแห่งดวงดาว’ ดังขึ้น “พลัง… ที่ถูกผนึก… จะกลับคืนมา… เมื่อเจ้า… ปรารถนา… ที่จะ… ปกป้อง…” ‘คำสาบาน’… เอริครู้สึกถึงบางอย่างที่คุ้นเคย… สัญชาตญาณบอกเขาว่า… เขาต้องทำบางอย่าง… เขาต้องปลดปล่อยพลังแห่ง ‘ผู้พิทักษ์’ ที่ถูกผนึกไว้ออกมา! เอริคหลับตาลง เขาตั้งสมาธิทั้งหมดไปที่ ‘ลูกแก้วแห่งดวงดาว’ ในมือ เขานึกถึง ‘ลีอา’… นึกถึง ‘นครแห่งดวงดาว’… นึกถึง ‘แก่นแท้แห่งแสง’… นึกถึง ‘โลก’ ที่เขารัก! “ข้า… ‘ผู้พิทักษ์’…” เอริคกล่าวอย่างหนักแน่น “ข้าขอปลดปล่อย ‘คำสาบาน’… ข้าจะปกป้อง… ‘แก่นแท้แห่งแสง’… จาก ‘เงา’… ตลอดไป!” ทันใดนั้น! แสงสีทองสว่างวาบขึ้นจากมือของเอริค! มันแผ่กระจายออกไปทั่ว ‘มิติที่สาบสูญ’! แสงสีทองนั้นดูอ่อนแรงในตอนแรก แต่เมื่อมันสัมผัสกับ ‘เงา’… ‘เงา’ ก็พลันถอยหนี! ราวกับว่ามันกำลังเจ็บปวด! “เป็นไปไม่ได้!” เสียงกระซิบแผ่วเบาดังขึ้นรอบตัว “นี่คือ… ‘พลัง’… แห่ง ‘ผู้พิทักษ์’… ที่แท้จริง…” เสียงของ ‘ลูกแก้วแห่งดวงดาว’ ดังขึ้นด้วยความยินดี “เจ้า… ได้กอบกู้… ‘คำสาบาน’… แล้ว…” เอริครู้สึกถึงพลังที่ไหลเวียนกลับคืนมาในตัวเขา! เขาไม่ใช่แค่ ‘อัศวินมายา’ อีกต่อไป… เขาคือ ‘ผู้พิทักษ์’… ผู้ที่ถูกผนึกไว้… และบัดนี้… พลังของเขาได้ถูกปลดปล่อยแล้ว! แต่ในขณะที่เอริคกำลังจะประกาศชัยชนะ… เขาก็พลันเห็นบางอย่างที่น่าตกใจ… ในใจกลางของ ‘มิติที่สาบสูญ’… ที่ที่ ‘เงา’ ถูกกักขัง… มี ‘ก้อนพลังงานสีดำ’ ก้อนหนึ่ง… กำลังค่อยๆ เคลื่อนไหว… มันไม่ใช่ ‘เงา’… แต่มันกำลัง… สร้าง ‘เงา’… ขึ้นมาใหม่…!